Ο Σενέρ Λεβέντ, είναι από τους Κυπρίους που λέγει τα πράγματα με το όνομά τους, και συγκαταλέγεται σε αυτούς που θέλουν μια ενιαία Κύπρο, δημοκρατική, με τους Κυπρίους να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Ταγμένος στην κυπριακή Αριστερά, είναι εδώ και χρόνια σε αντίθεση με το δικτατορικό καθεστώς της Τουρκίας, είτε αυτή διοικείται από κεμαλιστές στρατηγούς, είτε από ισλαμιστές φανατικούς.
Αντιλαμβανόμενος δε, ότι στο αυτονόητο για κάθε σύγχρονο λαό αίτημα, της αυτοδιάθεσης, η Τουρκία δεν συγκατανεύει, επιχειρεί να εγείρει τις συνειδήσεις των Τ/κ -αλλά γιατί όχι και των Ε/κ;- ώστε να απεμπλακούν από τον σφιχτό, θανάσιμο εναγκαλισμό της Τουρκίας.
Οι Τουρκοκύπριοι, έχουν σοβαρό λόγο να είναι δυσαρεστημένοι τόσο από την επικρατούσα κατάσταση, όσο και από την μέλλουσα να υπάρξει, δεδομένου ότι θα είναι καταδικασμένοι να συνεχίσουν να ζουν όπως και ο τουρκικός λαός. Η διοίκηση και η οικονομία βρίσκονται ήδη στα χέρια της Τουρκίας, με τους εποίκους να υπερτερούν πληθυσμικά - κατά κανόνα περιθωριακά στοιχεία, που τα χρησιμοποιεί η Τουρκία για επιβολή επί των γηγενών, όπως έπραξε και με τους Λαζούς που έστειλε στην Ίμβρο.
Ο Σενέρ Λεβέντ γράφει στον Πολίτη της Λευκωσίας: «Αν ζυγίσουμε το έδαφος που βρίσκεται στα χέρια της Τουρκίας και αυτό που βρίσκεται στα δικά μας χέρια, το δικό της θα είναι βαρύτερο από το δικό μας. Να βγει κάποιος να μας το εξηγήσει. Αν υπάρξει συμφωνία εδώ, θα είναι ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και στους Τουρκοκύπριους; Ή μήπως ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και στην Τουρκία;».
Και έχει σημασία το ερώτημά του, στο οποίο δίνει ο ίδιος απάντηση: «Η Τουρκία βάζει χέρι σε όλα όσα έχουμε στον βορρά. Στον ηλεκτρισμό, τα τηλέφωνα, τα λιμάνια. Το νερό μάς το έχει πάρει ούτως ή άλλως. Οι μεγάλοι κεφαλαιοκράτες της Τουρκίας αγοράζουν όσο έδαφος μπορούν εδώ. Τι μας έμεινε; Σχοινί με ζώνη!»
Η Τουρκία δεν κρύβει τις προθέσεις της. Μόνον οι Ελλαδίτες πολιτικοί κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ποιος είναι ο τελικός στόχος της Τουρκίας. Ένα σημαντικό μέρος των νεοδιορισθέντων διευθυντών και συμβούλων στα Κατεχόμενα εστάλησαν από την Τουρκία.
Γι’ αυτό και ο Λεβέντ αναρωτιέται: «Όλοι μπορούν να δουν πλέον ότι έχουμε μετατραπεί σε ένα κομμάτι της Τουρκίας. Και για να πω την αλήθεια, συνηθίζουν με αυτό όλο και περισσότερο. Δηλαδή, στο ένα μισό της Κύπρου υπάρχει πλέον η Τουρκία και όχι η Κύπρος. Γι’ αυτό σας ρωτώ. Οι Ελληνοκύπριοι θα συνάψουν αυτή τη συμφωνία μαζί μας (σ.σ.: εννοεί τους Τ/κ) ή με την Τουρκία;»
Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία κάνει μεγαλύτερες κινήσεις στην Κύπρο από αυτές που έκανε στο παρελθόν. Από τη μια διαπραγματεύσεις και από την άλλη νέες κατακτητικές κινήσεις. Όχι βραχυπρόθεσμες. Μακροπρόθεσμες. Οι αερογραμμές και τα αεροδρόμια είναι στα χέρια εταιρειών από την Τουρκία. Τώρα θα πάρουν και τα λιμάνια. Στη Μόρφου ανεγείρεται νέο πανεπιστήμιο, νέες επενδύσεις. Η Κερύνεια και η Καρπασία ούτε στους Τουρκοκύπριους ούτε στους Ελληνοκύπριους ανήκουν πλέον. Όλοι οι λόφοι με θέα τη θάλασσα γεμίζουν με τουρκικά ξενοδοχεία πέντε αστέρων.
Να σημειώσω, πως -όσο και αν φανεί υπερβολικό- στα Κατεχόμενα λειτουργούν… 15 πανεπιστήμια, με… 85 χιλιάδες φοιτητές, και ιδρύονται άλλα 12! Είναι προφανές ότι πρόκειται αφενός για μηχανισμό μαύρου χρήματος, αφετέρου για δημιουργία «πρακτόρων», αφού η Τουρκία παραχωρεί αφειδώς «πτυχία» σε μουσουλμάνους των Βαλκανίων και αραβικών χωρών, με τους «πτυχιούχους» στη συνέχεια, και αφού υποστούν πλύση εγκεφάλου από την τουρκική προπαγάνδα, αλλά και ευγνώμονες προς την Τουρκία που τους καθιστά τιτλούχους άνευ κόπου, καταλαμβάνουν δημόσιες θέσεις στις πατρίδες τους, προπαγανδίζοντας φυσικά υπέρ της Τουρκίας.
Κλείνω, με μια ακόμη αποστροφή του κειμένου του Λεβέντ: «Η Τουρκία εγκαθίσταται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου σάμπως και δεν θα υπάρξει ποτέ συμφωνία. Είναι αρκετό να κοιτάξει κανείς τις εδώ ενέργειες της Τουρκίας για να καταλάβει ότι δεν θα καταστεί ποτέ δυνατό να καταλήξουν σε αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις.
» Ο Ερντογάν έχει εξασφαλίσει τον εαυτό του για τα καλά στην Τουρκία. Μάλιστα, κατάφερε να τραβήξει με το μέρος του ακόμα και εκείνους που θα έπρεπε να του αντιτίθενται. Άρχισε να σφάζει τους Κούρδους και πήρε με το μέρος του όλη την αντιπολίτευση. Έδωσε ελπίδα λύσης στους Ελληνοκύπριους στην Κύπρο. Πήρε με το μέρος του τους Ελληνοκύπριους. Οι Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι έτρεχαν ξωπίσω ακόμα και από τις φασιστικές στρατιωτικές χούντες που πήραν την εξουσία στην Άγκυρα, ήταν ούτως ή άλλως έτοιμοι από καιρό να τον χειροκροτήσουν.
» Και τέλος, η Αμερική και η Ευρώπη. Κάνουν περισσότερα από αυτά που μπορούν για να μην τον θίξουν και να μην του κακοφανεί. Η ζωή των δικτατόρων στη Μέση Ανατολή είναι τριάντα χρόνια. Ο Ερντογάν έχει μόλις συμπληρώσει το δέκατο τέταρτο. Στον νότο υπάρχει η Κύπρος και στον βορρά η Τουρκία. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει συμφωνία. Αλλά, έστω και αν υπάρξει, μεταξύ ποιων θα είναι; Μεταξύ της Τουρκίας και των Ελληνοκυπρίων. Να το ξέρετε. Τα σέβη μου»
Ο Μακεδών