Ομολογώ, ευχόμενος την επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης, ως Έλληνας που θέλω να δω καλύτερες μέρες, ότι δεν μπορώ να εντοπίσω θετικά στοιχεία που να μου επιτρέψουν να αισιοδοξώ.
Τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες στη Νέα Υόρκη, με την επίσκεψη του κ. πρωθυπουργού, δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Τα σχετικά με την περιθωριοποίησή μας στη Σύνοδο για την καταστολή της τρομοκρατίας του ΙΚΙΛ, όπου έμεινε άδεια η θέση, λόγω του ότι εκλήθησαν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», τα ανέλυσα εχθές.
Όμως υπάρχει και συνέχεια. Συμφώνως προς την ανακοίνωση του κυβερνητικού κόμματος, ο κ. Τσίπρας «συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Παλαιστίνης» κ. Μαχμούτ Αμπάς. Ίσως δεν γνωρίζουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εξέδωσαν την ανακοίνωση, ότι η Παλαιστίνη δεν μπορεί να έχει πρόεδρο, επειδή απλούστατα δεν έχει κράτος. Ο κ. Αμπάς είναι πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής. Λεπτομέρεια θα μου πείτε, αλλά στην διπλωματία παίζει ρόλο και η «άνω τελεία».
Ας τ’ αφήσουμε όμως αυτό, χωρίς να σημαίνει ότι δεν πρέπει να βρεθούν σ’ αυτήν την θέση κάποιοι που να γνωρίζουν πολιτική. Το σημαντικό, είναι αυτό που είπε ο κ. Τσίπρας στον κ. Αμπάς. Αφού μίλησε για την αναγκαιότητα ίδρυσης παλαιστινιακού κράτους, και ότι αυτό πρέπει να συνυπάρχει ειρηνικά με το Ισραήλ, πρόσθεσε ότι αυτό πρέπει να συμβεί επί τη βάσει των προ του 1967 συνόρων.
Στην πραγματικότητα, ο Έλληνας πρωθυπουργός ευχήθηκε στον κ. Αμπάς να εξαφανιστεί η Παλαιστίνη, ακόμη και υπό την σημερινή μορφή της. Και τούτο, επειδή Παλαιστίνη δεν είχε ποτέ κράτος, ούτε φυσικά και είχε σύνορα.
Αν υλοποιηθεί η σκέψη του κ. Τσίπρα, και ισχύσουν για την Παλαιστίνη όσα ίσχυαν προ του 1967 (του πολέμου δηλαδή, των «Έξι ημερών», όπου το Ισραήλ επεξέτεινε την επικράτειά του εις βάρος αραβικών κρατών), τότε τα εδάφη στα οποία ζουν σήμερα οι Παλαιστίνιοι, πρέπει να επιστραφούν στην Συρία (υψώματα Γκολάν), στην Αίγυπτο (Λωρίδα της Γάζας) και το υπόλοιπο στην Ιορδανία! Εκεί ανήκαν αυτά τα εδάφη προ του 1967.
Σε ποιο έδαφος θα ιδρύσουν κράτος οι Παλαιστίνιοι, με την προϋπόθεση που έθεσε ο κ. Τσίπρας; Δεν έχει αντιληφθεί αυτό που είναι τόσο απλό, ώστε ακόμη και ένας «προοδευτικός» μπορεί να το κατανοήσει, ότι αυτός είναι ο λόγος που τα αναφερόμενα κράτη δεν ενισχύουν τον παλαιστινιακό αγώνα;
Δεν έπρεπε να γνωρίζει, όχι μόνον ως πρωθυπουργός, αλλά και ως στέλεχος των Αυτόνομων Φοιτητικών Ομάδων, ότι η ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους προσκρούει στην επιθυμία των αναφερομένων χωρών, που αγωνίζονται να επαναποκτήσουν τα εδάφη που είχαν προ του 1967, και τα οποία οριστικώς θα απολέσουν εάν ιδρύσουν κράτος οι Παλαιστίνιοι;
Δεν θα έπρεπε επίσης να γνωρίζει -εφόσον μιμείται τον Ανδρέα Παπανδρέου, στον επικοινωνιακό τομέα- αυτό που άπειρες φορές έχω γράψει εδώ, ότι χάσαμε την προτίμηση των Αραβικών χωρών, όταν φέραμε εδώ τον Αραφάτ, ο οποίος δεν εκτιμάτο.
Προσθέτω σε όλα τα παραπάνω, την απογοήτευσή μου με τους Έλληνες πολιτικούς, που ενώ εκπροσωπούν την χώρα, δεν μιλούν στα ελληνικά, όπως κάνουν όλοι οι ηγέτες που σέβονται την γλώσσα της πατρίδας τους (με μεταφραστή έδωσε συνέντευξη ο κ. Πούτιν στο CNN, παρόλο που γνωρίζει τα αγγλικά).
Κι επειδή αμφιβάλλω αν ξέρουν τι λένε -και τι θέλουν- μια δήλωση του κ. Φίλη εμπεδώνει την απαισιοδοξία μου. Είπε ότι θα καταργηθεί το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, μόλις «συλληφθούν 4-5 μεγάλοι φοροφυγάδες». Παραβλέπω αυτό το μύθευμα της σύλληψης φοροφυγάδων και βαριάς φορολόγησης στους πλούσιους, για άλλη φορά, και μένω στο γεγονός, ότι για να ισχύσει η μεγαλοφυής ιδέα του κ. Φίλη, πρέπει κάθε χρόνο να συλλαμβάνονται 4-5 μεγάλοι φοροφυγάδες. Επειδή το 23% δεν επεβλήθη για ένα χρόνο αλλά στο διενεκές. Μετά από χρόνια, αν υπάρξει ανάκαμψη, δεν υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση.
Ο Μακεδών