Ο Γιάννης Μπουτάρης είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πολύ καλά από επιχειρήσεις, άρα υπολογίζει κυρίως το αποτέλεσμα. Το θέμα είναι να γίνει η δουλειά με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο. Μόνο που ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης, πλέον, οφείλει να σταθμίσει αφενός το καλό του δήμου ως επιχειρησιακή οντότητα και αφετέρου της πόλης και της κοινωνίας γενικότερα. Σ’ αυτό το σημείο οι αποφάσεις και οι εμμονές του δεν είναι πάντα ξεκάθαρες. Διεκδικεί για το δήμο –κάτι απόλυτα φυσικό για έναν δήμαρχο-, αλλά συχνά δίνει την εντύπωση ότι υπερτιμά τις οργανωτικές δυνατότητες και την αποτελεσματικότητα των δημοτικών μηχανισμών, των οποίων προΐσταται.
Για παράδειγμα ο Γ. Μπουτάρης θέλει ο δήμος να έχει όχι απλώς άποψη, αλλά καθοριστικό και ενδεχομένως επιχειρησιακό λόγο στα θέματα της Έκθεσης, των αστικών συγκοινωνιών και του λιμανιού. Φυσικά η Θεσσαλονίκη είναι ο μεγάλος δήμος ενός πολεοδομικού συγκροτήματος που δεν έχει καταφέρει λόγω των επιλογών της κεντρικής εξουσίας να έχει μητροπολιτική διάταξη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι πράξεις και οι ημέρες του έχουν αποδείξει ιδιαίτερη επιχειρησιακή ικανότητα. Το γεγονός ότι αυτή την περίοδο έχει ως επικεφαλής τον Γ. Μπουτάρη που ξέρει από δουλειές και εμπιστεύεται τους άμεσους συνεργάτες του αντιδημάρχους και εντεταλμένους συμβούλους, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι μπορεί να τα καταφέρει παντού. Κακά τα ψέματα: ο δήμος Θεσσαλονίκης έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, ώστε οι βασικές υπηρεσίες του προς τους πολίτες (καθαριότητα, ευταξία, πάρκα, παραλία, σχολεία, στάθμευση κ.λπ.) να βρεθούν σε πραγματικά υψηλά επίπεδα. Ακόμη κι αν η εικόνα σε πολλά πεδία βελτιώνεται χρειάζεται ακόμη δουλειά. Και κανείς αυτή τη στιγμή δε γνωρίζει τι θα συμβεί εάν σε αυτό το μηχανισμό, με αυτούς τους προϊσταμένους, εργαζομένους κ.λπ. προσθέσει κανείς περισσότερα καθήκοντα, ορισμένα εκ των οποίων έχουν στρατηγικό χαρακτήρα.
Το κακό της υπόθεσης είναι ότι η κόντρα του Γ. Μπουτάρη με την διοίκηση του λιμανιού για την τύχη της Α΄ προβλήτας στην επερχόμενη ιδιωτικοποίηση δεν είναι απλώς αντιπαραγωγική. Κάνει κακό. Ρίχνει νερό στο μύλο όσων επιθυμούν να καθυστερήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο –μέχρι ματαιώσεως- οι εξελίξεις. Όσων, δηλαδή, στη Θεσσαλονίκη, στη χώρα, στην πολιτική σκηνή δεν επιθυμούν να περάσει το λιμάνι σε ιδιωτικά χέρια, αλλά να παραμείνει δημόσιο. Κι επειδή ανάμεσα τους υπάρχουν και κυβερνητικοί ήδη στην Αθήνα υπάρχει συζήτηση για τις διαφωνίες και τον… εμφύλιο στη Θεσσαλονίκη. Η επιμονή του δήμου να του παραχωρηθούν επισήμως και με… βούλα οι περιοχές του λιμανιού που δεν χρησιμοποιούνται για λιμενικές εργασίες αποτελεί ένα ακόμη επιχείρημα στη φαρέτρα όσων υποστηρίζουν ότι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης πρέπει να παραμείνει δημόσιο. Μια συνταγή που ο ίδιος ο δήμαρχος ξέρει ότι οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απαξίωση του λιμανιού, δηλαδή στην πλήρη περιθωριοποίηση του απέναντι τόσο στον εσωτερικό, όσο και στον διεθνή ανταγωνισμό.
Το θέμα που θέτει ο δήμαρχος για την Α΄προβλήτα δεν έχει ουσιαστικό νόημα για τους ακόλουθους λόγους:
Πρώτον, η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην Α΄ προβλήτα ως συνέχεια της παλιάς παραλίας, αλλά και η χρήση των υποδομών πολιτισμού που υπάρχουν, μπορεί να διασφαλιστεί μέσω της σύμβασης παραχώρησης του λιμανιού που θα υπογραφεί ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και την ΟΛΘ ΑΕ, οπότε οι δεσμεύσεις θα περάσουν και στον ιδιώτη.
Δεύτερον, κανείς από τους υποψήφιους αγοραστές –με τους περισσότερους συναντήθηκε ο ίδιος ο Γ. Μπουτάρης- δεν έχει αντίρρηση για τη χρήση της Α΄ προβλήτας από τους πολίτες. Γνωρίζουν, μάλιστα, πολύ καλά ότι θα εξακολουθήσουν να έχουν υποχρέωση να τη συντήρηση του χώρου και τη φύλαξή του σε συνεργασία με τις λιμενικές αρχές.
Τρίτον, δεν θα χρειαστεί να υπάρξουν καθορισμένα όρια ιδιοκτησίας –κάποιο συρματόπλεγμα ή κάποιο τοιχίο-, που θα δώσουν και πάλι στο λιμάνι την αίσθηση της απομόνωσης. Ποιος ξεχνάει την ανάσα που πήρε το κέντρο της πόλης όταν η προηγούμενη διοίκηση όχι μόνο περιποιήθηκε και καλλώπισε την Α΄προβλήτα, αλλά έριξε και τον μαντρότοιχο που περιέβαλε το λιμάνι, το οποίο δεν είναι σε κάποια άκρη, αλλά εφάπτεται του ιστορικού κέντρου.
Ο Γ. Μπουτάρης είναι ένας πρακτικός άνθρωπος. Εκείνο που έχει ως προτεραιότητα στο μυαλό του είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την αναβάθμιση του λιμανιού, που θα βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό αποδεικνύουν οι σοβαρές παρατηρήσεις του για την προβληματική οδική σύνδεση του λιμανιού με την Εγνατία Οδό, που αναγκάζει τα φορτηγά να κινούνται μέσα στην πόλη. Ή για την επίσης προβληματική σιδηροδρομική του σύνδεση με το εθνικό δίκτυο, αλλά και για την περιβαλλοντική επιβάρυνση που προκαλούν οι λιμενικές εργασίες στη Θεσσαλονίκη. Αυτές, μάλιστα, είναι σοβαρές επισημάνσεις που οι αρμόδιοι οφείλουν να λάβουν υπόψιν τους στα σοβαρά και να βρουν άμεσα λύσεις. Όσο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Α΄ προβλήτας είναι παντελώς αδιάφορο, από τη στιγμή που θα υπάρχει συντήρηση του χώρου, ασφάλεια και η πρόσβαση των πολιτών θα είναι ελεύθερη.
ΥΓ. Κάποιοι εκφράζουν φόβους ότι αργά η γρήγορα η Α΄προβλήτα θα εξελιχθεί σε μία ακόμη μπαρότσαρκα της Θεσσαλονίκης, οπότε η ασφάλεια και η συντήρηση του χώρου θα πάνε περίπατο. Ιδού, λοιπόν, ένα ακόμη πεδίο δόξης λαμπρόν ουσιαστικής παρέμβασης για το δήμαρχο, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει, ώστε στις συμβάσεις που θα υπογραφούν οι χρήσεις της Α΄προβλήτας να είναι απόλυτα συγκεκριμένες και αδιαπραγμάτευτες.