του Αθανάσιου Βαμβίνη*
Η επικρατούσα ιδεολογία στην κοινωνία είναι αυτή που καθορίζει και την κοινωνική πραγματικότητα, καθώς επίσης την κουλτούρα της πολιτικής τάξης και των νόμων που αυτή ψηφίζει σε κάθε περίσταση. Η ιδεολογία δεν επηρεάζει άμεσα τη ζωή του μέσου πολίτη, αλλά περιβάλλει ως αόρατη σφαίρα το ιστορικό αποτύπωμα που αφήνει κάθε περίοδος.
Στην ουσία η ιδεολογία κομίζει τις αντιλήψεις για την ταυτότητα της κοινωνίας σε μια συγκεκριμένη περίοδο. Συνήθως εκφράζεται από πρόσωπα που ηγούνται μίας πολιτικής ομάδας ή ενός κινήματος, τα οποία προσπαθούν να προσελκύσουν τους πολίτες και να καταστήσουν την ιδεολογία τους επικρατούσα.
Στην Ελλάδα η πολιτική και οικονομική επικαιρότητα έχει οδηγήσει στην ισοπέδωση της έννοιας της ιδεολογίας. Οδηγούμαστε σε αποϊδεολογικοποίηση. Είναι εν μέρει λογικό, καθώς από το 1974 και μετά, ενώ η Αριστερά παρουσιάστηκε ως η κιβωτός της ανόθευτης ιδεολογίας και της κουλτούρας των τεχνών και ταυτίστηκε η δράση της με την αντίσταση απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή ιδιωτικής πρωτοβουλίας, σήμερα νομοθετεί ως ο πιο στυγνός καπιταλιστής. Αυταπάτη.
Οι αριστεροί στην Ελλάδα ήταν πάντοτε εναντίον της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ενώ ταυτόχρονα μπορούσαν πολλοί από αυτούς να κατέχουν ιδιωτικές επιχειρήσεις και να κόβουν χρήμα. Υποκρισία.
Τί νόημα έχουν όμως τα παραπάνω; Η αφήγηση των αριστερών για την ύπαρξη ή όχι ιδεολογίας στην ΟΝΝΕΔ και γενικότερα στο χωρό της κεντροδεξιάς ξεκινά από τα Πανεπιστήμια και συνεχίζεται ακριβώς μέχρι την έξοδο τους στην πραγματική ζωή όπου η αφήγηση σταματά και επικρατεί αλαλία. Στην πραγματική ζωή απαιτούνται εργασία και δεξιότητες για να καταφέρει κάποιος να επιτύχει. Η ανεργία και οι απαιτητικές συνθήκες εργασίας, η πνευματική ωρίμανση και η αντιμετώπιση της πραγματικότητας καθιστούν τα νεανικά τους θεωρήματα περί της ζωής, νεανικές αυταπάτες. Η αριστερή ιδεολογία μεταφερόμενη από τη σφαίρα της μαρξιστικής φαντασίας παύει να υφίσταται ως οικονομικά βιώσιμο αφήγημα στην πραγματική ζωή.
Ποια είναι, όμως, η δική μας ιδεολογία; Η ιδεολογία του κεντροδεξιού θεμελιώνεται αφ’ ενός στην πίστη της κοινωνικής συνέχειας μέσα από τις παραδόσεις μας και στην αγάπη για την πατρίδα μας ως ιστορική κοιτίδα πολιτισμού και αφ’ ετέρου στην ατομική προσπάθεια για την παραγωγή πλούτου. Η ιδεολογία μας δεν είναι ένα αόριστο αφήγημα με ουτοπικές ιδέες. Συνδέεται με την κοινωνική εξέλιξη και εκφράζει την επιθυμία του ανθρώπου να παράξει και να δημιουργήσει. Το κίνητρό μας για εξέλιξη εκφράζεται μέσα από την επικρότηση της αριστείας, την εξειδίκευση και την ενίσχυση της εκπαίδευσης. Εκφράζεται μέσα από την επιλογή μας να βρούμε τρόπους να μεγιστοποιήσουμε την απόδοσή μας και να μειώσουμε τις τυχόν απώλειες. Η ιδεολογία μας κινείται στα πλαίσια της εφικτής εφαρμογής κατεβαίνοντας από τη σφαίρα των ιδεών στην σκληρή πραγματικότητα.
Επιλέγουμε δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα; Στην Ελλάδα η είσοδος στο δημόσιο τομέα είναι μία εθνική επιδίωξη. Αποτέλεσε ένα απίστευτο εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης τη δεκαετία του ’80 και συνεχίστηκε σε μικρότερο βαθμό την επόμενη δεκαετία. Η εδραίωση της πολιτικής ηγεμονίας του λαϊκισμού την αντίστοιχη περίοδο στηρίχθηκε κατά πολύ σε αυτήν την πρακτική. Η επιθυμία πολλών να εισέλθουν στο Δημόσιο εδράζεται σε λογικά επιχειρήματα, στο σταθερό μισθό και στις καλές άδειες. Παρ ’όλα αυτἀ η υγιής επιλογή ενός νέου ανθρώπου, ο οποίος θέλει να εργασθεί σκληρά και να επιτύχει είναι αυτή του ιδιωτικού τομέα. Εκεί η μισθολογική ανέλιξη σχετίζεται με την αξιοσύνη και την μεγιστοποίηση της εργασιακής απόδοσης. Στηρίζουμε συνεπώς με όλες μας τις δυνάμεις την ιδιωτική πρωτοβουλία καθώς είναι ο μόνος υγιής δημοσιονομικά τρόπος για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πιο κατάλληλος πολιτικός αυτήν τη στιγμή για να ηγηθεί της χώρας. Κατέχει όλα τα γνωστικά χαρακτηριστικά και όλες τις δεξιότητες για να παρέμβει καίρια και δυναμικά, ώστε να φρενάρει την κατρακύλα της οικονομίας στον κατήφορο της κυβερνητικής διαχειριστικής ανικανότητας και να την επαναφέρει στα φυσιολογικά μεγέθη της βιωσιμότητας. Αυτό που τον ξεχωρίζει, και τον καθιστά απαραίτητο για να ηγηθεί, είναι η ικανότητά του να μιλά με κοστολογημένες προτάσεις και με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Η ιδεολογία του κινείται στα πλαίσια της εφικτής εφαρμογής κι όχι στα φαντασιακά μονοπάτια της Αριστεράς. Είναι αναγκαίο να κυβερνήσει και για τους Έλληνες και για τους Ευρωπαίους. Είναι αναγκαίο η ιδεολογία της κοστολογημένης αλήθειας και της αφοπλιστικής ειλικρίνειας να γίνει επικρατούσα. Γι’ αυτό είμαστε υποχρεωμένοι ιστορικά, όλοι οι νέοι της γενιάς μας, να είμαστε ενωμένοι, ως μία γροθιά, στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη για να μπει και πάλι η Ελλάδα σε τροχιά.
*Ο Αθανάσιος Βαμβίνης είναι μέλος της ΟΝΝΕΔ και υποψήφιος για την προεδρία της, εργάζεται στον κλάδο της Ιδιωτικής Ασφάλισης και είναι διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός με MSc στην «Οργάνωση και Διοίκηση Τεχνικών Έργων»