του Αθανάσιου Βαμβίνη*
Δυστυχήσαμε να ζούμε στην περίοδο διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι οποίοι με «μαεστρία» κατάφεραν σε διάστημα ενάμιση χρόνου να μας γυρίσουν χρόνια πίσω και να ξετινάξουν στον αέρα την πραγματική οικονομία. Μας μετέτρεψαν σε δέκτες ανόητων δηλώσεων ταξικού μίσους, διαστρεβλωμένων ειδήσεων «αξιοπρέπειας» και ψεμάτων μέσω των επίσημων εκπροσώπων τους. Ζούμε σε μία περίοδο απομυθοποίησης της Αριστεράς, επαναφοράς πολλών θεωρητικών της ουτοπίας στο ρεαλισμό και την κατάρρευση του αμόλυντου αριστερισμού.
Ο Σύσιφος σίγουρα γελάει μαζί μας. Το μαρτύριο του ωχριά μπροστά στο μαρτύριο των σύγχρονων Ελλήνων.
Κύριο εργαλείο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τη βίαιη μεταστροφή τους στο ρεαλισμό είναι το ψέμα. Δεν περνάει μέρα, που να μην ακούμε ψέματα. Δεν περνάει μέρα που να μη γινόμαστε δέκτες άσχετων συνθημάτων με τις ανάγκες του ελληνικού λαού και δηλώσεων διαστρέβλωσης της αλήθειας. Είναι απόλυτα δικαιολογημένοι. Η προπαγάνδα ως εργαλείο της είχε πάντοτε το ψέμα.
Δέκτες είναι όλη η ελληνική κοινωνία, μεγάλο μέρος της οποίας είναι οι νέοι. Νέοι επιστήμονες, νέοι επαγγελματίες, νέοι επιχειρηματίες με γνήσια πτυχία Πανεπιστημίου ή άλλων Τεχνικών Σχολών, που κοπίασαν να εξειδικευθούν για να χτίσουν το μέλλον τους σε γερές βάσεις. Ποσοστιαία δε, οι νέοι είναι οι περισσότεροι προσβεβλημένοι δέκτες, μιας και η on-line, άμεση ενημερώσή τους από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους καθιστά «ευάλωτους» σε όλες τις ανοησίες των κυβερνώντων. Έτσι, το περιβάλλον των νέων που διαμορφώνεται από την ταχύτητα της πληροφορίας και της ενημέρωσης έχει μολυνθεί με την τοξικότητα που εκπέμπει αυτό το κυβερνητικό τσίρκο.
Η τοξικότητα που διασπείρουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον είναι στοιχείο ξένο στους νέους, τους οποίους τους χαρακτηρίζει η αισιοδοξία και η ειλικρίνεια, η επιθυμία για δημιουργία και η διάθεση για πρόοδο. Δεν μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς όταν τους διοικεί ένας Κυρίτσης, μία Βαγενά ή ένας Καμμένος, άνθρωποι με επιχειρήματα ανόητου, μίζερου πολιτικάντη.
Τα παραδείγματα και τα ερώτηματα για ένα κοινό νου είναι πολλά. Τί να απαριθμήσει κανείς;
Το «ΟΧΙ» που έγινε ΣΥΡΙΖΑΝΕΛίτικο «ΝΑΙ» και σήμερα καλούμαστε όλοι οι «ΜενουμεΕυρωπαίοι» του ανεκδιηγητού Κυρίτση να πληρώσουμε το λογαριασμό;
Τα γεμιστά και τις πίτες της Φωτίου και τους λιοκαμμένους μετανάστες της κυρίας Τασίας;
Τις αναρίθμητες ανοησίες και μεγαλοστομίες του Καμμένου και τις κόκκινες γραμμές του Τσακαλώτου που έγιναν τσαλακωμένες ροζ;
Την «αξιοπρέπεια» του Τσίπρα που χάθηκε στις ουρές των ηλικιώμενων στα ΑΤΜ τις βραδινές ώρες και το κακόγουστο χιούμορ περί αντοχής στην «νέα Τουρκοκρατία» της Βαγενά;
Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Το κυβερνητικό τσίρκο έχει επιλέξει το δρόμο του ταξικού μίσους. Έχουν επιλέξει να εκφράζουν δημόσια λόγους ορμώμενους από κομπλεξικά σύνδρομα και εμμονές με τον σύγχρονο τρόπο λειτουργίας της οικονομίας. Μιας οικονομίας που όταν λειτουργεί ορθά επιβραβεύει την αξιοσύνη και προστατεύει τους αδύναμους, που δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν προσωπική περιουσία.
Όλες οι παραπάνω πρακτικές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνθέτουν έναν γόρδιο δεσμό ανικανότητας, μίσους στο διαφορετικό και ψέματος. Και είναι βέβαιο πως οι νέοι συσσωρεύουν σιγά- σιγά, μέρα με τη μέρα οργή για όλη αυτή τη νοσηρή πραγματικότητα. Οργή που σιγοκαίει μέσα τους και θα εκφραστεί δυναμικά και δημιουργικά. Θα εκφραστεί μαζικά με παλμό και πυγμή. Θα εκφραστεί στους δρόμους, στις πλατείες και στους χώρους διοίκησης. Δε θα πραγματοποιήσουν μία επανάσταση χωρίς αιτία. Θα κάνουν την επανάσταση απέναντι σε όλα όσα τους καταστρέφουν το μέλλον. Θα επαναστατήσουν απέναντι στη μιζέρια και την ανικανότητα μίας κυβέρνησης η οποία πεθαίνει τη πατρίδα τους.
Θα πάνε κόντρα στο ψέμα σαν μία γροθιά, κόντρα στην αναξιοκρατία, κόντρα στην πλαστή Κυβέρνηση της αμετροέπειας και του μίσους. Θα οργανωθούν σε ομάδες, σε οργανώσεις, σε συλλόγους. Θα εκφραστούν και θα κερδίσουν οξυγόνο. Θα είναι οι νέοι, αυτοί που θα διώξουν αυτό το τσίρκο από την ηγεσία της πατρίδα μας, με κάθε κόστος.
* Ο Αθανάσιος Βαμβίνης είναι μέλος της ΟΝΝΕΔ