Καλημέρα σας!
Σήμερα είναι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος -μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες. Σήμερα είναι όμως και η επέτειος μιας μέρα που σημάδεψε τον 20ο αιώνα και συνέδραμε να πέσει η αυλαία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η πραγματική… μεταμόρφωση του πολέμου και η απόδειξη ταυτόχρονα της φρίκης που μπορούν να σπείρουν τα ατομικά όπλα. Θυμίζουμε πως το πρωινό εκείνο της 6ης Αυγούστου του 1945, το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay έριξε τη βόμβα «Little Boy» στη Χιροσίμα, προκαλώντας έκρηξη ισοδύναμη με 15.000 τόνους TNT. 60.000 – 80.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν άμεσα, ενώ έως το τέλος του έτους οι θάνατοι έφτασαν τους 140.000 λόγω ακτινοβολίας. Τρεις ημέρες αργότερα, μια δεύτερη βόμβα έπληξε το Ναγκασάκι και η Ιαπωνία -σύμμαχος τότε της Γερμανίας και των ΝΑΖΙ ως χώρα του Άξονα- παραδόθηκε στις 15 Αυγούστου, λήγοντας ουσιαστικά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η φρίκη της Χιροσίμα συνεχίζει και σήμερα, 80 χρόνια μετά να αφήνει ανεξήτηλο το στίγμα της. Και γι΄ αυτό εξάλλου ο κάθε νοήμων άνθρωπος στις μέρες τρομάζει ακόμη και με την ευκολία που σήμερα συζητούν πολλές φορές οι υπερδυνάμεις, και όχι μόνον, για τη χρήση των πυρηνικών όπλων. Είπαμε η ιστορία διδάσκει θέλουμε δε θέλουμε. Αρκεί να μην την ξεχνάμε. Και η σημερινή μαύρη επέτειος πρέπει να είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στη λήθη αλλά και οδηγός τι να προσέχουμε στο σήμερα και στο μέλλον.
Το φρενάρισμα της... Φεράρι
Στα εντός τώρα, οι… βόμβες συνεχίζουν να σκάνε γύρω, μέσα κι έξω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ με τα εκατομμύρια ευρώ, λες κι είναι καραμέλες. Έτσι χτες η πολιτευτής της ΝΔ στην Κοζάνη με τη… Φεράρι και τις ασύλληπτα υψηλές επιδοτήσεις κτλ, μετά τον σάλο που σηκώθηκε -η ίδια πάντως τα αρνείται- υπέβαλε την παραίτησή της από τη θέση της Συντονίστριας Κοινοτικών Πόρων και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας της Νέας Δημοκρατίας. Η Καλλιόπη Σεμερτζίδου παραιτήθηκε για να μην κάνει κακό, όπως είπε, στην παράταξή της. Τώρα εάν κάνουμε πολιτικό… ταμείο, μάλλον η ζημιά μετριέται λιγάκι διαφορετικά… Γιατί αυτές οι… βόμβες δημιουργούν διαφορετικού τύπου κρατήρες!
Τα τέλη κυκλοφορίας και οι συντηρήσεις των δρόμων
Καθημερινά σχεδόν σε όλη τη χώρα, αλλά εν προκειμένω στην Κεντρική Μακεδονία, οι συντηρήσεις των επαρχιακών οδών και δημοτικών δρόμων είναι μια αναγκαστική ρουτίνα. Το θέμα όμως είναι «Who pays the ferryman», δηλ. «Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη», όπως έλεγε η βρετανική τηλεοπτική σειρά του 1977 και έντυσε μουσικά ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Εν ολίγοις ποιος σηκώνει το κόστος αυτών των συντηρήσεων. Συνήθως, για να μην πούμε και το απόλυτο «πάντα» τα έξοδα των συντηρήσεων προκύπτουν από το ΕΣΠΑ. Πράγμα που σημαίνει προκηρύξεις έργων, διαδικασίες κλπ και φυσικά πόροι που κόβονται από άλλα έργα από τους δήμους και τις περιφέρειες για να συντηρηθούν όπως πρέπει οι δρόμοι. Χτες με δηλώσεις του ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης, Κώστας Γιουτίκας, επανέφερε στη συζήτηση ένα πάγιο αίτημα, όπως είπε των Περιφερειών. Σύμφωνα με τον ίδιο οι συντηρήσεις των επαρχιακών και δημοτικών δικτύων θα έπρεπε να γίνονται μα τα χρήματα που καταβάλλουμε όλοι ως κάτοχοι ΙΧ και αφορούν τα τέλη κυκλοφορίας. Ο κ. Γιουτίκας είπε πως η πολιτεία συγκεντρώνει κάθε χρόνο από τα τέλη κυκλοφορίας περίπου 2,2 δις. ευρώ και σωστό είναι, όπως ανέφερε, να γυρίζουν ανταποδοτικά στην ποιότητα των εν λόγω οδικών δικτύων. Μάλιστα σημείωσε πως με αυτόν τον τρόπο δεν στερούνται πόρους οι συντηρήσεις των εθνικών δικτύων, αφού έτσι κι αλλιώς η φροντίδα τους γίνεται από τους παραχωρησιούχους, που εισπράττουν τα ποσά μέσω των σταθμών διοδίων τους οποίους έτσι κι αλλιώς αυτοί τους διαχειρίζονται.
Βγαίνουν οι «δαγκάνες» στη Θεσσαλονίκη
Οι κουτοπονηριές πολλές φορές βασιλεύουν στον τόπο μας. Μια από αυτές που μάθαμε χτες μάλλον πρέπει να διεκδικήσουν και την κατοχύρωση της πατέντας… Ο λόγος γι΄ αυτούς που παρκάρουν παράνομα και σε ευαίσθητα σημεία στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και προσπαθούν να ξεφύγουν από τις… δαγκάνες της Τροχαίας και της Δημοτικής Αστυνομίας Θεσσαλονίκης. Μέχρι τώρα έχουν καταγραφεί περιστατικά που λέμε πως «θα μας πέσουν τα μαλλιά…». Σε αρκετές περιπτώσεις τόσο με Έλληνες, αλλά και με πολλούς Βαλκάνιους επισκέπτες της Θεσσαλονίκης, όταν τα δύο ελεγκτικά όργανα τοποθετούσαν δαγκάνες στη ρόδα για να ξεφύγουν… άλλαζαν την «δαγκωμένη» ρόδα με την… ρεζέρβα! Αυτό το «εξομολογήθηκε» ο αντιδήμαρχος της Δημοτικής Αστυνομίας Θεσσαλονίκης Κώστας Τσιαπακίδης, ενόψει της επόμενης εβδομάδας που θα αρχίσουν ξανά να βάζουν δαγκάνες σε παρανομούντες, κυρίως στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Όμως ο κ. Τσιαπακίδης αποκάλυψε πως για να αποφύγουν τις εξυπνάδες κάποιων τέτοιων οδηγών θα βάζουν δύο δαγκάνες σε κάθε αυτοκίνητο. Ε, το να βρουν και δεύτερη ρόδα ρεζέρβας, μάλλον θεωρείται απίθανο…
Τα εκδοτικά του Μετρό που... αυτο-κλέβονται
Γνωρίζαμε μέχρι τώρα ότι τα αυτόματα εκδοτικά μηχανήματα του Μετρό Θεσσαλονίκης μπορεί, συχνά πυκνά, να μας... έκλεβαν μερικά (συνήθως, λεπτά τού) ευρώ στα ρέστα τους, αλλά δεν γνωρίζαμε ότι καμιά φορά... αυτο-κλέβονται κιόλας. Χθες το πρωί, στον τερματικό σταθμό της Νέας Ελβετίας, επιβάτης που ήθελε να αγοράσει την κάρτα των 10+1 διαδρομών, με κόστος -συγκρατήστε- 5,80 ευρώ, έβαλε στο μηχάνημα ένα χαρτονόμισμα των 5 ευρώ και ένα κέρμα του 1 ευρώ. Ο επιβάτης ζήτησε και πήρε απόδειξη, πήρε το εισιτήριο και πήρε και τα ρέστα. Όμως αυτά δεν ήταν 20 λεπτά του ευρώ, αλλά 40 λεπτά! Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, στην απόδειξη αναφέρεται ότι κρατήθηκε το σωστό ποσό: 5,13 ευρώ η καθαρή αξία και 0,67 ευρώ ο φόρος, μας κάνουν 5,80 ευρώ -αλλά τα ρέστα ήταν αυξημένα. Ρωτώντας πας -με Μετρό- στην πόλη, οπότε, αφού ρωτήσαμε, μάθαμε ότι αυτό δεν είναι κάτι νέο και πως συμβαίνει τακτικά. Άρα, χρειάζεται διόρθωση, ιδίως όταν το πρόβλημα είναι γνωστό. Ελπίζουμε, μόνο, αυτές οι αστοχίες να μη συνεχίσουν να συμβαίνουν όταν θα μπουν στο παιγνίδι και οι ηλεκτρονικές πληρωμές στα εκδοτικά μηχανήματα, τις οποίες γανιάσαμε να περιμένουμε να ξεκινήσουν... Βέβαια, αν είναι να γεμίζει το... σακούλι μας κάθε φορά που συναλλασσόμαστε με τα εκδοτικά του Μετρό, δεν θα πούμε και όχι, αλλά ευχαριστώ. Όπως ο τυχερός επιβάτης.
44 ψηφίδες νοσταλγίας για την Κωνσταντινούπολη
Ήταν μια ακμαία κοινότητα με έντονα ελληνική και ορθόδοξη συνείδηση. Το 1877, σύμφωνα με αξιόπιστες ιστορικές πηγές, στην Κωνσταντινούπολη ζούσαν 250.000 Ρωμιοί, ενώ στις αρχές του 20ου αιώνα στο «βιλαέτι της Κωνσταντινουπόλεως» κατοικούσαν 358.000 Έλληνες. Ήταν η περίοδος της μεγάλης ακμής της ελληνορθόδοξης κοινότητας, με προεξάρχοντες τους τραπεζίτες. Κι ήταν η ίδια περίοδος κατά την οποία άνθισαν σύλλογοι πολιτιστικοί, εκπαιδευτικοί, επιστημονικοί των Ρωμιών με σημαντικότατη τη συμβολή του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως. «Σήμερα, στην Κωνσταντινούπολη των 22.000.000 κατοίκων, ζουν περίπου 1.800 Ρωμιοί. Αυτοί οι "λίγοι και αμέτρητοι" Κωνσταντινουπολίτες, όπως εύστοχα είχε επισημάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, αγωνίζονται όχι μόνο να διαφυλάξουν τα όσα δημιούργησαν οι προγενέστερες γενεές, αλλά και να συνεχίσουν να παράγουν πολιτισμό». Τάδε έφη Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, ο συγγραφέας που επιμελείται τον συλλογικό τόμο «Κωνσταντινούπολη-Νόστος στον χώρο και τον χρόνο» (Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική). Στο βιβλίο αυτό 44 συγγραφείς γράφουν για την Κωνσταντινούπολη, την Πόλη, την Ιστανμπούλ. Οι περισσότεροι ανήκουν στην τελευταία γενιά που μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη και οι ιστορίες τους συνιστούν πολύτιμες ψηφίδες μνήμης και νοσταλγίας στο ζωντανό μωσαϊκό της Πόλης των πόλεων.
