Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όποια κι αν είναι στο τέλος η κατάληξη της υπόθεσης «δασμοί Τραμπ» το παγκόσμιο εμπόριο θα έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές. Το ίδιο και η επιχειρηματική και επενδυτική δραστηριότητα ανά τον πλανήτη, αφού ήδη -και παρά την ανακωχή των 90 ημερών- οι μεγάλες οικονομίες του πλανήτη αναδιπλώνονται και προσπαθούν αφενός να ξεπεράσουν τη δυσκολία πρόσβασης στην αγορά των ΗΠΑ και αφετέρου να καλύψουν τα κενά που αφήνουν ανά τον κόσμο οι ΗΠΑ, όπως για παράδειγμα η ανθρωπιστική βοήθεια στην Αφρική, την οποία σπεύδει να καλύψει η Κίνα, που τα τελευταία χρόνια ενδιαφέρεται εντατικά για τη Μαύρη Ήπειρο. Σε κάθε περίπτωση οι επιπτώσεις απλώνονται οριζόντια και αναμένεται να έχουν μόνιμο χαρακτήρα, αφού οι κινήσεις Τραμπ έχουν διασαλεύσει την εμπιστοσύνη στο σύστημα και τις συμμαχίες της Δύσης, που τις τελευταίες δεκαετίες δίνουν τον τόνο στις οικονομικές σχέσεις στον πλανήτη.
Πρόβλημα με ελιές, λάδι, φέτα και…
Για την Ελλάδα το κρίσιμο σημείο στην υπόθεση των δασμών Τραμπ είναι τα αγροτικά προϊόντα, δηλαδή τα τρόφιμα που η χώρα μας εξάγει στις ΗΠΑ, κυρίως ελιές, λάδι, φέτα και άλλα τυροκομικά. Η προσπάθεια να αποφευχθεί η επιβολή δασμών στα συγκεκριμένα προϊόντα, κυρίως επειδή δεν παράγονται στις ΗΠΑ, άρα δεν είναι ανταγωνιστικά προς αμερικάνικα, γίνεται, αλλά το αποτέλεσμα είναι προς ώρας άδηλο. Και εξ’ αυτού αβέβαιο. Ειδικά για τις ελιές και το λάδι οι ελληνικές επιχειρήσεις που εξάγουν φοβούνται την προοπτική να μη μπουν δασμοί στις χύμα εισαγωγές, αλλά μόνο στα τυποποιημένα επώνυμα προϊόντα. Κάτι που ενδεχομένως να τις υποχρεώσει να εξάγουν σε βαρέλια, βυτία και κοντέινερς προς αμερικανικές μεταποιητικές επιχειρήσεις, οι οποίες θα καρπώνονται την υπεραξία που συνεπάγεται η συσκευασία και η διάθεσή της στην αγορά.
… η άλλη όψη του νομίσματος
Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά του νομίσματος, που όμως αποτελεί μικρή παρηγοριά, αφού ακόμη κι αν ισχύσει δεν είναι ικανή να εξισορροπήσει τη ζημία. Επειδή, λοιπόν, εάν ο Τραμπ προχωρήσει σε εκτεταμένους δασμούς των ευρωπαϊκών προϊόντων που κατευθύνονται στην αγορά των ΗΠΑ αντίστοιχα θα κινηθεί και η Ευρώπη, ήδη αμερικανικές εταιρείες ψάχνουν τρόπους να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής τους στην Ευρώπη, ώστε να μη χάσουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο μέσω υπεργολαβιών σε ευρωπαϊκό έδαφος, όπου θα κατασκευάζονται προϊόντα που προορίζονται να διατεθούν στην αγορά της Γηραιάς Ηπείρου. Οι σχετικές αναζητήσεις έχουν φτάσει στην Ελλάδα και ειδικότερα στη Βόρεια Ελλάδα. Και ακόμη πιο ειδικά στην Κεντρική Μακεδονία και αφορά -μεταξύ άλλων- τον δυναμικό κλάδο των χημικών.
Η απρέπεια του προέδρου
Το μεσημέρι της Δευτέρας γνωστοποιήθηκε η είδηση του ξυλοδαρμού (ή συμπλοκής σύμφωνα με νεότερη εκδοχή) ενός οδηγού τής ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης Α.Ε. από ανήλικους σε γραμμή αστικού λεωφορείου που εκτελούσε το δρομολόγιο Χρυσαυγή-Λαγκαδά. Ως οφείλουμε, λόγω της δημοσιογραφικής μας ιδιότητας, τηλεφωνήσαμε στον πρόεδρο της εταιρείας, αφενός για να επιβεβαιώσουμε το συμβάν, αφετέρου για να μάθουμε το χρονικό της επίθεσης και την πορεία της υγείας του εργαζομένου. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, αφού το τηλέφωνο ήταν κατειλημμένο, με την τρίτη ο πρόεδρος απάντησε στο τηλεφώνημα. Η πορεία, όμως, της συνομιλίας, αποτέλεσε για εμάς αρνητική έκπληξη. Διότι όταν ρωτήσαμε τον πρόεδρο της ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης Α.Ε., Στέφανο Τσόλη, αν είναι ενήμερος για το συμβάν, η απάντησή του ήταν ειρωνική: «Ναι, με οπλοπολυβόλα και δύο τανκς επιτέθηκαν στον οδηγό...». Εμφανώς απορημένοι τον ρωτήσαμε δεύτερη φορά να μας πει τι συνέβη για να λάβουμε την εξής απάντηση: «Είναι δυνατόν για μία μπουνιά που έφαγε ένας οδηγός να με παίρνετε 100 τηλέφωνα;». Ως οφείλαμε και πάλι, του υπενθυμίσαμε τη θεσμική του ιδιότητα και ότι ως πρόεδρος υποχρεούται να απαντήσει στις ερωτήσεις και μάλιστα ψύχραιμα. Αν πάλι δεν επιθυμεί να το κάνει, επίσης να το δηλώσει ψύχραιμα. Τότε ο πρόεδρος μας ανταπάντησε σε έντονο ύφος πως μόλις είχε βγει από το νοσοκομείο και «δεν είναι δυνατόν να ασχολείται με μία μπουνιά σε έναν οδηγό». Ακολούθως μας έκλεισε το τηλέφωνο! Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα: Ο καθένας βιώνει τις δικές του προσωπικές καταστάσεις μέσα στην καθημερινότητά του και το τελευταίο δείγμα ανθρωπιάς που μας έχει απομείνει είναι να δείχνουμε κατανόηση και ενσυναίσθηση. Προφανώς, ο Γολγοθάς του νοσοκομείου είναι κάτι που όλοι μας απευχόμαστε για τον συνάνθρωπό μας και στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο καθένας που βρίσκεται σε τέτοια θέση. Αυτό, ωστόσο, δεν δικαιολογεί απρεπείς συμπεριφορές, ούτε για την επίθεση σε εργαζόμενο της εταιρείας στην οποία προΐσταται ο κ. Τσόλης ούτε απέναντι στους δημοσιογράφους. Θα μπορούσε απλώς να μας πει ότι δεν μπορεί να μιλήσει λόγω προσωπικού θέματος και να μας παραπέμψει στον αμέσως επόμενο αρμόδιο. Ή και να μην απαντήσει, εάν δεν μπορούσε λόγω της κατάστασής του. Οι θέσεις ευθύνης απαιτούν ψυχραιμία και στοιχειωδώς σωστή συμπεριφορά. Σε τελική ανάλυση, αν κάποιος δεν μπορεί, ας μη γίνει ποτέ πρόεδρος...
Χάος στη Χαλκιδική
Όταν οι κάτοικοι παραπονιούνται για έναν μπαζότοπο έξω από τα σπίτια τους και οι αιρετοί λειτουργούν λες και έχουν δεμένα τα χέρια τους, υπάρχει πρόβλημα. Όταν ένας δήμαρχος δηλώνει επίσημα ότι δεν γνωρίζει ποιος καίει τα ογκώδη απορρίμματα στην περιοχή του και ο πρόεδρος της κοινότητας παραδέχεται ότι αυτό συμβαίνει ελεγχόμενα, υπάρχει πρόβλημα. Δεν γίνεται να μπαίνει τώρα εργολάβος για να καθαρίζει τα ογκώδη από περιοχή ανάμεσα σε σπίτια, ενοικιαζόμενα δωμάτια και λουόμενους. Τώρα, μετά από τόσο καιρό. Είναι συνήθεια χρόνων η ρίψη ογκωδών στην Παραλία Νέας Ποτίδαιας και είναι ακατανόητο το γιατί άργησε τόσο να παρέμβει ο δήμος και να αναθέσει τη δουλειά σε εταιρεία για να τα καθαρίσει. Είναι εξίσου ακατανόητο το γιατί επιλέγει η κοινότητα το συγκεκριμένο σημείο για να απορρίπτει τα κλαδιά από τα δέντρα που κλαδεύει και μετά να τα καίει ελεγχόμενα, εν άγνοια του δημάρχου. Και είναι ανεξήγητο (αλλά και συνάμα φυσικό επόμενο) γνωστοί-άγνωστοι να πετούν επάνω στα κλαδιά τα ογκώδη απορρίμματά τους. Το σχετικό ρεπορτάζ δημοσίευσε η Voria.gr (δείτε ΕΔΩ) πολλαπλασιάζοντας τις ερωτήσεις. Διότι η Χαλκιδική στο σύνολό της υποφέρει και κάτι πρέπει να γίνει πριν να φτάσουμε σε κάποιο καλοκαίρι -όχι πολύ μακριά-, στους μήνες του υπερπληθυσμού, και να καταρρεύσουν και τα τρία πόδια.
Συγκίνηση στον Σοχό
Συγκινητική ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στον 2ο Φιλανθρωπικό Αγώνα Μπάσκετ που έγινε στον Σοχό από τις Δομές Ειδικής Αγωγής «Θαλπωρή» το περασμένο Σάββατο. Η διοργάνωση περιλάμβανε εκτός από κανονικό αγώνα μπάσκετ και αγώνα με αμαξίδιο, όπου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να μυηθούν στον υψηλό βαθμό δυσκολίας που έχει. Την εκδήλωση μάλιστα στήριξε μεταξύ άλλων η διοίκηση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, καθώς και ο πρωταθλητής του parkour Δημήτρης Κυρσανίδης, γνωστός για την αγάπη που τρέφει για το μπάσκετ.
