Καλημέρα σας!
Μόλις πέντε ημέρες πριν από τις εκλογές και με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν πάνω κάτω ένα αποτέλεσμα ανάλογο του Μάιου, το ενδιαφέρον των πολιτών αντί να αυξάνεται μάλλον περιορίζεται. Έφτιαξε και ο καιρός, οπότε οι περισσότεροι προτιμούν το απόγευμα και το βραδάκι να βγουν καμιά βόλτα, παρά να ακούσουν πολιτικές συνεντεύξεις ή να δουν πολιτικές εκπομπές στην τηλεόραση. Οπότε; Οπότε βαδίζουμε βουβά σε εκλογές που μπορεί να μην έχουν ενδιαφέρον, αλλά το εκλογικό σώμα φαίνεται κατασταλαγμένο και αποφασισμένο. Αυτό έδειξε η 21η Μαΐου, το ίδιο επιβεβαιώνουν οι δημοσκοπήσεις. Οι πολίτες θέλουν κυβερνησιμότητα και πολιτική σταθερότητα. Έχουμε μπροστά μας και καλοκαίρι – καλοκαιράκι. Πάντως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το επόμενο τετραήμερο για τη Θεσσαλονίκη, όπου αύριο Τετάρτη θα μιλήσει ο Κ. Μητσοτάκης –καθόλου τυχαία επιλογή το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου- και την Παρασκευή ο Αλ. Τσίπρας. Αν και πάλι δεν… σηκωθεί το κλίμα, θα μιλάμε για τις πιο βουβές εκλογές ever and ever!
Ρέμα Ξηροποτάμου, όπως… γεφύρι της Άρτας
Τις εικόνες από την πλημμυρισμένη Πολίχνη μετά την υπερχείλιση του ρέματος Ξηροποτάμου, που «φούσκωσε» και πάλι από μια δυνατή νεροποντή δεν ήταν η πρώτη φορά που τις αντικρίζαμε. Και όπως όλα δείχνουν και τα επόμενα χρόνια θα γίνουμε αρκετές φορές στο ίδιο έργο θεατές. Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για το ρέμα στο οποίο το 2021 έχασε τη ζωή του ένα νεαρό άτομο. Για περίπου 15 χρόνια οι μελέτες του έργου ήταν κλειδωμένες στο συρτάρι του υπουργείου Υποδομών. Πριν από περίπου 18 μήνες είχαμε εξελίξεις, καθώς οι οριστικές μελέτες διευθέτησης και οριοθέτησης του ρέματος ολοκληρώθηκαν και απεστάλησαν στον δήμο Παύλου Μελά και στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Τι έγινε από τότε μέχρι σήμερα σε αυτόν τον 1,5 χρόνο; Γιατί δεν προχώρησαν οι διαδικασίες που θα ανοίξουν τον δρόμο για την υλοποίηση των σημαντικών εργασιών στο ρέμα; Ποιος ευθύνεται τελικά για τις νέες πλημμύρες που είχαμε στην περιοχή δύο φορές μέσα σε λίγες ημέρες το τελευταίο διάστημα; Το υπουργείο Υποδομών; Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας; Ή ο δήμος που μάλλον δεν έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα τέτοιο έργο, προϋπολογισμού περίπου 15 εκατ. ευρώ. Τι περιμένουμε τώρα; Να ανοίξει το νέο ΕΣΠΑ 2021-2027 μέσω του οποίου θα χρηματοδοτηθεί το έργο, ώστε να πραγματοποιηθεί ο σχετικός διαγωνισμός και να επιλεγεί ο ανάδοχος που θα το κατασκευάσει. Με λίγα λόγια θέλουμε ακόμα τουλάχιστον 2-3 χρόνια για να ξεκινήσουν οι εργασίες. Ζήσε Μάη μου κι ας είναι Ιούνιος! Κανονικό γεφύρι της Άρτας, που ολημερίς το έχτιζαν το βράδυ γκρεμιζόταν. Έως τότε, υπομονή στους κατοίκους της περιοχής που βρίσκεται το ρέμα Ξηροποτάμου και πολλές ευχές να μην έχουμε έντονες βροχοπτώσεις!
Στην πόλη του μπάσκετ χωρίς… φώτα
Η Θεσσαλονίκη, κατά γενική ομολογία, είναι η πόλη που στη δεκαετία του 1980 (ανα)γέννησε το μπάσκετ στη χώρα μας. Οι ιστορικές μάχες του Άρη με τον ΠΑΟΚ που καθήλωναν όλους τους Έλληνες και για τις οποίες ακόμη συζητάμε, οι ευρωπαϊκοί και οι εγχώριοι τίτλοι που έφταναν εδώ σωρηδόν και για τους οποίους ακόμη υπερηφανευόμαστε, τα γήπεδα-σύμβολα στα οποία ακόμη παίζουν οι ομάδες, ο Γκάλης, ο Γιαννάκης, ο Πρέλεβιτς και οι υπόλοιποι θρύλοι που πέρασαν από εδώ και οι οποίοι ακόμη αποτελούν πρότυπο για τα νέα παιδιά σε όλη την Ελλάδα, χάρισαν δικαίως στην πόλη τον τίτλο της «μπασκετομάνας». Δεκάδες ταλέντα ξεπήδησαν από δω και διέπρεψαν στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
Με αυτά τα δεδομένα το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη μπορείς σχετικά εύκολα να βρεις ένα γήπεδο μπάσκετ, κυρίως σε σχολικές αυλές, για να κάνεις 5-10 σουτάκια για να… ξεπιαστείς, δεν προκαλεί εντύπωση. Αντίθετα, αρνητιοκή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στον… ομφαλό του αθλήματος που βρίσκεται στην παραλία, στα γηπεδάκια στο Ποσειδώνιο, όπου εδώ και δεκαετίες αντηχούν τα χτυπήματα της μπάλας στο τσιμέντο από χιλιάδες παιδιά, νέους και μεγαλύτερους, τα φώτα κλείνουν αυστηρά στις 10 το βράδυ. Ακόμη κι αν είναι καλοκαίρι και ο καιρός ευνοεί τη νυχτερινή άθληση. Μέχρι πέρσι τα φώτα έκλειναν στις 11 το βράδυ, που θεωρείται μια λογική ώρα για τους χειμερινούς μήνες, όχι όμως και για τους καλοκαιρινούς. Με αφορμή την ενεργειακή κρίση η διοίκηση των Εθνικών Αθλητικών Κέντρων Θεσσαλονίκης (ΕΑΚΘ) –ναι, ναι υπάρχει και τέτοια!- πήρε αυτή την απόφαση για να μειώσει τους λογαριασμούς ρεύματος. Λογικό και σωστό. Σήμερα, όμως, που οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν εξισορροπηθεί και επιστρέψει σχεδόν στα προ κρίσης επίπεδα τα φώτα εξακολουθούν να κλείνουν στις 10. Μάλιστα το σκοτάδι πέφτει απότομα ενώ δεκάδες άτομα «μπιστάνε» ακόμα τη «σπυριάρα», πάνω στην ένταση του παιγνιδιού. Αν, ας πούμε, μία ημέρα Πέμπτη, ένας καταστηματάρχης, που ακόμα το... μιλάει το τόπι και το λέει η ψυχούλα του, κλείσει το μαγαζί του στις 9, γυρίσει σπίτι να αλλάξει και να πάρει τη μπάλα, μετά βίας προλαβαίνει να ιδρώσει κάτω από τη ρακέτα. Περισσότερο θα ιδρώσει κολλημένος στην κίνηση, αφού είναι η ώρα που οι περισσότεροι επιστρέφουν σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για έναν εργαζόμενο. Αλλά και για μια παρέα φοιτητών, που θα τελειώσουν το μάθημα στις 8, θα βάλουν σορτσάκια, θα πάρουν αστικό και ίσα που θα προλάβουν να παίξουν ένα… μονό. Ισχύει ακόμη και τους έφηβους, που με κλειστά σχολεία και εν αναμονή των διακοπών κάπου πρέπει να ξεδώσουν και οι επιλογές τους είναι συγκεκριμένες. Σε τελική ανάλυση, ποια μάνα κλείνει το φως στα παιδιά τους όταν αυτά ακόμη παίζουν;
Η Θεσσαλονίκη από ψηλά
Ατενίζοντας τη θέα από ένα ύψωμα στις 40 Εκκλησίες μπορείς να σταχυολογήσεις την εικόνα της Θεσσαλονίκης. Τις ομορφιές, την ιστορία, τις αναπτυξιακές της δυνατότητες. Ξεκινώντας την παρατήρηση από ψηλά, βλέπεις κάποια από τα παλιά προσφυγικά σπίτια που στέκουν ακόμη όρθια, μάρτυρες της έλευσης των προσφύγων από τις αλησμόνητες πατρίδες και του αγώνα που έδωσαν να χτίσουν την ζωή τους από την αρχή. Λίγο πιο κάτω οι φοιτητικές εστίες που στεγάζουν εδώ και χρόνια τα όνειρα νέων παιδιών και τα κτήρια της Πανεπιστημιούπολης του ΑΠΘ, ένα ζωντανό κύτταρο εκπαίδευσης έρευνας και συνεργασίας. Στο βάθος ξεπροβάλλει ο διάσημος Πύργος του ΟΤΕ με την κεραία σήμα κατατεθέν της Θεσσαλονίκης.
Ανοίγοντας τη θέα ξεπροβάλλει ο Θερμαϊκός και ο μεγαλοπρεπής Όλυμπος με τις ακτές της Πιερίας. Εμπορικά πλοία αρόδο, που αναμένουν να φορτώσουν και να ξεφορτώσουν, μαρτυρούν την δυναμική που έχει στην πόλη το εμπόριο. Στα αριστερά η αναπτυσσόμενη τουριστικά Περαία και όλο το παραλιακό μέτωπο, η ανάπτυξη του οποίου μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο όραμα για τη Θεσσαλονίκη του 21ου αιώνα και βάλε.
