Το φετινό Σαββατοκύριακο των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, αποκορύφωμα του οποίου υπήρξε αφενός η πρωθυπουργική ομιλία με τις οικονομικές εξαγγελίες και αφετέρου η συνέντευξη Τύπου της Κυριακής, περιείχε ελάχιστες αναφορές στη Θεσσαλονίκη. Στην μεν ομιλία του Κ. Μητσοτάκη δεν υπήρχε καμία αναφορά, στη δε συνέντευξη Τύπου οι γενικόλογες ερωτήσεις για την πόλη απαντήθηκαν εξίσου γενικόλογα. Ούτε καν κατά την επίσκεψή του στα γραφεία της Διοίκησης της ΔΕΘ – Helexpo το πρωί του Σαββάτου ο κ. Μητσοτάκης άνοιξε τα χαρτιά του για την ήπια και μικρής κλίμακας ανάπλαση του εκθεσιακού κέντρου, παραπέμποντας στο Υπερταμείο κι αφήνοντας τη σημερινή διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo να αναρωτιέται και να υποθέτει. Βέβαια, είχε προηγηθεί δέκα ημέρες πριν η άνοδος του πρωθυπουργού και αρκετών υπουργών και η διπλή εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής, όπου συζητήθηκαν και αναπτύχθηκαν τα θέματα των έργων και των γενικότερων ανοιχτών ζητημάτων της Θεσσαλονίκης.
Η σαφής αποσύνδεση που επιχείρησε φέτος η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ανάμεσα στα επίσημα εγκαίνια της ΔΕΘ με τις οικονομικές εξαγγελίες και τα έργα και τις δράσεις που αφορούν τη Θεσσαλονίκη έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Διότι από τη μια αφαιρεί από τα θέματα της πόλης μεγάλο μέρος από τη γραφικότητα των τελευταίων μίας ή δύο παραγράφων της εκάστοτε πρωθυπουργικής ομιλίας στα εγκαίνια της ΔΕΘ, που παραδοσιακά «ανήκαν» στην φιλοξενούσα πόλη, αλλά και από τη δραματοποίησή τους στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου. Από την άλλη στερεί από τη Θεσσαλονίκη και τις πρωτοβουλίες που την αφορούν τη δημοσιότητα που συνεπάγεται το Σαββατοκύριακο της ΔΕΘ, κάτι που συχνά στο παρελθόν έχει λειτουργήσει είτε ως πίεση είτε ως υπενθύμιση εκκρεμοτήτων που συνηθέστατα κρατούν χρόνια, χωρίς να έχουν πάντοτε το άρωμα κολόνιας – για να θυμηθούμε και το τραγούδι με τη Χαρούλα Αλεξίου.
Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένο τυπικό σε σχέση με την ατζέντα του εκάστοτε πρωθυπουργού στα εγκαίνια της ΔΕΘ, πέραν των αναφορών στην οικονομική πολιτική του επόμενου έτους, στην πράξη κάθε Σεπτέμβριο η ατζέντα της Θεσσαλονίκης «κολλούσε» τιμής ένεκεν τη συγκεκριμένη ημέρα. Παρά την αυτονόητη γραφικότητα της υπόθεσης η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε επί δεκαετίες, μέχρι που τελικά κατέληξε να συνεχίζεται ως έθιμο για να μαθαίνουμε τις κυβερνητικές προθέσεις για τα ζητήματα της Θεσσαλονίκης -ενίοτε και ολόκληρης της Βόρειας Ελλάδας- στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Κάτι που μέσα στα χρόνια αποδείχθηκε μάλλον αντιπαραγωγικό, αφού η ενασχόληση με σχεδιασμούς και προβλήματα ένα συγκεκριμένο διήμερο κάθε χρόνο, δεν συνέβαλε επουδενί ούτε στην επίσπευση έργων, ούτε στην διευθέτηση εκκρεμοτήτων, ούτε στην ικανοποίηση αιτημάτων. Υπήρχε απλώς μια καταγραφή και κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις, οι οποίες -όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος- δεν ήταν δεσμευτικές. Διατηρούσαν τα θέματα -και τη γκρίνια- στην επικαιρότητα, αλλά… μέχρι εκεί.
Στην Ελλάδα είναι βέβαιον ότι οι συγκυρίες καθορίζουν περισσότερο τα πράγματα από τον προγραμματισμό. Αυτό σημαίνει ότι άνετα του χρόνου η σημερινή κυβέρνηση, ή αύριο - μεθαύριο ένας άλλος πρωθυπουργός, μπορούν να επαναφέρουν την ατζέντα της Θεσσαλονίκης στο επίκεντρο των εγκαινίων των μελλοντικών ΔΕΘ. Ούτε κρύο – ούτε ζέστη. Αν και για τα ίδια τα θέματα της Θεσσαλονίκης η ξεχωριστή και σαφώς πιο αναλυτική προσέγγισή τους, έστω λίγες ημέρες πριν τη ΔΕΘ, συνιστά πιο δημιουργική διαδικασία, καθώς η μεγαλύτερη άνεση χρόνου βοηθά τη συζήτηση, αλλά και τις όποιες αποφάσεις. Η ουσία είναι να προχωρούν τα θέματα, κάτι που στη φετινή συγκυρία δεν φαίνεται να συμβαίνει. Με εξαίρεση το μετρό προς Καλαμαριά, που έρχεται με την κεκτημένη ταχύτητα της περσινής λειτουργίας της βασικής γραμμής, αλλά και της 20ετίας ολόκληρης, την Υπερυψωμένη Λεωφόρος Ταχείας Κυκλοφορίας (Flyοver), την κατασκευή της οποίας προωθεί ταχύτατα ο ιδιώτης που βάζει τα κεφάλαια και θέλει να αρχίσει να εισπράττει, και το Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο, που κατασκευάζει στο Φίλυρο το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και θα ολοκληρωθεί πολύ σύντομα.