Καλημέρα σας
Η γη της Βέροιας δέχτηκε στα σπλάχνα της το 19χρονο παλικάρι που χάθηκε τόσο άδικα στο Πευκοχώρι στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής. Η οικογένεια του παιδιού έθαψε χτες το βλαστάρι της, αλλά συνέχεια ξεθάβονται… κρυμμένα μυστικά για το πώς λειτουργούσε το λούνα παρκ με το μοιραίο παιχνίδι. Τα καμπανάκια για το πώς δεν έπρεπε να λειτουργεί είχαν χτυπήσει ακόμη κι από την ΕΛΑΣ, αφού δεν είχε γίνει η επίσημη γνωστοποίησή του, δηλ. ήταν με μια κουβέντα… φάντασμα, ήδη από τις 9 Ιουλίου. Οι έλεγχοι έδειχναν πως ήταν ακατάλληλο. Μόνο που αυτά τα καμπανάκια δεν ακούστηκαν εκεί στο δημαρχείο Κασσάνδρας, μιας κι εκεί αφενός θα μπορούσε αφετέρου θα έπρεπε να βάλει το λουκέτο στο λούνα παρκ και να μην φτάσουμε να θρηνούμε όλοι μαζί τον 19χρονο Γιάννη. Σήμερα θα πήγαινε στην Αθήνα για να σπουδάσει πιλότος, αλλά από προχτές πετά σαν άγγελος στον ουρανό… Χωρίς να το θέλει.
Οι φωτιές στην πολιτική, οι στάχτες στα δάση
Η φωτιά που έχει ανάψει στο μέτωπο της αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και κυρίως ΣΥΡΙΖΑ για τα καμένα δάση, τις αναδασώσεις καλά κρατεί. Πάνε κι έρχονται οι δηλώσεις εκατέρωθεν σχετικά με τα ποσοστά, τα οποία αφορούν σε περιοχές που θυμίζουν κρανίου τόπο από τις πυρκαγιές και τι μέτρα έχουν ληφθεί, αλλά στο τέλος της ημέρας αυτό που μετράει είναι τι πραγματικά γίνεται για να μην μετατραπεί η χώρα από πράσινη σε σταχτί. Κι εδώ θα πρέπει όλοι μαζί να βάλουμε ο καθένας το χεράκι του, μιας και η κλιματική κρίση είναι εδώ και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε από έναν κι ούτε καν ευκαιριακά. Σκεφτείτε πως οι φωτιές -οι κανονικές, όχι οι πολιτικές- είναι δεκάδες καθημερινά. Μόνον χτες είχαμε 29. Και βέβαια, ας μην λησμονούμε πως πέρυσι τέτοιες μέρες, με κομμένη την ανάσα, παρακολουθούσαμε την μεγάλη πυρκαγιά στην Αλεξανδρούπολη και τον Έβρο.
Και οι ομπρέλες έμειναν μόνες το βράδυ
Παρότι ο Αύγουστος και μαζί του το καλοκαίρι, οδεύουν προς το τέλος τους, στις παραλίες της Χαλκιδικής εξακολουθεί να επικρατεί το αδιαχώρητο. Αρκετοί τουρίστες, Έλληνες και ξένοι, συνεχίζουν τις διακοπές τους αμέριμνοι. Η εικόνα λίγο πολύ γνωστή: Μεγάλο μέρος καταλαμβάνουν τα beach bar κι ακόμη μεγαλύτερο οι ομπρέλες των παραθεριστών - γιατί η χρέωση ομπρέλας-ξαπλώστρας έχει ξεφύγει στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Η μάχη της ξαπλώστρας έδωσε φέτος τη θέση της στη μάχη της ομπρέλας, αφού οι λουόμενοι βρήκαν το κόλπο για να κατοχυρώνουν τα τετραγωνικά που τους αναλογούν για το μπάνιο τους. Στήνουν τις ομπρέλες τους το πρωί, τις ανοίγουν, βάζουν καρεκλάκια και πετσέτες κι όταν φεύγουν, τις κλείνουν, αλλά δεν τις παίρνουν μαζί τους. Το άλλο πρωί πηγαίνουν στο ίδιο σημείο, ανοίγουν την ομπρέλα τους... και πάει λέγοντας.
Το βράδυ που η παραλία ησυχάζει, στέκουν μόνες κι έρημες οι ομπρέλες να ατενίζουν τη θάλασσα... Η εικόνα από τη Σίβηρη είναι ενδεικτική... Και δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα μια ορθή πρακτική...
Πλημμυρίσαμε με... Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης
Απίστευτο και όμως…ελληνικό. Στη χώρα μας υπάρχουν περί τις 132 ΔΕΥΑ, ήτοι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης. Οι μισές δεν έχουν οικονομικούς πόρους και είναι υποστελεχωμένες ενώ σε κάποιες εξ αυτών οι κάτοικοι των περιοχών στις οποίες βρίσκονται λένε, ειδικά το καλοκαίρι, το νερό - νεράκι.
Όπως έλεγε πρόσφατα ο πρόεδρος της ΕΥΑΘ, Άγις Παπαδόπουλος δεν είναι δυνατόν να υπάρχει αυτός ο αριθμός ΔΕΥΑ στην Ελλάδα, «θα πρέπει να βρεθεί ένας πιο αποδοτικός τρόπος λειτουργίας».
Και κάπου εδώ επανέρχεται η συζήτηση για τη συνένωση των ΔΕΥΑ, κάποιες εκ των οποίων βρίσκονται στο κόκκινο, λόγω των οικονομικών βαρών, με αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά …πολύφερνες νύφες να θεωρούνται.
Σύμφωνα, δε, με πληροφορίες, σύντομα αναμένεται να έρθει στη Βουλή νομοσχέδιο για τις εν λόγω συγχωνεύσεις. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε για παράδειγμα ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ να απορροφήσουν τις υπόλοιπες δημοτικές επιχειρήσεις που λειτουργούν εντός των διοικητικών ορίων Αττικής και Θεσσαλονίκης.
Το ερώτημα πάντως που θέτουν γνώστες του θέματος είναι το πώς θα γίνουν οι συνενώσεις, όταν η ενσωμάτωση προβλέπει να μην υπάρχουν οικονομικά βάρη από τους εμπλεκόμενους, κάτι που σε πολλές περιπτώσεις ΔΕΥΑ δεν υφίσταται.
Λίγη μπαλίτσα στα τσιμέντα του κέντρου
Είναι γεγονός ότι εδώ και χρόνια η αλάνα… πέθανε. Οι millenials ήταν οι τελευταίοι που στα παιδικά τους χρόνια πρόλαβαν να παίξουν κρυφτό, κυνηγητό, τζαμί και φυσικά ό,τι παίζεται με μπάλα (ας μη γελιόμαστε, κυρίως ποδόσφαιρο), ενώ οι επόμενες γενιές αρκέστηκαν στα video games που ρούφηξαν και τις γενιές μέχρι το 2000 στα εφηβικά και στα λυκειακά τους χρόνια.
Όμως, μέσα σε μια ζεστή νύχτα με το θερμόμετρο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης να δείχνει 28 βαθμούς Κελσίου και τα τσιμέντα ανάμεσα από τις πανύψηλες οικοδομές της οδού Γλάδστωνος να αναβλύζουν τη ζέστη που μάζεψαν όλη την υπόλοιπη ημέρα, τρεις νεαροί βγήκαν με το τόπι τους και το κλωτσούσαν για ώρες σε ένα πλακόστρωτο στενό, παρότι έχουμε 2024…
Κανείς δεν βγήκε στο μπαλκόνι να τους διώξει, κανείς δεν τους πήρε την μπάλα και πολλοί από όσους πέρασαν, αντάλλαξαν κι από μια πασούλα μαζί τους. Αν μη τι άλλο, η σκηνή με τους πιτσιρικάδες να παίζουν μπάλα στα καυτά στενά του κέντρου, σαν να φώτισε κάπως εκείνη την καλοκαιρινή βραδιά…
Ο Λουκούμης με νέο look
Με... νέα εμφάνιση θα κυκλοφορεί πλέον στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο Λουκούμης, ο γνωστός και αγαπημένος αδεσποτάκος της περιοχής που λόγω της πυκνής του γούνας έμοιαζε περισσότερο με αρκούδα. Όπως ενημερώνει σε ανάρτησή της η σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης για το ζήτημα των αδέσποτων, Μαρία Αρβανιτίδου, ο Λουκούμης απαλλάχτηκε από τις τζίβες με τις κολλημένες ακαθαρσίες και μπανιαρίστηκε, ενώ παράλληλα ο κτηνίατρος έκοψε και ένα νύχι που τον πλήγωνε. Όλα αυτά με τη συνδρομή φιλόζωης εθελόντριας που πλήρωσε για τη φροντίδα του αγαπημένου Λουκούμη. Δυστυχώς βέβαια ο γλυκός αδεσποτάκος θα λείψει για λίγο καιρό ακόμα από τον άξονα της Αριστοτέλους, καθώς διαγνώστηκε με διροφιλάρια και ερλιχίωση και πρέπει να παραμείνει για έναν μήνα στο ξενοδοχείο ζώων που συνεργάζεται με τον δήμο, προκειμένου να ολοκληρώσει τη βασική του θεραπεία. Εμείς θα ευχηθούμε καλή ανάρρωση και ταχεία επάνοδο στον Λουκούμη, που η όμορφη μουσούδα του και η ευγενική του αύρα ομορφαίνει ακόμη περισσότερο το γνωστό τοπόσημο της Θεσσαλονίκης.
