Καλημέρα σας
Την ώρα που στην Ελλάδα αγωνιούμε για την ακρίβεια, στον κόσμο γίνονται κοσμοϊστορικά γεγονότα. Κι όταν λέμε κόσμος εννοούμε εκτός Ευρώπης, αφού εμείς πελαγοδρομούμε λόγω του πολέμου στην Ουκρανία που συνεχίζεται και της σφοδρής ενεργειακής κρίσης που τον συνοδεύει. Ως αποτέλεσμα υποβαθμίζουμε πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των ενδιαφερόντων μας. Όπως –για παράδειγμα- αυτά που εξελίσσονται τις τελευταίες ώρες στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, την οποία επισκέπτεται εδώ και μέρες ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ. Ο Κινέζος ηγέτης συναντήθηκε ήδη με την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας – με τον ντε φάκτο ηγέτη της χώρας, τον 37χρονο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, αλλά και τον 86χρονο βασιλιά Σαλμάν-, υπέγραψε 34 συμφωνίας αξίας δεκάδων δισ. δολ. –ανάμεσά τους και η συμμετοχή κινεζικών εταιρειών στο πρότζεκτ της πόλης του μέλλοντος, προϋπολογισμού 500 δισ. δολ., που χτίζεται στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας-, ενώ συζήτησε θέματα ευρύτερης συνεργασίας. Η υψηλή γεωπολιτική σημασία της επίσκεψης αποδεικνύεται, επίσης, από δύο ακόμη γεγονότα: Πρώτον, από τις συνομιλίες του Κινέζου προέδρου με άλλους Άραβες ηγέτες, οι οποίοι βρίσκονται στο Ριάντ για την πρώτη σινοαραβική σύνοδο – ανάμεσα τους ο πρόεδρος της Αιγύπτου Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι, ο πρωθυπουργός του Ιράκ Μοχάμεντ Σία αλ Σουντάνι, ο πρόεδρος της Τυνησίας Κάις Σαγέντ, ο Μαροκινός πρωθυπουργός Αζίζ Αχανούς και ο μεταβατικός πρωθυπουργός του Λιβάνου Νατζίμπ Μικάτι. Δεύτερον, από την ενόχληση των ΗΠΑ για την επίσκεψη Σι στο Ριάντ, την οποία το Πεκίνο χαρακτηρίζει ως τη «σημαντικότερη διπλωματική δραστηριότητα μεταξύ της Κίνας και του αραβικού κόσμου». Ο Λευκός Οίκος προειδοποίησε για «την επιρροή που η Κίνα επιδιώκει να κερδίσει σε όλο τον κόσμο», ενώ πρόσθεσε ότι δεν θα αλλάξει η αμερικανική πολιτική απέναντι στη Μέση Ανατολή. Από την άλλη η Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έχουν επισημάνει ότι δεν πρόκειται να επιλέξουν πλευρά μεταξύ των δύο παγκόσμιων δυνάμεων, σημειώνοντας ότι διαφοροποιούν τους εταίρους τους προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα ασφαλείας τους. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, το παίγνιο για την παγκόσμια ισχύ και οι ανταγωνισμοί στο διεθνές οικονομικό πεδίο συνεχίζονται, με το κέντρο βάρος να μετατίθεται όλο και πιο μακριά από την αγκυλωμένη, κουρασμένη και γερασμένη Ευρώπη.
Ένταση στη Βουλή
Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή εξελίχθηκε σε υψηλούς τόνους. Σε υψηλότερους απ’ ότι αναμενόταν, τόσο διότι τα θέματα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και των παρακολουθήσεων μέσα στην ασάφεια, τη γενικότητα και την αχλή απορρήτου που τα περιβάλει, προσφέρονται για κραυγές, αφού άπτονται της δημοκρατικής λειτουργίας του κράτους –ή αν θέλετε της λειτουργίας της δημοκρατίας-, όσο κι επειδή έχουμε εισέλθει για τα καλά στην προεκλογική περίοδο. Κάτι που ασφαλώς δεν δικαιολογεί ούτε φωνές, ούτε κραυγές, ούτε χειρονομίες, ούτε ειρωνικά γελάκια, ούτε αποχωρήσεις, ούτε επιθετικές κινήσεις. Η χθεσινή κοινοβουλευτική ημέρα τα είχε όλα αυτά και ακόμη περισσότερα, χωρίς –όπως επίσης ήταν αναμενόμενο- στο τέλος να γίνουμε σοφότεροι επί των δύο θεμάτων της ατζέντας. Το ειρωνικό της υποθέσεως είναι ότι όλα αυτά αφενός συμβαίνουν στο «ναό της Δημοκρατίας» -και εν ονόματι της Δημοκρατίας- και αφετέρου ότι τη συνεδρίαση παρακολουθούσαν μαθητές από διάφορα σχολεία της χώρας, όπως ανακοίνωνε κάθε τρεις και λίγο ο πρόεδρος της Βουλής, οι οποίοι προφανώς αποκόμισαν κάποιες εντυπώσεις. Το κάθε παιδί τις δικές του, με τις οποίες θα πορεύεται από εδώ και πέρα κάθε φορά που ακούει στην τηλεόραση για «μονομαχία των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή», αλλά και για την αναγκαιότητα και χρησιμότητα της πολιτικής.
Αυτόματες αντλίες
Με αφορμή το δραματικό περιστατικό του πυροβολισμού στο κεφάλι του 16χρονου Ρομά από αστυνομικό στη δυτική Θεσσαλονίκη, με αφορμή το γεγονός ότι δεν πλήρωσε τα 20 ευρώ των καυσίμων που έβαλε στο αυτοκίνητο που οδηγούσε, ξεκίνησε –παράλληλα με τη δικαστική διερεύνηση- η συζήτηση για τους κινδύνους που υπάρχουν για τα πρατήρια καυσίμων και όσους εργάζονται σε αυτά, κυρίως τις νυχτερινές και μεταμεσονύκτιες ώρες. Όπως λένε οι ίδιοι οι πρατηριούχοι, τα προβλήματα αυτού του τύπου που αντιμετωπίζουν είναι πολλά και γι’ αυτό στη Θεσσαλονίκη τα βενζινάδικα που διανυκτερεύουν είναι σήμερα μόλις 30, έναντι 70 ή 80 πριν από μερικά χρόνια. Από φίλο, λοιπόν, του «Καφέ Αριστοτέλους», ο οποίος λόγω της ιδιότητάς του κυκλοφορεί πολλά χρόνια στο εξωτερικό, λάβαμε την ακόλουθη παρατήρηση: «Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης τα πρατήρια διαθέτουν αντλίες με ενσωματωμένο μηχανισμό πληρωμής με πιστωτική κάρτα. Με τον τρόπο αυτό το βράδυ δεν χρειάζεται προσωπικό και βεβαίως μηδενίζονται και τα περιστατικά κλοπής, αφού τα πρατήρια το βράδυ είναι κλειστά, οι αντλίες λειτουργούν χωρίς μετρητά και δεν μπορεί κανείς να βάλει καύσιμα αν δεν προπληρώσει». Προσυπογράφουμε πλήρως και μάλλον κανείς δεν μπορεί να έχει αντίρρηση. Η τεχνολογία έρχεται στην προκειμένη περίπτωση ως αρωγός στην επίλυση ενός σημαντικού θέματος ασφαλείας, για δραστηριότητες που συμβαίνουν –τα ξαναείπαμε- στο δρόμο και στο πεζοδρόμιο, μέρα και νύχτα.
Τα πανό των μουσείων
Η ζωή πάει μπροστά. Ή πάει πίσω. Ενίοτε κινείται πλαγίως, ορισμένες φορές και διαγωνίως. Αλλά και κάνοντας ζιγκ ζαγκ. Συνήθως ο χαρακτηρισμός της πορείας έχει να κάνει με την οπτική γωνία που κάποιος βλέπει τα πράγματα. Με αυτά τα δεδομένα αξίζει –ενδεχομένως- να προβληματιστούμε με αφορμή δύο πανό (φωτογραφίες) που είναι αναρτημένα στη Λεωφόρο Στρατού, στο κομμάτι από την πλατεία της ΧΑΝΘ προς την οδό 3ης Σεπτεμβρίου, στο ύψος των δύο μεγάλων μουσείων της Θεσσαλονίκης, του Αρχαιολογικού και του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού. Το ένα γράφει «Ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό! Όχι στη μετατροπή των μουσείων σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου!». Το δεύτερο αναφέρει: «Όχι στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού. Όχι στη μετατροπή των δημοσίων μουσείων σε προβληματικούς οργανισμούς τύπου Μουσείο Ακρόπολης, Μουσείο Μπενάκη, Εθνική Πινακοθήκη, Ε.Μ.Σ.Τ.». Για κάποιον που δεν γνωρίζει τα διοικητικά του ελληνικού δημοσίου –και γιατί να γνωρίζει άραγε;- είναι προφανές ότι οι εργαζόμενοι στα μουσεία αντιδρούν σε κάποια προσπάθεια αλλαγής του θεσμικού πλαισίου των οργανισμών στους οποίους εργάζονται, πάντα στο πλαίσιο του Δημοσίου, αφού αυτό είναι σαφές από την απόρριψη της μετατροπής τους σε ΝΠΔΔ. Με αυτά τα δεδομένα δίκαια κάποιος θα αναρωτηθεί εάν αυτά είναι τα προβλήματα που απασχολούν τους εργαζομένους στα μουσεία της Θεσσαλονίκης; Όλα τα άλλα είναι εντάξει; Είναι όμορφα και ωραία; Διότι εμείς νομίζαμε ότι το μείζον πρόβλημα των μουσείων της Θεσσαλονίκης είναι η περιορισμένη επισκεψιμότητα. Το γεγονός, δηλαδή, ότι τα μουσεία της πόλης υποδέχονται λιγότερους επισκέπτες απ’ όσους πιθανόν αξίζουν. Σε αυτό το περιβάλλον οι εργαζόμενοι –ή τουλάχιστον οι εκπρόσωποί τους- απορρίπτουν το θεσμικό και διοικητικό μοντέλο του Μουσείου Ακρόπολης, του Μουσείου Μπενάκη, της Εθνικής Πινακοθήκης και του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Απορρίπτουν, δηλαδή, τους κατά τεκμήριο τέσσερις περισσότερο επισκέψιμους μουσειακούς χώρους στην Ελλάδα! Επίσης λένε «Όχι στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού», κάτι που είναι τόσο σαφές, όσο οι χρησμοί της Πυθίας στην αρχαιότητα. Οι λεπτομέρειες, που είναι βέβαιον ότι έχουν να κάνουν με εργασιακά δικαιώματα, συνθήκες εργασίας και αμοιβές, δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, παρά μόνο για τους ίδιους τους εργαζομένους. Ούτε τους επισκέπτες αφορούν, ούτε τους φορολογούμενους πολίτες, στους οποίους οφείλονται τα έσοδα που το Δημόσιο διαθέτει για τα μουσεία, οι οποίοι όταν περνούν από το συγκεκριμένο σημείο διαβάζουν τα πανό και αναρωτιούνται: Άραγε το Λούβρο, το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, το Βρετανικό Μουσείο και τα άλλα διασημότερα μουσεία των δύο της Θεσσαλονίκης με ποιο καθεστώς λειτουργούν; Και γιατί δεν το αντιγράφουμε, μήπως και η δουλειά πάει λίγο καλύτερα; Διότι περί δουλειάς πρόκειται, ακόμη κι αν την ονομάσει κανείς ιστορία, κληρονομιά, πολιτισμό. Αφού υπάρχουν υποδομές, αμειβόμενοι μισθωτοί και συμβασιούχοι με όλα τα εργασιακά δικαιώματα, αλλά και είσοδος με εισιτήριο, είναι δουλειά. Ενδεχομένως και όλα τα άλλα όμορφα κι ωραία, αλλά σίγουρα και δουλειά.
