Το 1975, ακριβώς πάνω στην έξαψη της μεταπολίτευσης, ο συνθέτης Θωμάς Μπακαλάκος, που ποτέ δεν έκρυψε την προτίμησή του για το ΚΚΕ, ηχογράφησε έναν κύκλο τραγουδιών με τίτλο «Τα αγροτικά» και ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος τότε τραγουδούσε κατά βάσιν επικά, επαναστατικά τραγούδια. «Ήρθε ο βουλευτής στο χωριό / βόλτες από κει κι από δω / μοιράζει υποσχέσεις στους αγρότες. / Θα σας γλυτώσουμε από τη δυστυχία / νερό θα φέρουμε / θα φτιάξουμε σχολεία. / Κι όσο για τα φτωχά κορίτσια σας / γαμπρούς εμείς θα βρούμε». Ακούγοντας σήμερα αυτόν τον δίσκο, που κακά τα ψέματα από μουσικής και αισθητικής απόψεως είναι ξεπερασμένος, διαπιστώνει κανείς ότι στον βαθμό που οι στίχοι των τραγουδιών λειτουργούν και ως ρεπορτάζ, δηλαδή αποτελούν ντοκουμέντα της εποχής τους, στο αγροτικό πεδίο σχεδόν τίποτε δεν έχει αλλάξει. Διότι μπορεί η παραγωγή να εκσυγχρονίστηκε, τα αγροτικά μηχανήματα να είναι περισσότερα και καλύτερα, αλλά η νοοτροπία του βουλευτή – πάτρωνα, ο οποίος τρέχει για να εξυπηρετήσει τον αγρότη παραμένει, όπως φαίνεται από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Είτε για να προσθέσει βοσκοτόπια είτε για να επαναφέρει στις λίστες όσων πληρωθούν κάποιους κομμένους, είτε για να επιταχύνει την πληρωμή, η παρέμβαση κάποιου εθνοπατέρα είναι άμεση και άγαρμπη. Και τελικά ντροπιαστική για τον ίδιο, αλλά και για το σύστημα συνολικά, που ανέχεται τέτοιες καταστάσεις, όταν δεν τις σπέρνει και δεν τις καλλιεργεί το ίδιο. Άρα οι εμπλεκόμενοι, που αποκαλύφθηκαν μέσω νόμιμων τηλεφωνικών επισυνδέσεων και παρακολουθήσεων, θα κάνουν καλύτερα να σωπάσουν, παρά να προσπαθούν να εξηγήσουν τις αγαθές τους προθέσεις και να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Είναι όλοι αυτοί που από τηλεοράσεως, είτε γλυκά και μειλίχια είτε με διδακτικό και στεγνό ύφος, ζητάνε σεβασμό στο πολιτικό σύστημα και στους θεσμούς!
Τελάλης του Μητροπολίτη
Εκεί που πιστεύεις ότι στην ελληνική πολιτική σκηνή και από τους Έλληνες πολιτικούς τα έχεις δει όλα γίνεται κάτι που σε κάνει να αναθεωρήσεις και να σκεφτείς ότι τελικά υπάρχουν ακόμη πράγματα και καταστάσεις που μπορεί και να εκπλήσσουν. Μέχρι τώρα η συνήθης πρακτική είναι κάποιοι πολιτικοί να στέλνουν μηνύματα ή να τηλεφωνούν στους πολίτες της περιφέρειάς τους κυρίως προεκλογικά. Για ομιλίες είτε των ίδιων είτε των πολιτικών τους αρχηγών. Ακόμη και για να προσκαλέσουν στα εγκαίνια κάποιου έργου, στο οποίο με κάποιον τρόπο (οι ίδιοι θεωρούν ότι) συμμετείχαν.
Κάποιοι όμως φαίνεται ότι δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά, αλλά προχωρούν ακόμη παραπέρα, σε… άλλη διάσταση. Όπως ο σαφέστατα αγχωμένος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη -ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε-, ο οποίος προφανώς δεν ικανοποιείται με το να προσπαθεί να υπερασπιστεί το κυβερνητικό έργο καθημερινά, αλλά έφτασε στο σημείο να στέλνει sms σε πολίτες για να τους ενημερώσει για την ομιλία που θα πραγματοποιήσει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος σήμερα Παρασκευή 27 Ιουνίου, για τη «Βυζαντινή Θεσσαλονίκη», στο πλαίσιο του 44ου Φεστιβάλ Βιβλίου, στον περίβολο του ιερού ναού του Ναού της Σοφίας. Τώρα, εάν με αυτόν τον τρόπο καταφέρει να αποκτήσει την πολιτική εύνοια της Μητρόπολης και να προσπαθήσει να τη μεταφράσει σε σταυρούς στις επόμενες εκλογές, κανείς δεν γνωρίζει. Ο ίδιος ελπίζει. Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Λίγο μετά την αξιοπρέπεια…
Η ημερίδα της Voria.gr και…
Σήμερα στις 10 το πρωί, στο Ηλέκτρα Παλάς της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιείται η ημερίδα της Voria.gr για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Β. Ελλάδος με το βλέμμα στο μέλλον, αλλά και τις υποδομές, που θα στηρίξουν την ανάπτυξη της οικονομίας (δείτε εδώ το πρόγραμμα). Θα μιλήσει ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ενώ οι υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για την έρευνα και την καινοτομία, Σταύρος Καλαφάτης και ο υφυπουργός Υποδομών, Νίκος Ταχιάος θα απαντήσουν σε ερωτήσεις. Ταυτόχρονα θα τοποθετηθούν κορυφαίοι παράγοντες της αυτοδιοίκησης στην περιοχή, γνωστοί επιχειρηματίες, αλλά και στελέχη επιχειρήσεων. Άνθρωποι που ζουν απευθείας την πραγματική οικονομία και γνωρίζουν από πρώτο χέρι αν όσα λένε οι υπουργοί -και οι πολιτικοί γενικότερα- ισχύουν στον κανονικό κόσμο ή βρίσκονται μόνο μέσα στα διαγράμματα των υπηρεσιακών παραγόντων.
… η έντυπή έκδοσή της
Επίσης σήμερα θα τυπωθεί -και θα μοιραστεί το Σαββατοκύριακο στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης- η έντυπη έκδοση της Voria.gr, που είναι αφιερωμένη στον τουρισμό και την προοπτική του στη Β. Ελλάδα. Για τη βαριά βιομηχανία της χώρας γράφουν και μιλούν -μεταξύ άλλων, ο αρμόδιος Ευρωπαίος Επίτροπος Απόστολος Τζιτζικώστας, η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης και η πρόεδρος της Marketing Greece Iωάννα Δρέττα. Επίσης, στο τεύχος υπάρχουν θέματα για τη Χαλκιδική, την Πιερία, την Καβάλα, τη Θάσο, αλλά και για τις τουριστικές προοπτικές της Θεσσαλονίκης, που είναι μεγάλες. Ένα τεύχος ευχάριστο, πολύχρωμο και… δροσερό, κατάλληλο για το καλοκαίρι που ήδη ξεκίνησε.
Η επιστροφή του γλυπτού
Το χάλκινο γλυπτό «Υδροχοούσα Χωρική», το οποίο βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Εγνατία και Βενιζέλου κι απομακρύνθηκε για μια 20ετία λόγω των έργων κατασκευής του Μετρό, επέστρεψε, όχι στην αρχική του θέση, αλλά σε μια νέα. Στην... αναζήτησή του είχε πρωτοστατήσει η Voria.gr, μετά και από προτροπή του γιου του καλλιτέχνη που το φιλοτέχνησε, του Ξενοφώντα Μπεκιάρη. Το γλυπτό βρέθηκε σε μια από τις αποθήκες του δήμου και την επόμενη κιόλας μέρα οι αρχές διαβεβαίωναν πως θα επέστρεφε. Όπως κι έγινε. Όχι όμως στην αρχική του θέση, αλλά σε μια άλλη. Κι έτσι πλέον το ύψους 1,90 μέτρων χάλκινο γλυπτό, το οποίο αναπαριστά μια κοπέλα με μακεδονίτικη φορεσιά να ρίχνει νερό με τη στάμνα της, βρίσκεται στο πάρκο απέναντι από το Γ΄ Σώμα Στρατού. Το εντόπισε φίλος της σελίδας «Άγνωστη Θεσσαλονίκη», η οποία αναδεικνύει σημεία της πόλης λιγότερα γνωστά, αλλά και άγνωστες πτυχές της ιστορίας της. Δημοσίευσε μάλιστα και τη σχετική φωτογραφία με τους χρήστες να επιχαίρουν για την επιστροφή του γλυπτού σε κοινή θέα. Ας είναι... Σημασία έχει η «Υδροχοούσα Χωρική» να δροσίσει τον χώρο και να απολαμβάνει την τιμή που της πρέπει... Κι εκεί καλά είναι...
Επιχείρηση «Μαύρος κροταλίας»
Στην ελληνική λογοτεχνία τα περιπετειώδη κατασκοπευτικά μυθιστορήματα είναι μάλλον λίγα. Με αυτήν την έννοια η προσπάθεια του Βαγγέλη Ηλία να λανσάρει έναν Έλληνα Μάλκο Λίνγκε ή έναν Έλληνα Τζέιμς Μποντ που τα κάνει όλα και συμφέρει, ενώ έχει περίπου όλο τον κόσμο στα πόδια του, είναι φιλόδοξη. Η δεύτερη περιπέτεια του Γκρέγκορι Αργίτις, του πρώην ανθυπολοχαγού Γρηγόρη Παπαδόπουλου, ο οποίος δουλεύει, πλέον, για τη CIA, έχει τίτλο «Επιχείρηση Μαύρος κροταλίας (Εκδόσεις Πηγή) και εξελίσσεται το 1978 κάπου μεταξύ των ΗΠΑ της μαύρης Αφρικής και της Ελλάδας. Ο ήρωάς μας, το Υπέροχο Κάθαρμα όπως τον χαρακτηρίζουν, είναι κυριολεκτικά ανίκητος, αφού καταφέρνει να βγαίνει σώος και αβλαβής από κάθε αποστολή, άσχετα αν τον κυνηγούν εχθροί και φίλοι. Επίσης, όπως όλοι οι πρώτοι διδάξαντες, είναι αισθηματίας, αλλά και ακαταμάχητος γυναικάς, ενώ έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ. Είναι το χιούμορ άλλωστε που στις σωστές δόσεις που προσφέρει ο συγγραφέας σώζει σε ορισμένες περιπτώσεις την αφήγηση. Όπως και να έχει οι φίλοι των κατασκοπευτικών ιστοριών της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, όταν (υποτίθεται ότι) οι πράκτορες και οι κατάσκοποι ήταν το άλφα και το ωμέγα της δράσης, θα ευχαριστηθούν το βιβλίο. Κατ’ ελάχιστον θα περάσουν ένα ξένοιαστο καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο. Για την ιστορία: η υπόθεση και η αφήγηση μοιάζει βγαλμένη από τις σελίδες της θρυλικής «Μάσκας» των δεκαετιών του 1950 και του 1960, που ήταν επηρεασμένες από την αμερικανική αστυνομική και κατασκοπική παραφιλολογία. Pas mal…
