Καλημέρα σας!
Σχεδόν τρεισήμισι χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία κάθε τρεις και λίγο, ειδικά τους τελευταίους μήνες, ακούμε για την επικείμενη εκεχειρία που όλο έρχεται κι όλο κάπου κολλάει. Και δώστου τελεσίγραφα από τον Αμερικανό πρόεδρο στον Πούτιν και πάρε αναβολές στη συνέχεια. Και να νέοι εξοπλισμοί στο Κίεβο και παράλληλα νέα πακέτα βοήθειας με εκατομμύρια ευρώ στον Ουκρανό πρόεδρο. Και ο πόλεμος συνεχίζεται, τα drones μέρα – νύχτα χτυπούν, οι νεκροί πληθαίνουν, οι υποδομές γκρεμίζονται, ενώ η επόμενη -ειρηνική- ημέρα μάλλον αργεί. Πάντως χτες μια μικρή ακόμη ανάσα δόθηκε από την επίσκεψη του απεσταλμένου του Λευκού Οίκου στην Μόσχα, Στιβ Γουίτκοφ, και τις συνομιλίες που είχε με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Κι αυτό γιατί, αμέσως μετά, μέσω της προσφιλούς του τακτικής, δηλ. της ανάρτησης στο Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ έγραψε πως «ο ειδικός απεσταλμένος μου, Στιβ Γουίτκοφ, μόλις είχε μια πολύ παραγωγική συνάντηση με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν» και πως «όλοι συμφωνούν ότι αυτός ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει και θα εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες». Ανάσες… Βέβαια η αυτόματη σκέψη που γεννιέται είναι αφού συμφωνούν όλοι, τότε γιατί δεν βλέπουμε την ειρήνη. Αλλά αυτό είναι φαίνεται ένα άλλο ζήτημα… Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στο ουκρανικό, την ίδια ώρα στη Γάζα και το Ισραήλ τα πράγματα μόνον ελπιδοφόρα δεν φαίνονται, αλλά δυστυχώς αντίθετα. Σήμερα το απόγευμα ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκαλεί νέο υπουργικό συμβούλιο και από ό,τι λέγεται θα εγκρίνει την πλήρη στρατιωτική κατοχή της Λωρίδας, παρά τις αντιρρήσεις του στρατιωτικού επιτελείου της χώρας. Επίσης, αυτόματα, αλλά εντελώς διαφορετικά γεννιούνται τα ερωτήματα, όπως το μέχρι πού μπορεί να φτάσει η φρίκη που γνωρίζει η Γάζα με τα χιλιάδες θύματα. Παράλληλα επίσης ποιος εγγυάται πως θα γυρίσουν ζωντανοί οι ισραηλινοί όμηροι που κρατά η Χαμάς. Κανείς. Ασφυξία…
Η συνεργασία Μενδώνη – Αγγελούδη – Γάκη για τα Δημήτρια
Έχουμε γράψει πολλές φορές σε αυτήν εδώ τη στήλη για την καλή συνεργασία του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Στέλιου Αγγελούδη, με την υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη. Όπως όλα δείχνουν γίνεται ακόμα ένα βήμα, με το υπουργείο για δεύτερη φορά να στηρίζει τον μακροβιότερο θεσμό του δήμου τα Δημήτρια. Δήμος και υπουργείο Πολιτισμού πρόκειται να υπογράψουν στις 4 Σεπτεμβρίου μια νέα προγραμματική σύμβαση συνεργασίας για τα Δημήτρια. Μάλιστα τα φετινά Δημήτρια είναι επετειακά, αφού κλείνουν τα 60χρονά τους και αναμένονται με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Η υπογραφή της δεύτερης προγραμματικής σύμβασης πολιτισμικής ανάπτυξης, όπως μαθαίνουμε, θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ουσιαστικά θα αποτελεί το επισφράγισμα της σύμπραξης του δήμου και του υπουργείου για την ενίσχυση και την περαιτέρω ανάπτυξη του θεσμού. Την περσινή χρονιά μέσω του μνημονίου που είχε υπογραφεί, οι εποπτευόμενοι φορείς του υπουργείου Πολιτισμού συμμετείχαν στη διαμόρφωση του προγράμματος των Δημητρίων. Ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Τουριστικής Ανάπτυξης και Διαδημοτικής Συνεργασίας, Βασίλης Γάκης, είχε κάνει λόγο για μια ουσιαστική και πολύτιμη συμμετοχή του υπουργείου με παραγωγές που αφορούν την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Ομπρέλες και ξαπλώστρες από τα ξημερώματα στο Πευκοχώρι
Ο δήμος Κασσάνδρας φέτος έχει πάρει ζεστά την υπόθεση κατάληψης των παραλιών και πραγματοποιεί επιχειρήσεις απομάκρυνσης σε πακτωμένες ομπρέλες, μόνιμες ξαπλώστρες και λοιπό εξοπλισμό. Ήδη όπως ενημέρωσε μέσα από σχετικές ανακοινώσεις τέτοιες επιχειρήσεις έχουν πραγματοποιηθεί σε Ποσείδι και στην παραλία Αιγαιοπελαγίτικα και μάλιστα διαπιστώθηκε σημαντική μείωση του φαινομένου, με ελάχιστες παραβάσεις.
Στο Πευκοχώρι (Καψόχωρα) πάντως η κατάσταση παραμένει ίδια με αναγνώστες να στέλνουν στη στήλη μας φωτογραφίες με ομπρέλες, πετσέτες και ξαπλώστρες να είναι στον αιγιαλό από τα... ξημερώματα. Οι λουόμενοι φυσικά πηγαίνουν με την ησυχία τους αργότερα, έχουν όμως εξασφαλισμένη τη θέση τους στην παραλία. Αλλά δεν είναι μόνο οι κάτοικοι και οι επισκέπτες, βλέπουμε πάλι στην ίδια περιοχή και ομπρέλες και ξαπλώστρες να έχουν τοποθετηθεί από καταστήματα στην κυριολεξία πάνω στο κύμα.
Αστρομουσική περιπλάνηση στο Ανάκτορο των Αιγών
Χτισμένο στο άστυ των Αιγών, σε ένα υπερυψωμένο σημείο της πλαγιάς, το τεράστιο κτήριο –το μεγαλύτερο της κλασικής Ελλάδας, τριπλάσιο από τον Παρθενώνα- ήταν ορατό από ολόκληρη των λεκάνη της Μακεδονίας, τοπόσημο δύναμης και ομορφιάς. Κτήριο πρωτόφαντο, απολύτως επαναστατικό και πρωτοποριακό για την εποχή του, το ανάκτορο που ένας μεγαλοφυής αρχιτέκτονας –ίσως ο Πύθεος- δημιούργησε για τον Φίλιππο στις Αιγές θα γίνει το αρχέτυπο όλων των «βασιλείων», δηλαδή των ανακτόρων της ελληνιστικής οικουμένης και όχι μόνον. Μετά την αναστήλωσή του προσελκύει τεράστιο αριθμό Ελλήνων και ξένων επισκεπτών που θαυμάζουν την μεγαλοφυή, αρχιτεκτονική σύλληψή του. Αύριο Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2025, στις 20.00, παραμονή της υπέροχης πανσελήνου, το Ανάκτορο των Αιγών περιμένει το κοινό για μια τριπλή εμπειρία: Αρχαιολόγοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας θα κάνουν ξενάγηση στο μνημείο, ο Αστρονομικός Σύλλογος Δυτικής Μακεδονίας θα προσφέρει μια αστροπαρατήρηση και οι μουσικοί Γιάννης Μπαλιάκας (κλαρινέτο) και Παναγιώτης Ανδρέογλου (ακορντεόν) θα συνοδεύουν τη μοναδική αυτή εμπειρία. Η βραδιά προσφέρεται με αφορμή την αυγουστιάτικη πανσέληνο και απαραίτητος είναι ο εξοπλισμός σε φακούς ή φαναράκια μπαταρίας, αθλητικά παπούτσια και νερό...
Οι φρουροί του Αράπη στο Άγιον Όρος
Το Άγιον Όρος έχει περάσει δύσκολα από τις φωτιές, ενδεικτική είναι η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε αρχές Μαρτίου του 2004 στη Μονή Χιλανδαρίου και επεκτάθηκε με αστραπιαία ταχύτητα αποτεφρώνοντας το αρχονταρίκι και παρεκκλήσια με ανεκτίμητης αξίας τοιχογραφίες. Οι πυρκαγιές στο Περιβόλι της Παναγίας έχουν ιδιαιτερότητες και δυσκολίες στην κατάσβεσή τους. Το πρόβλημα με όσες ξεσπούν σε δασικές περιοχές είναι πως βρίσκονται σε δύσβατα σημεία, όπου δεν είναι εύκολο να προσεγγίσουν οχήματα, ενώ εκείνες στα μοναστήρια ή άλλα κτήρια επεκτείνονται γρήγορα επειδή υπάρχουν πολλές και μεγάλες ξύλινες κατασκευές. Ένα επιπλέον ζήτημα είναι οι κεραυνοί. Τούτες τις μέρες σημειώνονται οι ξηρές καταιγίδες που συνοδεύονται από αστραπές, βροντές, αλλά ελάχιστη βροχή, καθώς όσο νερό πέφτει εξατμίζεται πριν φτάσει στο έδαφος. Το πλέον επικίνδυνο σημείο, που προσελκύει πολλούς κεραυνούς είναι το ακρωτήρι Αράπης, στην ανατολική προέκταση της χερσονήσου του Άθω. Η περιοχή έχει κοιλάδες, απόκρημνους βράχους και καλύπτεται από πυκνή δασική βλάστηση. Μοναστική δραστηριότητα δεν υπάρχει, παρά μόνο δύο μικρά ξωκκλήσια του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Ευθυμίου. Άγνωστο γιατί, όταν έχει μπόρες στην Ουρανούπολη, την Ιερισσό, τα Νέα Ρόδα, στον Αράπη πέφτουν πολλοί κεραυνοί. Για τον λόγο αυτό τις τελευταίες μέρες σταθμεύουν εκεί δύο οχήματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας από τις Καρυές και με ειδικό εξοπλισμό οι πυροσβέστες ελέγχουν συνεχώς μια μεγάλη έκταση. Γιατί όπως είναι γνωστό, μια σπίθα αρκεί να φέρει την καταστροφή.
Αφρική... αυτή η τόσο παρεξηγημένη ήπειρος
Στον δυτικό κόσμο, η Αφρική παρουσιάζεται ως μια ήπειρος που αντιμετωπίζεται συλλήβδην ως συνώνυμο της ακραίας φτώχειας, της οικονομικής υστέρησης, της εστίας ασθενειών όπως το AIDS και ο Έμπολα, που απειλούν όλο τον πλανήτη, της πολιτικής βίας, των εμφυλιοπολεμικών συγκρούσεων. Η «μαύρη» Αφρική είναι ο βολικός αντίποδας που επιβεβαιώνει, ως αντιδιαμετρικός πόλος, την ανωτερότητα και την αυταρέσκεια της Δύσης. Με τη μελέτη του «Αφρική, Μια Εισαγωγή», ο καθηγητής αφρικανικών σπουδών Eustace Palmer (μετάφραση Νεκτάριος Καλαϊτζής, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), με καταγωγή από τη Σιέρρα Λεόνε, επιχειρεί να αναιρέσει αυτό το μονοδιάστατο αφήγημα συνθέτοντας ένα μεγάλο «εγκυκλοπαιδικό» πανόραμα της άγνωστης, ουσιαστικά, ηπείρου: επισκοπεί τη φυσική γεωγραφία της, την περίπλοκη ιστορία της ως τον 21ο αιώνα, περιγράφει τα πολιτικά και κοινωνικά συστήματα, αναλύει την οικονομία, τα περιβαλλοντικά και υγειονομικά προβλήματα, την εκπαίδευση, τη θρησκεία, την τέχνη και τη λογοτεχνία. Πρόκειται για μια προσιτή και εύληπτη έκδοση που εξοικειώνει τον αναγνώστη με το παρελθόν, αλλά και το παρόν της αφρικανικής ηπείρου, αναδεικνύοντας έναν κόσμο πολυσύνθετο και δυναμικό.
