Το σίριαλ της αυτοδιάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεχίζεται με καθημερινά επεισόδια, είναι, πλέον, εντελώς κακόγουστο. Όπως κάθε υπόθεση που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος. Όπως κάθε ιστορία που ο συγγραφέας δεν ξέρει τι ακριβώς να την κάνει και βάζει τους πρωταγωνιστές να λένε ακατανόητα μισόλογα, επειδή κανείς δεν θέλει να δει, να αντικρύσει, να αντιμετωπίσει και τελικά να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα. Οι πάνω και κάτω πλατείες, που στη δεκαετία του 2010 γέμιζαν με την απελπισία νεοελλήνων που νιώθουν καλύτερα όταν αισθάνονται αδικημένοι και τελικά ξέσπασαν εκλογικά το 2015, έχουν αδειάσει. Τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν, από την ακρίβεια και το μεταναστευτικό, μέχρι το Αιγαίο και την υγεία θέλουν λύσεις μακριά από θεωρίες και… αυταπάτες. Οι Έλληνες πολίτες το ξέρουν αυτό κι έτσι -όσο κι αν τους πονάει- επιστρέφουν στην λογική της μεταπολίτευσης. Πολιτική σταθερότητα και κάποια -μικρά ή μεγαλύτερα- βήματα μπροστά. Το σκηνικό δεν χωράει κανέναν «μεγάλο» ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά μικρά κομματάκια, που προσφέρουν αποχρώσεις ευαισθησίας και τροφή προς συζήτηση για τις παρέες του Σαββατοκύριακου, ναι. Καλό είναι να υπάρχουν. Κατά τα λοιπά η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ είναι υπεραρκετά για να λειτουργεί σε ισορροπία η χώρα.
Η απελπισία ενός… Βέλους
Το θρυλικό «Βέλος», που σχεδόν διαλύθηκε από τον Βαρδάρη του Σαββάτου, συνιστά μία ακόμη απόδειξη του τρόπου με τον οποίο η σύγχρονη Ελλάδα, ως οργανωμένο κράτος, αντιμετωπίζει την ιστορία της. Πού να ήξερε ο πλοίαρχος Νίκος Παππάς και το υπόλοιπο πλήρωμα, που το 1973 κατέφυγε στην Ιταλία μη αντέχοντας το χουντικό καθεστώς, ότι 50 χρόνια αργότερα το πλοίο του θα καταστρεφόταν -σχεδόν- μέσα στον Θερμαϊκό, στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Και επιπλέον, πού να φανταζόταν ότι, κανείς αρμόδιος φορέας δεν θα αναλάμβανε την ευθύνη να το προστατεύσει και να το αναδείξει. Από το 2021 -τρία χρόνια τώρα- το «Βέλος» κάθε χρόνο τέτοια πάνω κάτω εποχή παθαίνει ανάλογη ζημία στη Θεσσαλονίκη, αλλά κανείς δεν παίρνει μέτρα να το προστατεύσει ή να το μεταφέρει στο Φλοίσβο, δίπλα στο Αβέρωφ, ώστε να είναι ασφαλές. Πραγματική απελπισία…
Μποφόρ αναισθησίας
Με τον αέρα το περασμένο Σάββατο να λυσσομανάει στη Θεσσαλονίκη, να ξηλώνει δέντρα και στέγες, να σηκώνει γλάστρες και ογκώδη αντικείμενα από τα πεζοδρόμια, να ρίχνει κάδους απορριμμάτων στο έδαφος κάποιοι δεν θέλησαν να χαλάσουν ούτε τη ρουτίνα τους, ούτε τη ζαχαρένια τους.
Καθισμένοι μέσα στην ασφάλεια του διαμερίσματός τους, στη ζέστη και τη θαλπωρή, στον καναπέ του σαλονιού τους μπροστά από την τηλεόραση, άνοιξαν τις εφαρμογές των πλατφορμών διανομής φαγητού στο κινητό τους και έκαναν την παραγγελία της αρεσκείας τους. Χωρίς να αναλογιστούν τις καιρικές συνθήκες, ίσως δεν άκουγαν τον αέρα πίσω από τα μονωτικά κουφώματα των σπιτιών τους, παρήγγειλαν από το Πανόραμα να φάνε σούσι, από το κέντρο σουβλάκια και χαλάκι γιόγκας για να κάνουν τη γυμναστική τους. Ποιος ξέρει, ίσως και να σκέφτηκαν ότι με τα 8 μποφόρ μπορεί να γίνει μαγικό χαλί και να πετάξουν! Δεδομένες οι ευθύνες της Πολιτείας σε ό,τι αφορά το ρυθμιστικό πλαίσιο των διανομών, όπως και των ίδιων των εταιρειών, αλλά κι εμείς, ως πελάτες, πρέπει να δείχνουμε στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία... Ο θάνατος του 39χρονου ντελιβερά στην Τούμπα, το βράδυ του Σαββάτου, ήταν πέρα για πέρα άδικος και μπορούσε να αποφευχθεί.
Η φιλική σχέση δύο... νέων
Στην τελετή ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου, το ερχόμενο Σάββατο, στον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας, θα παραστεί ο Στέλιος Αγγελούδης, ο οποίος το τελευταίο διάστημα πραγματοποιεί πλέον επίσημες εμφανίσεις σε εκδηλώσεις ως νέος δήμαρχος. Οι δύο τους γνωρίζονται εδώ και χρόνια και διατηρούν φιλικές σχέσεις. Εξάλλου, από τον Μητροπολίτη Φιλόθεο ήταν το πρώτο τηλεφώνημα που δέχθηκε ο κ. Αγγελούδης, το βράδυ του δεύτερου γύρου των εκλογών, όταν οι πολίτες τον ανέδειξαν δήμαρχο Θεσσαλονίκης. Τότε ο επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος τον συνεχάρη για την εκλογή του και του ευχήθηκε καλή επιτυχία. Ο νέος Μητροπολίτης αναμένεται να τελέσει και την ορκωμοσία του Στέλιου Αγγελούδη, η οποία πιθανότατα θα πραγματοποιηθεί πριν τις γιορτές, το διάστημα μεταξύ 18-20 Δεκεμβρίου στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης.
Ροζ φυλλάδια στα παρμπρίζ
Είναι συνήθης η πρακτική να τοποθετούνται διαφημιστικά φυλλάδια επιχειρήσεων και αλυσίδων καταστημάτων στα παρμπρίζ των σταθμευμένων αυτοκινήτων, ενώ σε προεκλογικές περιόδους την ίδια μέθοδο ακολουθούν και πολλοί υποψήφιοι. Κι αν κάποιος πει ότι δεν έχει δει ανάμεσα από τους υαλοκαθαριστήρες του αυτοκινήτου του έστω κι ένα από αυτά, τότε μάλλον δεν θυμάται καλά. Κάποιες φορές, οι οδηγοί τα κρατούν. Άλλες πάλι, τα πετούν. Ποτέ όμως δεν… τρομάζουν στη θέα τους. Με τη Θεσσαλονίκη, όμως, να έχει μπει στη Fly Over εποχή και όσα μέτρα συνοδεύουν το έργο, οι συνήθειες των κατοίκων της πόλης έχουν αλλάξει σε κάποιο βαθμό και στα παρμπρίζ κάνουν την εμφάνισή τους τα ροζ χαρτάκια των κλήσεων της τροχαίας για παράνομη στάθμευση. Και κάτω από το σπίτι σου, που λέει ο λόγος, να αφήσεις το αυτοκίνητο, φοβάσαι πλέον μη και σε γράψουν! Και κάπου εδώ μπαίνουν στην κουβέντα τα διαφημιστικά φυλλάδια, αφού κάποιες επιχειρήσεις έχουν επιλέξει να αφήνουν στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων… ροζ μπροσούρες. Παράκληση στις εταιρείες αυτές: Όταν τελειώσουν οι συγκεκριμένες παρτίδες εντύπων αλλάξτε χρώμα στα φυλλάδια. Ροζ χαρτάκι σε παρμπρίζ αυτή την εποχή ρε παιδιά;
Παρόντες και απόντες στη ΜΕΘ
Από την Α’ ΜΕΘ του νοσοκομείου «Γ. Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης πέρασαν συνολικά στα τόσα χρόνια που λειτουργεί, από το 1987, περισσότεροι από 21.000 ασθενείς. Βέβαια πέρασαν και γιατροί, νοσηλευτές και νοσηλεύτριες. Από την Α’ ΜΕΘ έφυγαν όλα αυτά τα χρόνια και πολλές επιστολές τόσο προς υπουργεία, φορείς, επιχειρήσεις, στις οποίες καταγράφονταν οι κτηριακές υποδομές της Μονάδας. Με τις επιστολές οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου και της ΜΕΘ ζητούσαν βοήθεια για να ανακαινιστεί η Μονάδα, αφού έτσι κι αλλιώς το κτήριο με το πέρασμα του χρόνου, άρχισε να βγάζει ζημιές. Ωστόσο, οι απαντήσεις που επέστρεφαν στο νοσοκομείο -όσες ήταν αυτές, γιατί κάποιοι δεν απαντούσαν κιόλας- ήταν αρνητικές. Μέχρι που τα αδέλφια Γιάννης και Κώστας Χρόνη, έδωσαν ένα σημαντικότατο ποσό, στη μνήμη του αδελφού τους Αιμίλιου για την ανακαίνιση – ανακατασκευή της Μονάδας. Το περασμένο Σάββατο, πραγματοποιήθηκε μια σεμνή τελετή για να τιμηθεί η δωρεά Χρόνη στο νοσοκομείο. Τα αδέλφια ήταν εκεί. Επίσης ήταν και γιατροί, νοσηλευτές, φίλοι του νοσοκομείου. Η Διευθύντρια – Συντονίστρια της Α΄ΜΕΘ, Μηλίτσα Μπιτζάνη, -έδωσε αγώνα όλα τα χρόνια για τη ΜΕΘ και συνεχίζει να το κάνει- τους ευχαρίστησε συγκινημένη όλους. Ωστόσο το υπουργείο Υγείας απουσίαζε. Κανείς δεν ήταν εκεί έστω για το… τυπικό. Όπως δεν ήταν κανείς ούτε από την 3η ΥΠΕ, στην οποία υπάγεται το νοσοκομείο. Κι αυτό, επίσης, σχολιάστηκε από πολλούς αρνητικά… Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν θα κόστιζε κάτι να περάσουν έστω για μια καλημέρα από το «Παπανικολάου». Δεν φτάνει δηλαδή που δεν χρηματοδοτήθηκε από δημόσιους πόρους, αλλά και η καλημέρα ήταν κι αυτή… ιδιωτική υπόθεση. Τόση τσιγκουνιά;
