Skip to main content

Η αποκαλυπτική δημοσκόπηση της Voria, τα καρφιά Ταχιάου για τους «κατ’ επάγγελμα… επαναστάτες» της Θεσσαλονίκης και το υγειονομικό στην πράξη από τη Δερμεντζοπούλου

Ο περιφερειακός χαρακτήρας διαφοροποιεί το βαρόμετρο Voria Metrics. Ο Ταχιάος για το δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ, ποιες συνταγές αναζητούν από σήμερα στις Βρυξέλλες οι ηγέτες των «27» για τα προβλήματα των Ευρωπαίων και γιατί ακούγεται άσχημο να πουλιούνται και να αγοράζονται -και μάλιστα απρόσωπα- σύμβολα και ιδέες

Πραγματικά αποκαλυπτική είναι η δημοσκόπηση που δημοσίευσε χθες (συνεχίζει και σήμερα με το δεύτερο μέρος) η Voria.gr. Είναι σημαντική για δύο λόγους: Ο πρώτος -και κυριότερος- είναι η εστίαση στη Βόρεια Ελλάδα. Η χώρα μας σε επίπεδο αντίληψης και νοοτροπίας είναι σαφώς πολυκερματισμένη, τουλάχιστον όσο ήταν γλωσσικά πολύμορφη στον 19ο αιώνα, όπως καταγράφεται αριστουργηματικά στο θεατρικό έργο «Βαβυλωνία» του Δ. Βυζάντιου. Διότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι σκέφτεται η ελληνική περιφέρεια, αφού -κακά τα ψέματα- στις πανελλαδικές δημοσκοπήσεις η βαρύτητα των απαντήσεων της Αττικής είναι μεγάλη, κάτι απόλυτα λογικό λόγω του πληθυσμού που ξεπερνάει το 50% του συνόλου. Κάπως έτσι εξηγούνται και να αποτελέσματα τόσο στα πολιτικά, όσο και στα κοινωνικά, αλλά και διεθνή θέματα, καθώς οι παραστάσεις, οι εμπειρίες και τα δεδομένα στη Β. Ελλάδα οδηγούν σε διαφορετικές επιλογές και διαφορετικά συμπεράσματα. Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν είναι ομόσπονδη χώρα -όπως συμβαίνει με τις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες- η πολιτική χαράσσεται από την Αθήνα, με τις κυβερνήσεις και τα υπουργεία να αποφασίζουν από την πλατεία Συντάγματος και τα πέριξ, ακόμη και για το ποια φορά θα έχουν οι δρόμοι στη Θεσσαλονίκη, την Καστοριά, την Αλεξανδρούπολη ή τα Ιωάννινα. Όσοι αποφασίζουν -πολιτικό προσωπικό και υπηρεσιακοί και γραφειοκρατικοί παράγοντες- μπορούν μέσα από τις δημοσκοπήσεις με τοπικά χαρακτηριστικά να αφουγκραστούν έστω οριακά τις κοινωνίες της περιφέρειας. Εκτός από ενδιαφέρονται και αποκαλυπτικά τα Voria Metrics είναι και πολύ χρήσιμα…

Ο αιχμηρός Ταχιάος

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Νίκος Ταχιάος, από τη Θεσσαλονίκη μιλώντας στο πλαίσιο του Blue Heritage Sumit για την υπόθεση της ανάπλασης της ΔΕΘ και του δημοψηφίσματος. «Υπάρχει μια ομάδα στην πόλη που είναι κατ’ επάγγελμα… επαναστάτες, όπως οι ίδιοι  ονειρεύονται την επανάσταση. Είμαι σίγουρος ότι αν ψάξουμε τις υπογραφές όσων ζητούν δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ θα βρούμε τις ίδιες υπογραφές στις ανακοινώσεις κατά του σταθμού Βενιζέλου του μετρό και μπορεί να βρούμε στα σπίτια τους ακόμη και σήμερα τα κουρέλια "Έγκλημα στον Σταθμό Βενιζέλου"» είπε χαρακτηριστικά. Για να προσθέσει: «Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει. Η πόλη αυτή πρέπει να παίρνει αποφάσεις, πρέπει να ωριμάσει». Τώρα, να του δώσει κανείς άδικο είναι μάλλον δύσκολο. Και μακάρι, για την πόλη πάνω από όλα. όπως διαψεύστηκαν παταγωδώς όσοι μιλούσαν για εγκλήματα στον σταθμό Βενιζέλου (όπου τελικά έγινε ένα κόσμημα, ίσως ο πιο όμορφος και ταυτόχρονα πιο σημαντικός ιστορικά σταθμός μετρό στον κόσμο), να διαψευστούν και με την ανάπλαση της ΔΕΘ.

Το υγειονομικό στην πράξη

Σημειώστε την πρωτοβουλία της αντιπεριφερειάρχη Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Μελίνας Δερμεντζοπούλου, που δείχνει πώς πρέπει να λειτουργεί στην πράξη το «υγειονομικό».

Γιατί, σήμερα, στην Περιφέρεια, δεν στήνεται άλλη μια τυπική ημερίδα, αλλά ένα τραπέζι συζήτησης ανάμεσα στους επαγγελματίες της εστίασης και τους ίδιους τους επόπτες Δημόσιας Υγείας.

Με απλά λόγια: αυτοί που ελέγχουν και αυτοί που ελέγχονται κάθονται στο ίδιο τραπέζι — όχι για πρόστιμα, αλλά για να λυθούν απορίες, να ξεκαθαρίσουν κανόνες και να μπει μια τάξη σε όσα καθημερινά δημιουργούν τριβές στην αγορά.

Γιατί η ουσία της δημόσιας υγείας δεν είναι μόνο ο έλεγχος. Είναι η πρόληψη και, κυρίως, η σωστή ενημέρωση. Και κάπου εδώ φαίνεται και η πολιτική κατεύθυνση: λιγότερη γραφειοκρατική απόσταση, περισσότερη επαφή με την πραγματικότητα της αγοράς.
Γιατί τελικά, το να ξέρει ο επαγγελματίας τι πρέπει να κάνει, αξίζει πολύ περισσότερο από το να το μαθαίνει εκ των υστέρων… με πρόστιμο.

Συνταγή… Ουκρανίας για τη Μ. Ανατολή 

Καμία Σύνοδος Κορυφής των «27» της ΕΕ δεν πέρασε ποτέ απαρατήρητη και δεν χαρακτηρίστηκε τυπική και αδιάφορη. Όλες ήταν και παραμένουν κρίσιμες. Όταν οι ηγέτες των χωρών – μελών κάθονται στο τραπέζι των Βρυξελλών, ακόμη κι όταν διαφαίνονται διαφωνίες και οι αποφάσεις για σοβαρά θέματα καθυστερούν ή αναβάλλονται η ετικέτα «κρίσιμη» για μια Σύνοδο Κορυφής είναι στάνταρντ. Σήμερα, σύμφωνα με όσα δια της πλαγίας συζητούνται όλες τις προηγούμενες μέρες, οι 27 ηγέτες θα προσπαθήσουν να χωρέσουν στο «δωμάτιο τον ελέφαντα». Δηλαδή να προσεγγίσουν -έστω και σχετικά πρόωρα, καθώς κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσουν οι συρράξεις στην Μέση Ανατολή- τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να  αντιμετωπιστούν οι οικονομικές συνέπειες που ήδη υπάρχουν και θα ενταθούν για τα 400 εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών. Ήδη αρκετές χώρες της ΕΕ, ανάμεσά τους και η δική μας, διαρρέουν πως εάν χρειαστεί -το πότε ακριβώς θα φανεί- θα πρέπει η ΕΕ να λάβει συλλογικά και συνολικά τα απαιτούμενα μέτρα. Κοντολογίς θα λέγαμε πως ίσως οι «27» να βλέπουν στον ορίζοντα συνταγές… α λα Ουκρανία. Όπως τότε, τέσσερα χρόνια πριν, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία και χρειάστηκε η ΕΕ να βάλει μπρος χρηματοδοτικά εργαλεία, δηλαδή πόρους, για να μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές συνέπειες που έπεσαν ουρανοκατέβατες και αφορούσαν την ενεργειακή κρίση από τον περιορισμό προμήθειας πετρελαίου και φυσικού αερίου από την επιτιθέμενη Ρωσία. Κάπως έτσι αρχίζει να αχνοφαίνεται και το νέο σενάριο πάνω από τις Βρυξέλλες και μάλλον το μόνο που μένει να δούμε είναι πότε οι «27» θα προχωρήσουν σε… συνταγογράφηση. Ωστόσο, θα πρέπει να έχουμε κατά νου και τις εξής δύο παραμέτρους: Πρώτον, ότι οι πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης, που αφορούν κυρίως την οικονομική ζημία από τα lock down και την οικονομική ακινησία της πανδημίας, κλειδώνουν το καλοκαίρι κι όποιο κράτος πρόλαβε να πάρει πήρε. Δεύτερον, ότι η κατεύθυνση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία που απέδειξε την επιθετικότητα της Ρωσίας είναι, πλέον, ο επανεξοπλισμός της Ευρώπης, ακόμη και χωρών που είχαν… απαγορευτικό, όπως η Γερμανία. Μιλάμε για πολλά δισ. ευρώ.  Άρα, μπορεί πολλοί να βάζουν το θέμα στο τραπέζι -με τον ελέφαντα (νηστικό) στο δωμάτιο-, αλλά οι λογαριασμοί δύσκολα βγαίνουν. Όπως αντίστοιχα και στα εντός των συνόρων, όπου για πρώτη φορά αρχίζει και συζητιέται η μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, η οποία σίγουρα θα ελαφρύνει τις δυσθεώρητες τιμές στα πρατήρια και τα ρεζερβουάρ μας, αλλά -ταυτόχρονα- θα περιορίσει τα κρατικά έσοδα. Γι’ αυτό εξάλλου αυτή η συζήτηση συνοδεύεται κι από τον αστερίσκο που βάζει το Μέγαρο Μαξίμου να δοθεί το «πράσινο φως» από τις Βρυξέλλες και να διαφοροποιηθούν οι παράμετροι για την ελληνική οικονομία. Κι αυτός ο ελέφαντας, είτε βρίσκεται στο δωμάτιο, είτε στον ζωολογικό κήπο, είτε στις ζούγκλες και τα λειβάδια της Αφρικής και της Ασίας, έχει πραγματικά μεγάλους χαυλιόδοντες. 

Η... ασχήμια του πουλάω - αγοράζω

Το Vinted είναι μια online πλατφόρμα αγοραπωλησίας μεταχειρισμένων ρούχων, παπουτσιών και αξεσουάρ. Οι χρήστες ανεβάζουν δωρεάν αγγελίες, πουλάνε ό,τι δεν χρειάζονται και αγοράζουν σε χαμηλές τιμές από άλλους ιδιώτες. Προφανώς η πλατφόρμα αυτή είναι διαδεδομένη και στην Ελλάδα. Πρόσφατα, η ΠΑΕ ΠΑΟΚ έβγαλε 2026 επετειακές φανέλες του δικεφάλου του Βορρά με αφορμή το επετειακό 100ο έτος της ιστορίας του συλλόγου. Έξω από την μπουτίκ του ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Τούμπας δημιουργήθηκαν τεράστιες ουρές και όποιος πρόλαβε... πρόλαβε να αγοράσει τις φανέλες έναντι 100 ευρώ. Ορισμένοι, ωστόσο, σκέφτηκαν επιχειρηματικά και τώρα πουλούν τις μπλούζες στο Vinted, ακόμη και σε διπλάσια τιμή. Κάποιος θα πει ότι είναι έξυπνη κίνηση, ωστόσο η εκμετάλλευση μεταξύ συνοπαδών δεν είναι και ιδιαίτερα ευγενικό σπορ. Αντίθετα, φαίνεται αρκετά άσχημο… Βέβαια σε μια εποχή που η κοινωνία εθίζεται καθημερινά όλο και περισσότερο στο ότι όλα αγοράζονται και όλα πουλιούνται η συγκεκριμένη υπόθεση φαίνεται σαν… ανθυπολεπτομέρεια. Σε κάθε περίπτωση πάντως -και πέρα από ομάδες, φανέλες και στα σχετικά- η αλήθεια είναι ότι στη ζωή ούτε όλα αγοράζονται, ούτε όλα πουλιούνται. Όπως, επίσης, ούτε όλοι πουλάνε τα πάντα, αλλά ούτε και όλοι ενδιαφέρονται να αγοράσουν τα πάντα. Διότι -ας μην το ξεχνάμε- στη ζωή δεν είναι όλα «τόσα δίνω πόσα θες / στα Λαδάδικα πουλάν αυτό που θες». 

Image