Skip to main content

Η αποθέωση του ομαδικού παιχνιδιού, τα Πάθη του Σινά, η Θεσσαλονίκη των τουριστών, τα… μαύρα ενοίκια και η φανέλα με το νούμερο 7

Τι μάθαμε από τον φετινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ - Γιατί είναι εξαιρετικά σημαντικές για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία οι εξελίξεις στο Σινά - Ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα στη Σίβηρη και ποια «φανέλα με το 7» μνημονεύουν ακόμη οι Έλληνες φίλαθλοι

Τα ποδοσφαιρικά παιχνίδια που τελειώνουν με μεγάλα σκορ και μεγάλες διαφορές μπορεί να είναι θεαματικά, μπορεί, επίσης, να ενδιαφέρουν όσους παίζουν στοίχημα, αλλά ασφαλώς δεν συγκαταλέγονται στα ενδιαφέροντα ματς. Αφενός επειδή τα γκολ μπαίνουν εύκολα και αφετέρου επειδή ο ανταγωνισμός είναι περιορισμένος. Με αυτήν την έννοια ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ το περασμένο Σάββατο ως ποδοσφαιρικός αγώνας θα ξεχαστεί γρήγορα. Το κέρδος, πάντως, από τον θρίαμβο της Παρί Σεν Ζερμέν είναι ότι δικαιώθηκε το ποδόσφαιρο ως ομαδικό παιχνίδι και όχι ως παρέλαση σταρ. Επίσης, αποδείχθηκε η αξία του συστήματος και επομένως η συμβολή των προπονητών, ανεξαρτήτως της οικονομικής διάστασης του ρόστερ μιας ομάδας. Το ότι μία ακόμη ομάδα μπήκε στη λίστα όσων έχουν κατακτήσει το κορυφαίο ποδοσφαιρικό τρόπαιο στην Ευρώπη είναι επίσης ένα πρόσθετο θετικό στοιχείο από το 5-0 του Σαββάτου. 

Πάθη στο Σινά 

Η υπόθεση της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη είναι εξαιρετικά σημαντική για πολλούς λόγους. Στην Ορθοδοξία η παράδοση είναι πολύ σημαντικό στοιχείο και ο κλονισμός του παλαιότερου εν λειτουργία μοναστηριού στον κόσμο θα επηρεάσει ψυχολογικά τους Χριστιανούς σε όλη τη Γη. Εάν το αποτέλεσμα των προσπαθειών και των διαβουλεύσεων ανάμεσα στις αιγυπτιακές αρχές και την Ελλάδα δεν είναι το προσδοκώμενο οι αρνητικές εντυπώσεις θα πλήξουν το κύρος τόσο της χώρας μας, όσο και της Ορθόδοξης Εκκλησίας γενικότερα, αφού θα γίνει σαφές ότι η επιρροή στη Μέση Ανατολή, που ειδικά από την Εκκλησία ασκείται επί αιώνες, έχει υποχωρήσει. Έτσι κι αλλιώς με την κατάσταση που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια που ακολουθούν προβλέπονται δύσκολα.  

Η Θεσσαλονίκη των τουριστών 

Η αύξηση της επισκεψιμότητας στη Θεσσαλονίκη την τελευταία δεκαετία είναι διαρκής, συνεχίζεται σταθερά και είναι, πλέον, ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Ιδιαίτερα στο κέντρο της πόλης, όπου εικόνες σαν κι αυτές της φωτογραφίας, με τον ξεναγό να έχει σηκωμένη την ομπρέλα του και το γκρουπ να ακολουθεί, είναι πολύ συνηθισμένες. Όπως σχεδόν καθημερινές είναι οι εικόνες με τα λεωφορεία στους δρόμους που υπάρχουν ξενοδοχεία να επιβιβάζουν και να αποβιβάζουν ανθρώπους με βαλίτσες στο χέρι. Φυσικά χρειάζεται να γίνει πολλή δουλειά ακόμη για να αποκτήσει η Θεσσαλονίκη την τουριστική εμβέλεια που της αξίζει και -κατά κάποιον τρόπο- δικαιούται, αλλά τα μηνύματα είναι αισιόδοξα, αφού οι εικόνες που περιγράψαμε στην ουσία συμβαίνουν όλο το χρόνο και όχι μόνο κάποιες συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Όσοι ασχολούνται με τον τουρισμό της πόλης από εδώ και πέρα μπορούν να χτίσουν σε στέρεο έδαφος. 

Image

 

Τα… μαύρα ενοίκια 

Μπορεί το υπουργείο Οικονομικών να θέλει να βάλει τάξη στις «μαύρες» μισθώσεις με τη σχεδιαζόμενη υποχρεωτικότητα των πληρωμών των ενοικίων μέσω τραπεζών, ωστόσο εκείνες που δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής, να φρενάρουν είναι οι αγοραπωλησίες με χρήματα μέσα σε…μαύρες σακούλες. Όπως λένε μεσίτες της Θεσσαλονίκης, αλλά και επαρχιακών πόλεων της Βορείου Ελλάδος, το μαύρο χρήμα -κυριολεκτικά λόγω του χρώματος της σακούλας και μεταφορικά λόγω της απόκτησής του σε συνθήκες παραοικονομίας- πάει κι έρχεται ασταμάτητα. Οι αγοραπωλησίες με ρευστό δεν έχουν σταματήσει, παρά τις προσπάθειες περί του αντιθέτου. Όπως λένε, διακινούνται μεγάλα ποσά που αφορούν ακίνητα με υψηλά τιμήματα, από ανθρώπους που δεν θέλουν να περάσει η αγοραπωλησία μέσα από τραπεζικές διαδρομές. Είναι, πλέον, κοινό μυστικό πως γίνονται συμβόλαια τόσο για τις πωλήσεις όσο και για τις ενοικιάσεις, με πλασματικά και χαμηλά τιμήματα. Προ διετίας, μάλιστα, το υπουργείο Οικονομικών είχε επιχειρήσει να βάλει τέλος στη διακίνηση του μαύρου χρήματος στις αγορές ακινήτων καταργώντας τις συναλλαγές με μετρητά. Η αλήθεια όμως είναι πως κανείς δεν ξέρει τι έχουν συμφωνήσει πωλητής και αγοραστής πριν φτάσουν στον συμβολαιογράφο! Οι ίδιοι κύκλοι σχολιάζουν ότι μπορεί τα μέτρα που ανακοινώνει η κυβέρνηση, όπως αυτό που θα ισχύσει για τις πληρωμές των ενοικίων αποκλειστικά μέσω τραπεζών από τις αρχές του 2026, να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο πιθανότατα δεν θα εξαλείψει τη διακίνηση μαύρου χρήματος και τη φοροδιαφυγή. Ειδικά για τις ενοικιάσεις, οι επαγγελματίες της αγοράς επισημαίνουν πως θα πρέπει να  υπάρξει καθιέρωση ουσιαστικών κινήτρων, αλλά και προστίμων, τα οποία θα αναγκάζουν ιδιοκτήτες και ενοικιαστές να αναγράφουν στα συμβόλαια το πραγματικό μίσθωμα. 

Η φανέλα με το νούμερο 7 

Μπορεί να είναι αντιπεριφερειάρχης Εξωστρέφειας, ωστόσο στα πηγαδάκια οποιασδήποτε εκδήλωσης δεν παραλείπει να μιλάει για το μπάσκετ. Ο λόγος φυσικά για τον Μπάνε Πρέλεβιτς, που πρόσφατα είχε την ευκαιρία να τα πει με τον Κώστα Κιλτίδη, στο περιθώριο εκδήλωσης για την αγροδιατροφή. Όταν του έκανε... πάσα ο πρώην υφυπουργός, ο Μπάνε δεν έχασε την ευκαιρία να σχολιάσει τα πρόσφατα τεκταινόμενα, που αφορούσαν την αστοχία των παικτών των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο κ. Κιλτίδης τού συνέστησε χαριτολογώντας να αναλάβει... δράση, αφού οι παλαιότεροι δεν έχουν ξεχάσει την εκτελεστική του δεινότητα, όταν φορούσε τη φανέλα με το νούμερο 7. Ο Μπάνε δεν απέφυγε το σχολιασμό λέγοντας χαρακτηριστικά: «Μακάρι να έπαιζα, αλλά τώρα το μπάσκετ είναι γρήγορο, οι παίκτες τρέχουν. Εμείς τότε δεν τρέχαμε, αλλά σουτάραμε καλά». Και μιας και η μπασκετική κουβέντα έγινε σε περιβάλλον… αγροδιατροφής, αξίζει να σημειωθεί η αναφορά στο άιβαρ, μια λιχουδιά της γενέτειρας του αντιπεριφερειάρχη. Μία σέρβικη... αλοιφή που έχει ως βασικό υλικό την πιπεριά Φλωρίνης.

45 χρόνια συμμαθητές

Από το 1980 μέχρι το 2025 έχει κυλήσει -που λέει ο λόγος- «μια ολόκληρη ζωή». Αυτή τη συγκινητική επέτειο των 45 χρόνων από την ολοκλήρωση της σχολικής τους ζωής γιόρτασαν το περασμένο Σάββατο οι απόφοιτοι του 1980 από το 9ο λύκειο Θεσσαλονίκης. Το γεγονός ότι μαζεύτηκαν 25 από τους συνολικά 80-90 των τριών τμημάτων είναι ενθαρρυντικό, αφού -να μην τα ξαναλέμε- τα χρόνια που μεσολάβησαν είναι πολλά. Όπως συμβαίνει σε αυτές τις συναθροίσεις, τα περίφημα reunion, πέρα από τα νέα που αντάλλαξαν οι συμμαθητές, πέρα από τον σχολιασμό της επικαιρότητας και τα αθλητικά πειράγματα, θυμήθηκαν τα σχολικά χρόνια, με τις αναμνήσεις του ενός να συμπληρώνουν τις αναμνήσεις του άλλου και την εικόνα -αν και θολή από το πέρασμα του χρόνου- να συμπληρώνεται. Άντε και στα… 50!   
 

Image




Το ηλιοβασίλεμα της Σίβηρης

Καλοκαίρι μύρισε αυτό το Σαββατοκύριακο με τον Ιούνη να μπαίνει φορτσάτος με αυξημένη τη θερμοκρασία που άνοιξε την όρεξη για μια βόλτα στη θάλασσα. Μπορεί βέβαια το νερό να μην είναι ακόμη ζεστό, αλλά οι πιο τολμηροί έκαναν μια βουτιά με τους περισσότερους να επιλέγουν την ασφάλεια της ξαπλώστρας ή της καρέκλας στο Beach Bar. Στη Σίβηρη στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής η κίνηση είναι ακόμη υποτονική, ωστόσο οι πρώτοι Βαλκάνιοι τουρίστες κάνουν ήδη τις διακοπές απολαμβάνοντας τις ομορφιές της περιοχής. Ένα από τα πιο όμορφα σημεία είναι αναμφίβολα η σκάλα του χωριού και ειδικά όταν αρχίζει να σουρουπώνει. Πολλοί είναι αυτοί που σπεύδουν να θαυμάσουν το ηλιοβασίλεμα από την ακροθαλασσιά με τον ήλιο να πέφτει προς τη θάλασσα και να βάφει κόκκινο τον ορίζοντα δημιουργώντας μαγικές εικόνες. Παρέες πάνω στη σκάλα φωτογραφίζουν τον φλεγόμενο ουρανό, ο οποίος είναι σαν πίνακας ζωγραφικής και απαθανατίζουν τη στιγμή που ο ήλιος γέρνει στην αγκαλιά της θάλασσας και χάνεται εντός της, δίνοντας τη θέση του στο φεγγάρι.
 

Image