Καλημέρα σας!
Η διχασμένη πολιτικά και κοινωνικά Τουρκία, έτσι όπως αναδεικνύεται από τις χθεσινές εκλογές, δεν είναι ό,τι καλύτερο για την Ελλάδα. Για κάθε χώρα ένας γείτονας σε αναστάτωση συνιστά εκ των πραγμάτων πρόβλημα. Κυρίως διότι όταν η κατάσταση δεν είναι ξεκάθαρη και ο αγώνας για την εξουσία είναι τόσο αδυσώπητος, όπως συμβαίνει ανάμεσα σε Ερντογάν και Κιλιτσντάρολγου, οι εξελίξεις μπορούν να είναι απρόβλεπτες. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν συνορεύει με τη Δανία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία, αλλά με την Τουρκία και την Αλβανία, όπου, επίσης, το σαββατοκύριακο επικρατούν ιδιαίτερες καταστάσεις με αποκορύφωμα τη σύλληψη και προφυλάκιση του ελληνικής καταγωγής υποψηφίου δημάρχου Χειμάρρας Φρέντι Μπελέρη, καθώς το καθεστώς Ράμα δείχνει τα δόντια του στην ελληνική μειονότητα. Με αυτά τα δεδομένα αντιλαμβάνεται κανείς τους λόγους για τους οποίους η άμυνα και η διπλωματία έχουν στην Ελλάδα άμεση σχέση με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και -ασφαλώς- μεγαλύτερη σημασία απ’ ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η χειραψία ως… πολιτικό μέγεθος
Μια χειραψία και μια καλημέρα ως… πολιτικά όπλα δεν είναι ούτε κάτι συνηθισμένο. Το στιγμιότυπο με τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη να επισκέπτεται τα προεκλογικά περίπτερα άλλων κομμάτων, να χαιρετάει και να το χαιρετούν όσοι βρίσκονταν στα σταντ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά να αποστρέφουν το βλέμμα και να μη δίνουν το χέρι όσοι βρίσκονταν στο σταντ του ΜέΡΑ25 ξεπερνάει τη λογική και βέβαια συνιστά έλλειμμα πολιτικού πολιτισμού. Προφανώς και το πρόβλημα δεν είναι ο καθωσπρεπισμός, αλλά η ουσία. Την ερχόμενη Κυριακή στην Ελλάδα έχουμε εκλογές. Ούτε πόλεμο, ούτε αγώνα ζωής και θανάτου, ούτε φυσικά… επανάσταση. Η χώρα έχει υποφέρει επί δεκαετίες από διχασμό που έχει ως βάση του τις πολιτικές πεποιθήσεις, αλλά από τη Μεταπολίτευση και μετά (υποτίθεται ότι) η πολιτική μας ιστορία γύρισε σελίδα. Προφανώς όχι για όλους. Οι φανατικοί και οι φανατισμένοι σε επίπεδο… χαιρετισμού και χειραψίας κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Είναι λίγοι, ζουν στον κόσμο τους, πιστεύουν και καλλιεργούν τους κοινωνικούς διαχωρισμούς και είναι απολύτως ικανοί να σπείρουν τη διχόνοια στην κοινωνία. Το ότι οι πολλοί δεν… τσιμπάνε σε τέτοιου χαρακτήρα πολιτικές πράξεις της πλάκας και κομματικά γυμνάσια είναι το θετικό της υπόθεσης.
Η τιμητική της Θεσσαλονίκης
Την τελευταία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, που ξεκινάει σήμερα, η Θεσσαλονίκη έχει την τιμητική της. Σήμερα το απόγευμα το ΚΚΕ πραγματοποιεί στο Λευκό Πύργο την κεντρική του προεκλογική εκδήλωση στην πόλη με ομιλητή τον Δημήτρη Κουτσούμπα. Την ίδια ώρα στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο πραγματοποιείται η κεντρική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με ομιλητή τον Νίκο Ανδρουλάκη. Θα ακολουθήσουν με ομιλίες την Τρίτη ο Αλέξης Τσίπρας και την Πέμπτη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρώτος στο περίπτερο 17 της ΔΕΘ και ο δεύτερος στο λιμάνι. Οι εποχές της πλατείας Αριστοτέλους και των τηλεοπτικών πλάνων με την υπογραφή του Τάσου Μπιρσίμ έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, καθώς ήδη εδώ και χρόνια τα μεγέθη των ανοικτών πολιτικών εκδηλώσεων μειώνονται. Και ευτυχώς. Διότι -κακά τα ψέματα- τίποτα το πολιτικό δεν σημαίνουν οι μεγάλες συγκεντρώσεις. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά ήταν πάντα στημένες, πολυέξοδες και με μεταφερόμενους χειροκροτητές μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις. Κάτι σαν κι αυτές στην Τουρκία των τελευταίων ημερών, με τα πλήθη να κατακλύζουν το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης και την παραλία της Σμύρνης στις ομιλίες των υποψήφιων προέδρων, που μόνο μελαγχολία προκαλούν.
Επίτιμος διδάκτορας του ΔΙΠΑΕ ο Γ. Μπουτάρης
Την Παρασκευή 26 Μαΐου θα ανακηρυχθεί σε επίτιμο διδάκτορα του τμήματος Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης. Με την πρωτοβουλία του το συγκεκριμένο πανεπιστημιακό τμήμα έρχεται να επιβραβεύσει και να υπογραμμίσει τη συνεισφορά του Γ. Μπουτάρη στον τουρισμό της Θεσσαλονίκης, αφού ως δήμαρχος καλλιέργησε προσωπικά την εξωστρέφεια της πόλης, πετυχαίνοντας θεαματικά αποτελέσματα. Άλλωστε η αύξηση της αναγνωρισιμότητας και της επισκεψιμότητας της Θεσσαλονίκης θεωρείται από πολλούς το σημαντικότερο επίτευγμα των δύο θητειών που υπηρέτησε ο κυρ Γιάννης στον δημαρχιακό θώκο της Θεσσαλονίκης, αφού κατά γενική ομολογία επί των ημερών του τα θέματα της καθημερινότητας δεν σημείωσαν ιδιαίτερη πρόοδο.
Η παρωδία ενός τελικού
Ο τελικός του κυπέλου Ελλάδας στο ποδόσφαιρο, που έχει ανακοινωθεί για την επόμενη Τετάρτη 24 Μαΐου, στο Πανθεσσαλικό στάδιο του Βόλου, με λίγους προσκεκλημένους στις κερκίδες, δείχνει να ολοκληρώνεται μια παρωδία, που εξελίχθηκε στην… κωμωδία της χρονιάς. Διότι το θέμα δεν είναι ακριβώς το κύπελο, ούτε ακριβώς το ποδόσφαιρο. Το πρόβλημα είναι ότι η οργανωτική ανικανότητα της χώρας, που συχνά εμφανίζεται στις κινήσεις του κρατικού μηχανισμού, είναι παρούσα και σε αυτοδιοίκητες καταστάσεις, όπως -εν προκειμένω- το ποδόσφαιρο. Τα δείγματα αστοχίας είναι πολλά και σε πολλούς τομείς για να θεωρηθούν τυχαία ή απλώς… ανθρώπων έργα. Πρόκειται για συστημικές αστοχίες, που εδράζονται σε ένα γενικότερο κλίμα χαλαρότητας, μέσα στο οποίο δεκαετίες τώρα σχεδόν όλοι στη χώρα έχουν πείσει εαυτούς και αλλήλους ότι ο αυτοσχεδιασμός, η ευελιξία, η προσαρμοστικότητα και το… φιλότιμο των Ελλήνων υπερέχει της θέσπισης κανόνων και της τήρησης τους. Δεν είναι καθόλου έτσι…