Στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη έχει πολλά προβλήματα. Το ότι έχει αργούς ρυθμούς είναι μεγάλο ζήτημα και το πώς θα βελτιωθούν ακόμη μεγαλύτερο. Επίσης, το ότι άπαντες τη χρησιμοποιούν -την αξιοποιούν, την εκμεταλλεύονται, όπως θέλει το λέει ο καθένας- κατά το δοκούν είναι γεγονός. Άλλοτε, λοιπόν, είναι καλή και άλλοτε -όταν δεν μας συμφέρει- η Δικαιοσύνη είναι προβληματική. Κάτι σαν… ακορντεόν! Για παράδειγμα χθες, που ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι οι παρακολουθήσεις της ΕΥΠ έγιναν νόμιμα και ότι το κράτος -άρα και η κυβέρνηση, άρα και το επίσημο Μέγαρο Μαξίμου- δεν σχετίζεται με παράνομα λογισμικά. Όσοι, λοιπόν, τόκισαν πολιτικά στο συγκεκριμένο θέμα για να κτυπήσουν την κυβέρνηση είναι δυσαρεστημένοι και δεν το κρύβουν. Αντίθετα. Μιλούν δημόσια για ντροπή και ανεπάρκεια. Φυσικά οι ίδιοι, αν αύριο για μια άλλη υπόθεση -για παράδειγμα για τα Τέμπη- η Δικαιοσύνη αποφανθεί υπέρ των θέσεων τους, δεν θα διστάζουν να μιλήσουν πομπωδώς: «Η Δικαιοσύνη μίλησε» και άλλα ηρωικά και επικολυρικά. Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε περί τίνος ακριβώς πρόκειται…
Το ψηφιακό σπίτι του Θεοδωράκη και…
Την περασμένη Δευτέρα, ακριβώς έναν χρόνο πριν από την 100ή επέτειο της γέννησης του Μίκη Θεοδωράκη, η Schott Music σε συνεργασία με την Aviator Management και επιμελητή τον μουσικό παραγωγό, σκηνοθέτη, μεταφραστή και συγγραφέα Αστέρη Κούτουλα, ο οποίος ζει στο Βερολίνο, πήραν την πρωτοβουλία να δώσουν στον εμβληματικό, ουμανιστή συνθέτη ένα ψηφιακό σπίτι: μια παγκόσμια πλατφόρμα με τη μουσική, τις σκέψεις, το χιούμορ και το αγωνιστικό, δημοκρατικό του πνεύμα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2024, ακριβώς τρία χρόνια μετά τον θάνατο του σπουδαίου συνθέτη, εγκαινιάζεται το νέο κανάλι Mikis Theodorakis YouTube Artist Channel, το οποίο θα αποτελέσει μια πηγή οπτικοακουστικού υλικού που θα εμπλουτίζεται συνέχεια για το μουσικό του έργο, τη ζωή, το καλλιτεχνικό του όραμα και την πλούσια παγκόσμια κληρονομιά που άφησε πίσω του. Η λειτουργία του καναλιού σηματοδοτεί την έναρξη του MIKIS 100 -του project για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη. Ο ιστότοπος MIKIS 100 και τα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης Μίκης Θεοδωράκης στο Facebook, το Instagram και το TikTok θα τεθούν επίσης σε λειτουργία στις 2 Σεπτεμβρίου 2024. Το νέο κανάλι θα έχει τον χαρακτήρα ενός «ψηφιακού campus». Με ηχογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις συναυλιών από όλον τον κόσμο, ρεπορτάζ, ντοκιμαντέρ και παρουσιάσεις έργων από όλο το εύρος των οκτώ συναρπαστικών δεκαετιών μουσικής δημιουργίας. Ταυτόχρονα, αποτελεί μια ανοιχτή πλατφόρμα για όλους εκείνους τους μουσικούς, καλλιτέχνες και όχι μόνο οι οποίοι επιθυμούν να έρθουν σε δημιουργικό καλλιτεχνικό διάλογο με το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Η πλατφόρμα αυτή είναι επίσης ένας χώρος τεκμηρίωσης της κοινωνικοπολιτικής στράτευσης του Θεοδωράκη, αλλά και ανάδειξης του τρόπου με τον οποίο ο Μίκης διέδωσε παγκοσμίως τον ελληνικό πολιτισμό.
… η σιωπή του Χατζιδάκι
Όπως ακριβώς ο Θεοδωράκης ήταν χειμαρρώδης και απόλυτα εξωστρεφής όσο ζούσε και δημιουργούσε, έτσι συνεχίζουν να τον τιμούν και όσοι έχουν αναλάβει τη διαχείριση του έργου του. Σε αντιδιαστολή -και ουδέποτε αντίθεση- με τον Μάνο Χατζιδάκι τής μοναδικής ευαισθησίας και της… σιωπής, ο οποίος επίσης γεννήθηκε το 1925 και του χρόνου συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του στην Ξάνθη. Με δεδομένο ότι ο δικοί του άνθρωποι προτιμούν να τιμούν την ημέρα της γέννησης και όχι την ημέρα που έφυγε από τη ζωή, ενδεχομένως με κάποιον τρόπο αυτά τα 100 χρόνια θα τιμηθούν και για τον Χατζιδάκι. Σίγουρα, όμως, σε χαμηλότερους τόνους και χαλαρότερους ρυθμούς. Άλλωστε ο ίδιος πίστευε στη μουσική που… εκπαιδεύει την ευαισθησία. Όπως επίσης θεωρούσε ότι ο άνθρωπος βελτιώνεται μακριά από τη φασαρία και τη συνάφεια του κόσμου, όταν κατά μόνας έρχεται ενώπιος ενωπίω με τον εαυτό του.
Συναυλία χωρίς… πάρκινγκ
Τι ακριβώς συμβαίνει στον περιβάλλοντα χώρο του αμφιθεάτρου Νέων Μουδανιών; Στην ευρύτερη περιοχή έχει γίνει μια γενναία ανάπλαση, μέσω της οποίας το σύνολο έχει αναβαθμιστεί. Βέβαια, το έργο δεν έχει ακόμη παραδοθεί, αν και οι περισσότερες παρεμβάσεις έχουν γίνει (χώρος στάθμευσης, παιδική χαρά, ποδηλατόδρομος, χώρος για σκέιτ κ.λπ.). Το περίεργο είναι ότι παραμένει περιφραγμένος ένας μεγάλος χώρος στάθμευσης, τη στιγμή που στο αμφιθέατρο των Νέων Μουδανιών γίνεται το Φεστιβάλ της Θάλασσας. Θεατές που έρχονται από τη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Χαλκιδική, κι ενώ δυσκολεύονται να σταθμεύσουν τα οχήματά τους, βλέπουν τον χώρο κλειδαμπαρωμένο και… τρελαίνονται. Όσο για την παιδική χαρά, που επίσης παραμένει κλειδωμένη, είναι πολλοί οι πιτσιρικάδες που πηδούν τα κάγκελα και μπαίνουν στον χώρο. Εάν -κτυπάμε ξύλο- συμβεί κάποιο ατύχημα ποιος θα έχει την ευθύνη; Μάλλον κανείς…
Ο «Αίας» και η ηχορύπανση
Το θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης είχε το βράδυ της Δευτέρας την ευκαιρία να δει στο σχεδόν γεμάτο Θέατρο Δάσους την τραγωδία του Σοφοκλή «Αίας», που πραγματεύεται την απόγνωση του πολεμιστή, όταν τα όπλα του νεκρού Αχιλλέα καταλήγουν με δολοπλοκία στον Οδυσσέα και όχι στον ίδιο. Ο αεικίνητος Μιχάλης Σαράντης απέδειξε για ακόμα μία φορά πως είναι ένας καλλιτέχνης με τεράστιο σκηνικό εκτόπισμα, καθώς υποδύθηκε και τους εννέα ρόλους της τραγωδίας, εναλλάσσοντας με αριστοτεχνική μαεστρία τη φωνή του, τις κινήσεις του και τη σκηνική του παρουσία. Ο μοναδικός Γιώργος Νανούρης από πλευράς του κατάφερε να νοηματοδοτήσει εκ νέου μία τραγωδία και να τη φέρει κοντά μας με τη σκηνοθεσία του. Σε μία εξαιρετική σύλληψη, μαζί με τον Σαράντη στη σκηνή είναι και ο εικαστικός Απόστολος Χαντζαράς, ο οποίος με την τεχνική της μονοτυπίας δημιουργεί επί σκηνής τα πρόσωπα της τραγωδίας τα οποία ενσαρκώνει ο Σαράντης. Το καλλιτεχνικό πρωταγωνιστικό δίδυμο ηθοποιού-ζωγράφου περπατούν παράλληλα καθόλη τη διάρκεια της τραγωδίας. Αλλά, στην Ελλάδα πολλές φορές η είδηση ξεκινάει από το αλλά, ενώ πολλές ήταν οι στιγμές που ενώ ο Σαράντης επιδιδόταν σε μία ερμηνεία-άθλο, η μουσική από τα καταστήματα που βρίσκονται κάτω από το Θέατρο Δάσους επανέφερε τον καθηλωμένο θεατή από την τραγωδία του Σοφοκλή στη καθημερινή πραγματικότητα της Θεσσαλονίκης. Θα πει κανείς «και τι να γίνει, να απαγορευτεί η μουσική;». Η απάντηση ίσως πληγώσει μερικούς. Ναι. Αν και όποτε και για όσο χρειάζεται ας σταματήσει η ηχορύπανση, κάτι που συνιστά παλαιό πρόβλημα για το θέατρο Δάσους. Στο κάτω κάτω η κατάθεση ψυχής από τους καλλιτέχνες αξίζει λίγο περισσότερο σεβασμό, έτσι δεν είναι;