Μπορεί τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, τότε που η χώρα μας ήταν πρώτο θέμα στον διεθνή οικονομικό τύπο σε καθημερινή βάση, να έχουν περάσει, αλλά οι ενασχολούμενοι σε σοβαρή βάση με τα οικονομικά ανά τον πλανήτη και θυμούνται και γνωρίζουν ότι η Ελλάδα παραμένει η πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρώπης και μία από τις πιο υπερχρεωμένες του ανεπτυγμένου κόσμου. Καθόλου τυχαία, λοιπόν, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Σιγκέρου Ισίμπα, απέρριψε τις πιέσεις της αντιπολίτευσης για φοροελαφρύνσεις, προειδοποιώντας ότι η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας του είναι χειρότερη ακόμη… και από της Ελλάδας. Όπως μεταδίδει το Bloomberg, μιλώντας στη Βουλή τη Δευτέρα, ο Ισίμπα εξέφρασε την έντονη διαφωνία του με την πρόταση να χρηματοδοτηθούν μειώσεις φόρων μέσω της έκδοσης ιαπωνικών κρατικών ομολόγων, στέλνοντας σαφές μήνυμα επιφυλακής έναντι νέων δαπανών, την ώρα που το κόστος δανεισμού αυξάνεται. «Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τον κίνδυνο που δημιουργεί μια κοινωνία και ένας κόσμος με επιτόκια», δήλωσε, αναφερόμενος εμμέσως στη σταδιακή άνοδο των επιτοκίων από την Τράπεζα της Ιαπωνίας μετά την εγκατάλειψη της πολιτικής αρνητικών επιτοκίων το 2024. «Η κυβέρνηση δεν σχολιάζει τα επιτόκια, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πλέον ζούμε σε έναν κόσμο με επιτόκια. Η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας μας είναι αναμφίβολα εξαιρετικά κακή – χειρότερη από της Ελλάδας». Τόσο απλά, τόσο κατανοητά. Και συγχρόνως τόσο… ακατανόητα για όλους αυτούς τους συνέλληνες -κάποιους καφενόβιους δημοσιολογούντες, κάποιους διασκεδαστές της πλάκας, κάποιους πολιτικούς της πλάκας- που πιστεύουν ότι η οικονομική κρίση ανήκει σε ένα τόσο μακρινό παρελθόν, που κακώς το κράτος -δηλαδή η κυβέρνηση- δεν ανοίγει ακόμη περισσότερο τις… χρηματικές κάνουλες. Δεν επαναφέρει τα δώρα στο δημόσιο και στις συντάξεις, δεν καταργεί τον ΕΝΦΙΑ και τα σχετικά. Όπως φαίνεται ο Γιαπωνέζος -θυμάστε το ανέκδοτο «τι είδε ο Γιαπωνέζος;»- βλέπει πολλά και καθαρά. Ίσως λόγω απόστασης. Μάλλον λόγω νοοτροπίας.
Πρόεδρος και… αντιπρόεδρος
Δίνουν και παίρνουν οι ευχές και τα συγχαρητήρια μηνύματα στο προσωπικό Facebook του προέδρου του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, Μάριου Παπαδόπουλου. Ο λόγος; Η επανεκλογή του, στη θέση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Αρτοποιών και Ζαχαροπλαστών (CEBP), καθώς εκτός από πρόεδρος του ΒΕΘ είναι και στο τιμόνι της Συντεχνίας Καταστηματαρχών Ζαχαροπλαστών Θεσσαλονίκης.
Οι αρχαιρεσίες πραγματοποιήθηκαν προ ημερών και όπως φαίνεται και από τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκε η εκτίμηση που έχουν στο πρόσωπο του οι Ευρωπαίοι συνάδελφοι του. Η θητεία του διοικητικού συμβουλίου είναι τριετής, ενώ πρόεδρος της CEBP αναλαμβάνει ο επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδίας Αρτοποιών Roland Ermer. Πρόεδρος ο Μάριος στη Θεσσαλονίκη, αντιπρόεδρος στην Ευρώπη! Pas mal…
Οι Πόντιοι της Καλαμαριάς
Με μια πολύ όμορφη, λιτή και ταυτόχρονα συγκινητική εκδήλωση τίμησαν οι ποντιακοί σύλλογοι της Καλαμαριάς την επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων. Με αναμμένους δαυλούς και ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές των πατρογονικών τους εστιών οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν μια μικρή διαδρομή προς το Καραμπουρνού, δημιουργώντας μια άκρως μυσταγωγική ατμόσφαιρα, με πολλούς από τους κατοίκους της Καλαμαριάς να βγαίνουν στα μπαλκόνια.
Στο σημείο όπου έφτασαν οι πρώτοι πρόσφυγες πριν από 100 και περισσότερα χρόνια, μέλη ποντιακού χορευτικού συλλόγου χόρεψαν, ενώ προηγήθηκε ενός λεπτού σιγή και οι παριστάμενοι έψαλλαν τον εθνικό ύμνο.
Η εκδήλωση έκλεισε την ώρα που σουρούπωνε με ένα μικρό κορίτσι να πετά συμβολικά ένα στεφάνι στον Θερμαϊκό, στη μνήμη των 353.000 θυμάτων της γενοκτονίας.
Δυστυχώς, όμως, η προβλήτα, η οποία βυθίστηκε πριν από κάποια χρόνια, δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί. Ούτε υπάρχει στο σημείο κάποιο μνημείο ή έστω μία πλάκα, που να θυμίζει αυτούς που ξεριζωμένοι, έχοντας χάσει συγγενείς και βιός, μετά από αδιανόητες κακουχίες αποβιβάστηκαν στις ακτές της Καλαμαριάς για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Ευτυχώς η μνήμη τους υπάρχει ολοζώντανη στην καρδιά και το μυαλό των απογόνων τους και των συντοπιτών τους, οι οποίοι κάθε χρόνο τους τιμούν.
Τα λάθος βήματα
Χθες Τρίτη, η Voria.gr δημοσίευσε άρθρο για τη χαοτική διαφορά που υπάρχει στον τουρισμό και γενικότερα στην επισκεψιμότητα, ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και τη Βαρκελώνη. Σε σχόλιό του για το κείμενο αναγνώστης αναφέρει: «Όταν έχεις ένα παράδειγμα (Βαρκελώνη και όχι μόνο) που σου δείχνει πώς θα πάει το πράγμα εσύ δεν λες "δεν έφτασε η κατάσταση στο μη περαιτέρω, ακόμα έχουμε ακόμη χρόνο". Είμαστε δεκαετίες πίσω από την Ευρώπη και δεν περιμένω να τους φτάσουμε ποτέ. Μπορούμε τουλάχιστον τα λάθος βήματα που έκαναν πριν από 20 χρόνια να μην τα ακολουθήσουμε κι εμείς. Τόσο απλά». Σωστή άποψη. Αρκεί να εντοπίσουμε αυτά τα λάθη, ώστε να προσπαθήσουμε να τα αποφύγουμε. Πρώτα, όμως, πρέπει να τα εντοπίσουμε.
Τα 275 έγγραφα μιας «Σπηλιάς»
Κοντά δύο χρόνια χρειάστηκαν για να στηθεί η εξαιρετική έκθεση με τίτλο «Στη Σπηλιά: Ιστορίες από το σκοτάδι στο φως» στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα έκθεση -εγκαινιάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα από την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη- και είναι καρπός συνεργασίας πολλών ειδικοτήτων και ανθρώπων. Όπως υπολογίζουν στο Μουσείο, χρειάστηκε να συνεργαστούν συνολικά περισσότερα από 100 άτομα με εντατικούς ρυθμούς, ώστε να χτιστεί η... Σπηλιά. Το αποτέλεσμα, πάντως, της δουλειάς αποζημιώνει με το παραπάνω τον επισκέπτη της έκθεσης. Εξάλλου, δεν είναι λίγο πράγμα να αναδειχθεί -και μάλλον γίνεται για πρώτη φορά- μια τέτοια διεπιστημονική προσέγγιση. Που να είναι ικανή να φωτίσει την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα μέσα στα σπήλαια, ξεκινώντας από την Παλαιολιθική εποχή.
Το περασμένο Σάββατο, παραμονή της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, 30 δημοσιογράφοι μέλη της ΕΣΗΕΜ-Θ επισκέφτηκαν το Αρχαιολογικό Μουσείο, στο πλαίσιο των δράσεων του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ένωσης Συντακτών και ξεναγήθηκαν στην έκθεση, από τη Γενική Διευθύντρια του Μουσείου Αναστασία Γκαδόλου και τον Προϊστάμενο Βορείου Ελλάδος της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας, Φώτη Γεωργιάδη. Η άρτια ξενάγηση μάγεψε τους επισκέπτες δημοσιογράφους. Αυτό όμως που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση -και τότε βγήκαν τα μπλοκάκια και άρχισαν οι σημειώσεις- ήταν οι «αποκαλύψεις» της κ. Γκαδόλου για τον αριθμό των εγγράφων που χρειάστηκαν για να πραγματοποιηθεί η έκθεση. Περίπου 275 έγγραφα πέρασαν από τις συμπληγάδες της γραφειοκρατίας, που ολοένα υποτίθεται μειώνεται και ολοένα ζει και βασιλεύει… Τι κι αν πλατφόρμες και ψηφιοποίηση έχουν μπει στη ζωή μας; Τα 275 έγγραφα μαρτυρούν και αποδεικνύουν πως χρειάζεται να μπούμε πολύ βαθιά στην σπηλιά της γραφειοκρατίας και να εξουδετερώσουμε το τέρας της!
