Απ’ όλη τη φιλολογία των τελευταίων ημερών για τα 50 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας αξίζει να κρατήσουμε δύο πράγματα. Πρώτον, ότι σε αυτά τα 50 χρόνια η Ελλάδα έκανε στα περισσότερα πεδία πραγματικά άλματα. Ίσως επειδή η χώρα βρισκόταν το 1974, μετά από επτά χρόνια στο… γύψο, πολύ πίσω. Ίσως επειδή λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης -αρχικά ΕΟΚ- έπεσαν πολλά λεφτά, ενώ προέκυψαν και πολλές υποχρεώσεις συντονισμού με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ίσως, πάλι, λόγω εποχής, αφού σε αυτές τις πέντε δεκαετίες οι πολιτικές, οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις ανά τον πλανήτη τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Σίγουρα, όλα αυτά μαζί -ίσως και λίγο απ’ όλα- συνετέλεσαν ώστε η σημερινή Ελλάδα να μην έχει μεγάλη σχέση με την Ελλάδα του 1974. Ας μην το ξεχνάμε. Δεύτερον, πολλά απ’ όσα έγινα -μάλλον τα περισσότερα, αν όχι όλα- θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πολύ καλύτερα αποτελέσματα, εάν γίνονταν με καλύτερο τρόπο. Άπειρα χρήματα σπαταλήθηκαν, πολλές ευκαιρίες χάθηκαν, αλλά και πολλή ενέργεια ξοδεύτηκε τζάμπα και βερεσέ. Το… ανατολίτικο κομμάτι της χώρας αντιστάθηκε και αντιστέκεται ακόμη σθεναρά, γεγονός που οδηγεί σε καθυστερήσεις και λάθη. Το ποτήρι, πάντως, είναι μισογεμάτο. Ίσως και κάτι παραπάνω…
Το μπέρδεμα με Τερκενλή
Κάθε τόπος έχει τους μύθους του που σχεδόν πάντα ταξιδεύουν πιο μακριά από τον ίδιο τον τόπο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει -μεταξύ άλλων- για τα ζαχαροπλαστεία «Τερκενλής», που έχουν συνδέσει την ύπαρξή τους με τη Θεσσαλονίκη, αν και υπάρχουν και στην Αθήνα. Κάπως έτσι, λοιπόν, από τις αρχές της εβδομάδας ξεκίνησε η φημολογία ότι «κλείνει ο Τερκενλής», που όχι μόνο διαδόθηκε, αλλά και υιοθετήθηκε τάχιστα από τα Μέσα μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας, κυρίως τα ηλεκτρονικά. Μόνο που η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Προφανώς ο εμβληματικός «Τερκενλής», που βρίσκεται στη γωνία της Αριστοτέλους με την οδό Τσιμισκή -το σημείο που όλο το χρόνο μοσχοβολάει καμένο βούτυρο και τσουρέκι- παραμένει ορθάνοιχτος στη θέση του. Άρα δεν κλείνει. Εκείνο που ισχύει είναι ότι ένα από τα υποκαταστήματα της επιχείρησης, που βρίσκεται στη γωνία των οδών Μητροπόλεως και Αγίας Σοφίας και λειτουργεί περισσότερο ως στέκι για ένα σάντουιτς, ένα κροκ-μεσιέ κι έναν γρήγορο καφέ -ένα στέκι που πριν ανεβάσει την ταμπέλα «Τερκενλής» λεγόταν επί πολλά χρόνια family-, δεν συνεχίζει, επειδή έληξε η μίσθωση και οι ιδιοκτήτες ζητούν τα… μαλλιά της κεφαλής τους. Από αυτό το σημείο μέχρι το «κλείνει ο Τερκενλής» η απόσταση είναι μεγάλη. Απέχει όσο η Τσιμισκή από την… Πανεπιστημίου και ακόμη περισσότερο.
Τα yellow box της Θεσσαλονίκης
Ο δήμος Θεσσαλονίκης από την αρχή του καλοκαιριού οριοθέτησε το οδόστρωμα στον κόμβο των οδών Πολυτεχνείου και 26ης Οκτωβρίου μπροστά από τα δικαστήρια με το yellow box- πρόκειται για ζωγραφισμένο κουτί σε κίτρινο χρώμα στο οποίο οι οδηγοί δεν επιτρέπεται να σταματούν και όταν το κάνουν, κινδυνεύουν με τσουχτερά πρόστιμα. Αυτό συμβαίνει για να μένει κενός ο χώρος και να μη δημιουργείται κυκλοφοριακή συμφόρηση μπροστά από τα φανάρια. Όταν ο δήμος ανακοίνωσε την πρωτοβουλία του, αναφέρονταν 7 επιπλέον σημεία στα οποία θα οριοθετηθούν yellow boxes για τους ίδιους λόγους. Ένα από αυτά τα σημεία στα οποία δημιουργείται συχνά πρόβλημα, είναι ο κόμβος Εγνατία - Αγγελάκη - Εθνικής Αμύνης (Συντριβάνι), όπου επίσης θα μπει yellow box, δίχως όμως να διευκρινίζεται μέχρι πότε θα υλοποιηθεί το πλάνο. Στο μεταξύ, στο συγκεκριμένο σημείο λόγω της κίνησης μένουν και περιμένουν καθημερινά όσοι οδηγοί κατεβαίνουν την Αμύνης ή όσοι κινούνται στην Εγνατία και οι μεν, μπλοκάρουν τους δε, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία. Μήπως θα πρέπει να επισπευστεί η οριοθέτηση ενός yellow box και εκεί;
Ηλεκτρική καρέκλα στο λιμάνι
Άλλα νέα περιμέναμε να ακούσουμε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης -πότε θα ξεκινήσουν τα έργα επέκτασης της 6ης προβλήτας- και άλλα μάθαμε -για την παραίτηση από τις 23 Αυγούστου του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΟΛΘ ΑΕ Arie Koppelaar. Πρόκειται -προφανώς- για «ηλεκτρική καρέκλα», αφού ο Ολλανδός τεχνοκράτης είχε αναλάβει μόλις στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, αντικαθιστώντας έναν Ιταλό συνάδελφό του. Όπως σταθερά, λοιπόν, συμβαίνει τα τελευταία χρόνια το βάρος στη διοίκηση του λιμανιού πέφτει στις πλάτες του εκτελεστικού προέδρου Θάνου Λιάγκου, ο οποίος -φυσικό και επόμενο- εισπράττει τα καλά και τα άσχημα που συμβαίνουν στο λιμάνι.
Οικόπεδο... αγνώστου πατρός στη Μιχαήλ Ψελλού
Βάρδιες στα... μπαλκόνια κάνουν οι ένοικοι μιας γειτονιάς στην ανατολική Θεσσαλονίκη, καθώς ενόψει καύσωνα φοβούνται μην ξεσπάσει πυρκαγιά σε ένα μεγάλο οικόπεδο που περικλείεται από τις οδούς Νέα Εγνατία, Μιχαήλ Ψελλού, Αδμήτου. Ο λόγος είναι πως παρά τις συστάσεις, τις προθεσμίες και τις απειλές για μεγάλα πρόστιμα, το οικόπεδο δεν έχει καθαριστεί και τα αγριόχορτα που θέριεψαν, έχουν ξεραθεί. Επιπλέον, ένα μικρό χωμάτινο μονοπάτι που βγάζει από την Αδμήτου και τη Νέα Εγνατία προς τη Μιχαήλ Ψελλού, χρησιμοποιείται από αρκετούς περαστικούς καθημερινά, κάποιοι από τους οποίους το διασχίζουν με ένα τσιγάρο στο χέρι. Οι κάτοικοι της περιοχής που έχουν επανειλημμένα απευθυνθεί στον δήμο, παλιότερα ενημερώθηκαν μέσω του Συνηγόρου του Δημότη ότι ένα τμήμα του οικοπέδου ανήκει στον Δήμο Θεσσαλονίκης και ένα άλλο σε ιδιώτες. Αμφότεροι όμως το έχουν εγκαταλείψει στην τύχη του. Η μοναδική φορά, την τελευταία 15ετία, που είδαν συνεργείο του δήμου να καθαρίζει τον χώρο ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο, αλλά αυτό συνέβη -όπως αντιλήφθηκαν εκ των υστέρων- στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου. Κάπως έτσι, αυτές τις μέρες, λόγω του παρατεταμένου καύσωνα, πολλοί κάνουν βάρδιες στα μπαλκόνια προσέχοντας κυρίως τους πιτσιρικάδες που περνούν από εκεί με νεανική αφέλεια, αφήνοντας εντός του, μπουκάλια και γόπες. Οι γείτονες χαιρετιούνται, ανταλλάσσουν ευχές για το καλοκαίρι και τα νέα τους κι εύχονται να μην χρειαστεί κάποια στιγμή να φωνάξουν: Τρέξτε γιατί καιγόμαστε!!!
Κλάδεμα στην Καλαμαριά
Άμεσα αντανακλαστικά επέδειξε ο Δήμος Καλαμαριάς, καθώς μετά το σχόλιο της στήλης την περασμένη Δευτέρα για τα κλαδιά του πλατάνου στην συμβολή των οδών Τ. Οικονομίδη και Κ. Γκόνη που εμπόδιζαν την ορατότητα των οδηγών στον σηματοδότη συνεργείο έσπευσε και κλάδεψε τα επίμαχα κλαδιά. Τώρα το οπτικό πεδίο για τα διερχόμενα αυτοκίνητα είναι ελεύθερο και η μετακίνηση ασφαλέστερη. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι το κλάδεμα ήταν ιδιαίτερα προσεκτικό, αφού αφαιρέθηκαν μόνο τα κλαδιά που όντως εμπόδιζαν την ορατότητα στον σηματοδότη, χωρίς να χαλάσει η ομορφιά του επιβλητικού δέντρου που προσφέρει απλόχερα τη σκιά του στους περαστικούς. Αν ταυτόχρονα μαζευόταν γρήγορα και τα… προϊόντα του κλαδέματος, θα ήταν ακόμη καλύτερα!
