Καλημέρα σας!
Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας. Ευχές, λοιπόν, σε όλες τις μικρές ή μεγαλύτερες κυρίες αυτού του κόσμου, αν και εδώ που τα λέμε, τουλάχιστον στον αναπτυγμένο κόσμο, καθημερινά είναι η ημέρα της Γυναίκας. Η Ελλάδα έχει γυναίκα πρόεδρο της Δημοκρατίας, γυναίκες προέδρους στα Ανώτατα Δικαστήρια, γυναίκες υπουργούς, δημάρχους, επιχειρηματίες, πρωταγωνίστριες της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Γυναίκα πρωθυπουργό δεν έχουν εκλέξει ακόμη οι Έλληνες, αλλά θα γίνει κι αυτό κάποια μέρα. Χρόνια πολλά.
Έλλειψη πολιτικής αγωγής
Η αλήθεια είναι ότι η μικροψυχία περισσεύει στον τόπο μας. Διότι ακόμη κι όταν είσαι πολιτικός αντίπαλος οφείλεις να συμπαρασταθείς στη δυσκολία του άλλου, ιδιαίτερα όταν αυτή συμβαίνει εκτός των συνόρων και δεν έχει καμία σχέση με την εσωτερική πολιτική σκηνή. Διότι όσο γενναίος και να είναι -ή να μην είναι- ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον ρωσικό πύραυλο που έσκασε στο λιμάνι της Οδησσού την ώρα που βρισκόταν κάπου εκεί κοντά τον άκουσε. Και δε μπορεί παρά να τρόμαξε. Πέρα όμως από το ανθρώπινο, που στην πολιτική -δυστυχώς- μετράει από ελάχιστα έως καθόλου, το «κτύπημα» ήταν μήνυμα του Πούτιν προς τη Δύση μέσω της Ελλάδας. Τόσο δύσκολο είναι για τους αρχηγούς -τους αρχηγούς, όχι κάποιους από τους εκπροσώπους που ψέλλισαν κάτι περί καταδίκης της βίας γενικώς κι αορίστως- να κάνουν μία δήλωση για να δείξουν ότι κατάλαβαν το θέμα. Και καλά όσοι από αυτούς υποστηρίζουν τον Πούτιν -τα ελληνικά ακροδεξιά κόμματα δεν έχουν κανέναν πρόβλημα να το παραδεχθούν-, αλλά οι άλλοι που ευαγγελίζονται την ειρήνη και τις αξίες του Δυτικού πολιτισμού; Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Αριστεράς, της Πλεύσης Ελευθερίας -ακόμη και του ΚΚΕ- οι εθνικές εκλογές έγιναν πέρσι το καλοκαίρι. Οι ευρωεκλογές που έρχονται είναι κάτι σαν μεγάλη και επίσημη δημοσκόπηση. Άρα έχετε την άνεση να πείτε μια ενθαρρυντική κουβέντα στον Έλληνα πρωθυπουργό για ένα επεισόδιο στα όρια του… πολεμικού. Μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές οι οπαδοί σας δε θα τη θυμούνται κι εσείς θα έχετε επιδείξει πολιτική αγωγή.
Στάση… Κωτσόβολος
Όταν μία εταιρία δραστηριοποιείται στην αγορά επί δεκαετίες, έχει αλλάξει χέρια πολλές φορές και είναι έτοιμη να πουληθεί για μία ακόμη φορά έναντι εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ τότε μάλλον έχει αξία. Το θέμα είναι αν αυτή η αξία αποδεικνύεται στην καθημερινή της λειτουργία ή είναι απλώς κρυμμένη στους ισολογισμούς της. Διότι η απολύτως αληθινή ιστορία που ακολουθεί βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και αφορά την αλυσίδα ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών «Κωτσόβολος». Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες, όταν ένα ζευγάρι από τη Θεσσαλονίκη επισκέφθηκε το κατάστημα της αλυσίδας στην περιοχή του ΙΚΕΑ και παρήγγειλε ένα πλυντήριο. Τι πιο απλό; Τα πλυντήρια είναι μηχανήματα, που από τη χρήση φθείρονται και τελικά δεν δουλεύουν και θέλουν αντικατάσταση. Οι άνθρωποι της ιστορίας μας, λοιπόν, διάλεξαν αυτό που τους άρεσε, το πλήρωσαν και συνεννοήθηκαν για το πότε το μαγαζί θα στείλει το καινούριο πλυντήριο στο σπίτι και ταυτόχρονα το ίδιο συνεργείο θα πάρει το παλιό για ανακύκλωση. Μόνο που αυτή η απλή και κατανοητή συνεννόηση έμεινε στα… λόγια.
Με 15 -ολογράφως δεκαπέντε- ημέρες καθυστέρηση το καινούργιο πλυντήριο έφτασε στον προορισμό του, αφού βέβαια η κυρία του ζευγαριού είχε σπαταλήσει ώρες ατελείωτες στην τηλεφωνική -λέμε τώρα- εξυπηρέτηση πελατών. Το παλιό πλυντήριο βέβαια ακόμα παραμένει στο σπίτι. Διότι σε μια εντελώς σουρεαλιστική εκδοχή των πραγμάτων που προέκυψε από τις αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επαφές αυτού του 15νθημέρου, άλλο συνεργείο θα πήγαινε στο σπίτι το νέο πλυντήριο και άλλο -κάποια άλλη στιγμή- θα έπαιρνε το παλιό, το οποίο στο μεσοδιάστημα θα στέκεται κάπου στη μέση του σπιτιού. Και ακριβώς έτσι συνέβη.
Καταπληκτικό; Μοναδικό; Άπαιχτο; Στα σίγουρα χωρίς μία συγγνώμη στους παθόντες για την ταλαιπωρία, τα τηλεφωνήματα, την καθημερινή ενασχόληση! Προφανώς στο σύστημα της «Κωτσόβολος» στη Θεσσαλονίκη εσχάτως κάτι δεν πάει καλά, διότι η εταιρεία έχει δώσει επιτυχής εξετάσεις εδώ και δεκαετίες. Μόνο που καλά θα κάνουν οι υπεύθυνοι να γνωρίζουν τη λαϊκή παροικία που επιμένει ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
Η Θεσσαλονίκη των αναπήρων και…
Μόνον ενθαρρυντική για να αντιμετωπιστούν πραγματικά ζητήματα που αφορούν τα Άτομα με Αναπηρία είναι η απόφαση του δήμου Θεσσαλονίκης να συστήσει Γραφείο Προσβασιμότητας για τα ΑμεΑ. Το Γραφείο θα έχει στο κύριο… μενού την αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που προκύπτουν με τις μετακινήσεις και την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία στην Θεσσαλονίκη. Μια πόλη στην οποία τα πεζοδρόμια είναι σε πολλά σημεία κανονικές παγίδες, τα τραπεζοκαθίσματα καταλαμβάνουν ασεβώς το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χώρου, ενώ οι οδηγοί δε διστάζουν να κλείσουν τις ράμπες για τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και τις μητέρες με καρότσι. Αυτό είναι το περιβάλλον, κάτι που σημαίνει ότι χρειάζεται πολύ και επίμονη δουλειά. Ίσως γι’ αυτό ο δήμαρχος, Στέλιος Αγγελούδης, ζήτησε τη συνεργασία της αντιδημαρχίας Δημοτικής Αστυνομίας, Δημοτικών Κοινοτήτων και Γειτονιών με αυτή της Κοινωνικής Πολιτικής για να προχωρήσει η σύσταση του Γραφείου. Παράλληλα η νέα αυτή υπηρεσία θα υλοποιεί δράσεις και πρωτοβουλίες κοινωνικής ευαισθητοποίησης. Με το καλό και με καλά αποτελέσματα. Το μόνο κακό είναι πως στη χώρα μας συχνά τα αυτονόητα προβάλλονται ως… στόχοι! Ας είναι!
…το παράδειγμα του Μονάχου
Η καλύτερη πόλη στην Ευρώπη, ίσως και στον κόσμο, για να ζει και να κινείται ένας άνθρωπος με κινητικά προβλήματα -και γενικότερα ένα άτομο με αναπηρία- είναι εδώ και πολλά χρόνια το Μόναχο. Η γερμανική πόλη, στην οποία ζουν πολλοί Έλληνες, απέχει λιγότερο από δύο ώρες με το αεροπλάνο από τη Θεσσαλονίκη, οι πτήσεις είναι καθημερινές και περισσότερες της μίας, ενώ μία επίσκεψη όσων θα αναλάβουν το συγκεκριμένο πόστο δεν είναι ούτε κακή, ούτε πολυέξοδη ιδέα. Μια επίσκεψη για να δουν και να συζητήσουν με τους αρμόδιους του εκεί δήμου, οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλη τεχνογνωσία επί τους θέματος. Αφού το πήρε απόφαση ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ας γίνει η δουλειά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.