Βαδίζουμε προς ευρωεκλογές με το πολωμένο κλίμα εθνικών εκλογών, αφού είναι σαφές ότι κάποιοι παίζουν τα… ρέστα τους, κάτι σαν παιχνίδι επιβίωσης. Το χειρότερο όλων, πάντως, είναι ότι σύμφωνα με τελευταία έρευνα οι Έλληνες απαξιώνουν στην πλειοψηφία τους, τους θεσμούς του κράτους, όπως είναι η Δικαιοσύνη, η Αστυνομία, η Βουλή, τα πολιτικά κόμματα. Μόνο που χωρίς θεσμούς -ή μάλλον χωρίς αξιόπιστους θεσμούς, κάτι που προϋποθέτει υπεύθυνους πολίτες- στην ουσία καμία χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί ή έστω απλά να υπάρξει. Διότι μπορεί τα κόμματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης να λοιδορούν και να αμφιβάλουν για κάθε θεσμό της πολιτείας που χρεώνουν στην εκάστοτε κυβέρνηση. Και μπορεί οι πολίτες, οι έξυπνοι, μορφωμένοι, ηθικοί και άσπιλοι πολίτες, να αμφιβάλουν για τα πάντα, αλλά τελικά στα ζόρια τους στους θεσμούς του κράτους στρέφονται. Οι μεν αντιπολιτεύσεις καλούν συχνότατα τη Δικαιοσύνη και τη Βουλή να δικαιώσουν τις θέσεις τους, οι δε πολίτες στους μηχανισμούς του κράτους προσφεύγουν στα δύσκολα. Στην αστυνομία όταν κινδυνεύουν ή απειλούνται, στα δημόσια ταμεία όταν η οικονομική κρίση τούς γονατίζει, στα δικαστήρια όταν αισθάνονται να αδικούνται, στα δημόσια σχολεία όταν θέλουν τα παιδιά τους να μάθουν γράμματα και πάει λέγοντας. Χωρίς αμφιβολία το ελληνικό κράτος έχει πολλές αδυναμίες και οι θεσμοί που συναποτελούν την ελληνική πολιτεία συχνά εμφανίζονται κατώτεροι των περιστάσεων, έως ανίκανοι να επιτελέσουν την αποστολή τους. Αλλά αυτούς έχουμε, με αυτούς θα πορευτούμε και αυτούς οφείλουμε να βελτιώσουμε. Βλέπετε το κράτος δεν είναι παλιό κτήριο για να το κατεδαφίσεις και να το κτίσεις από την αρχή σε δύο χρόνια. Ούτε επιχείρηση για να κατεβάσεις τα ρολά, να αλλάξεις αντικείμενο, να ανακαινίσεις το χώρο και να ξαναβγείς στην αγορά. Είναι κάτι πολύπλοκο και απολύτως υποχρεωμένο να προχωρά, έστω και σημειωτόν. Ο μηδενισμός στην Ελλάδα είναι δημοφιλές, άκοπο, ανέξοδο και καφενειακό σπορ, το οποίο ασκούν οι πολίτες -συχνά με ελαφρότητα και αμεριμνησία- και οι πολιτικοί -με πονηριά και ανομολόγητο στόχο την πάση θυσία κατάκτηση της εξουσίας. Εκτός, λοιπόν, από την εμπιστοσύνη, από την ελληνική κοινωνία λείπουν ακόμη το όραμα και η υπομονή. Για όποιον δεν το έπιασε: Τα υλικά για τη συνταγή της αποτυχίας είναι πάνω στο τραπέζι ή μάλλον απλωμένα στον πάγκο της κουζίνας.
Η Δήμητρα του Πέτρου
Στο πλευρό του Πέτρου Κόκκαλη όχι μόνο στη ζωή αλλά και στην πολιτική του καριέρα βρίσκεται η σύζυγός του, Δήμητρα Ματσούκα. Η αγαπημένη ηθοποιός παρέστη εχθές στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων και γραμματέας του νέου πολιτικού φορέα «Κόσμος» στον χώρο «Ένεκεν» στη Θεσσαλονίκη. Και μόνο η παρουσία της αρκούσε για να τραβήξει τα βλέμματα όσων βρέθηκαν στην εκδήλωση, ωστόσο η ίδια κράτησε χαμηλό προφίλ, επιλέγοντας μάλιστα να καθήσει στις πίσω καρέκλες. Με τη λήξη της συνέντευξης Τύπου και αφού συνομίλησε με τους δημοσιογράφους, ο Π. Κόκκαλης και η Δ. Ματσούκα αποχώρησαν , όπως ήταν φυσικό, μαζί.
Η ντομάτα της… ζέστης
Λένε ότι η κλιματική αλλαγή θα φέρει μεγάλες αλλαγές στα αγροτικά προϊόντα. Η άνοδος της θερμοκρασίας αλλάζει τη συμπεριφορά των φυτών, που επί αιώνες ζουν, αναπνέουν και αναπτύσσονται σε πιο δροσερές θερμοκρασίες και τώρα, στην αρχή της Άνοιξης, είναι εκτεθειμένα σε ζέστες σαν του καλοκαιριού. Ακολουθούν οι θερινοί μήνες με τους παρατεταμένους καύσωνες, που τα εμποδίζουν τα αποδώσουν. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η ντομάτα. Η ντοματούλα που μπαίνει στη σαλάτα, γίνεται γεμιστά, αποτελεί τη βάση της σάλτσας, αλλά τρώγεται ακόμη και σκέτη, με ψωμί και τυρί. Αν και καρπός τροπικής προέλευσης, αφού ήρθε στην Ευρώπη μετά την ανακάλυψης της Αμερικής, αφενός δεν μπορεί να αντέξει στις ακραίες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στη Μεσόγειο και αφετέρου είναι εκτεθειμένη σε ασθένειες που αναπτύσσονται επίσης λόγω των υψηλών τιμών του υδράργυρου.
Μιας και οι ανάγκες είναι μεγάλες, αφού -πέραν των άλλων- πρόκειται για βασικό συστατικό της χωριάτικης σαλάτας που καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες τα καλοκαίρια από τους τουρίστες, μόνη λύση είναι η υδροπονία. Μάλιστα, μια νέα ποικιλία τομάτας, η οποία φαίνεται να είναι ανθεκτική τόσο σε ζέστη όσο και σε ασθένειες, πρόκειται να βρεθεί στα μανάβικα των σούπερ μάρκετ το επόμενο διάστημα. Και μην πάει ο νους σας σε… μεταλλαγμένα.
Η «ηδονή» των προβάτων
Η ερχόμενη Τρίτη, 9 Απριλίου, είναι η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μαλλιού. Όχι του μαλλιού που έχουμε στο κεφάλι μας, αλλά του μαλλιού των ζώων και συγκεκριμένα των προβάτων. Με αφορμή την Ημέρα αυτή διοργανώνεται στο Συνεδριακό Κέντρο Μετσόβου Διάσελο ένα ενδιαφέρον συνέδριο με τίτλο «Οι νέοι δρόμοι του μαλλιού προς ένα βιώσιμο μέλλον». Το συνέδριο θα γίνει αυτό το σαββατοκύριακο και στη θεματολογία του περιλαμβάνονται εισηγήσεις για το μαλλί ως μέσο σύνδεσης παράδοσης και σύγχρονης εποχής, το μαλλί ως καινοτόμο εδαφοβελτιωτικό και μονωτικό υλικό, το μαλλί ως μέσο θεραπευτικής αγωγής, αλλά και τους Ελληνικούς Δρόμους του Μαλλιού προς ένα βιώσιμο μέλλον. Δίνει, μάλιστα, την ευκαιρία να παρουσιαστούν πτυχές της ελληνικής κτηνοτροφίας, οι τοπικές φυλές προβάτων της Ηπείρου, το εμπόριο και τα προϊόντα του μαλλιού, καθώς και η παραδοσιακή τέχνη της ύφανσης στο σήμερα και στο αύριο. Οι συμμετέχοντες θα γνωρίσουν από κοντά το Fertiwool, ένα πολύτιμο εδαφοβελτιωτικό από 100% πρόβειο μαλλί, όπως και τις χρήσεις του μαλλιού σε θερμομονωτικές και ηχομονωτικές εφαρμογές.
Διατρέχοντας κανείς το πρόγραμμα δεν μπορεί παρά να σταθεί και σε μία ενδιαφέρουσα εισήγηση για τις μη θεραπευτικές παρεμβάσεις στην πρόληψη και τη διαχείριση της άνοιας. Κι επειδή εμείς το ψάξαμε, ανακαλύψαμε το θεραπευτικό πλέξιμο σε ένα ιταλικό νοσοκομείο, αλλά και τη ζωγραφική με μαλλί... Περισσότερες λεπτομέρειες στο συνέδριο. Κι αν αναρωτιέστε πού θα βρεθεί τόσο μαλλί για όλα αυτά, στο Μέτσοβο θα μιλήσουν για την... «ηδονή» των ζώων όταν κουρεύονται. Η αφαίρεση του περιττού μαλλιού αφενός απελευθερώνει τα πρόβατα και αφετέρου έχει ως αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες του χρήσιμου υλικού...
Τίτλοι τέλους στα Λαδάδικα
Μετά από 10 χρόνια συνεχούς παρουσίας και πολλών sold out στα Λαδάδικα, ένα ακόμη πολυσύχναστο μαγαζί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης έβαλε λουκέτο. Ο λόγος για το Paraty, που κάθε βράδυ Παρασκευής και Σαββάτου ήταν πάντοτε γεμάτο. Ωστόσο, 10 χρόνια μετά και σε κανονικές συνθήκες (και όχι σε καραντίνα) ο κόσμος δεν θα διασκεδάζει στο συγκεκριμένο μαγαζί. Σε μια ανάρτηση με αιχμές, οι υπεύθυνοι του καταστήματος ανέφεραν ότι κλείνουν επειδή «έτσι αποφάσισαν κάποιοι». Χωρίς να αναφέρουν ποιοι είναι αυτοί οι κάποιοι και για ποιους λόγους αποφάσισαν το λουκέτο. Βλέπετε η νύχτα έχει τους νόμους της κι ένας από αυτούς είναι η σιωπή, ενδεχομένως για να μη βγουν άπλυτα στη φόρα. Υπόσχονται, όμως, ότι «κάπου θα τα ξαναπούμε, γιατί αγαπάμε αυτό που κάνουμε». Μετά, λοιπόν, την Τζαμάλα, ακόμη ένα μαγαζί που πρόλαβε να χαράξει τη δίκη του ιστορία στη νυχτερινή ζωή της πόλης, σιώπησε.