Skip to main content

Η επιτυχής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης και η διαμάχη για το δημόσιο ή… δημόσιο στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Πώς οι δεύτερες εκλογές -εάν γίνουν- στις 2 Ιουλίου επηρεάζουν το Φεστιβάλ Βιβλίου στη νέα παραλία της Θεσσαλονίκης και γιατί η διαμάχη για το δημόσιο ή… το δημόσιο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης επηρεάζει την πρόσοψή του

Καλημέρα σας!

Το περιστατικό με τη συναυλία στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, που είχε στο κάτω μέρος της αφίσας που τη διαφήμιζε ένα φλεγόμενο περιπολικό και αστυνομικούς με νεκροκεφαλές στη θέση των κεφαλιών τους, και κατέληξε στο να καούν τα ξημερώματα της Κυριακής από βόμβες μολότοφ τρία τουριστικά λεωφορεία που ήταν σταθμευμένα στην περιοχή, συνιστά μία ακόμη απόδειξη ότι όσοι αντιμετωπίζουν με χαλαρότητα τη βία των… παιδιών βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Όσοι πίσω από ένα πλαστό προσωπείο μιας δήθεν δημοκρατικότητας κλείνουν τα μάτια και τα αφτιά σε όσα γίνονται ή εκτρέφονται μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια -τουλάχιστον σε κάποια ελληνικά πανεπιστήμια, σίγουρα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη- είναι τώρα απολογούμενοι ενώπιον απλών ανθρώπων, οι οποίοι παλεύουν για το βιοπορισμό και το μεροκάματο και χλευάζονται από κάποιους αριστερίζοντες και αναρχίζοντες ως… μικροαστοί, ανάξιοι οποιουδήποτε ελέους!  Μόνο που σε όλο τον πολιτισμένο πλανήτη, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, η εργασία είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίζει κάποιος το ψωμί του αξιοπρεπώς, χωρίς να παρανομεί ή να ζητιανεύει. Λίγες μόνο ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές είναι πραγματικά άξιο περιέργειας τι μπορούν να πουν οι πολιτικοί αρχηγοί στον ιδιοκτήτη του ενός από τα τρία λεωφορεία, που μετέφερε μαθητές σε εκπαιδευτική εκδρομή από τα Γρεβενά στην Αθήνα, και έλεγε στις κάμερες ότι κάηκαν οι κόποι του μιας ζωής. Είναι σαφές ότι η τρέλα και η βία μέρους των νέων, που προβάλλεται ως δήθεν επανάσταση (;) και αντίδραση(;) στο κακό κατεστημένο. δεν είναι τίποτε περισσότερο από την τυφλή εκτόνωση της μανίας ανθρώπων που έχουν εγκλωβιστεί στα δικά τους αδιέξοδα. Και η οργανωμένη κοινωνία, δηλαδή η πολιτεία, οφείλει να αντιμετωπίσει.

Επιτυχής η Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου, που ολοκληρώθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη. Εξαιρετικά πήγαν και οι εκδηλώσεις που οργάνωσαν εκδοτικοί οίκοι και φορείς με την παρουσία συγγραφέων. Είναι σαφές ότι η αγορά βιβλίου ανθεί στη χώρα μας, όπως και σε όλο τον κόσμο, αφού η επέλαση του Διαδικτύου δεν έχει προς το παρόν επηρεάσει τα βιβλία, σε αντίθεση με τις εφημερίδες που υποφέρουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη χώρα μας λειτουργούν πάνω από 1200 εκδοτικές επιχειρήσεις, οι μισές εκ των οποίων έχουν αξιοσημείωτη δραστηριότητα. «Μας συντηρούν οι φανατικοί αναγνώστες, όπως άλλωστε οι φανατικοί πελάτες συντηρούν και άλλα παραδοσιακά επαγγέλματα στη χώρα μας» έλεγε χθες σε πηγαδάκι γνωστός εκδότης. Πάντως, οι διεθνείς πινελιές της Έκθεσης ήταν μάλλον… διακριτικές. Τα περίπτερα με τα αμερικάνικα -οι ΗΠΑ ήταν η τιμώμενη χώρα- και τα τουρκικά βιβλία, δύο χώρες με πολλούς δημοφιλείς στη χώρα μας συγγραφείς. Άλλωστε, κοινή είναι η αντίληψη ότι στην Ελλάδα με βάση το μέγεθος, τον πληθυσμό της χώρας, αλλά και τους ανθρώπους που παγκοσμίως μιλούν ελληνικά και υπολογίζονται πέριξ των 20 εκατομμυρίων, η βιβλιοπαραγωγή είναι μεγάλη και αφορά και τις εκτεταμένες μεταφράσεις ξένων βιβλίων.

Πότε θα γίνει το Φεστιβάλ Βιβλίου;

Πέραν της Διεθνούς Εκθέσεως Βιβλίου που οργανώνει το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ, η δεύτερη θεσμική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για το βιβλίο είναι το Φεστιβάλ Βιβλίου που οργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βορείου Ελλάδος στις αρχές του καλοκαιριού στην νέα παραλία. Εκεί δίπλα στη θάλασσα και στη σκιά του Λευκού Πύργου και του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου οι Θεσσαλονικείς έχουν κάθε χρόνο τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις εξελίξεις και να προμηθευτούν βιβλία για το καλοκαίρι, μια εποχή που λόγω των διακοπών και της χαλάρωσης ευνοεί την ανάγνωση. Για φέτος το Φεστιβάλ έχει οριστεί από τις 23 Ιουνίου μέχρι τις 9 Ιουλίου, διάστημα στο οποίο είναι πιθανόν να έχουμε εκλογές, εάν στις 21 Μαΐου δεν προκύψει κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει ότι ίσως ο Σύνδεσμος Εκδοτών θα πρέπει να καταστρώσει ένα Plan B, ώστε αφενός να διευκολυνθούν όσοι ανεβαίνουν από την Αθήνα να ψηφίσουν και αφετέρου να μη λειτουργήσει το φεστιβάλ στη σκιά των εκλογών. Διότι εάν -για παράδειγμα- έχουμε εκλογές την Κυριακή 2 Ιουλίου, το φεστιβάλ θα λειτουργεί την ώρα των αποτελεσμάτων το απόγευμα και το βράδυ εκείνης της ημέρας, κατά την οποία προφανώς τα βιβλία θα ενδιαφέρουν λιγότερο. Και η Κυριακή -η κάθε Κυριακή του Φεστιβάλ Βιβλίου- είναι η καλύτερη ημέρα από την άποψη της προσέλευσης του κόσμου.  Οπότε, μάλλον, θα πρέπει να υπάρξει ως εναλλακτική η μετάθεση του Φεστιβάλ μία εβδομάδα νωρίτερα και η ολοκλήρωση του το Σάββατο 1 Ιουλίου.        

Δημόσιο ή… δημόσιο μουσείο;

Η πρόσοψη του αρχαιολογικού μουσείου Θεσσαλονίκης εκπέμπει αυτή την περίοδο αντιφατικά μηνύματα. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες από τη μια έχουμε φάτσα κάρτα ένα κακοστημένο πανό με το σύνθημα «ΝΑΙ στον ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ των ΜΟΥΣΕΙΩΝ – ΟΧΙ σε ΜΟΥΣΕΙΑ Ν.Π.Δ.Δ. -ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΛΙΤΙΣΜΟΥ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ».

Image

 

Από την άλλη υπάρχουν αναρτημένες οι καλαίσθητες αφίσες με τις συλλογές και τα αφιερώματα του μουσείου, που έχουν μεγάλο και πραγματικό ενδιαφέρον. Το θέμα με το αν κάποια από τα μουσεία της χώρα είναι δημόσιοι οργανισμοί ή Νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, που πάλι είναι 100% δημόσιο, συνιστά διοικητικό θέμα, που έχει φέρει σε αντιπαράθεση το υπουργείο Πολιτισμού και τους εργαζομένους στα μουσεία, που έτσι κι αλλιώς αντιδρούν σε κάθε αλλαγή. Το ίδιο το μουσείο και όσοι Έλληνες ή ξένοι αποφασίζουν να το επισκεφθούν ή να περάσουν από μπροστά του για να αισθανθούν κάτι από την ομορφιά και τη σημασία του τι φταίνε; Τα συνθήματα στους τοίχους ή τα κακοφτιαγμένα πανό δεν έχουν θέση στην προμετωπίδα ενός κτιρίου που στεγάζει ένα αρχαιολογικό μουσείο. Έτσι κι αλλιώς η προσπάθεια των εργαζομένων να πάρουν την κοινή γνώμη με το μέρος τους στην προκειμένη περίπτωση είναι μάλλον καταδικασμένη να αποτύχει. Όχι επειδή έχουν άδικο, αφού για να λένε ότι έχουν δίκιο κάτι παραπάνω ξέρουν. Αλλά διότι κανείς κανονικός άνθρωπος σε αυτή τη χώρα δεν αντιλαμβάνεται τη διαφορά ανάμεσα στο δημόσιο και το… δημόσιο. Και προφανώς δεν επιθυμεί να ασχοληθεί ή να πάρει θέση για κάτι που δεν καταλαβαίνει.