Πολλαπλώς επώδυνη είναι για τη Θεσσαλονίκη η εξέλιξη της υπόθεσης με την επένδυση (;) της αμερικανικής εταιρείας τεχνολογίας Cisco, που ο δήμος της πόλης απομάκρυνε από το κτήριο όπου στεγαζόταν δωρεάν επί τέσσερα χρόνια. Η εταιρεία, πλέον, αποχωρεί οριστικά όχι απλώς από το Labattoir αλλά γενικά από τη Θεσσαλονίκη.
Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα η απόφαση του δήμου ήταν σωστή και γενναία, αφού το επενδυτικό αποτύπωμα του αμερικάνικου κολοσσού στην πόλη ήταν αμελητέο -κάτι που αποδεικνύεται από τον μονοψήφιο αριθμό των εργαζομένων της- και σίγουρα πολύ κατώτερη των προνομίων που απολάμβανε με τη δωρεάν στέγαση. Επίσης, η μη πληρωμή επί τέσσερα χρόνια των λογαριασμών κοινής ωφέλειας και η εξόφλησή τους μόλις πριν από λίγες ημέρες, μετά από πιεστική απαίτηση του δήμου Θεσσαλονίκης, είναι ένα ακόμη μελανό σημείο σε μια υπόθεση που έβγαλε στην επιφάνεια παθογένειες της πόλης, που δεν δικαιολογούνται στον βαθύ 21ο αιώνα, αφού ήδη βρισκόμαστε στο 2024!
Παθογένειες που σχετίζονται τόσο με το πολιτικό και αυτοδιοικητικό προσωπικό όσο και με το επιχειρηματικό δυναμικό της Θεσσαλονίκης ή τουλάχιστον με τη θεσμική του εκπροσώπηση.
Τέσσερις διαστάσεις και…
Σημειώστε:
Πρώτον, η Cisco, μια πολύ μεγάλη αμερικανική εταιρεία, «έφτασε» στη Θεσσαλονίκη μετά βαΐων και κλάδων. Η υποδοχή από τον δήμο Θεσσαλονίκης ήταν θερμή και η συμφωνία για την παραχώρηση χώρου εγκατάστασης πρωτόγνωρη. Δεν υπάρχει άλλη ιδιωτική εταιρεία που να στεγάζεται δωρεάν σε δημόσιο κτήριο της Θεσσαλονίκης. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι σχεδόν κανείς στη Θεσσαλονίκη δεν εξέφρασε αντιρρήσεις, αφού το όνομα της εταιρείας και οι προοπτικές που διαφαίνονταν οδηγούσαν σε κάτι καλό για την πόλη των τριών πανεπιστημίων, στα οποία φοιτούν νέοι άνθρωποι, πολλοί σε ειδικότητες που ενδεχομένως θα ενδιέφεραν την αμερικανική εταιρεία. Επίσης, πολύ σωστά η προηγούμενη δημοτική διοίκηση προχώρησε στην αρχική συμφωνία, έχοντας την αίσθηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα προβληθεί -μέσω της Cisco- η Θεσσαλονίκη ως επενδυτικός προορισμός και μάλιστα για εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε κλάδους αιχμής.
Δεύτερον, κανείς από τους εμπλεκόμενους από την πλευρά της προηγούμενης δημοτικής διοίκησης δεν φρόντισε επί τέσσερα χρόνια να ελέγξει τα έργα και τις ημέρες της Cisco στη Θεσσαλονίκη. Εάν, όντως, η εταιρεία επένδυσε σε ανθρώπινο δυναμικό και εάν -σε τελική ανάλυση- η συμφωνία είχε τα προβλεπόμενα για τη Θεσσαλονίκη οφέλη. Εάν αυτός ο… έλεγχος γινόταν, ενδεχομένως να υπήρχαν υποδείξεις προς την εταιρεία να κινητοποιηθεί ή -στη χειρότερη περίπτωση- το «φιάσκο» θα αποκαλυπτόταν νωρίτερα, κάτι που θα αποδείκνυε σοβαρότητα. Εκτός και αν ήξεραν, αλλά σιωπούσαν, τόσο σε λόγια όσο και σε έργα.
Τρίτον, οι πολιτικοί παράγοντες της πόλης -ανάμεσα τους και οι αυτοδιοικητικοί- την τελευταία τετραετία κάθε φορά που αναφέρονταν σε ξένες επενδύσεις είχαν -για ευνόητους λόγους- το όνομα της Cisco πρώτο στη σχετική λίστα. Κάτι που αποδεικνύει -αν μη τι άλλο- την επιπολαιότητα και τον επιφανειακό τρόπο που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι ορισμένα εξ’ ορισμού πολύ σοβαρά ζητήματα, όπως είναι οι ιδιωτικές επενδύσεις, ελληνικές και ξένες. Θαμπωμένοι από το όνομα του αμερικανικού κολοσσού δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να αναζητήσουν την ουσία. Τους αρκούσαν οι εντυπώσεις. Πολύ περισσότερο που -όπως πίστευαν- ήταν εντυπώσεις που… έκλεβαν οι ίδιοι. Υπουργοί και αυτοδιοικητικοί παρέσυραν μέχρι και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος μιλώντας για τις ξένες επενδύσεις στη Θεσσαλονίκη έχει κατά καιρούς αναφερθεί στη Cisco. Ποια μεγαλύτερη απόδειξη χρειαζόμαστε για την έλλειψη βάθους στις προσεγγίσεις σοβαρών οικονομικών και επενδυτικών θεμάτων από τους θεσμικούς εκπροσώπους της πόλης;
Τέταρτον, ούτε οι εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα και των παραγωγικών φορέων στη Θεσσαλονίκη στάθηκαν επί του προκειμένου στο ύψος των περιστάσεων. Δεν φτάνει που αποτελούσαν ζωντανό φόντο στις διάφορες επενδυτικές ανακοινώσεις των πολιτικών, αλλά όταν η Voria.gr αποκάλυψε πριν από 15 – 20 ημέρες την αρχική πληροφορία από την οποία άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι των αποκαλύψεων, ότι η Cisco δεν πλήρωνε τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας επί τέσσερα χρόνια, κάτι που έκανε για λογαριασμό της ο δήμος Θεσσαλονίκης, όχι μόνο δεν χειροκρότησαν, αλλά έκαναν παρατηρήσεις. Κατά την άποψη κάποιων εξ αυτών δεν μπορεί κανείς να διασύρει τη Cisco για 150.000 – 160.000 ευρώ που κανείς (sic) δεν της ζήτησε, διότι η πληροφορία φτάνει στην Αθήνα και η Θεσσαλονίκη εκτίθεται. Γίνεται ρεζίλι, όπως λέει και ο λαός. Με απλά λόγια: όλοι ή έστω κάποιοι ξέραμε τι γινόταν επί της ουσίας σε ό,τι αφορά το επενδυτικό πεδίο, αλλά δεν μιλούσαμε περιφρουρώντας το καλό της Θεσσαλονίκης! Ασυναρτησίες, για να μην πούμε… ανοησίες!
… δύο παρεπόμενα
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη εξίσωση υπάρχει και ο παράγοντας Cisco, δι’ αυτών που την εκπροσωπούν στην Ελλάδα. Είναι προφανές ότι οι άνθρωποι -και η εταιρεία- έκαναν τη δουλειά τους, όσο καλύτερα οι ίδιοι νόμιζαν για τον εαυτό τους και την εταιρεία. Στον 21ο αιώνα υπεύθυνοι είναι κυρίως όσοι δέχονται τα καθρεφτάκια και… τρώνε παραμύθι και λιγότερο αυτοί που τα δίνουν καθρεφτάκια ή πουλάνε… παραμύθι. Για το μόνο που μπορεί να τους κατηγορήσει κανείς είναι ότι οι πρακτικές τους ανήκουν σε παλαιότερες σχολές σκέψης, αλλά αυτό είναι -επίσης- δικό τους ζήτημα. Ακόμη και αν η Ελλάδα για κάποιους ανήκει στην βαλκανική ενδοχώρα και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η χώρα και η κοινωνία της οφείλουν να αποφασίσουν διά των πράξεων των θεσμικών της εκπροσώπων πού ακριβώς τοποθετούνται και με ποιο καθεστώς λειτουργούν.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη. Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από τον χώρο της αυτοδιοίκησης στη Βόρεια Ελλάδα, τα τελευταία τέσσερα χρόνια ελληνική εταιρεία με έδρα τη Θεσσαλονίκη εμφανιζόταν στους δήμους και τις περιφέρειες, "πουλώντας" στην πιάτσα τη συνεργασία της με τη Cisco και λέγοντας πως αλλιώς δεν μπορεί να γίνει η... δουλειά. Χρησιμοποιώντας δηλαδή πρακτικές που θυμίζουν άλλες εποχές και που πολύ κακώς έγιναν ανεκτές - όταν έγιναν- από τους υπεύθυνους και τους ανευθυνοϋπεύθυνους...
ΥΓ. «Η Ελλάδα δεν είναι Μπανανία» έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη το τελευταίο διάστημα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μόλις «ανακάλυψε» τις μεθοδεύσεις των πολυεθνικών να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους με διάφορα κόλπα εις βάρος των καταναλωτών και μάλιστα σε εποχές μεγάλης ακρίβειας. Έφερε, μάλιστα, το θέμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αν και ενιαία αγορά με πιστοποιημένους θεσμούς υφίσταται την κοροϊδία των πολύ διαφορετικών τιμών ανά χώρα, για τα ίδια ακριβώς προϊόντα. Σε αυτό το αφήγημα περί Μπανανίας ή μη Μπανανίας εντάσσεται δυστυχώς και η περίπτωση της Cisco, που βρέθηκε με προνομιακούς όρους στη Θεσσαλονίκη και το όνομά της τα τελευταία χρόνια είναι από τα πρώτα στον κατάλογο με τις ξένες επενδύσεις στην πόλη, που από καιρού εις καιρόν διαβάζουν υπουργοί, υφυπουργοί, αξιωματούχοι, αλλά και ο ίδιος. Ας το δει, λοιπόν, ο πρωθυπουργός ευρύτερα. Τουλάχιστον εν όψει του Σεπτεμβρίου και των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθέσεως, από το βήμα των οποίων θα αναφερθεί -σχεδόν υποχρεωτικά- στη Θεσσαλονίκη και την οικονομική της ανάπτυξη.