Η υπόθεση της παρουσίας της αμερικανικής Cisco στη Θεσσαλονίκη, που ολοκληρώθηκε μετά από τέσσερα χρόνια το βράδυ της Δευτέρας με ανακοίνωση του δημάρχου Στέλιου Αγγελούδη, είναι δυσάρεστη και με πολλές ουρές. Η μεγάλη αυτή εταιρεία -ή εν πάση περιπτώσει όποιοι την εκπροσωπούν στη χώρα μας- αντιμετώπισε τη Θεσσαλονίκη με αποικιοκρατικούς όρους. Εγκαταστάθηκε σε κτήριο του δήμου χωρίς να πληρώνει ενοίκιο και χωρίς να πληρώνει τους λογαριασμούς των οργανισμών κοινής ωφέλειας, κάτι απαράδεκτο. Κι αν το χρέος ξοφλήθηκε πριν από λίγες ημέρες μετά από πολλές οχλήσεις του δήμου, η μεθόδευση επί τέσσερα χρόνια παραμένει απαράδεκτη. Το κυριότερο είναι ότι η Cisco κακώς, κάκιστα όλα αυτά τα χρόνια διαφημίστηκε ως σοβαρή ξένη επένδυση στην πόλη, πρωτίστως από κυβερνητικά στελέχη. Είχε ελάχιστους εργαζομένους -μονοψήφιος αριθμός-, παρείχε κάποια σεμινάρια και όποιες δουλειές έπαιρνε από το Δημόσιο -κυρίως από οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης- τις ανέθετε σε υπεργολάβους. Άσε που στο θέμα των συμβάσεων με το Δημόσιο και ειδικά με την τοπική αυτοδιοίκηση συνεργάστηκε με εταιρεία συμβούλων, που «πουλούσε» αυτή τη συνεργασία και το brand της, εξυπηρετώντας προφανώς ίδια συμφέροντα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, βέβαια, το κύριο πρόβλημα δεν είναι ο κάθε ιδιώτης που κάνει… παιχνίδι, κρυμμένος πίσω από λαμπερά ονόματα μεγάλων πολυεθνικών, αλλά οι θεσμικοί φορείς που από τη μία ανέχονται τέτοια «νταβατζιλίκια» και από την άλλη διαφημίζουν υποτιθέμενες «μεγάλες επενδύσεις» για να εντυπωσιάσουν και να εξυπηρετήσουν τα δικά τους μικροπολιτικά συμφέροντα. «Μπλεγμένο κουβάρι» που λέει ο λαός, το οποίο σιγά σιγά θα ξετυλιχτεί αποκαλύπτοντας το περιεχόμενό του, που μάλλον δεν τιμά και πολλούς σε αυτή τη χώρα και κυρίως τη δημόσια διοίκηση σε διάφορα επίπεδα και διάφορες βαθμίδες. Αναμείνατε στο… ακουστικό σας!
Το εμπόδιο της Ψελλού
Γκρεμίστηκε και το τελευταίο εμπόδιο για τη διάνοιξη της οδού Ψελλού, του πολύπαθου έργου που συνδέεται άρρηκτα με τη λειτουργία του τερματικού σταθμού του μετρό Θεσσαλονίκης στη Νέα Ελβετία. Την περασμένη Δευτέρα κατεδαφίστηκε και το τελευταίο σπίτι που στεκόταν ανάχωμα στις εργασίες και για το οποίο η διαδικασία απαλλοτρίωσης ολοκληρώθηκε μόλις στα τέλη Απριλίου. Πλέον, τα συνεργεία του αναδόχου εργάζονται απρόσκοπτα και πυρετωδώς, προκειμένου να ολοκληρωθεί η παρέμβαση στο ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα που επιβάλλει η λειτουργία του Μετρό Θεσσαλονίκης, δηλαδή μέχρι το τέλος του Νοέμβρη.
Ο νέος ρόλος Αναστασιάδη
Ο Σάββας Αναστασιάδης ανέλαβε τα ηνία του Προμηθευτικού Συνεταιρισμού Αυτοκινητιστών Θεσσαλονίκης «Ηρακλής». Ο πρώην βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας εξελέγη πρόεδρος στις αρχαιρεσίες που πραγματοποιήθηκαν για την ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου. Αντιπρόεδρος αναδείχτηκε ο Αστέριος Χρυσοχόου, ο πρόεδρος του σωματείου Συνεργασία Μετόχων ΟΑΣΘ που εντάχθηκε πρόσφατα στον συνεταιρισμό, γενικός γραμματέας ο Ανδρέας Χαλκίδης, ταμίας ο Κωνσταντίνος Δημόκας και μέλη οι Καλλιόπη Γεωργίου - Θεοδωρακόγλου, Βασίλειος Παπαΐδης, Θεοδότα Σιώκη, Αντώνιος Τζανίδης και Παντελεήμων Σιδηρόπουλος. Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται αύριο Πέμπτη η πρώτη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου με τη νέα του σύνθεση, δεδομένου ότι ο πρόεδρος έχει ήδη εκφραστεί ανοιχτά εναντίον της συμφωνίας με τον ΟΑΣΘ για συνέχιση της μίσθωσης των ακινήτων του συνεταιρισμού.
Ο πολιτισμός στα Διαβατά
Το Εργαστήρι Προσωπικής Ανάπτυξης Κρατουμένων (ΕΠΑΚ) δημιουργήθηκε το 2010 από τον Στάθη Γράψα και υλοποιείται την τελευταία διετία στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης. Η μέθοδος αποτελεί απόρροια της πολυετούς εμπειρίας του στην υλοποίηση εργαστηρίων προσωπικής ανάπτυξης στα καταστήματα κράτησης. Κύριος στόχος του προγράμματος είναι η αλλαγή της εικόνας που έχει ο κρατούμενος για τον εαυτό του, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην ομαλή κοινωνική επανένταξή του και στη μείωση των πιθανοτήτων υποτροπής. Οι κρατούμενοι στις φυλακές Διαβατών πραγματικά σκάβουν μέσα τους και επωφελούνται βαθιά από το ΕΠΑΚ. Φέτος, όμως, ήταν η τελευταία χρονιά του ΕΠΑΚ στα Διαβατά. Στην τελετή αποφοίτησης των κρατουμένων, οι οποίοι την περασμένη Παρασκευή έλαβαν τα απολυτήρια γυμνασίου τους, η διευθύντρια του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας στις φυλακές των Διαβατών, Μαίρη Γκρίζου, ανακοίνωσε -με πολλή λύπη, όπως είπε, ότι το ΕΠΑΚ φέτος τελειώνει. Τα σχόλια των κρατουμένων που ήταν παρόντες έχουν σημασία: Όπως έλεγαν, «νιώθουμε παρατημένοι». Είναι κρίμα όταν μια πετυχημένη μέθοδος, ένα πρόγραμμα που αποδείχθηκε χρήσιμο στην πράξη, ακυρώνεται. Ας το δει κάποιος… αρμόδιος! Ο σωφρονισμός των κρατουμένων, που είναι βασικός στόχος του σωφρονιστικού συστήματος, ώστε όσοι παραβίασαν τον νόμο και τιμωρούνται να επιστρέψουν καλύτεροι στους κόλπους της κοινωνίας, απαιτεί δράσεις όπως το ΕΠΑΚ ή κάτι ανάλογο. Οι αναφορές στον πολιτισμό βοηθούν και αυτή η γνώση, η τεχνογνωσία και η εμπειρία δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να πάνε χαμένες.
Τα γλαστράκια με βασιλικό και…
Με ένα γλαστράκι με βασιλικό έφυγαν το βράδυ της Δευτέρας από το δημαρχείο Θεσσαλονίκης οι δημοτικοί σύμβουλοι, που συμμετείχαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Τα γλαστράκια φρόντισε να μοιράσει σε όλους κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Τουριστικής Ανάπτυξης και Διαδημοτικής Συνεργασίας Βασίλης Γάκης. Τη Δευτέρα στο αίθριο του δημαρχείου πραγματοποιούνταν η εκδήλωση για την ανακύκλωση, όπου πολίτες έφεραν παλιά μαγειρικά σκεύη και έπαιρναν ως αντάλλαγμα ένα γλαστράκι. Ο κ. Γάκης φρόντισε να πάρουν βασιλικό, με έντονο άρωμα, και οι δημοτικοί σύμβουλοι. Επιπλέον η εικόνα της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου, διακοσμημένης με γλαστράκια βασιλικού, ήταν όμορφη.
…οι αναμνήσεις του Χάρη
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο βασιλικός, που είναι όμορφος και ευωδιάζει, μπορεί να καλύψει τα πάντα. Διότι την ίδια ώρα έξω από την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου τα πηγαδάκια μεταξύ των δημοτικών συμβούλων εξακολουθούν να δίνουν και να… παίρνουν. Εκεί ακούγονται μεγάλες κακίες, καφενειακού τύπου. Σε ένα από αυτά το βράδυ της Δευτέρας ακούστηκε κάτι πραγματικά ενδιαφέρον. Ο έμπειρος Χάρης Αηδονόπουλος, με δεκαετίες θητείας στο δημοτικό συμβούλιο, σκέφτεται να γράψει ένα βιβλίο για τα όσα έχει ζήσει στον δήμο Θεσσαλονίκης. Είναι από τους λίγους που το δικαιούνται λόγω μακράς θητείας και πολλών θέσεων. Το ζήτημα είναι -αγαπητέ Χάρη!- ποιον ενδιαφέρουν όλα αυτά;
Πυρετώδεις προετοιμασίες
Το φετινό Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης «καθυστέρησε» για να μη συμπέσει με τις εκδηλώσεις του EuroPride, το οποίο ολοκληρώθηκε το βράδυ του Σαββάτου ή μάλλον τα ξημερώματα της Κυριακής. Από νωρίς το πρωί της Δευτέρας, λοιπόν, τα συνεργεία του Φεστιβάλ έπιασαν δουλειά και -όπως φαίνεται στη φωτογραφία- το έργο προχωράει γρήγορα, ώστε τα περίπτερα να ετοιμαστούν, οι εκδότες να εγκατασταθούν και οι Θεσσαλονικείς να κάνουν την καθιερωμένη βόλτα τους δίπλα στη θάλασσα, από τις 5 ως τις 21 Ιουλίου, πριν ξεκινήσουν για τις διακοπές του Αυγούστου. Όχι τίποτε άλλο δηλαδή, αλλά να γίνει και κάποιος τζίρος. Αν και τα βιβλιοπωλεία -τα σχετικώς λίγα που έχουν μείνει στη Θεσσαλονίκη- έχουν κάθε καλοκαίρι την τιμητική τους, πάντα η θέαση των βιβλίων με φόντο τη θάλασσα, τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου, τον Λευκό Πύργο και το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχει τη γοητεία της. Όπως φυσικά και ο κόσμος που κινείται σαν σε χορογραφία και με μια αίσθηση κοινότητας, που τα μέλη της συνδέονται από το ενδιαφέρον για το βιβλίο.
