Skip to main content

Η φυγή των Θεσσαλονικέων, η ανάσα της Θεσσαλονίκης και η… χωματερή της Αρχαίας Αγοράς

Η Θεσσαλονίκη του Πάσχα όπως θα θέλαμε να είναι… καθημερινά, η κλειστή Αρχαία Αγορά και η χωματερή στο κέντρο της πόλης

Καλημέρα σας!

Τις προηγούμενες ημέρες της… μεγάλης φυγής οι Θεσσαλονικείς ανέπνευσαν. Σύμφωνα με το Βαρόμετρο του ΕΒΕΘ τρεις στους δέκα σχεδίαζαν πασχαλινή απόδραση και αν κρίνει κανείς από την εικόνα στους δρόμους και τα πάρκινγκ η πραγματικότητα μάλλον επιβεβαίωσε την πρόβλεψη. Ίσως και να την ξεπέρασε. Αν, μάλιστα, συνυπολογίσει κανείς ότι όσοι έφυγαν ανήκουν κατά πλειοψηφία σε αυτούς που έχουν μεγάλη κινητικότητα και στην καθημερινότητά τους αντιλαμβάνεται τους λόγους για του οποίους η πόλη έδειχνε κυριολεκτικά άδεια. Την εικόνα ερήμωσης συμπλήρωσαν πολλά από τα μαγαζιά εστίασης (εστιατόρια, ταβέρνες, καφέ, μπαρ κλπ.), τα οποία παρέμειναν κλειστά επί δύο ή τρεις ημέρες. Κάπως έτσι απέμειναν μοναχικές φιγούρες οι ντελιβεράδες που με τα μηχανάκια τους όργωσαν τους δρόμους για να εξυπηρετήσουν όσους ξέμειναν, ενώ σταθερές αξίες σε κάθε γωνία και κάθε γειτονιά τα μίνι μάρκετ και τα «όρθια καφέ» που επιτελούν στο ακέραιο τον κοινωνικό τους ρόλο. Στο κάτω κάτω η πόλη δεν μπορεί ποτέ να… αδειάσει τελείως, ενώ δεν κοιμάται ποτέ. Ούτε καν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής.  

Η… ανάσα της Θεσσαλονίκης 

Πάντως -η αλήθεια να λέγεται- εκτός από τους Θεσσαλονικείς ανέπνευσε και η ίδια η Θεσσαλονίκη. Η πόλη με λιγότερο κατά 30% πληθυσμό είναι πραγματικά υπέροχη. Λειτουργική και απολαυστική. Οι μετακινήσεις γρήγορες, οι δρόμοι άνετοι, οι χώροι στάθμευσης πολλοί, τα ψώνια χωρίς συνωστισμούς, τα πεζοδρόμια με κάτι ξένους χαρούμενους τουρίστες, το καφεδάκι με ηρεμία και όμορφη θέα και το φαγητό εν ειρήνη και… ησυχία. Προφανώς πρόκειται για κατάσταση που τη συναντάει κανείς τις ημέρες του Πάσχα, του Δεκαπενταύγουστου, άντε και -υπό προϋποθέσεις- τον Οκτώβριο, τις ημέρες του Αγίου Δημητρίου και του ΟΧΙ. 

Η… χωματερή της Αρχαίας Αγοράς 

Μελαγχολική είναι η εικόνα της Αρχαίας Αγοράς της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται πάνω από την πλατεία Δικαστηρίων, ανάμεσα στις οδούς Ολύμπου και Φιλίππου. Ο εντυπωσιακός λόγω μεγέθους χώρος είναι κλειστός στους επισκέπτες εδώ και καιρό. Όσοι θέλουν να τον δουν -κυρίως κάτι γκρουπ τουριστών- περιορίζονται στη θέα από το πεζοδρόμιο, με τους ξεναγούς να αγωνίζονται να εξηγήσουν εκ του μακρόθεν και τα κινητά τηλέφωνα να παίρνουν φωτιά για φωτογραφίες, επίσης εκ του μακρόθεν και με τη χρήση ζουμ. Οι εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη πραγματοποιούνται με τους γνωστούς αργούς ρυθμούς που είναι συνηθισμένοι σε ανάλογους χώρους. Παράλληλα ένα κομμάτι της Αρχαίας Αγοράς -ή μάλλον της δυνητικής εισόδου της- μετατρέπεται σε καθημερινή βάση σε σκουπιδότοπο, σε κανονική χωματερή, καθώς τα βράδια στα πεζούλια συγκεντρώνεται νεολαία, που πίνει μπύρες, τρώει τσίπς, καπνίζει και ταυτόχρονα δεν διατηρεί καμία επαφή ούτε με την καθαριότητα, ούτε με την ευπρέπεια. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που δείχνει η φωτογραφία, που τραβήχτηκε το μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα, μιας ημέρας κατά την οποία προφανώς ούτε η υπηρεσία καθαριότητας του δήμου εργάζεται εντατικά. Η εικόνα προκαλεί ντροπή, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς την αξία του μνημείου που αντέχει επί αιώνες τις καιρικές συνθήκες, αλλά παραδίδεται εντελώς αδύναμο στη νέα βαρβαρότητα των νεοελλήνων.   

 

Επενδύσεις στην εκπαίδευση  

Πολλές είναι τις τελευταίες ημέρες οι πληροφορίες για εκτεταμένες επενδύσεις γνωστών διεθνών funds στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης της χώρας. Το χαρακτηριστικό είναι ότι οι εξαγορές που γίνονται ή προετοιμάζονται αφορούν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά και την τριτοβάθμια, που παραμένει εκτός επισήμου θεσμικού πλαισίου, στο επίπεδο των κολεγίων. Είναι προφανώς ότι τα επενδυτικά κεφάλαια βλέπουν σημαντικές προοπτικές στο συγκεκριμένο επιχειρηματικό πεδίο, το οποίο θεωρείται δεδομένο ότι θα αναπτυχθεί πολύ και σε επίπεδο υποδομών αν και όταν ξεπεραστεί το εμπόδιο του άρθρου 16 του Συντάγματος, που δεν επιτρέπει τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων. Σήμερα, που το… πρόβλημα παρακάμπτεται με by pass μέσω της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και της συνεργασίας με ξένα πανεπιστήμια το ενδιαφέρον και από ξένους σπουδαστές είναι μεγάλο. Εννοείται -δυστυχώς- ότι απ’ όλο αυτό το πάρτι η Θεσσαλονίκη απουσιάζει, παρά το ιδανικό για πολλούς εκπαιδευτικό και φοιτητικό της περιβάλλον. Ως πόλη τριών μεγάλων πανεπιστημίων ζει και αναπνέει σε σημαντικό βαθμό στο ρυθμό των νέων ανθρώπων και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Είναι βέβαιο πως όταν το σύστημα φιλελευθεροποιηθεί, κάτι που κάποια στιγμή νομοτελειακά θα γίνει, τα οφέλη για την περιοχή θα είναι πολλά. Αρκεί να μην είναι πολύ αργά… 

Η χώρα του… στοιχήματος 

Στην Αγγλία, όπου το ποδόσφαιρο είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση -το πρωτάθλημα της Premier League δεν είναι απλώς το ακριβότερο, αλλά το πλέον εξαγώγιμο προϊόν της χώρας- προσέχουν για να έχουν, ανεξαρτήτως των οικονομικών επιπτώσεων. Έτσι η διοργανώτρια αρχή της Premier League αποφάσισε να σταματήσει τις χορηγίες εταιρειών στοιχήματος στο μπροστινό μέρος της φανέλας των ποδοσφαιριστών. Η νέα ρύθμιση θα ισχύσει από τη σεζόν 2026-2027, καθώς αυτή τη στιγμή 8 από τους 20 συλλόγους του πρωταθλήματος έχουν ως βασικούς χορηγούς στις φανέλες τους στοιχηματικές εταιρείες. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της Νιουκάστλ (Fun88), της Γούεστ Χαμ (Betway) και της Έβερτον (Stake.com). Η απόφαση έρχεται καθώς η κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ στη Βρετανία αναμένεται να παρουσιάσει τις προτάσεις της για τη ρύθμιση του στοιχηματικού τοπίου σε μια χώρα παγκόσμια πρωταθλήτρια στο συγκεκριμένο πεδίο, καθώς τα ρίσκα των προβλέψεων για κάθε εθνικό ή διεθνές γεγονός τιμολογούνται αναλόγως. Δημοσίευμα των Times ανέφερε πως στις προτάσεις της κυβέρνησης θα επιτρέπονται οι διαφημίσεις στοιχήματος στα μανίκια των εμφανίσεων των ομάδων. Στην Ελλάδα γενικώς οι ασχολούμενοι με τον επαγγελματικό αθλητισμό συνήθως τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις, αφού η διαχείριση είναι μέρα τη μέρα κυριολεκτικά.