Όταν η πολιτική, με την ευρύτερη έννοια του όρου, εμπλέκεται με την επιχειρηματικότητα και φτάνει να σφιχταγκαλιάζεται μαζί της, τότε υπάρχει διαπλοκή. Όταν ένας πολιτικός λέει γενικώς και αορίστως, αλλά και δημόσια καλά λόγια για ένα επιχειρηματία, υπάρχει υποψία διαπλοκής. Επίσης, όταν ένας επιχειρηματίας μιλάει γενικώς κι αορίστως, αλλά και δημοσίως για κάποιον πολιτικό, καταγράφουμε απόπειρα διαπλοκής. Όταν τα συμφέρονται ενός πολιτικού κι ενός επιχειρηματία ή ενός επιχειρηματία κι ενός πολιτικού είναι κοινά, τότε αυτά τα συμφέροντα διαπλέκονται. Ισχύουν αυτά σε όλο τον κόσμο. Αλλού -για παράδειγμα στην Αμερική- είναι μεγάλα, έχουν ονοματεπώνυμο, τιμολόγηση και στιλ χωρίς κανείς να ντρέπεται γι’ αυτό. Αντίθετα στην Ευρώπη τα περισσότερα από αυτά τα deal -αν όχι όλα- επιχειρείται να γίνουν πίσω από παραβάν και κλειστές, βαριές, δρύινες πόρτες. Στην Ελλάδα (υποτίθεται ότι) γίνονται στη… ζούλα, αλλά στο τέλος όλοι τα διαφημίζουν. Πλήρης έλλειψη στιλ. Θέλει η… χαρά να κρυφτεί και η (άλλη) χαρά δεν την αφήνει. Όσο για τη Θεσσαλονίκη, τα πάντα γίνονται με φόντο τον Λευκό Πύργο, την παραλία και το λιμάνι της πόλης. Χωρίς συγκεκριμένο λόγο ή για κάτι μικρό και μίζερο ή μόνο για τις εντυπώσεις. Αυτό που θα λέγαμε λαϊκισμός.
Η χώρα του… Αδώνιδος
Αν η Ελλάδα ήταν μια σοβαρή χώρα δε θα χρειαζόταν να εμφανιστεί ένας υπουργός με έναν… κλειδαρά για να λειτουργήσει μια κοινωνική δομή. Εάν όμως πρόκειται για χώρα -τσίρκο, όπως συχνά δίνει την εντύπωση, αυτό που έκανε στο φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ στην Αθήνα ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ο μόνος τρόπος. Μονόδρομος. Προφανώς δεν είναι συνηθισμένο, αλλά μπορεί να συμβεί, να αρρωστήσουν ταυτόχρονα και οι τρεις φαρμακοποιοί. Μόνο που το σημείο από το οποίο προμηθεύονται τα φάρμακά τους άνθρωποι με σοβαρές παθήσεις δεν μπορεί να παραμένει κλειστό για οποιονδήποτε λόγο. Μακάρι κανείς να μη βρεθεί στη θέση τους, αλλά όταν ένα φάρμακο κοστίζει εκατοντάδες ευρώ, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά και κανείς δεν (πρέπει να) παίζει. Κι επειδή όταν κάτι συμβαίνει μια φορά μπορεί να συμβεί και δεύτερη και τρίτη καλό είναι το υπουργείο Υγείας να πάρει τα μέτρα του. Όποια κι αν είναι αυτά!
Τα ακίνητα των ναών
Την ώρα που οι τιμές ακινήτων στη Θεσσαλονίκη, ειδικά στο κέντρο, έχουν πάρει την ανιούσα, καθώς μπήκαμε ήδη στην εποχή του μετρό, υπάρχουν ιδιοκτήτες που αντί να χαίρονται, αναστενάζουν. Βλέπετε ακίνητα δεν διαθέτουν μόνο τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, αλλά και οι ιεροί ναοί, που αξιοποιούν τα έσοδα κυρίως για τα φιλανθρωπικά έργα που πραγματοποιούν, όπως είναι τα συσσίτια και οικονομική ενίσχυση ανθρώπων που έχουν ανάγκη.
Ωστόσο η κατοχή πολλών ακινήτων αποτελεί συχνά πρόβλημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένας ναός στο κέντρο της πόλης, που έχει στην κατοχή του περίπου 20 ακίνητα, διαμερίσματα και καταστήματα. Όπως ανέφερε ιερωμένος που υπηρετεί στον συγκεκριμένο ναό, μεγάλο μέρος των εσόδων από τα ακίνητα καταλήγει στα ταμεία της εφορίας και της ΑΑΔΕ, είτε μέσω του ΕΝΦΙΑ είτε μέσω του φόρου εισοδήματος. Ένας άλλος ναός, επίσης στο κέντρο, διαθέτει δέκα ακίνητα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις οι ενοικιαστές δεν μπορούν να καταβάλουν εγκαίρως το ποσό του ενοικίου, οι φόροι όμως πρέπει να καταβάλλονται κανονικά – τακτικά και εμπρόθεσμα. Τελικά το συμπέρασμα είναι ένα: Δεν έχεις περιουσία, έχεις πρόβλημα. Έχεις περιουσία και πάλι έχεις πρόβλημα. Ακόμη κι αν είσαι ιερός ναός.
Το σβηστό φανάρι
Στη διασταύρωση της οδού Εγνατίας με την Αντιγονιδών, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, υπάρχει μια διάβαση πεζών που χρησιμοποιείται καθημερινά από χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι κινούνται στο κέντρο της πόλης. Κι όμως, την περασμένη Τρίτη ο σηματοδότης σε μια διάβαση, όπου οι πεζοί καλούνται να διασχίσουν το μεγαλύτερο σε πλάτος οδόστρωμα εντός του κέντρου, δεν λειτουργούσε.
Μάλιστα το μπλακ άουτ συνέβη πολύ νωρίς το πρωί, όταν οι εργαζόμενοι που πιάνουν δουλειά κατά τις 7.00 πρέπει να περάσουν τον δρόμο μέσα στο σκοτάδι, σε μια διασταύρωση χωρίς τροχονόμο και σε ένα σημείο, στο οποίο τα αυτοκίνητα συχνά αναπτύσσουν υψηλές ταχύτητες. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι απλά: Εάν συνέβαινε ένα ατύχημα ποιος θα ευθυνόταν; Και ο πεζός που ήθελε να πάει στη δουλειά του τι φταίει και πρέπει να ρισκάρει για να περάσει έναν δρόμο; Αλλά επειδή οι τεχνικές βλάβες δεν μπορούν να αποφευχθούν, ποιο είναι το εναλλακτικό σχέδιο των αρμοδίων ώστε η ροή αυτοκινήτων και ανθρώπων να συνεχιστεί κανονικά και απρόσκοπτα; Εννοείται ότι πρόκειται για ρητορικές ερωτήσεις, στις οποίες όλοι γνωρίζουμε τις απαντήσεις.
Η Ελλάδα στη Μόσχα
Στη Μόσχα λειτουργεί εδώ και χρόνια ένα εξαιρετικά δραστήριο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.), το οποίο παρέχει μαθήματα ελληνικών και διοργανώνει διαλέξεις, ξεναγήσεις στη ρωσική πρωτεύουσα, εκδηλώσεις, μουσικές και χορευτικές βραδιές. Όλα στα ελληνικά και όλα με μεγάλη ανταπόκριση. Ψυχή του ΚΕΠ και διευθύντριά του, η διδάκτορας ελληνικής ιστορίας και ηθοποιός, Δώρα Γιαννίτση. Αύριο, Σάββατο 25 Ιανουαρίου, η Λέσχη Διαλόγου & Επικοινωνίας του Κέντρου διοργανώνει την πρώτη εκδήλωση για το 2025, που αποτελεί ταυτόχρονα και την 108η διαδικτυακή συνεδρία. Έχει τίτλο «Ξενάγησέ με στην πόλη σου» και προσκαλεί τους Έλληνες που ζουν στη Ρωσία να μιλήσουν για την ιστορία της γενέθλιας πόλης τους, τα αξιοθέατα, τον πολιτισμό και τα μοναδικά χαρακτηριστικά της. Και όλα αυτά στα ελληνικά. Συντονιστής της συνεδρίας είναι ο καθηγητής ελληνικής γλώσσας στα μαθήματα του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού, Νίκος Καραταράκης, με σπουδές ελληνικής γλώσσας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, γλωσσολογίας σε πανεπιστήμιο της Μόσχας και άριστος γνώστης αγγλικών, ρωσικών, τουρκικών και πολωνικών. Αναμφισβήτητα μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία και μια σπουδαία προβολή της Ελλάδας, μεταξύ σπουδαστών της ελληνικής γλώσσας στη Ρωσία και εν δυνάμει τουριστών για το ερχόμενο καλοκαίρι.
Ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμύρια
Πρόκειται για μέγεθος που ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να συλλάβει. Ούτε καν να προσεγγίσει. Πολύ περισσότερο να περιγράψει. Ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμύρια υπολογισμούς -δηλαδή πρακτικά άπειρους υπολογισμούς- το δευτερόλεπτο κάνει ο νέος υπερυπολογιστής που ξεκίνησε να λειτουργεί στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore στην Καλιφόρνια. Κι αν χρειαστεί μπορεί και παραπάνω! Ο υπερυπολογιστής, που δικαίως ονομάζεται «El Capitan» (O Αρχηγός) και η κατασκευή του κόστισε 600 εκατ. δολ., θα χειριστεί διάφορες ευαίσθητες και διαβαθμισμένες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας των αμερικανικών αποθεμάτων πυρηνικών όπλων. Τα ερευνητικά πρότζεκτ του El Capitan θα επικεντρωθούν κυρίως στην εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της ανακάλυψης υλικών, της ενέργειας, των πυρηνικών δεδομένων, του σχεδιασμού όπλων, καθώς και άλλων διαβαθμισμένων εργασιών. Η κατασκευή του μηχανήματος ξεκίνησε τον Μάιο του 2023 ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και τέθηκε σε λειτουργία στις 9 Ιανουαρίου 2025. Η κούρσα των εξοπλισμών συνεχίζεται τόσο στη Γη, όσο και στο διάστημα, με τα υπολογιστικά συστήματα να παίζουν, πλέον, κυρίαρχο ρόλο. Όσο για το ποιος κερδίζει και θα εξακολουθήσει να κερδίζει, ο καθένας μπορεί να κάνει -μάλλον εύκολα- τις εκτιμήσεις του.