Μεγάλο ενδιαφέρον είχε η χθεσινή εκδήλωση που οργάνωσε ο δήμος Θεσσαλονίκης για την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας με εκπαιδευτικούς και παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, Διεθνές Πανεπιστήμιο, ΑΤΕΙ, Ζώνη Καινοτομίας, ΣΒΒΕ, ΣΕΒΕ) για τη δημιουργία «Οικοσυστήματος Καινοτομίας Θεσσαλονίκης» με τον διακριτικό τίτλο «OK!THESS». Ένα ενδιαφέρον που δεν προκύπτει σώνει και καλά από την ουσία της πρωτοβουλίας, η οποία έτσι κι αλλιώς θα κριθεί από το αποτέλεσμα. Αλλά αφενός από τις δηλωμένες προθέσεις και αφετέρου από την διαδικασία, που μέχρι ενός σημείου αποδεικνύει ότι η αμηχανία πλανάται πάνω από τη χώρα «στα χρόνια του Μνημονίου». Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την επίλυση προβλημάτων ή –ακόμη περισσότερο- για κάποια πρωτοβουλία που αφορά την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη.
Παρακολουθώντας κανείς τις τοποθετήσεις των στελεχών του δήμου στη χθεσινή εκδήλωση σχημάτιζε την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ανάγκη να στηριχθεί η επιχειρηματικότητα, αλλά δεν γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν και κυρίως πώς να το κάνουν. Ορισμένα πράγματα –βλέπετε- είναι πιο πολύπλοκα από την προβολή μιας ταινίας από την κινηματογραφική λέσχη.
Έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα τα περιθώρια της αυτοδιοίκησης για πρωτοβουλίες είναι μικρά, καθώς είναι βαριά η σκιά της κεντρικής εξουσίας, που θέτει το πλαίσιο δια της νομοθεσίας. Κι επειδή αυτό ισχύει επί δεκαετίες η αυτοδιοίκηση έχει εμπεδώσει τη νοοτροπία να περιμένει οδηγίες από το κέντρο. Οπότε όταν φτάσει η ώρα της –έστω περιορισμένης- πρωτοβουλίας η αμηχανία κυριαρχεί. Ανεξαρτήτως των ειλικρινών προθέσεων της δημοτικής αρχής.
Στην προκειμένη περίπτωση η φιλοδοξία του δήμου Θεσσαλονίκης να στηρίξει την καινοτόμο μικρή επιχειρηματικότητα είναι μεγάλη. Μπορεί να χαρακτηριστεί έως υπερβολική. Ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει με συστηματικό τρόπο να στηρίξει ούτε την κλασική μικρο-επιχειρηματικότητα με πράγματα και αποφάσεις που είναι στο χέρι της, όπως –για παράδειγμα- τα δημοτικά τέλη, η ευταξία των πεζοδρομίων, η καθαριότητα κ.λπ. Ή ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει επιτυχώς και εγκαίρως προγράμματα που άπτονται των στενών αρμοδιοτήτων του, όπως ο κοινόχρηστος φωτισμός και τα συστήματα αποκομιδής των απορριμμάτων.
Από την άλλη ήταν παράξενο το ότι απουσίαζαν από τη χθεσινή εκδήλωση, αλλά και από τη συνολική πρωτοβουλία, φορείς που έχουν κάνει κάποια πρακτικά βήματα στο πεδίο των νεοφυών καινοτομικών επιχειρήσεων, όπως οι τέσσερις θερμοκοιτίδες που λειτουργούν ήδη στη Θεσσαλονίκη. Η Θέρμη, η i4G, η Τεχνόπολη και το ΕΚΕΤΑ, που αν μη τι άλλο, διαθέτουν κάποια εμπειρία που συνδέεται όχι μόνο με τα γενικά προβλήματα των start ups, αλλά και με ειδικότερα ζητήματα αυτών των προσπαθειών στην Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη. Αμέλεια; Επιλογή; Σκοπιμότητα; Φόβος ανταγωνισμού;
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι οι πραγματικά φωτεινές περιπτώσεις του Τελ Αβίβ και της Ολλανδικής πρεσβείας στην Αθήνα, που υλοποιούν εξαιρετικά προχωρημένα πλάνα στο πεδίο των καινοτόμων επιχειρήσεων, έχουν παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη κατά το πρόσφατο παρελθόν. Επομένως οι παρεμβάσεις του δημάρχου της πρωτεύουσας του Ισραήλ και του πρέσβη της χώρας της τουλίπας δεν πρόσθεσαν κάτι συγκλονιστικό στα όσα ήδη γνώριζαν όσοι στη Θεσσαλονίκη ασχολούνται με το θέμα. Επέτειναν μόνο μια απορία που υπάρχει από καιρό και απευθύνεται σε κάθε μορφής τοπική, αυτοδιοικητική ή κεντρική εξουσία στη Θεσσαλονίκη και τη χώρα ολόκληρη: Αφού έχουμε μπροστά μας τις καλές πρακτικές και τα πετυχημένα παραδείγματα σε ένα πεδίο που θεωρούμε προνομιακό για την πατρίδα μας, γιατί δεν τα προσαρμόζουμε και δεν τα εφαρμόσουμε;