Καλημέρα σας!
Δύσκολη προβλέπεται η σημερινή ημέρα, επειδή όχι μόνο οι θερμοκρασίες θα είναι υψηλές, αλλά κι επειδή θα φυσάει ζεστός αέρας, λίβας. Σαν κι αυτόν που διαχρονικά καίει τα… σπαρτά και, πλέον, δεν λυπάται ούτε τους ανθρώπους. Τώρα το πότε οι άνθρωποι, δηλαδή οι οργανωμένες κοινωνίες, θα σταματήσουν να παίζουν τον ρόλο του σχολιαστή του… Νοστράδαμου για την κλιματική αλλαγή και θα αποφασίσουν να αναλάβουν δράση, είναι η ερώτηση όχι του ενός εκατομμυρίου, ούτε των πολλών δισεκατομμυρίων, αλλά όλων των τρισεκατομμυρίων του κόσμου. Διότι ανάμεσα στα 8 δισεκατομμύρια των ανθρώπων του πλανήτη υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι ο πλανήτης θα γίνει παρανάλωμα του πυρός, αλλά εκείνοι στη γωνίτσα τους θα είναι μια χαρά. Δηλαδή θα τη γλυτώσουν. Δυστυχώς η σοφία στον άνθρωπο δεν μεταφέρεται κληρονομικά. Χρειάζεται κόπος -και μέσα- για να την κατακτήσει κανείς.
Το πάρκο... ελονοσίας στην Κηφισιά
Στα όρια των δήμων Θεσσαλονίκης και Καλαμαριάς, αλλά στη χωρική και διοικητική αρμοδιότητα του πρώτου, βρίσκεται το πάρκο «Μάνου Χατζηδάκι» ή πάρκο της Ψελλού για τους περίοικους, που είναι οριοθετημένο από τις οδούς Μ. Ψελλού, Αιγαίου και Κηφισίας. Θα μπορούσε να είναι ένα μικρός πράσινος πυρήνας και ανάσα δροσιάς μέσα σε μία αρκετά πυκνοδομημένη περιοχή, αλλά, αντ' αυτού, είναι μία μικρή εστία μόλυνσης και ανάσα... δυσοσμίας. Αιτία; Το σιντριβάνι του. Παρότι δεν λειτουργεί το τελευταίο διάστημα, μετά τις διαδοχικές βροχές των περασμένων μηνών γέμισε με νερό το οποίο κατακρατήθηκε λόγω του χαρακτήρα του ως υδάτινος ταμιευτήρας. Όμως, με το πέρασμα των ημερών και τον πολυήμερο καύσωνα, το καημένο το σιντριβάνι, με το στάσιμο νερό, από υποτιθέμενος τόπος δροσιάς και αναψυχής έχει μετατραπεί σε δεξαμενή λάσπης, σκουπιδιών και παμβρόμικου νερού -ένα -αδόκιμος, αλλά ακριβής όρος- αστικό έλος. Οι φωτογραφίες «μιλούν» από μόνες τους. Κατασκευάστηκε επί εποχής Παπαγεωργόπουλου και συντηρήθηκε επί διοικήσεως Μπουτάρη. Το 2020 ο δήμος Θεσσαλονίκης είχε αναθέσει σε εργολαβία την επισκευή και συντήρηση των σιντριβανιών της πόλης για μία διετία, έναντι 300.000 ευρώ. Αλλά η διετία παρήλθε και σήμερα το σιντριβάνι εμφανίζει εικόνα βάλτου, στα... μυστικά του οποίου κρύβονται εκατοντάδες κουνούπια (στο μέγεθος της παλάμης) κι άλλα έντομα, καθώς και πολλά σκουπίδια. Α, κι ένα παιδικό πατίνι. Κρίμα σε πολλά επίπεδα. Αλλά κι επειδή βρομίζει ένα σημείο συνδεδεμένο με το όνομα του κορυφαίων Έλληνα συνθέτη και μιας εμβληματικής προσωπικότητας για τον ελληνικό 20ό αιώνα.
Ένας… εξωγήινος ποιητής στην Κατερίνη
Η άλωση και της καθημερινότητας έχει να κάνει με μια από τις πολυεπίπεδες πτυχές της ολοένα και αναπτυσσόμενης τεχνητής νοημοσύνης (AI). Θα δούμε πράγματα που ούτε τα βάζει στο νου της η… κανονική νοημοσύνη. Φίλος της Voria.gr έγινε μάρτυρας μιας συνομιλίας μεταξύ δύο κατοίκων της Κατερίνης για τη συγγραφή ενός… ποιήματος. Όλα ξεκίνησαν όταν ο γιος μιας ηλικιωμένης έστειλε διαδικτυακό ποίημα στη μάνα του. Ο στίχος έλεγε το όνομα της μάνας (Ειρήνη), η αναφορά γινόταν στην πόλη κατοικίας της (Κατερίνη) και το… περιτύλιγμα στο ποίημα των δύο τετράστιχων στροφών έκανε λόγο για την πολλή αγάπη που είχε ο γιος στη μάνα. Τι πιο όμορφο άλλωστε; Όταν όμως ο φίλος ρώτησε εάν ο γιος γράφει ποιήματα και μάλιστα τόσο ωραία, έλαβε την απάντηση της κυρίας Ειρήνης: Ποιος καλέ; Αυτός δεν γράφει ποιήματα. Είπε, μάλιστα, τη φράση που ξεκλείδωνε όλες τις απαντήσεις: ο… εξωγήινος έγραψε το ποίημα. Ποιος ήταν ο… εξωγήινος για την «κυρία Ειρήνη, τη μάνα, από την Κατερίνη»; Μα η… τεχνητή νοημοσύνη. Της φόρτωσε δεδομένα, του έφτιαξε το ποίημα…
Χάθηκαν τα πεζοδρόμια της Πολίχνης
Ψάχνοντας για καμιά όαση δροσιάς, η κατεύθυνση ήταν από το κέντρο της Θεσσαλονίκης προς τα δυτικά. Στην Πολίχνη αδέλφια μου, στην Πολίχνη… Η πρώτη και θλιβερότερη διαπίστωση -και σε αυτή την περιοχή- αφορά τους πεζούς. Τα πεζοδρόμια έχουν καταληφθεί από παρκαρισμένα ΙΧ και δεν υπάρχει σπιθαμή ελεύθερη για να τα διαβεί ένας πεζός. Πολύ δε περισσότερο κάποιος με αναπηρικό καροτσάκι ή κάποια μητέρα που έχει το μωρό της σε καροτσάκι! Μιλώντας με καταστηματάρχες της περιοχής μαθαίνει κανείς ότι υπάρχει δημοτική αστυνομία στην Πολίχνη, πλην όμως, δεν κόβει κλήσεις για παράνομη στάθμευση σε πεζοδρόμια παρά μόνο εάν υπάρξει καταγγελία. Λέτε να χρειάζεται πάντα κάποιος μπαμπούλας πάνω από το κεφάλι μας για να σεβαστούμε το δημόσιο χώρο και τους συνανθρώπους μας; Έτσι αποδεικνύεται δυστυχώς…
Αστική συγκοινωνία μετά… μουσικής
Όλοι όσοι έχουν ταξιδέψει με ΚΤΕΛ έφτασαν στο σημείο να παραπονεθούν -έξω ή και μέσα τους- για τις μουσικές επιλογές του οδηγού. Η πεποίθηση μάλιστα ότι σχεδόν 50 άνθρωποι -αν θεωρήσουμε ότι το λεωφορείο είναι γεμάτο- απολαμβάνουν το ίδιο με αυτόν τα τραγούδια που επέλεξε, είναι τουλάχιστον αξιοσημείωτη. Από την άλλη εκείνο που πρωτίστως ενδιαφέρει είναι να είναι ικανοποιημένος και ήρεμος ο οδηγός, επειδή εκείνος κρατάει το τιμόνι και πατάει τα πεντάλ στο γκάζι και στο φρένο. Η συνήθεια αυτή φαίνεται ότι επεκτείνεται και στην αστική συγκοινωνία, αφού λεωφορεία και οδηγοί των ΚΤΕΛ εκτελούν συγκεκριμένα δρομολόγια. Πρόσφατα σε λεωφορείο των ΚΤΕΛ που εκτελεί δρομολόγιο για γραμμή του ΟΑΣΘ από τα δυτικά προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης, οι επιβάτες είχαν την ευκαιρία να κάνουν μία κατά τα άλλα βαρετή μετακίνηση υπό τους ήχους ελαφρολαϊκών hits. Κάποιοι το σχολίασαν, άλλοι γέλασαν αμήχανα όταν μπήκαν στο λεωφορείο, ενώ στο άκουσμα κάποιων γνωστών επιτυχιών επικράτησε σιωπή, την οποία ο καθένας εξηγεί κατά βούληση. Το περιστατικό δεν είναι πρωτοφανές, καθώς κι άλλες φορές έχουν υπάρξει οδηγοί στον ΟΑΣΘ που κάνουν το δρομολόγιο συνοδεία μουσικής, την οποία το πολύ πολύ να ακούνε οι επιβάτες που βρίσκονται κοντά τους, στο πολύ μπροστινό μέρος του λεωφορείου. Στα λεωφορεία των ΚΤΕΛ όμως, λόγω της διαφορετικής διαμόρφωσής τους, τα τραγούδια ακούγονται στη διαπασών από τα ηχεία μέχρι και στην τελευταία θέση. Οι Θεσσαλονικείς θα πρέπει να συνηθίζουν σε μετακινήσεις μετά… μουσικής. Του… γούστου τους ή όχι.