Ούτε η… Σπετσιάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που τελικά σε επίπεδο εντυπώσεων πήγε μάλλον καλύτερα απ’ ό,τι αναμενόταν αρχικά, ούτε οι διαξιφισμοί μεταξύ πολιτικής και εκκλησιαστικής ηγεσίας για τον γάμο των ομοφύλων τροφοδότησε τις τελευταίες ημέρες το σύγχρονο… καφενείο των κοινωνικών δικτύων από τις δηλώσεις του Γιώργου Νταλάρα, ο οποίος τα έβαλε όχι μόνο με τα κανάλια και τη θεματολογία που προωθούν, αλλά και τους ρεπόρτερς των τηλεοπτικών σταθμών που κυνηγούν τους επωνύμους για δηλώσεις και σχόλια στο δρόμο και στο πεζοδρόμιο. Προφανώς η συζήτηση, που άνετα στο πνεύμα των ημερών μπορεί να χαρακτηριστεί… Νταλαριάδα, έτσι όπως γίνεται δεν έχει και μεγάλο νόημα. Ίσως και καθόλου νόημα. Ο Νταλάρας είναι ένας τραγουδιστής με καριέρα που ξεπερνά τα 50 χρόνια και μερικές εξ’ αντικειμένου σημαντικές συνεργασίες -κυρίως με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Μάνο Λοϊζο. Κατά μίαν έννοια είναι άνθρωπος με κύρος στο πεδίο της μουσικής, ο οποίος εδώ και δεκαετίες -κατά δήλωσιν του- έχει λύσει πολλά από τα προβλήματα που έχει κάποιος που δραστηριοποιείται στο χώρο του τραγουδιού. Επομένως λόγω εμπειρίας οφείλει να είναι ψύχραιμος. Πολύ περισσότερο που κατά το παρελθόν, όταν η δημοφιλία και η εμπορικότητά του βρισκόταν στο ζενίθ, αξιοποίησε σε υπέρμετρο βαθμό όλα τα τότε διαθέσιμα μέσα προβολής και δημοσιότητας. Φυσικά οι εποχές έχουν αλλάξει τόσο για το τραγούδι, όσο και για τα μέσα ενημέρωσης. Από αυτή την αλλαγή -καλώς ή κακώς- κάποιοι από τους εμπλεκόμενους βγαίνουν ωφελημένοι και κάποιοι χαμένοι. Έτσι είναι η ζωή, που -όπως ευφυώς λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος- «περνάει δίχως να κοιτάει τη δική σου μελαγχολία».
Ο διαγκωνισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ
Η Κουμουνδούρου, που εμφανίζεται ικανοποιημένη από το τριήμερο της κοινοβουλευτικής ομάδας στις Σπέτσες, ήταν ενήμερη για το νέο κύμα αρνητικών δημοσκοπήσεων, που ξεκίνησε αμέσως μετά τις γιορτές. Ωστόσο, δηλώνει ότι δεν ανησυχεί. Ο στόχος για τις ευρωεκλογές παραμένει το 17%, σύμφωνα με τον Στέφανο Κασσελάκη. Αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες και με ένα 15%, θα είναι ευτυχισμένη. Αρκεί να είναι πάνω από το ΠΑΣΟΚ, σε πρώτη φάση τουλάχιστον. Αυτός είναι ο καταρχήν ρεαλιστικός στόχος που θέτουν από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Την ίδια ώρα, στο άλλο τους μισό, την Νέα Αριστερά και όσους αποχώρησαν μαζί της, οι εξελίξεις τρέχουν. Μεταξύ άλλων, αφήνεται να εννοηθεί ότι ακολουθούν και νέες προσθήκες στο δυναμικό της κι ως ενδεικτική περίπτωση αναφέρεται ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, που αργά ή γρήγορα, θα πάρει τον ίδιο δρόμο, όπως λέγεται. Επίσης, προγραμματίζουν την σύγκλιση συνεδρίου, εντός του 2024. Στο οποίο θα εκλεγεί πρόεδρος του νέου κόμματος (προς το παρόν είναι κίνηση), όργανα και θα συζητηθεί η ιδεολογική ταυτότητα. Στις διαδικασίες αυτές πρωτεύοντα ρόλο θα παίξει η «Ομπρέλα». Αυτή είναι που διαθέτει στελέχη ανά την Ελλάδα, τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν τις οργανώσεις. Εξ ου και η συμμετοχή της κρίνεται κάτι παραπάνω από κρίσιμη. Στο μεταξύ, οι μετακινήσεις στελεχών από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζονται. Στην ομάδα προστέθηκε και ο Κώστας Πουλάκης, που θα αναλάβει τις δημοσκοπικές αναλύσεις. Ήδη, άδειασε το γραφείο του στην Κουμουνδούρου. Και πίσω στην Κουμουνδούρου τι γίνεται; Πολλά βλέμματα είναι στραμμένα πάνω στον Διονύση Τεμπονέρα. Οι περισσότεροι από τους συντρόφους του στοιχηματίζουν ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο (υπομονής), για να παραμείνει στον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει η αίσθηση ότι τον σπρώχνουν στην πόρτα εξόδου. Το ερώτημα όμως είναι ένα: Θα αντέξει έως τον Ιούνιο και τις ευρωεκλογές, όπως φέρεται να είναι ο σχεδιασμός του; Εννοείται ότι όλα τα παραπάνω τελούν υπό τη στενή παρακολούθηση της Χαριλάου Τρικούπη που ετοιμάζεται να καταλάβει τη δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΣΟΚ ξεκινά τα τακτικά ενημερωτικά μπρίφινγκ των ΜΜΕ και από τη Θεσσαλονίκη. Αναβαθμίζοντας – περαιτέρω – την παρουσία του στην περιοχή, όπου άλλωστε είναι βουλευτής ο Νίκος Ανδρουλάκης. Σωστή κίνηση. Ειδικά αν αναλογισθεί κανείς ότι η Χαριλάου Τρικούπη έχει να διανύσει αρκετή απόσταση ακόμα για να καταστεί ξανά μεγάλος παίκτης στην Κεντρική Μακεδονία, όπου επί δεκαετίες είχε κυρίαρχη πολιτική θέση.
Από το Βερολίνο με… αγάπη
Τον προβληματισμό του για την απουσία της Ελλάδας από την μεγάλη αγροτική έκθεση «Πράσινη Εβδομάδα» στο Βερολίνο, εξέφρασε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Λευτέρης Αυγενάκης. Και το ερώτημα που αυτόματα γεννιέται είναι διπλό: Πρώτον, εάν ο κ. Αυγενάκης, ως εκφραστής της πολιτικής ηγεσίας του αρμόδιου υπουργείου εκφράζει τον… προβλήματισμό του, όλοι εμείς οι υπόλοιποι τι πρέπει να εκφράσουμε; Και δεύτερον, ας μας εξηγήσει ο κ. Αυγενάκης, για ποιο λόγο απουσίαζε η Ελλάδα σε μια από τις μεγαλύτερες αγροτικές -ίσως τη μεγαλύτερη- εκθέσεις της Ευρώπης; Στην εν λόγω έκθεση παρεμπιπτόντως… κατέπλευσαν και οι Γερμανοί αγρότες -γεωργοί και κτηνοτρόφοι- που συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους κατά της κυβέρνησης Σολτς για πληθώρα οικονομικών ζητημάτων, όπως είναι η καθυστέρηση των ενισχύσεών τους. Κλείνουν δρόμους, μπήκαν με τα τρακτέρ στο Βερολίνο και πάει λέγοντας. Τα ίδια και στην γειτονική της Γαλλία, όπου επίσης οι αγρότες συνεχίζουν κινητοποιήσεις. Στα δικά μας τώρα, οι Έλληνες αγρότες ετοιμάζουν κλιμάκωση κινητοποιήσεων με ορμητήριο τη Θεσσαλία. Διότι στον κάμπο εκτός από τα ευρύτερα αγροτικά ζητήματα οι ζημιές από την κακοκαιρία Daniel είναι νωπές. Δεν έχουν… στεγνώσει. Κι όλα αυτά, λίγο πριν από τη μεγάλη έκθεση Agrotica εδώ στη ΔΕΘ, όπου τα συνεργεία τρέχουν νυχθημερόν για να είναι όλα έτοιμα για τα εγκαίνια σε εννιά μέρες. Εντός της εβδομάδας θα δούμε και τα πλάνα των αγροτών ενόψει της φετινής διοργάνωσης. Πάντως ο υπουργός Αυγενάκης έτρεξε να πει πως αυτά που διεκδικούν οι Γερμανοί συνάδελφοί τους είναι ξεπερασμένα, μιας και το υπουργείο του τα έχει παραχωρήσει ήδη στους Έλληνες καλλιεργητές! Είπε όμως και το γνωστό… παρασύνθημα: οι επικείμενες αγροτικές κινητοποιήσεις έχουν κομματικό πρόσημο… Άντε να δούμε. Κάτι ανάλογο έχουν πει και άλλοι. Οι προηγούμενοι και οι παραπροηγούμενοι. Από τότε ακόμα που υπουργός Γεωργίας ήταν ο Τζουμάκας και στα μπλόκα έμπαινε ζάχαρη στις μηχανές των τρακτέρ… Άλλωστε ο κάθε υπουργός Γεωργίας πάντα έβλεπε κομματικά… καύσιμα πίσω από τις αγροτικές κινητοποιήσεις και η αντιπολίτευση έβλεπε πάντα το… δίκιο των αγροτών. Μία η συνταγή, δύο οι ρόλοι και μάλιστα εναλλασσόμενοι.
Το μνημόσυνο για τον Βασίλη Καρρά
Ήταν παραμονή Χριστουγέννων όταν το γιορτινό κλίμα σκίαζε ο θάνατος του άρχοντα της νύχτας, του Βασίλη Καρρά. "Απ΄, τον Βορρά μέχρι τον Νότο" το πανελλήνιο τον αποχαιρέτησε με τραγούδια και στο λαϊκό προσκύνημα της σορού του στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο. Η ταφή του έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Κοκκινοχώρι Καβάλας, μετά από δική του επιθυμία. Εκεί είχε στήσει το καταφύγιό του, ένα κτήμα στο οποίο κατέφευγε συχνά για να ηρεμήσει και να ασχοληθεί με τη γη. Στην εκκλησία του χωριού θα γίνει την ερχόμενη Κυριακή 28 Ιανουαρίου, το μνημόσυνο για τις 40 μέρες από τον θάνατό του, παρουσία της οικογένειάς του, συγγενών, φίλων και συνεργατών, αλλά και τον συγχωριανών του που σε κάθε ευκαιρία λένε ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στον Βασίλη Καρρά, που ήταν δίπλα τους συνεχώς και βοήθησε το χωριό με μικρά και μεγάλα έργα.