Καλημέρα σας!
Καλή εβδομάδα!
Ογδόντα χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη επιστρέφει η συζήτηση για πόλεμο. Η επιθετικότητα της Ρωσίας, που 3,5 χρόνια περίπου μετά την εισβολή της στην Ουκρανία δοκιμάζει, πλέον, ανοιχτά τα νεύρα και τις αντοχές του ΝΑΤΟ με παραβιάσεις εναερίου χώρου στην Πολωνία και τις Βαλτικές δημοκρατίες. Ταυτόχρονα επαναφέρει σχεδόν υποχρεωτικά στο προσκήνιο τον διάλογο για την προετοιμασία της Ευρώπης για κάποια πολεμική εμπλοκή με τη Ρωσία. Διότι μπορεί στην Ελλάδα οι παραβιάσεις του εναερίου χώρου ελέω Τουρκίας να είναι συνηθισμένη υπόθεση και μια σταθερή παράμετρος της έντασης στο Αιγαίο, εδώ και δεκαετίες, αλλά για τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης συνιστά κάτι αδιανόητο και άκρως επικίνδυνο. Στο ίδιο πλαίσιο της έντασης Ευρώπης – Ρωσίας συμπεριλαμβάνεται -προς ώρας ατύπως- η γενικευμένη κυβερνοεπίθεση στα συστήματα της πολιτικής αεροπορίας μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, που τις τελευταίες ημέρες έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα σε κομβικά ευρωπαϊκά αεροδρόμια (Βρυξέλλες, Χίθροου κλπ.), με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία πολλών χιλιάδων ταξιδιωτών. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών των πρωτόγνωρων καταστάσεων οι ευρωπαϊκές κοινωνίες αρχίζουν να συνηθίζουν στην… ιδέα μιας μόνιμης έντασης -ίσως κι ενός πολέμου- με τον βόρειο γείτονα, κάτι που ενδεχομένως διευκολύνει τις πολιτικές ηγεσίες να προωθήσουν κατά προτεραιότητα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, έναντι κοινωνικών παροχών που για πολλούς στην ανεπτυγμένη Ευρώπη έχουν φτάσει στα όρια τους.
Το βλέμμα στη Νέα Υόρκη
Στο μεταξύ τα μάτια ολόκληρου του πλανήτη είναι στραμμένα τις επόμενες ημέρες στη Νέα Υόρκη και τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, που έχει στο επίκεντρο την κρίση στη Μέση Ανατολή.
Διαβάστε - Η ιστορική εβδομάδα του ΟΗΕ: Η Γάζα, η απομόνωση ΗΠΑ-Ισραήλ και το ενδεχόμενο απροσδόκητων εξελίξεων
Με τη συνεχιζόμενη επιθετικότητα του Ισραήλ στη Γάζα, που έχει χαρακτηριστεί γενοκτονία, αλλά και την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους από πολλές χώρες -ήδη χθες ανάλογες δηλώσεις έκαναν η Βρετανία, ο Καναδάς και η Αυστραλία. Χωρίς αμφιβολία οι διεθνείς ισορροπίες βρίσκονται σε εύθραυστη φάση, καθώς οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ δείχνουν να μην ενδιαφέρονται, πλέον, παρά μόνο για τον εαυτό τους και αυτό με λάθος τρόπο, ενώ μία σειρά από αυταρχικές χώρες, όπως η Κίνα και η Ρωσία διεκδικούν να ηγηθούν του πλανήτη. Ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες στον κόσμο δεν επικρατούσε τέτοιο… μπάχαλο, που κανείς αυτή τη στιγμή δεν ξέρει που θα οδηγήσει.
Αμφισβήτηση των θεσμών
Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στον κόσμο στην χώρα μας η κατάσταση απέχει από το να θεωρείται ήρεμη. Η διαμάχη πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων από τη μια, τα σκάνδαλα διαφθοράς από την άλλη -κυρίως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ-, αλλά και η διαρκής αμφισβήτηση των θεσμών –το δικαίωμα εκταφής που παρέχει κατά περίπτωση η δικαιοσύνη και η απεργία του Πάνου Ρούτσι- δημιουργούν περιβάλλον κινούμενης άμμου. Και μπορεί η εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα να είναι καλύτερη από πολλές χώρες της ΕΕ, αλλά όλοι γνωρίζουμε πόσο ευμετάβλητα είναι -ή μπορούν να γίνουν- τα πράγματα, κάτι για το οποίο υπερθεματίζουν -αν δεν χαίρονται- κάποιοι δημοσιολογούντες. Με όλα αυτά ορισμένα σημαντικά προβλήματα -και κυρίως ο πληθωρισμός και η ακρίβεια- τελικά δεν καταλαμβάνουν στο δημόσιο διάλογο τη θέση που τους αξίζει. Όχι τίποτε άλλο, αλλά ο χειμώνας είναι μπροστά.
Αργός θάνατος
Η Θεσσαλονίκη, πάντως, παραμένει προσκολλημένη στα δικά της θέματα, εάν όχι στην… κοσμάρα της. Ενώ, λοιπόν, η κυβέρνηση δια του Υπερταμείου επιχειρεί μία ουσιαστική παρέβαση στη λειτουργία της ΔΕΘ – Helexpo, που ενδεχομένως το επόμενο διάστημα να έχει την ευκαιρία να δραστηριοποιηθεί ως εταιρεία του ιδιωτικού τομέα, με ό,τι σημαίνει αυτό για την ανταγωνιστικότητα και τον δυναμισμό της, οι αντιδράσεις των φορέων της πόλης οδηγούν σε βήματα πίσω. Έτσι, λοιπόν, από επτά τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τα οποία (υποτίθεται ότι) θα επιλεγούν με τεχνοκρατικά και ιδωτικοοικονομικά κριτήρια, ήδη δια του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη έγιναν εννέα -με την προσθήκη εκπροσώπων του δήμου Θεσσαλονίκης και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας-, ενώ φέρεται να συζητείται και η… τακτοποίηση της εκπροσώπησης των παραγωγικών και επιχειρηματικών φορέων. Πάμε, δηλαδή, για… μία από τα ίδια, κάτι που προφανώς δεν λειτουργεί θετικά ούτε για το περίφημο -εάν όχι στοιχειωμένο- πρότζεκτ της ανάπλασης, που θα γίνει αποκλειστικά με δημόσια χρήματα, ούτε -πολύ περισσότερο- για την επιχειρησιακή ενδυνάμωση και λειτουργία της ΔΕΘ – Helexpo, ώστε να ανακτήσει μέρος της χαμένης αγοράς, την οποία κάποτε μονοπωλούσε. Όταν η πολιτική και τα τοπικά μικροσυμφέροντα ανακατεύονται με ένα καθαρά επιχειρηματικό πρότζεκτ τότε οδηγούμαστε -πολύ απλά- σε αργό θάνατο των προοπτικών που ενδεχομένως υπάρχουν.
Το Μητροπολιτικό πάρκο
Στο επίκεντρο, πάντως, της ανάπλασης των 180 στρεμμάτων της ΔΕΘ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης βρίσκεται το νέο Μητροπολιτικό Πάρκο των 120 ή 130 στρεμμάτων. Μεγάλη παρέμβαση για μια πόλη που έχει μικρό ποσοστό πρασίνου, από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Εάν ξέραμε και πόσα χρειάζονται για την ετήσια συντήρηση, αλλά και ποιος θα το διαχειρίζεται και θα το συντηρεί καλά θα ήταν! Διότι ακούγονται πολλά: Ότι θα το συντηρεί η ΔΕΘ – Helexpo, κάτι που θα απαιτούσε ενδεχομένως το σύνολο των δυνητικών κερδών της από την εκθεσιακή δραστηριότητα που βαίνει φθίνουσα. Ότι θα το συντηρεί ο δήμος Θεσσαλονίκης, που είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν έχει τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους, τουλάχιστον με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα. Ότι θα δημιουργηθεί ένας νέος διαχειριστικός φορέας. Δηλαδή μία ακόμη δομή δημόσιου χαρακτήρα, στην οποία -εάν επιλεγεί αυτή η λύση- θα συμμετέχουν όλοι, αλλά οικονομικά θα συνεισφέρει μόνο το κράτος! Η Θεσσαλονίκη -ας μην το ξεχνάμε- πάει μπροστά και αντικρύζει στα ίδια τις προκλήσεις του 21ου αιώνα!