Καλημέρα σας και καλό μήνα!
Ξημέρωσε η -δεν είν’ αργία, είν’ απεργία- Πρωτομαγιά, που φέτος συμπίπτει με τη Μεγάλη Τετάρτη. Το… κακό ξεκίνησε με την απόφαση της κυβέρνησης να μεταθέσει την αργία, ώστε να διευκολύνει την αγορά και τις μετακινήσεις τη Μεγάλη Εβδομάδα. Μόνο που την… κόλλησε στις αργίες του Πάσχα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει περιθώριο στα συνδικάτα να τιμήσουν την ημέρα αυτή όπως της αξίζει. Οπότε οι συνδικαλιστές κήρυξαν απεργία για την… κανονική 1η Μαΐου. Κάπως έτσι σήμερα οι πλατείες και οι δρόμοι θα γεμίσουν με συγκεντρώσεις και διαδηλωτές, οι οποίοι ακόμη κι αν είναι λίγοι θα φωνάξουν συνθήματα, θα αναρτήσουν πανό και θα μεταδώσουν από τα μεγάφωνα τα γνωστά επαναστατικά εμβατήρια, που, πλέον, ακούγονται μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις, αφού έχουν… εξοριστεί από την καθημερινότητα των Ελλήνων. Σε κάθε περίπτωση η αναστάτωση της… αγχωμένης αγοράς του Πάσχα είναι δεδομένη, κυρίως λόγω των κινητοποιήσεων στις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Καθόλου τυχαία -αντίθετα με σωστή και έξυπνη στόχευση- ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης -και ο… δαιμόνιος σε κάτι τέτοια πρόεδρός του Παντελής Φιλιππίδης- εξέδωσε ανακοίνωση ευχαριστίας προς τους εργαζομένους του ΟΑΣΘ, οι οποίοι κάνουν στάση εργασίας στην αρχή και στο τέλος της ημέρας, λειτουργώντας τα αστικά λεωφορεία κανονικά το καθοριστικό για την αγορά διάστημα 9 το πρωί με 9 το βράδυ. Όσο για την… έμπνευση της κυβέρνησης να κλείσει τη χώρα και την οικονομία -πλην λιανεμπορίου και εστίασης- από το μεσημέρι της Μεγάλης Πέμπτης και να την ξανανοίξει την Τετάρτη μετά το Πάσχα, δημιουργώντας ένα εορταστικό πενθήμερο, ταιριάζει σε μια εύρωστη χώρα. Αλλά είναι αμφίβολο εάν στέλνει το σωστό μήνυμα στους κατοίκους και εργαζομένους της Ελλάδας, που εξακολουθεί να είναι η πιο χρεωμένη χώρα στον πλανήτη και επιπλέον (υποτίθεται ότι) αναζητά αγωνιωδώς τρόπους για να αυξήσει την παραγωγικότητά της.
Εργαζόμενοι με αυτοπεποίθηση
Αναμενόμενα λίγο πολύ είναι τα δεδομένα που καταγράφει το βαρόμετρο της οικονομικής συγκυρίας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης για το πρώτο εξάμηνο του 2024, που παρουσιάστηκε χθες. Όπως είπε ο αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου, Μανόλης Βλαχογιάννης, το μοναδικό απροσδόκητο στοιχείο, το οποίο χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση είναι η τάση των εργοδοτών να έχουν πολύ χαμηλά στην κλίμακα προσόντων των εργαζομένων που προσλαμβάνουν την… αυτοπεποίθηση. Μια πιθανή -ενδεχομένως και προφανής- εξήγηση είναι ότι επειδή οι επιχειρήσεις της Θεσσαλονίκης είναι στην πλειονότητά τους πραγματικά μικρομεσαίες και ο επιχειρηματίας κάνει «όλο το παιχνίδι» μόνος του, να μη θέλει ανθρώπους με πρωτοβουλίες. Μια άλλη εκδοχή από τις πολλές που υπάρχουν, όμως, είναι ότι στην ελληνική κοινωνία σήμερα κυκλοφορούν πολλά άτομα με αυτοπεποίθηση από τη δουλειά μέχρι την παρέα, χωρίς όμως αυτή η αυτοπεποίθηση να εδράζεται οπουδήποτε αλλού εκτός από τον χαρακτήρα και τα υπερπροστατευτικά βιώματα ενός ανθρώπου που στη ζωή του -και κατά βάσιν στο οικογενειακό του περιβάλλον- άκουγε μόνο μπράβο. Όπως ο καθένας αντιλαμβάνεται -πολύ περισσότερο οι εργοδότες που γνωρίζουν και δοκιμάζουν πολλούς εργαζομένους- ένας άνθρωπος που έχει αστήρικτη αυτοπεποίθηση -άρα και άνεση- μπορεί να προκαλέσει ζημιές, όχι οπό κακή πρόθεση, αλλά λόγω… αυτοπεποίθησης. Στο κάτω κάτω η αυτοπεποίθηση συνδυάζεται με την εμπειρία, αν και ο… έμπειρος γνωρίζει καλά ότι το παιχνίδι της επιτυχίας και της καταξίωσης στο επαγγελματικό πεδίο παίζεται κυριολεκτικά κάθε μέρα. Όπως είπαν οι ιθύνοντες του ΕΒΕΘ, πάντως, θα ψάξουν το θέμα, ώστε να εντοπίσουν τις αιτίες για τις οποίες η αυτοπεποίθηση ως εργασιακό προσόν δεν είναι δημοφιλής στην αγορά της Θεσσαλονίκης.
Έλλειψη… σοβαρότητας
Πολλοί είναι οι επιχειρηματίες που τελευταία γκρινιάζουν για το γεγονός ότι δεν βρίσκουν προσωπικό για να στελεχώσουν τις επιχειρήσεις τους. Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα στην εστίαση, όπου οι ελλείψεις σε προσωπικό για σέρβις και κουζίνα είναι απίστευτες και αυτό μπορεί να το καταλάβει κάποιος σε μικρότερες επιχειρήσεις. Στη Θεσσαλονίκη που έχει στήσει τη βάση του τουριστικού της αφηγήματος μεταξύ άλλων και στη γαστρονομία, οι ελλείψεις προσωπικού στον κλάδο της εστίασης δημιουργούν σοβαρά προβλήματα. Το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο και γι’ αυτό όλοι προσπαθούν να εξηγήσουν, να καταλάβουν γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το απολύτως αυθεντικό περιστατικό που παρουσιάζεται παρακάτω ενδεχομένως δίνει μια κάποια εξήγηση ή μάλλον μία από τις εξηγήσεις. Πρόκειται για «συνέντευξη» υποψήφιας για εργασία σε κατάστημα καφέ που σερβίρει και ελαφριά γεύματα στην περιοχή της Τούμπας. Η αγγελία υπήρχε κολλημένη στην είσοδο του μαγαζιού και μία νεαρή κοπέλα πέρασε την πόρτα ζητώντας να ενημερωθεί. Ο ιδιοκτήτης, που λογικά θα καιγόταν για προσωπικό, προτίμησε να πάρει τη… συνέντευξη στα όρθια, μπροστά στους πελάτες που άκουγαν κανονικά τη στιχομυθία. Κάποια στιγμή η υποψήφια ζήτησε να μάθει τι απολαβές θα έχει, αλλά σε εκείνο το -προφανώς καυτό για την ίδια την ενδιαφερόμενη- σημείο που ο εργοδότης «τα μασούσε». Προσπάθησε να απαντήσει με φράσεις «να σε δω πρώτα» ή «δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις». Μετά από αυτές τις απαντήσεις η κοπέλα έκανε μεταβολή κι έφυγε, αφού αντιλήφθηκε ότι το περιβάλλον δεν ήταν αξιόπιστο. Την ίδια ώρα ο ιδιοκτήτης δεν έκρυβε τον εκνευρισμό του για το γεγονός ότι η νεαρή ζητούσε επίμονα να μάθει για τις απολαβές της. Ίσως επειδή ο ίδιος δουλεύει… αφιλοκερδώς! Συμπέρασμα; Το προφανές -διότι προκύπτουν και άλλα- είναι ότι οι εργοδότες στην εστίαση, οι οποίοι στη διάρκεια της κρίσης και της θηριώδους ανεργίας έκαναν πάρτι με μαύρα σε εργαζόμενους και αμοιβές που θύμιζαν χαρτζιλίκι, εφόσον θέλουν προσωπικό πρέπει να δείχνουν σοβαρότητα. Και αυτό που έγινε στην Τούμπα μόνο σοβαρό δεν το λες...
Ασανσέρ στο Βαφοπούλειο
Εργασίες εξωραϊσμού γίνονται αυτό το διάστημα στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, καθώς τοποθετείται εξωτερικό ασανσέρ και διαμορφώνονται οι έξοδοι κινδύνου. Οι εργασίες αφορούν τον εξωτερικό χώρο του κτηρίου, ενώ στο εσωτερικό όλες οι δραστηριότητες γίνονται κανονικά και οι χώροι λειτουργούν απρόσκοπτα. Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα έχει ολοκληρωθεί η τοποθέτηση του ασανσέρ και η αναμόρφωση των εξόδων κινδύνου και το Βαφοπούλειο, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο στην πνευματική ζωή της Θεσσαλονίκης, θα είναι ακόμη πιο λειτουργικό.
«Τη βραδιά εκείνη επιστρέψαμε στο σπίτι μας, με τη συνείδηση πως είχαμε εκπληρώσει ένα απλό κοινωνικό μας καθήκον». Έτσι ένιωσαν η Αναστασία και ο Γεώργιος Βαφόπουλος όταν, μια βραδιά του Νοέμβρη του 1979, δήλωσαν ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης ότι διαθέτουν ολόκληρη την περιουσία τους, απόκτημα 40 χρόνων δουλειάς, για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου. Ίσως, γιατί μόνον ένας ποιητής και μία δασκάλα νιώθουν τόσο απλά το κοινωνικό τους καθήκον. Αποτέλεσμα αυτού του κοινωνικού καθήκοντος ήταν η δημιουργία του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου. Το Κέντρο κτίστηκε με χρήματα του ζεύγους Βαφόπουλου σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, στον ανατολικό τομέα της πόλης, στην οδό Γ. Βαφόπουλου 3. Πρόκειται για ένα ενιαίο συγκρότημα που αποτελείται από δύο συνεχόμενα εξαώροφα κτίρια, συνολικού εμβαδού 4.000 τ.μ., διαρρυθμισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρεται για κάθε είδους πνευματικές, καλλιτεχνικές και εικαστικές εκδηλώσεις. Περιλαμβάνει ένα θέατρο (χωρητικότητας 180 ατόμων), μία αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων (χωρητικότητας 150 ατόμων) και τρεις εκθεσιακούς χώρους (δύο αίθουσες στον 5ο όροφο και μία αίθουσα στο φουαγιέ του Θεάτρου). Πλούσια και πολύ καλά ενημερωμένη είναι και η βιβλιοθήκη του, την οποία επισκέπτονται φοιτητές, ερευνητές, και βιβλιόφιλοι.
