Σήμερα είναι Πέμπτη 20 Ιουλίου και σαν σήμερα έγιναν πολλά και σπουδαία. Το 356 π.Χ. γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο βασιλιάς των Μακεδόνων. Για πολλούς ανθρώπους στη Γη -όπως έχουν δείξει σχετικές έρευνες- είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας -για κάποιους η μεγαλύτερη φυσιογνωμία. Κατέκτησε σχεδόν όλον τον τότε γνωστό κόσμο, μετέφερε στα πέρατα της οικουμένης το ελληνικό πνεύμα, λατρεύτηκε σαν Θεός. Επίσης σαν σήμερα, το 1969, ο Νιλ Άρμστρονγκ γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που πατά το πόδι του στη Σελήνη. Το φεγγάρι δεν είναι πια απρόσιτο και αυτό έχει ως συνέπεια να χάσει ένα κομμάτι από το… μυστήριό του. Ευτυχώς υπάρχουν τα τραγούδια και οι ερωτευμένοι για να συντηρούν τη γοητεία του. Κυρίως, όμως, σαν σήμερα πριν από 49 χρόνια οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο και από τότε το 40% της Μεγαλονήσου τελεί υπό κατοχή. Ήταν η μέρα που -πέραν όλων των άλλων- οι Έλληνες εν συνόλω καταλάβαμε ότι ακόμη και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για ισορροπία στον πλανήτη η χρήση στρατιωτικών μέσων από την Τουρκία είναι δυνατή και πιθανή. Στην ουσία πείστηκαν ακόμη και όσοι καλοπροαίρετα αμφέβαλαν. Κάπως έτσι στη μεταπολίτευση υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει πολιτική σύμπνοια σε θέματα Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής. Σήμερα, μισό αιώνα μετά, όσο κι αν το σύστημα δεν θέλει να το παραδεχτεί, το Κυπριακό πρόβλημα δείχνει να έχει κουράσει τις πολιτικές ελίτ, σίγουρα στην Ελλάδα, ενδεχομένως και στην ίδια την Κύπρο. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπορεί να μην προχωρούν, αλλά έχουν αποσυνδεθεί από το μεγάλο εθνικό θέμα. Η συνέχεια επί της… οθόνης.
Η μοιρασμένη πατρίδα
Επειδή, όμως, συνήθως ξεχνάμε ότι στο κυπριακό πρόβλημα αδικημένοι είναι δύο λαοί, τόσο οι Ελληνοκύπριοι όσο και οι Τουρκοκύπριοι, αξίζει να θυμηθούμε ένα τραγούδι που με τον τρόπο του καταγράφει και παράλληλα εκφράζει την πολύπλοκη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο νησί. Το τραγούδι «Η δική η πατρίδα» έγραψε ο αξέχαστος Μάριος Τόκας, που πολέμησε στην εισβολή, πάνω σε στίχους της Τουρκοκύπριας ποιήτριας Νεσιέ Γιασίν. «Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά / έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά. / Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο / ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;».
Από τον Απρίλιο 2024 η Jet 2 Holidays στο «Μακεδονία»
Καλά εξελίσσεται σε γενικές γραμμές η φετινή τουριστική χρονιά για τη Χαλκιδική και την Πιερία, παρά το ότι δεν επιβεβαιώνονται οι πολύ αισιόδοξες προβλέψεις του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου. Για του χρόνου, όμως, για την τουριστική σεζόν του 2024, τα μηνύματα είναι ακόμη πιο αισιόδοξα. Ο μεγάλος Βρετανός tour operator Jet 2 Holidays, στον οποίο ανήκει η αεροπορική εταιρεία Jet 2 Holidays, θα πετάει στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» από τον Απρίλιο και μάλιστα με πέντε δρομολόγια εβδομαδιαίως. Το νέο είναι ευχάριστο, τόσο για τους ξενοδόχους στη Χαλκιδική και την Πιερία που συνεργάζονται με την Jet όσο και για τους υπόλοιπους επαγγελματίες του τουρισμού, οι οποίοι θα πρέπει να προσαρμοστούν, ώστε να αποκομίζουν τα οφέλη που τους αναλογούν.
Σαν τη Χαλκιδική δεν... έχει, για καλό και για κακό
Η Χαλκιδική είναι η αγαπημένη καλοκαιρινή αυλή της Θεσσαλονίκης. Κι επειδή η μισή Θεσσαλονίκη βρίσκεται ήδη στη Χαλκιδική, που όμοιά της δεν υπάρχει, σήμερα θα υμνήσω τις υπέροχες παραλίες της, τις κρυστάλλινες θάλασσές της και το πράσινο τοπίο γύρω από αυτές. Παράδεισος κανονικός! Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζουν οι ασχήμιες: Με υποδομές δεκαετίας του 1980, χωρίς ποδηλατοδρόμους, χωρίς δωρεάν Wi Fi στα κεντρικά σημεία, με σοβαρότατες ελλείψεις στον τομέα της Υγείας, με άναρχη και πυκνή, αστικού τύπου, δόμηση, χωρίς παράλληλα να ενισχύονται οι αντίστοιχες υποδομές όπως η αποχέτευση, οι θέσεις στάθμευσης κ.λπ., με πολλά προβλήματα υδροδότησης και ακόμα περισσότερα προβλήματα καθαριότητας και αποκομιδής των σκουπιδιών. Λαχανιάζεις και μόνο να τα απαριθμήσεις! Περαιτέρω, δε, με λύπη τους οι επισκέπτες διαπιστώνουν ότι και οι κάτοικοι -κυρίως οι παραθεριστές που είναι ιδιοκτήτες κατοικιών και οικοπέδων- δεν φροντίζουν για την αποψίλωση χόρτων και δένδρων. Κι αν το κάνουν απλώς πετούν έξω από τα σπίτια τους τα ξερά κλαδιά και χόρτα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε μια ενδεχόμενη πυρκαγιά. Κοντολογίς, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει! Όντως! Από πολλές απόψεις!
Ο πρόεδρος - θεσμός των ζαχαροπλαστών
Εξελίσσεται σε κραταιό πρόεδρο - θεσμό, καθώς εκλέγεται από το 2011. Ο λόγος για τον Μάριο Παπαδόπουλο που πρόσφατα επανεκλέχτηκε για μια ακόμη τριετία στο τιμόνι της Συντεχνίας Καταστηματαρχών Ζαχαροπλαστών Θεσσαλονίκης. Η Συντεχνία, στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας, μάλιστα, επανέκαμψε ως μέλος μετά από απουσία ετών ο Παύλος Τερκενλής, είναι έτοιμη για δράσεις. Στο επίκεντρο βρίσκονται -μεταξύ άλλων- η υποβολή φακέλου για την πιστοποίηση του τριγώνου Πανοράματος ως προϊόν ΠΓΕ, αλλά και η ανάληψη πρωτοβουλιών ώστε η Θεσσαλονίκη να χαρακτηριστεί πόλη του γλυκού. Τις άλλες θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο καταλαμβάνουν ο Αντώνης Βαγγέλης, των ζαχαροπλαστείων Μίλτος, που εκλέχθηκε αντιπρόεδρος, ενώ γενικός γραμματέας είναι ο Βλάσης Νικολαΐδης, ταμίας ο Ιωάννης Μαρίνης και μέλη, πέραν του Π. Τερκενλή, ο Μελέτης Πουρσαλίδης και η Χριστίνα-Μαρία Κάκκου.
Η Μπόνι Τάιλερ στο Sani Festival
Στα 72 της χρόνια παραμένει δημιουργική και ενεργή στη μουσική σκηνή. Η σταρ της ποπ, Μπόνι Τάιλερ, εμφανίζεται το Σάββατο στο Sani Festival, στον λόφο Σάνη, και συμπράττει μουσικά με ένα αστέρι της ροκ, τον πρώην front man του συγκροτήματος Smokie, Κρις Νόρμαν. Η Ουαλή τραγουδίστρια πρόσφατα δήλωσε ότι «η επιτυχία εξαρτάται από τα κομμάτια που ερμηνεύεις και αισθάνομαι πολύ τυχερή γι’ αυτά που ερμήνευσα στην καριέρα μου». Αναμφίβολα, η μοναδική της φωνή με το χαρακτηριστικό γρέζι απογειώνει αυτά τα τραγούδια, ενώ η ξεχωριστή της χροιά είναι ένας από τους λόγους που της δίνει παγκόσμια δημοφιλία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Total eclipce of the heart». Αρχικά, το τραγούδι έγινε νούμερο 1 επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο το 1983, ενώ το 2017 σκαρφάλωσε ξανά στην 1η θέση των τσαρτ ψηφιακών λήψεων, όταν οι ακροάσεις του κομματιού αυξήθηκαν κατά 503% μια εβδομάδα μετά την έκλειψη Ηλίου. Βέβαια, για τους κάπως μεγαλύτερους που θυμούνται, η Τάιλερ ξεχώρισε στα '70s και για την εκρηκτική -μεταφορικά και κυριολεκτικά- παρουσία της στις ζωντανές εμφανίσεις, όπου «κατάπινε σαν… Calmol» κάθε σκηνή σε θέατρα, γήπεδα και αρένες, ενώ δίπλα της ήταν πολύ δύσκολο να σταθεί ο οποιοσδήποτε από τους συναδέλφους της. Για να δούμε πόση από την ενέργεια της νιότης διατηρεί η Μπόνι ή ενδεχομένως πώς έχει… προσγειώσει -ή και μεταλλάξει- αυτή την ενέργεια στα 72 της. Η προσαρμογή είναι δείγμα ευφυίας ενός ανθρώπου. Όσο για τον Κρις Νόρμαν, και μόνο για να ακούσει κάποιος το «I’ ll meet you at midnight» αξίζει να τον παρακολουθήσει.