Skip to main content

Η Θεσσαλονίκη υπό βροχή, τα... καφριλίκια των γονιών στην παρέλαση και η αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου

Παραλειπόμενα από τη χθεσινή παρέλαση στην παραλιακή Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη. Τι είπε ο πρωθυπουργός για την έκθεση Γκιουλέκα στο ΥΜΑΘ και τι θα συζητήσουν σήμερα στον δήμο Παύλου Μελά για το πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου

Υπό βροχή διεξήχθη χθες η παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, στην παραλιακή Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου. Παρ’ όλα αυτά αρκετός κόσμος την παρακολούθησε κάτω από ομπρέλες, οι επίσημοι ήταν στις θέσεις τους καμαρωτοί – καμαρωτοί και η Ελληνική Αστυνομία έκανε τη δουλειά της «σκουπίζοντας» μια ολόκληρη περιοχή από τα αυτοκίνητα για δήθεν λόγους ασφαλείας. Μάλλον για λόγους άνετης μετακίνησης των μεγαλόσχημων, πολιτικών προσώπων και ένστολων, για πολλά από τα οποία ο απλός νους δεν κατανοεί ούτε πού και πότε πήραν τόσα παράσημα -η Ελλάδα έχει να πολεμήσει 75 χρόνια και βάλε-, ούτε γιατί πρέπει να μετακινούνται με αυτοκίνητο και οδηγό «από πόρτα σε πόρτα». Αλλά -δυστυχώς- η Ελλάδα είναι «χώρα της πλάκας» και επειδή ισχύουν αυτά που είδαμε χθες στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης. Επειδή -όπως λέει ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας- έχει περισσότερους στρατηγούς από τις ΗΠΑ, αλλά και γιατί έχει καταφέρει να επεκτείνει τη γραφειοκρατία και στα… πεζοδρόμια, αφού ο αποκλεισμός αρχικά και η απελευθέρωση στη συνέχεια των δρόμων πέριξ της παρελάσεως της Θεσσαλονίκης αποδεικνύεται εξαιρετικά πολύπλοκη -αν όχι αφύσικη- υπόθεση.      

Η αγανάκτηση της μάνας για τα... καφριλίκια στην παρέλαση
 
Και έρχεται η μέρα που θα πας να καμαρώσεις το παιδί σου να κάνει παρέλαση. Από την προηγούμενη έχεις φροντίσει την ενδυμασία, έτσι ώστε να συμμετάσχει με το σχολείο του στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, όπως χθες δηλαδή. Και αφού έχεις αφήσει τον γιο σου ή την κόρη σου στο σημείο, όπου έχει καθοριστεί από το σχολείο η συνάντηση, πηγαίνεις να σταθείς σε ένα μέρος για να το καμαρώσεις. Ή μάλλον που νομίζεις ότι θα το δεις. Γιατί δεν υπολόγισες τους «κάφρους» γονείς! Ναι, ναι «κάφρους», όσο κι αν δεν αρέσει η λέξη. Αυτούς τους δήθεν καθωσπρέπει, που νομίζουν ότι έχουν τρόπους, ξέρουν να συμπεριφέρονται κλπ. Οι οποίοι -όπως αποδεικνύεται- δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα… Ούτε στα κάγκελα και τα σχοινιά που οριοθετούν τον χώρο της παρέλασης. Μπαίνουν μπροστά από αυτά. Και ακολουθεί ο επόμενος… «κάφρος», ο οποίος στέκεται ένα βήμα πιο μπροστά από τον προηγούμενο και μετά ένας ακόμη που στέκεται πιο μπροστά κι ύστερα κι άλλος, κι άλλος, κι άλλος…  Φυσικά όλοι αυτοί οι… ξύπνιοι όχι μόνο εμποδίζουν τους υπόλοιπους να παρακολουθήσουν, εμποδίζουν ακόμη και αυτούς που παρελαύνουν. Αλλά δεν τους ενδιαφέρει γιατί «άλλος δεν έκανε παιδί, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη». Κι έρχεται η στιγμή που περνάει το τμήμα του δικού του παιδιού και ο… «κάφρος» φτάνει ακριβώς δίπλα του, για να τραβήξει καλύτερες φωτογραφίες και καλύτερα βίντεο, αδιαφορώντας για όλους τους υπολοίπους γύρω του και κυρίως αδιαφορώντας για το γεγονός ότι κάπως έτσι εκθέτει -ή μήπως ξεφτιλίζει;- αφενός το ίδιο του το παιδί και αφετέρου την έννοια της παρέλασης. Που για κάποιους γίνεται χωρίς κανένα άλλο νόημα από το να τραβήξουν οι ίδιοι βίντεο και φωτογραφίες. Για να τα δείξουν στους παππούδες, τις γιαγιάδες, τους θείους, τις θείες, τους κουμπάρους, τους συναδέλφους στη δουλειά. Διότι αν δεν δείξεις κάτι τότε γιατί αυτό το… κάτι να συμβαίνει;  Και άντε να έχουν αυτή τη συμπεριφορά οι γονείς των πιο μικρών παιδιών. Ας πούμε ότι υπάρχει κατανόηση. Αλλά φέτος υπήρξε μάνα που το έκανε αυτό στο παιδί της, που είναι μαθητής λυκείου. Που σε λίγο καιρό θα είναι φοιτητής! Και θα έχει να θυμάται τη μητέρα του να περπατάει καμαρωτή δίπλα στο τμήμα που παρελαύνει για να τραβήξει καλύτερα πλάνα.  Μόνο που δεν τελειώνει ούτε εδώ το μαρτύριο της μαθητικής παρέλασης για τους φυσιολογικούς γονείς. Όταν περνάει το παιδί του «κάφρου» γονιού, τότε αυτός θα διασχίσει τον δρόμο, χωρίς να τον νοιάζει αν η παρέλαση συνεχίζεται από άλλα σχολεία. Προφανώς (;) όλα τα υπόλοιπα παιδιά και όλα τα υπόλοιπα σχολεία είναι… ανύπαρκτα! Θα μπορούσε κανείς να γράψει βιβλίο για τον άθλιο τρόπο συμπεριφοράς αυτού του είδους των γονιών κυρίως στις παρελάσεις στις συνοικίες και όχι στη μεγάλη στο κέντρο της πόλης. Αλλά -όπως τελικά καταλήγει η αγανακτισμένη μάνα που υπέστη χθες αυτή τη συμπεριφορά- «ευτυχώς τελείωσαν τα δικά μου χρόνια που θα πρέπει να παρακολουθώ τις μαθητικές παρελάσεις. Φέτος ήταν η τελευταία χρονιά που παρακολούθησα τον γιο μου ως μαθητή να κάνει παρέλαση και όσο και αν καμάρωνα όλα τα χρόνια, πλέον χαίρομαι που δεν θα αντικρύσω ξανά τέτοιες συμπεριφορές, που στερούνται πλήρως αξιών, σεβασμού και αξιοπρέπειας. Είτε συμφωνείτε, είτε διαφωνείτε αυτή είναι η πραγματικότητα! Δυστυχώς! Όσοι είστε νέοι γονείς, ελπίζω όταν θα έρθει η σειρά σας να μην δείξετε τέτοια συμπεριφορά!».

Image

Ο Μητσοτάκης και το 1821

Ειδική αναφορά στην έκθεση που φιλοξενείται στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης αφιερωμένη στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 έκανε ο Πρωθυπουργός στην τελευταία κυριακάτικη ανάρτησή του. Κλείνοντας την εβδομαδιαία ανασκόπηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγραψε για την έκθεση: «Κλείνω τη σημερινή ανασκόπηση με τη σπουδαία έκθεση "Επανάσταση 1821: Ο Αγώνας για την Παλιγγενεσία" που φιλοξενείται στο Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης, με αφορμή την 204η επέτειο από την έναρξη του Αγώνα για την Ελευθερία. Η έκθεση περιλαμβάνει σπάνια κειμήλια και τεκμήρια, πολλά από ιδιωτικές συλλογές και από Μονές του Αγίου Όρους. Ξεχωρίζουν οι πρωτότυπες επιστολές του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, όπως εκείνη που έστειλε σε οπλαρχηγούς πριν χτυπήσει τον Δράμαλη στα Δερβενάκια, ο χειρόγραφος όρκος του Δημητρίου Πλαπούτα, ο πέλεκυς του Γεώργιου Καραϊσκάκη, το γιαταγάνι του Κωνσταντή Κανάρη και όπλα του Αρχηγού της Επανάστασης στη Μακεδονία, Εμμανουήλ Παπά. Εκτίθενται ακόμη εφημερίδες της εποχής, έργα ζωγραφικής και γλυπτές συνθέσεις με θέματα από τον Αγώνα. Η έκθεση, που θα παραμείνει ανοιχτή έως τα τέλη Ιουνίου, δεν είναι απλώς ένα αφιέρωμα στο παρελθόν. Αλλά είναι και μια ισχυρή υπενθύμιση ότι όταν είμαστε ενωμένοι και συμφωνούμε στα βασικά, πετυχαίνουμε τις ενδοξότερες νίκες. Αντίθετα, όταν είμαστε διχασμένοι, κινδυνεύουμε με τις πιο τραγικές ήττες. Η Ιστορία έχει πάντα κάτι να μας διδάξει. Το θέμα είναι αν είμαστε πρόθυμοι να την ακούσουμε». Ο ένοικος του ΥΜΑΘ Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, ο οποίος είναι ιδιαίτερα δραστήριος, σημείωσε ότι νιώθει ευγνώμων για το σχόλιο του Πρωθυπουργού.  

Εκδήλωση στο Βέλος

Ο κ. Γκιουλέκας διοργάνωσε μάλιστα και μια λιτή εκδήλωση στο αντιτορπιλικό Βέλος, που βρίσκεται μόνιμα ελλιμενισμένο στην Α΄ προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, τιμώντας έτσι με έναν ξεχωριστό τρόπο την 25η Μαρτίου και τις ένοπλες δυνάμεις. Όπως αποδεικνύεται από τη φωτογραφία στο κάλεσμα ανταποκρίθηκε και ο πρώην Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας και νυν Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού, Απόστολος Τζιτζικώστας. Άλλωστε με δική του πρωτοβουλία το θρυλικό πλοίο έδεσε για πάντα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Image

Η αξιοποίηση του Καρατάσιου

Η αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου αναμένεται να βρεθεί σήμερα στο επίκεντρο της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου Παύλου Μελά. Απόψε ο δήμαρχος Δημήτρης Ασλανίδης πρόκειται να παρουσιάσει την πρόταση της δημοτικής αρχής για την αξιοποίηση του χώρου και κυρίως πώς εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του δήμου, του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Ταμείου Εθνικής Άμυνας. Βέβαια να σημειώσουμε ότι το θέμα έρχεται προς συζήτηση στη σημερινή συνεδρίαση μετά από αίτημα που κατέθεσε η παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης και ο επικεφαλής της Μάριος Παλάντζας. Το αίτημα υπέγραψαν όλες οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης και έτσι με βάση τον κανονισμό έγινε δεκτό από το προεδρείο του Σώματος. Το προηγούμενο διάστημα ο δήμαρχος, Δημήτρης Ασλανίδης, πραγματοποίησε αρκετές συναντήσεις στο υπουργείο για το πρώην στρατόπεδο στην περιοχή της Πολίχνης, έκτασης περίπου 640 στρεμμάτων, εκ των οποίων, τα 150 έχουν ήδη αποδοθεί στο υπουργείο Υγείας για την ανέγερση του Ογκολογικού Νοσοκομείου. Στόχος της δημοτικής αρχής, όπως έχει αναφερθεί κατά το παρελθόν από τον ίδιο τον δήμαρχο, είναι να παραχωρηθεί στον δήμο όσο το δυνατό μεγαλύτερη έκταση, προκειμένου να αξιοποιηθεί προς όφελος της κοινωνίας.