Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είχε και χθες, όπως και προχθές, το πολιτικό -και ειδικότερα το κοινοβουλευτικό- μενού. Στις ψηφοφορίες επικράτησε ο νόμος της πλειοψηφίας, όπως συμβαίνει στις δημοκρατίες, ενώ επί της ουσίας οι υψηλοί τόνοι επιμένουν. Το ποιον ακριβώς βοηθούν πολιτικά αυτοί οι… υψηλοί τόνοι μένει να αποτυπωθεί στις δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου, ενώ επί της ουσίας -δηλαδή ποιος «έφαγε» κοινοτικά κονδύλια, επί πόσα χρόνια και με ποιες πλάτες- η λειτουργία της Εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής ενδέχεται να ρίξει κάποιο φως. Αυτό που ήδη έχουν αντιληφθεί οι πάντες είναι ότι επί δεκαετίες «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας» των αγροτικών επιδοτήσεων, για το οποίο όλοι εντός και εκτός Ελλάδας γνώριζαν. Ίσως όχι με όλες τις λεπτομέρειες και σε όλες του τις διαστάσεις, αλλά γνώριζαν. Τα θηριώδη πρόστιμα που πλήρωνε και εξακολουθεί να πληρώνει η χώρα για περισσότερα από 15 χρόνια το αποδεικνύουν.
Το πρέσινγκ πρώην κυβερνητικού
ΟΠΕΚΕΠΕ λέμε και κλαίμε το τελευταίο διάστημα με τα όσα μαθαίνουμε για ένα σκάνδαλο που απ’ ό,τι φαίνεται θα μας απασχολήσει για πολύ ακόμα καιρό. Μετά τις εκμυστηρεύσεις στη Θεσσαλονίκη που παραθέσαμε την περασμένη εβδομάδα, μιας και το θέμα είναι ψηλά στην επικαιρότητα, μαθαίνουμε και άλλες... ομορφιές για το θέμα. Επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο της μεταποίησης στη Θεσσαλονίκη και έχει παρουσιάσει μια ιδιαίτερα αξιόλογη πορεία στο αντικείμενό του ανέφερε πρόσφατα ότι πριν λίγους μήνες δέχθηκε επίσκεψη από πρώην κυβερνητικό στέλεχος, που το όνομά του εμπλέκεται στην εν λόγω υπόθεση. Κατά τη συνομιλία που είχαν, ο πρώην κυβερνητικός προσπάθησε να πείσει τον επιχειρηματία να αιτηθεί την είσοδό του σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα, αφού -όπως του είπε- υπήρχαν πολλά κονδύλια ακόμα προς διάθεση και θα έμεναν αδιάθετα. Για την ιστορία να πούμε ότι ο επιχειρηματίας δεν ενέδωσε στις πιέσεις.
Μάχη για τις εξαιρέσεις
Ενεργό συμμετοχή στην προσπάθεια που καταβάλει ήδη η χώρα μας ώστε να εξαιρεθούν από τους δασμούς Τραμπ τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και τρόφιμα έχει ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων – ΣΕΒΕ. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Σίμος Διαμαντίδης, ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε επισκεφθεί τις ΗΠΑ σε μια προσπάθεια να αποκτήσει επαφές με παράγοντες της ελληνοαμερικανικής κοινότητας που βρίσκονται κοντά στη σημερινή κυβέρνηση της Ουάσιγκτον -και ειδικότερα στον σημερινό πρόεδρο- συνεργάζεται θεσμικά με την ελληνική κυβέρνηση, που δια του υπουργείου Οικονομικών επεξεργάζεται σε αυτήν τη φάση τη στρατηγική της. Βασικό επιχείρημα της ελληνικής πλευράς είναι ότι τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και τρόφιμα (φέτα, κρασί κλπ.) είχαν εξαιρεθεί από τους -ηπιότερους- δασμούς, που είχε επιβάλει και το 2019 η κυβέρνηση Τραμπ. Τα βασικά προβλήματα, όμως, στην παρούσα συγκυρία είναι δύο: Αφενός η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπραγματεύεται ως μπλοκ, οπότε τα περιθώρια μεμονωμένων ελιγμών είναι μάλλον στενά και χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί μέσω Βρυξελλών. Βέβαια ήδη υπάρχουν χώρες που κινούνται μεμονωμένα, όπως η Γαλλία για τη σαμπάνια και η Ιρλανδία για το ουίσκι, οπότε γιατί όχι και η Ελλάδα. Αφετέρου, το 2019 το θέμα των αμερικανικών δασμών χειριζόταν το υπουργείο Εμπορίου της χώρας, ενώ τώρα όλες οι κινήσεις γίνονται προσωπικά από τον πρόεδρο Τραμπ, κάτι που αυτονόητα δυσκολεύει τα πράγματα σε ό,τι αφορά τις… λεπτομέρειες. Πάντως, ο κ. Διαμαντίδης, ο οποίος καθημερινά συνομιλεί με ομογενείς στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αφού πολλά μέλη του ΣΕΒΕ «καίγονται» για το θέμα και τον πιέζουν, είναι αισιόδοξος ότι άνθρωποι όπως ο Τζον Κατσιματίδης, που έχει προσφερθεί να βοηθήσει, μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΕΒΕ δεν αποκλείεται να χρειαστεί κατακαλόκαιρο να εγκαταλείψει τη δροσιά της Νέας Μηχανιώνας για να επισκεφθεί και πάλι τις ΗΠΑ, ώστε να συμβάλλει στην προώθηση ενός θέματος, το οποίο δεν καίει απλώς, αλλά κυριολεκτικά… ζεματάει την εξαγωγική κοινότητα της χώρας μας.
Αρμοδιότητες στην ΕΕ
Βέβαια τα ερωτήματα για τη συμφωνία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τον Ντόναλντ Τράμπ εξακολουθούν να είναι πολλά και να παραμένουν αναπάντητα. Διότι -πέρα από τις άπειρες λεπτομέρειες που μένει να διευκρινιστούν- υπάρχουν θέματα που αφορούν αρμοδιότητες, όπως για παράδειγμα η ενέργεια. Αφού σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα ενεργειακά θέματα είναι αρμοδιότητα των κρατών και των εθνικών κυβερνήσεων -για παράδειγμα εάν μία χώρα επιλέξει την πυρηνική ενέργεια για να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να το εφαρμόσει χωρίς την άδεια κανενός- πώς η πρόεδρος της Κομισιόν συμφώνησε για την αγορά ενεργειακών προϊόντων -κυρίως υγροποιημένο φυσικό αέριο- αξίας εκατοντάδων δισ. ευρώ από τις ΗΠΑ;
Η Θεσσαλονίκη πρωτοπορεί στην πανευρωπαϊκή μάχη κατά του καρκίνου
Με το επιστημονικό έργο του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών του ΕΚΕΤΑ, εποπτευόμενου φορέα του υπουργείου Ανάπτυξης και Εθνικό Κόμβο Δεδομένων για τον Καρκίνο, η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στο εμβληματικό ευρωπαϊκό ερευνητικό έργο CANDLE (National Cancer Data Node Developers). Η συμμετοχή αυτή καταδεικνύει το υψηλό επιστημονικό επίπεδο των Ερευνητικών Κέντρων της χώρας μας για το οποίο εκφράζει την ικανοποίησή του ο υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για την Έρευνα και Καινοτομία, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, Σταύρος Καλαφάτης.

Με τον τρόπο αυτόν η Θεσσαλονίκη γίνεται ισχυρός κόμβος καινοτομίας και διασύνδεσης εθνικών εταίρων από 20 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων το ΙΝΕΒ/ΕΚΕΤΑ, οι οποίοι θα μπορούν να ανταλλάσσουν δεδομένα για ερευνητικούς σκοπούς. Η ισχυρή αυτή υποδομή δίνει πόντους στη Θεσσαλονίκη και συμβάλλει στην πανευρωπαϊκή μάχη καταπολέμησης του καρκίνου και παροχής αναβαθμισμένων υπηρεσιών υγείας στους πολίτες.
Προσοχή στο… Enter
Τα τελευταία χρόνια το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα γνωρίζει άνθιση, αφού πολλά βιβλία κυκλοφορούν, ενώ το αναγνωστικό κοινό δείχνει σημαντικό ενδιαφέρον. Και δικαίως, αφού πολλές αστυνομικές ιστορίες Ελλήνων συγγραφέων δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τη διεθνή παραγωγή. Ένα από τα ιδιαίτερα βιβλία της πρόσφατης παραγωγής αυτής της κατηγορίας είναι το «Για το θάνατό σας, πατήστε Enter» του Ιωάννη Χριστογιάννη (Εκδόσεις Πηγή). Μια ιστορία που τα έχει όλα. Τον κόσμο των επιχειρήσεων, τα πολυτελή ξενοδοχεία, την πολιτική ίντριγκα, το περιβάλλον των νυχτερινών κέντρων, το κυνήγι της εξουσίας. Έναν, δύο και περισσότερους πρωταγωνιστές. Και φυσικά ένα έγκλημα που λειτουργεί ως κινητήριος μοχλός ενός ολόκληρου συστήματος, εντός του οποίου κάποιοι κυνηγούν το χρήμα και κάποιοι έχουν ως σκοπό του την εύρεση της αλήθειας, ενώ οι απώλειες αυξάνονται. Τα συμφέροντα είναι αντικρουόμενα, οι ταχύτητες μεγάλες, τα σκηνικά πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους, ο χρόνος αδυσώπητος, τα πάθη αβυσσαλέα και οι ανατροπές διαρκείς. Ο συγγραφέας έχει αίσθηση του χιούμορ και δεν το κρύβει, κάτι που βελτιώνει την αναγνωστική απόλαυση τις ζεστές μέρες, απογεύματα και νύχτες του καλοκαιριού.
