*Του Πέτρου Λεκάκη
Ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας πάνω στο οποίο στηρίζει όλη της την προσπάθεια για πολιτική κυριαρχία είναι πως δεν υπάρχει εναλλακτική διακυβέρνησης. Είναι ένα – ίσως το μοναδικό – καταφύγιο της κυβερνητικής παράταξης καθώς πλέον είναι σε όλους φανερό ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Και αυτό δεν το λέει μόνον το δυνητικό εκλογικό σώμα στις δημοσκοπήσεις αλλά και σωρεία στατιστικών στοιχείων, σωρεία δεδομένων από επίσημους φορείς και οργανισμούς. Από το πιο αργό και ακριβό διαδίκτυο μέχρι την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, δυστυχώς φιγουράρουμε σε πολλές τελευταίες θέσεις στις αντίστοιχες λίστες κατάταξης. Και αν αυτά μας φαίνονται δευτερεύοντα ζητήματα υπάρχουν και άλλα πολύ πιο σημαντικά που σχετίζονται με τη δημογραφία, με το ποσοστό του εισοδήματος που δαπανούμε για στέγη και τροφή και πάει λέγοντας.
Με την πραγματικότητα λοιπόν να είναι αμείλικτη, επιστρατεύονται λογής επιχειρήματα που υπό κανονικές συνθήκες δεν αντέχουν σε κριτική. «Δείτε την κίνηση στα διόδια και στις ταβέρνες» μας λέει ο ημιεπίσημος κυβερνητικός λόγος για να αντιπαρατεθεί σε όσα καταγράφουν η ΕΛΣΤΑΤ, η Eurostat, ο OOΣΑ και οι διάφορες έρευνες. Η μιντιακή βέβαια υπεροπλία μεγεθύνει αυτά τα έωλα επιχειρήματα όμως εξακολουθώ να πιστεύω ότι η πραγματικότητα δεν αλλάζει και αυτό στο τέλος της ημέρας το γνωρίζουν όλοι.
Πού είναι εκείνος ο λόγος της περιόδου της κρίσης που μετρούσε και κατέγραφε το έλλειμμα εμπορικού ισοζυγίου; Πού αναδείκνυε την αδυναμία αλλαγής παραγωγικού μοντέλου; Που είναι η αποτύπωση της πραγματικότητας που θέλει την όποια ανάπτυξη να είναι κυρίως αποτέλεσμα αγοραπωλησιών; Πουλάμε σπίτια, οικόπεδα, επιχειρήσεις και αυτό ονοματίζεται ανάπτυξη. Όλη η χώρα είναι πεδίο real estate ενώ την ίδια στιγμή το στεγαστικό οξύνεται και η οικονομία αφελληνίζεται. Η χώρα μας έχει μικρότερο ΑΕΠ από αυτό που είχε το 2009 - παραμένουμε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι μικρότερο από αυτό που μπήκαμε στην οικονομική κρίση.
«Δεν υπάρχει εναλλακτική» - αυτό είναι το στρατήγημα και πίσω από αυτό συνωστίζονται όσοι δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Όμως οι περισσότεροι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι χωρίς πολιτική αλλαγή, η χώρα δεν θα σηκώσει κεφάλι. Μένει, οι περισσότεροι από αυτούς να πειστούν για μία ενιαία εκλογική συμπεριφορά που θα κάνει δυνατή την αλλαγή. Εδώ είναι το δικό μας καθήκον και ο δικός μας ρόλος. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να το πετύχει και αυτό ενδόμυχα το γνωρίζουν οι περισσότεροι. Ακόμη και αυτοί που σήμερα δεν δηλώνουν ότι θα το ψηφίσουν. Το γνωρίζουν καθώς το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν είναι ένα μονοπρόσωπο κόμμα διαμαρτυρίας, δεν καβάλησε και δεν θα το κάνει ποτέ κύματα αγανάκτησης γιατί ξέρει – ξέρουμε- ότι η χώρα χρειάζεται μαζί με τις μεγάλες αλλαγές και μια πορεία με βήματα προς τα εμπρός και όχι καταστροφές. Στις περιφερειακές συνδιασκέψεις μας κατατίθενται προτάσεις συγκροτημένες, για όλα τα σημαντικά. Τα δημοσκοπικά «δύσκολα» είναι πίσω μας – μπροστά μας έχουμε έναν και μόνο στόχο. Να δώσουμε στην Ελληνίδα και στον Έλληνα μια εναλλακτική διακυβέρνησης. Και το γνωρίζουμε αλλά και το μπορούμε.
* Ο Πέτρος Λεκάκης είναι αναπληρωτής Γραμματέας του τομέα Ανάπτυξης και Επενδύσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΚΙΝΑΛ