Πάμε για την τρίτη εβδομάδα από τη φρίκη του πολέμου στο Ισραήλ και κάθε μέρα τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα. Ο κύκλος του αίματος συνεχίζεται κι ο θρήνος ξεπροβάλλει μέσα από τα χαλάσματα. Οι φωνές για να σταματήσει το μακελειό πληθαίνουν. Είδαμε το Σαββατοκύριακο χιλιάδες να βγαίνουν στους δρόμους σε πολλές πόλεις του κόσμου. Από το Λονδίνο και τη Ρώμη, μέχρι το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Τέτοιες ειρηνικές με παλμό κινητοποιήσεις είδαμε χτες επίσης στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Είδαμε όμως και τη συγκέντρωση στην Κωνσταντινούπολη με τον Ερντογάν που διεκδικώντας έναν σούπερ ρόλο προστάτη των μουσουλμάνων -το επιδιώκει χρόνια τώρα- να ρίχνει πολλούς τενεκέδες λάδι στη φωτιά, με απευθείας βέλη κατά του Ισραήλ. Εκεί δεν μας ξέχασε, γιατί στην ομιλία του είπε μεταξύ άλλων και για τη Θεσσαλονίκη και τις 40 Εκκλησιές! Και για να πούμε και την αλήθεια προσπαθούμε ακόμη να καταλάβουμε τι εννοούσε ακριβώς με το κρεσέντο του ο… ποιητής α λα Τούρκα.
Η Απελευθέρωση από τους Ναζί
Η αυλαία με τις εορταστικές – επετειακές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη πέφτει σήμερα. Αφού μια μέρα σαν τη σημερινή απελευθερώθηκε η πόλη το 1944 από τους Γερμανούς Ναζιστές. Θυμηθείτε πως την επέτειο την είχε ξεχασμένη η πόλη, αλλά επί δημαρχίας Μπουτάρη, πριν από λίγα χρόνια, με συνεδριάσεις στο δημοτικό συμβούλιο και στο τέλος με το αντίστοιχο Προεδρικό Διάταγμα, η μνήμη της πόλης ξαναβρήκε το δρόμο της, τιμώντας την 30ή Οκτωβρίου, ως ημέρα της Απευθέρωσης.
Η ημέρα της Αποταμίευσης και το ενεργειακό μενού Σκρέκα
Κι επειδή μιλάμε για τον Οκτώβρη που τελειώνει, εμείς οι… αρχαίοι οι παροικούντες της Αριστοτέλους θυμόμαστε πως κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, κάναμε ζέσταμα στο σπίτι, γιατί την επομένη στο σχολείο μας περίμενε η έκθεση με θέμα πάντα την… αποταμίευση. Γιατί αύριο είναι η μέρα της αποταμίευσης. Φυσικά, ο όρος μάλλον είναι σχεδόν άγνωστος στις μέρες μας, μιας και η ακρίβεια -όπως δείχνουν και οι έρευνες- γεμίζει τους μισθούς με… ανθρακικό και εξατμίζονται. Ίσως και στα μισά του μήνα. Πάντως, αυτήν την εβδομάδα ο υπουργός Ανάπτυξης θα ανακοινώσει τις στοχευμένες παρεμβάσεις που θα ενισχύουν τα νοικοκυριά με τα τιμολόγια στο κομμάτι της ενέργειας. Μάλιστα, μαθαίνουμε πως θα είναι τόσο… στοχευμένες που θα υπάρχουν και ειδικές ενισχύσεις για τους πολύτεκνους. Άντε να δούμε.
Τριχίλιαρο από τα Άγραφα
Βέβαια οι πολύτεκνοι στη χώρα μας ξέρουμε όλοι πως δεν είναι και πολλοί. Γνωστά τα δημογραφικά μας ζητήματα. Αξίζει ωστόσο να αναφέρουμε και την πρωτοβουλία που πήρε ο δήμος Αγράφων και θα δίνει 3.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννήθηκε ή θα γεννηθεί μέσα στο ’23. Ο λόγος φυσικά είναι προφανής…
Πορτοκάλια από… χρυσάφι
Μέχρι τώρα γνωρίζαμε από τη μυθολογία για τον ενδέκατο άθλο του Ηρακλή που αφορούσε στην απόκτηση των χρυσών μήλων που βρισκόταν στον κήπο των Εσπερίδων. Αίφνης στην καθημερινότητα μας μπήκαν τα …χρυσά πορτοκάλια, καθώς μόνο έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν, αν κανείς παρατηρήσει την τιμή στην οποία έχουν σκαρφαλώσει.
Με το καλάθι του νοικοκυριού να αδειάζει, συνεχώς, λόγω ακρίβειας, μια βόλτα σε λαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης, μόνο αποκαρδιωτική μπορεί να αποδειχθεί καθώς ένα κιλό πορτοκάλια πωλείται σε πάγκους έως και 2,36 το κιλό, όταν πέρυσι την αντίστοιχη περίοδο δεν ξεπερνούσε το 1,70, ήτοι με καπέλο της τάξης του 39% μέσα σε ένα χρόνο. Αν δε ο καταναλωτής πάει σε μανάβικο μπορεί να βρει το κιλό στην «προνομιακή» τιμή των 2,96 ευρώ το κιλό!
Και όλα αυτά την ώρα που στην Ελλάδα παράγει περί τους 820.000 τόνους πορτοκαλιών κατατάσσοντας την στην 5η θέση ανάμεσα στις παραγωγούς χώρες της ΕΕ. Αιτία της αύξησης; Αυτή τη φορά, όπως λένε παραγωγοί ευθύνεται η μεγάλη ζήτηση από το εξωτερικό για ποσότητες πορτοκαλιών για χυμοποίηση, ενώ περιζήτητα είναι και τα πορτοκάλια Βαλέντσια, με αποτέλεσμα η εγχώρια επάρκεια να μειώνεται σημαντικά και οι τιμές να εκτοξεύονται.
Το ζήτημα είναι πως πάντα την πληρώνει ο Έλληνας καταναλωτής που στην περίπτωση των πορτοκαλιών από εκεί που αγόραζε κιλά θα αρχίσει να αγοράζει με το… κομμάτι.
Η Συκιά Χαλκιδικής απέκτησε… Μετρό
Μια πρωτότυπη ιδέα είχαν ένας κάτοικος της Συκιάς Χαλκιδικής μαζί με έναν τουρίστα από τη Γερμανία. Σκέφτηκαν να δημιουργήσουν ένα graffiti, όσο έβλεπαν τις ρημαγμένες εγκαταστάσεις του πάλαι πότε ολοζώντανου κάμπινγκ της περιοχής.
Έτσι ζωγράφισαν ένα βαγόνι του μετρό σε ένα από τα κτίρια της περιοχής (κεντρική φωτογραφία). Το δημιούργημά τους, ανάρτησε στη σελίδα του στο Facebook ο κάτοικος Συκιάς και πρώην Διευθυντής της Fraport, Γιάννης Βογιατζής. Ίσως η ζωγραφιά των δυο καλλιτεχνών να ήταν μια τυχαία επιλογή, ίσως όμως και να ήθελαν να περάσουν ένα μήνυμα.Κάποιος ωστόσο με ευκολία θα σκεφτόταν ότι η Συκιά Χαλκιδικής, έχει πλέον Μετρό. Άντε και στα δικά μας στη Θεσσαλονίκη…
Η θλίψη της οδού Αφεντούλη
Περπατώντας στα στενά της Θεσσαλονίκης βρίσκεις πολλές φορές απαντήσεις για αρκετά από τα δεινά που ταλαιπωρούν την πόλη. Ένα από αυτά είναι η οδός Αφεντούλη. Οι περισσότεροι δεν τη γνωρίζετε, πολλοί μπορεί να την ξέρετε εξ όψεως. Είναι ένα στενάκι του κέντρου, ούτε 100 μέτρων, που βγάζει στην οδό Κρυστάλλη.
Περνώντας από εκεί ο διαβάτης θα δει πολλές βιοτεχνίες που κάποτε κατασκεύαζαν ζώνες, φερμουάρ, νήματα, ακόμα και ενδύματα. Μάλιστα, τα περισσότερα από αυτά εξάγονταν σε πολλές χώρες.
Κάποτε ήταν ένα πραγματικό μελίσσι, όμως τώρα, με μόλις δύο βιοτεχνίες ανοιχτές, η εικόνα προκαλεί το λιγότερο θλίψη. Ορισμένοι ίσως να οδηγήθηκαν στο λουκέτο λόγω οικονομικής κατάστασης, άλλοι μπορεί να έκλεισαν γιατί δεν υπήρχε συνέχεια. Το επιμύθιο πάραυτα είναι ότι τα στενά της πόλης πλέον δεν παράγουν.