Η σφαίρα από τα 130 μέτρα που έριξε ο 20χρονος Τόμας κατά του πρώην προέδρου των ΗΠΑ και εκ νέου υποψηφίου για τον Λευκό Οίκο χτύπησε διάνα την καρδιά της αμερικανικής κοινωνίας. Ο τραυματισμός του Ντόναλντ Τραμπ στο αυτί ήταν σχεδόν… κολλητικός. Τραυματίστηκαν σχεδόν όλοι. Πληγώθηκε όμως και ο νυν πρόεδρος Τζο Μπάιντεν.
Λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές και μόλις λίγες ώρες πριν από το σημαντικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων, η φωτογραφία με τον αιμόφυρτο Τραμπ, τη σηκωμένη του γροθιά, τους φρουρούς του και την αμερικανική σημαία, σημειολογικά θα αποτελέσει το φλάμπουρο της από τώρα και στο εξής προεκλογικής εκστρατείας που θα υλοποιήσουν τα επιτελεία του Αμερικανού μεγιστάνα. Το εν λόγω φωτογραφικό καρέ με ή χωρίς εισαγωγικά αποτελεί πλέον την ονείρωξη του μέσου Αμερικανού. Άλλωστε, ο συνειρμός που δημιουργεί -σημειολογικά και πάλι- παραπέμπει στην Ιβοζίμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, την ύψωση της αμερικανικής σημαίας στο νησί του Ειρηνικού, την ήττα του ιαπωνικού στρατού, σφραγίδα της λήξης του πολέμου. Άρα, με μια λέξη παραπέμπει στη νίκη.
Δανειζόμενοι την αγγλική λέξη boost (ανυψώνω), θα λέγαμε πως τα σκάγια στο αυτί του Τραμπ του δίνουν ένα απίστευτο μπουστάρισμα στην προεκλογική του εκστρατεία ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου. Άλλωστε, και στην πρώτη ανάρτησή του μετά την απόπειρα κατά του πατέρα του, ο υιός Τραμπ αναφέρει πως «η Αμερική χρειάζεται έναν τέτοιο μαχητή» - δεν θέλει και πολύ να καταλάβουμε ότι το συμβάν θα γίνει σημαία.
Το ευτύχημα είναι πως ο Ντόναλντ Τραμπ ζει. Κι επομένως συνειρμικά η αμερικανική κοινωνία επαναφέρει στη μνήμη τις απόπειρες εναντίον πρώην πρόεδρων της υπερδύναμης που επέζησαν. Επανήλθαν μνήμες της απόπειρας κατά του Αμερικανού Προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν, που είχε επιζήσει και είχε καταφέρει να επανεκλεγεί. Και μάλιστα από το ίδιο κόμμα, των Ρεπουμπλικάνων.
Όμως και αυτή καθαυτή η πρώτη λέξη του Ντόναλντ Τραμπ αμέσως μετά τους πυροβολισμούς ήταν «fight», πολεμήστε δηλ. (απευθυνόμενος προς τους οπαδούς του), κάτι που επίσης δίνει το στίγμα της ρητορικής του από εδώ και στο εξής.
Μόνο που οι ΗΠΑ ήδη διανύουν εδώ και μήνες μια απίστευτη και πρωτοφανή πόλωση ενόψει των εκλογών. Η ρητορική που χρησιμοποιείται θα λέγαμε πως ξεφεύγει των όποιων κοινώς αποδεκτών ορίων. Φαίνεται πως βρισκόμαστε ενόψει μιας κατάστασης που φέρει στοιχεία εμφύλιας διαμάχης.
Ο αμερικανικός λαός, όπως φάνηκε μέχρι τώρα, είναι βαθιά διχασμένος. Πάντοτε ενόψει των προεδρικών εκλογών οι τόνοι ανέβαιναν, μόνο που αυτήν την φορά η πόλωση έχει πιάσει ταβάνι. Το βλέπαμε μήνες τώρα, ο διχασμός στην αμερικανική κοινωνία είναι τεράστιος, πρωτοφανής. Η ρητορική των δύο υποψηφίων, Μπάιντεν και Τραμπ, ξένιζε ακόμη και τους πλέον μυημένους στην αμερικανική πολιτική κουζίνα. Τώρα όμως με την απόπειρα κατά του πρώην πρόεδρου τα πράγματα θα πάρουν άλλη τροχιά, πιθανότατα με ακόμη πιο σκληρά χαρακτηριστικά, κι επικαλούμενος κανείς, όπως κάνει κι ο Τραμπ, τα θεία, θα μονολογούσε «ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Είναι αξιομνημόνευτο επίσης πως ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, στην πρώτη του δήλωση με την οποία καταδίκασε το γεγονός, χρησιμοποίησε το μικρό όνομα του αντιπάλου του «Ντόναλντ», αντί για τις συνήθεις σκληρές φράσεις και λέξεις του προηγούμενου διαστήματος – η πολιτική ευπρέπεια άλλωστε επιτάσσει εκδήλωση συμπάθειας.
Θεωρείται από πολλούς βέβαιο πως ο Τραμπ με το χτεσινό γεγονός έχει έναν άσο παραπάνω στο μανίκι του, για να πάρει την προεδρία στην Ουάσινγκτον. Το boost που λέγαμε. Παράλληλα, ο πυρετός που «ψήνει» το τελευταίο διάστημα το στρατόπεδο των Δημοκρατικών σχετικά με την εκ νέου υποψηφιότητα Μπάιντεν, φαίνεται πως κοντεύει να σπάσει το θερμόμετρο μετά τα γεγονότα στο Μπάτλερ. Την ώρα λοιπόν που οι ρωγμές στο οικοδόμημα των Δημοκρατικών σχετικά με τη συνέχιση της διαδρομής Μπάιντεν ήταν τοπ θέμα στην προεκλογική εκστρατεία, με τις φωνές καθημερινά να πληθαίνουν για την απόσυρση Μπάιντεν από την προεδρική κούρσα, τώρα πια ίσως να μιλάμε για έναν πραγματικό σεισμό που χτυπά τους Δημοκρατικούς. Ήταν που ήταν δύσκολα τα πράγματα γι΄ αυτούς, τώρα έγιναν ακόμη δυσκολότερα. Ο πυροβολισμός του 20χρονου Τόμας κατά του Τραμπ ίσως αποδειχτεί άθελά του ευθεία βολή κατά του ίδιου του Μπάιντεν, μάλλον αυτός είναι που τραυματίστηκε και πληγώθηκε περισσότερο από όλους.
Το θέμα είναι ότι όλα όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ δεν αφορούν μόνον τους Αμερικανούς ψηφοφόρους και την αμερικανική κοινωνία ευρύτερα, αλλά ενδιαφέρουν ολόκληρο τον πλανήτη. Έτσι εξηγείται και το παγκόσμιο σοκ από την απόπειρα κατά Τραμπ. Το ποιος είναι ο ρόλος των ΗΠΑ στο διεθνές στερέωμα είναι κάτι μη διαπραγματεύσιμο. Η υπερδύναμη είναι παντοδύναμη. Οι εξελίξεις στην άλλη μεριά του Ατλαντικού αφορούν τους πάντες. Και εάν αυτή η κοινωνία συνεχίζει σε έναν διχαστικό δρόμο, όπως κάνει μέχρι τώρα, αυτό είναι τουλάχιστον ανησυχητικό και για όλους τους υπόλοιπους. Η Αμερική του Λευκού Οίκου δεν είναι… Βιρμανία. Και εάν για λίγο ο υπόλοιπος κόσμος στάθηκε στοιχισμένος πίσω από τον αμερικανικό λαό, σοκαρισμένος και κρατώντας την ανάσα του μετά το «μπαμ» στο Μπάτλερ, οι ανάσες στο εξής θα είναι κοφτές και γρήγορες από την αγωνία. Αλληλούια, ως κοντός ψαλμός…