Μία είδηση και δύο απορίες προκύπτουν από την πρόσφατη ανακοίνωση που εξέδωσε η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδας με αφορμή τη συμμετοχή της στην 89η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αναφέρει λοιπόν, μεταξύ άλλων, «αφιερωμένη στα 100 χρόνια του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Θεσσαλονίκης και στις συμμετέχουσες επιχειρήσεις η 89η ΔΕΘ. Η ΚΕΕΕ συνδιοργανώνει -το τριήμερο 6-8 Σεπτεμβρίου 2025- σειρά εκδηλώσεων, καθώς και τη γενική της συνέλευση, ενώ παράλληλα γιορτάζει μαζί με το ΕΕΘ τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του». Ποια είναι η είδηση; Ότι η διοργάνωση της φετινής γενικής συνέλευσης της ΚΕΕΕ, στο πλαίσιο της 89ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, που… διαχρονικά αναλαμβάνει το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης -έχει άλλωστε αποκτήσει και το σχετικό know how- φέτος πέφτει στις πλάτες του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Ποιες είναι οι απορίες; Η πρώτη απορία αφορά στην αποκλειστική αναφορά στον εορτασμό 100 ετών του ΕΕΘ, όταν γενέθλια 100 χρόνων γιορτάζει και το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης, κάτι που γνωρίζει η διοίκηση της ΚΕΕΕ. Και τα δύο επιμελητήρια, ως γνωστόν, έχουν δώσει και δίνουν τους αγώνες τους και προσφέρουν στην επιχειρηματική κοινότητα. Η δεύτερη απορία αφορά στη διατύπωση «αφιερωμένη στα 100 χρόνια του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και στις συμμετέχουσες επιχειρήσεις η 89η ΔΕΘ». Ουδέποτε μέχρι σήμερα καμία Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, που αποτελεί ένα οικονομικό-πολιτικό γεγονός για την πόλη και όχι μόνον, δεν ήταν αφιερωμένη, σε έναν φορέα. Κάτι που φυσικά δεν ισχύει ούτε και φέτος. Ακούγεται πως η ανακοίνωση αυτή έχει δημιουργήσει αντιδράσεις. Τώρα αν θα υπάρξει κάποια συνέχεια στον δημόσιο χώρο θα φανεί τις επόμενες ημέρες… Διότι μην έχει κανείς αμφιβολία ότι σε ιδιωτικό επίπεδο τα τηλέφωνα… έπεσαν!
Η γιορτή της Δημοκρατίας
Για δεύτερη χρονιά θα πραγματοποιήσει ο δήμος Θεσσαλονίκης τη «Γιορτή της Δημοκρατίας», μια διοργάνωση που ξεκίνησε πέρσι από τη διοίκηση Αγγελούδη, ώστε να τιμάται -κατά κάποιον τρόπο επισήμως- και στη Θεσσαλονίκη η επέτειος από την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα. Φέτος συμπληρώνονται 51 χρόνια και η «Γιορτή της Δημοκρατίας» θα λάβει χώρα στην παραλία, δίπλα στον Λευκό Πύργο, την Πέμπτη 24 Ιουλίου, ακριβώς την ημέρα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας το 1974. Σύμφωνα με όσα έχει ήδη ανακοινώσει ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σπύρος Βούγιας, στο πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνεται η απονομή τιμητικών διακρίσεων σε διατελέσαντες δημοτικούς συμβούλους που βρίσκονται εν ζωή και υπέστησαν διώξεις κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Τις επόμενες ημέρες πρόκειται να γίνουν γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες και για τη μουσική πλευρά της εκδήλωσης, που ελπίζουμε -και ευχόμαστε- να μην περιοριστεί ούτε να εξαντληθεί στις αναμνήσεις των εμβατηρίων και των συνθημάτων.
Η Θεσσαλονίκη χωρίς καύσωνα
Με τη ζέστη να έχει υποχωρήσει και το αεράκι να φυσάει η πόλη πήρε μια ανάσα χθες. Διότι στις μεγάλες καλοκαιρινές ζέστες η Θεσσαλονίκη είναι αβίωτη. O συνδυασμός των υψηλών θερμοκρασιών και των επίσης πολύ υψηλών ποσοστών υγρασίας δίπλα στον Θερμαϊκό είναι πραγματικά… θανατηφόρος. Κάπως έτσι από το πρωί ο κόσμος κατέβηκε στο κέντρο, ενώ ακόμη και τις δύσκολες ώρες του μεσημεριού στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και στις πλατείες υπήρχε περισσότερο κίνηση, παρά… ακινησία, όπως γινόταν τις προηγούμενες καυτές ημέρες. Τι είδαν, λοιπόν, όσοι βρέθηκαν χθες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης; Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες μπορεί να είδαν μητέρες με τα μικρά παιδιά τους να βαδίζουν χέρι χέρι, αφού τα σχολεία έχουν κλείσει και για τους μικρότερους δεν υπάρχει πρωινή απασχόληση.
Επίσης, εάν πέρασαν από την Αριστοτέλους, στο ύψος του Ολύμπιον, μπορεί να είδαν τα λατρευτά αδεσποτάκια του κέντρου ξαπλωμένα στο πλακόστρωτο, να προσπαθούν να δροσιστούν, αλλά ταυτόχρονα να συμβολίζουν την ειρηνική και… αγαπησιάρικη συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων στο «εχθρικό» περιβάλλον της τσιμεντούπολης.
Ακόμη, εάν έτυχε να βρεθούν γύρω στις 10.30 με 11 στην Παλιά Παραλία, κοντά στο λιμάνι, μπορεί πέτυχαν τα δύο δελφίνια που έφτασαν σχεδόν μέχρι το κρηπίδωμα της Α΄ προβλήτας, πριν εξαφανιστούν και πάλι ταχύτητα στο βάθος του ορίζοντα. Το θέαμα με τα πτερύγιά τους έξω από το νερό είναι πάντα εντυπωσιακό και γοητευτικό, ακόμη κι όταν λόγω της ταχύτητας των κινήσεών τους ο φωτογραφικός φακός δεν προλαβαίνει να τις απαθανατίσει ακριβώς, αλλά μάλλον στο… περίπου.
Το ποδόσφαιρο της Ευρώπης
Για τους φίλους του ποδοσφαίρου αυτό το καλοκαίρι είναι μια… μυστήρια περίοδος. Από τη μια δεν έχει κάποια σημαντική διοργάνωση που θα υπόσχεται παιχνίδια αξιώσεων. Από την άλλη -όπως κάθε καλοκαίρι- είναι περίοδος μεταγραφών, με τα σενάρια να πηγαίνουν και να έρχονται και τις ομάδες σε όλη την Ευρώπη να ενισχύονται ενόψει της επόμενης περιόδου. Με αυτά τα δεδομένα ένα βιβλίο για το ποδόσφαιρο είναι αυτή την περίοδο μια καλή διέξοδος για όσους βλέπουν το συγκεκριμένο άθλημα κάπως πιο σοβαρά από το ΠΑΟΚ – Άρης ή το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός, ενώ εδώ και χρόνια έχουν σχετικοποιήσει την έννοια των τίτλων. Γι’ αυτούς, λοιπόν, το «Ανακαλύπτοντας το ποδόσφαιρο», του Βρετανού αθλητικού συντάκτη Μίκαελ Κοξ (Εκδόσεις Δίχτυ, μετάφραση Ευάνθης Γκογκούλης, Νατάσα Παπαδημητροπούλου) μάλλον θα αποδειχθεί έως απολαυστικό. Ένα βιβλίο 585 σελίδων, στο οποίο αναλύονται και παρουσιάζονται τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, οι ανάλογες σχολές και οι περίοδοι επιβολής της 30ετίας από το 1992 (χρονιά κατά την οποία το Κύπελο Πρωταθλητριών μετονομάστηκε στα Champions League) μέχρι το 2022. Ολλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γερμανία και Αγγλία είναι οι μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Ευρώπης, που η κάθε μία έβαλε τα δικά της στοιχεία στον τρόπο με τον οποίον εξελίχθηκε η τακτική του παιχνιδιού. Από την έξυπνη χρήση του χώρου από την εκπληκτική ομάδα του Άγιαξ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι την κυριαρχία της στρατηγικής του ιταλικού πρωταθλήματος στα τέλη της ίδιας δεκαετίας και από το τίκι τάκα της Μπαρτσελόνα του Μέσι και του Γκουαρδιόλα μέχρι το απίστευτο physical game της βρετανικής Premiere League.
Στο εξόχως ευκολοδιάβαστο και εξαιρετικά διασκεδαστικό βιβλίο του, που είναι γεμάτο γοητευτικές ποδοσφαιρικές ιστορίες, ο Κοξ αναλύει τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης σε συγκεκριμένες περιόδους, φωτίζοντας την επίδραση κάθε σχολής στον τρόπο που σήμερα παίζεται το ποδόσφαιρο. Κάπως έτσι στο τέλος ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται τον τρόπο με τον οποίον η μοναδική ταυτότητα κάθε έθνους μπορεί να επηρεάσει τη διεθνή εξέλιξη του ποδοσφαίρου κι αυτό παρά το γεγονός ότι σε όλες τις μεγάλες χώρες παίζουν παίκτες κάθε εθνικότητας και δουλεύουν προπονητές σχεδόν κάθε εθνικότητας. Η μεγάλη εικόνα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου των τελευταίων 30 – 35 ετών είναι πραγματικά μαγική, ο Κοξ τη «ζωγραφίζει» αξιόπιστα και ευτυχώς λόγω της τεχνολογίας μπορούμε όλοι να παρακολουθούμε την εξέλιξή της μέσα από τα μέσα ενημέρωσης και κυρίως την τηλεόραση και το Διαδίκτυο. Το βιβλίο «Ανακαλύπτοντας το ποδόσφαιρο» αποτελεί απόδειξη ότι στο δημοφιλέστερο άθλημα στον πλανήτη, που πρωτίστως οι άνθρωποι παρακολουθούν και όσοι μπορούν -κυρίως τα παιδιά- παίζουν, πέρα από το ταλέντο και τον ενθουσιασμό υπάρχουν, πλέον, θέματα που μπορούν να αναλυθούν και να εξηγήσουν γιατί μια χώρα ή μια ομάδα πετυχαίνει και μια άλλη όχι.