Είναι αλήθεια ότι στη Θεσσαλονίκη οι άνθρωποι έχουν σκληραγωγηθεί και γνωρίζουν ότι δεν χρειάζεται να βρέξει και πολύ για να αρχίσουν να μπάζουν νερό τα αστικά λεωφορεία. Τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα αυτό ήταν κανόνας. Διότι εδώ και περίπου δύο χρόνια, από τότε που άρχισε να ανανεώνεται ο στόλος του ΟΑΣΘ και να μπαίνουν νέα λεωφορεία σε λειτουργία, μάλλον αρχίσαμε να… καλομαθαίνουμε και να ξεχνάμε τι συνέβαινε παλαιότερα. Όπως λέει ο Οργανισμός, το 50% του στόλου του αποτελείται, πλέον, από καινούργια λεωφορεία, ποσοστό που αναμένεται να φτάσει στο 100% μέσα στο 2027. Υπάρχουν ωστόσο ακόμα γραμμές που λειτουργούν ως επί το πλείστον με παλιά λεωφορεία. Μία από αυτές είναι η γραμμή 12, της Κάτω Τούμπας. Το καθεστώς εκεί για κάποιον λόγο είναι διαφορετικό, αφού από τα δέκα λεωφορεία που εκτελούν το δρομολόγιο «ΚΤΕΛ-ΚΑΤΩ ΤΟΥΜΠΑ» η πλειονότητά τους είναι παλαιού τύπου. Τα παράθυρα δεν κλείνουν καλά, η οροφή μπάζει ενώ ο ήχος της μηχανής που μουγκρίζει σαν… μουλάρι που ανεβαίνει το Έβερεστ είναι ικανός να τρελάνει τους επιβάτες. Όποιος παίρνει, λοιπόν, τη γενναία απόφαση να καθίσει δίπλα στο παράθυρο αν και… σκληραγωγημένος δεν περιμένει ότι θα του συμβεί αυτό που συνέβη χθες. Διότι ενώ ήδη πασχίζει να μείνει ψύχραιμος, αφού στο αστικό γίνεται ο κακός χαμός από κόσμο, αίφνης αισθάνεται τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν στο σώμα του σαν κινεζικό βασανιστήριο -aka το μαρτύριο της σταγόνας. Η φωτογραφία που τραβήχτηκε χθες είναι η απόδειξη.
Αυτό που αναρωτιέται κανείς δεν είναι τόσο το ότι ακόμη και σήμερα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κυκλοφορούν απαρχαιωμένα λεωφορεία, που δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε καν ότι οι επιβάτες δεν θα γίνονται μούσκεμα όταν έξω βρέχει. Διότι υπάρχουν και καλά λεωφορεία που εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς μετακινήσεις. Στις άλλες γραμμές, όχι στο 12. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς: προς τι αυτή η απαξίωση στη συγκεκριμένη γραμμή, που εξυπηρετεί πυκνοκατοικημένες περιοχές της πόλης; Γιατί άλλες γραμμές στο ανατολικό κομμάτι του πολεοδομικού συγκροτήματος, εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο, λειτουργούν αποκλειστικά με καινούργια οχήματα, ενώ η γραμμή του 12 έχει μένει πίσω; Είναι στρατηγικός σχεδιασμός; Είναι αβλεψία; Ίσως τελικά δεν έχει και πολλή σημασία, αφού μέχρι το φθινόπωρο το πρόβλημα θα έχει λυθεί, καθώς ο ΟΑΣΘ έχει ανακοινώσει ότι έως τον Ιούνιο θα παραλάβει 50 ολοκαίνουργια αρθρωτά ηλεκτρικά λεωφορεία, κάποια εκ των οποίων θα δρομολογηθούν και στη γραμμή 12. Μόλις γίνουν οι απαραίτητες δοκιμές για την εύρυθμη λειτουργία τους αναμένεται να βγουν στους δρόμους. Από φθινόπωρο λοιπόν -εποχή που βρέχει κάμποσο- τέλος τα… νερά και στο 12άρι.
Τα επόμενα επεισόδια για το δημοψήφισμα
Εάν νομίζετε ότι με την απόρριψη από το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Θεσσαλονίκης του αιτήματος για τη διενέργεια δημοψηφίσματος η υπόθεση έχει τελειώσει οριστικά, μάλλον κάνετε λάθος. Τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής δηλώνουν αποφασισμένα να συνεχίσουν τις ενέργειές τους, αυτή τη φορά μέσω προσφυγών. Αρχικά η Οργανωτική Επιτροπή σχεδιάζει να προσφύγει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας Θράκης, από την οποία εγκρίνονται όλες οι αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων άρα και αυτή με την οποία απορρίφθηκε το δημοψήφισμα. Και έπεται συνέχεια, με την προσφυγή ακόμα και στον Συνήγορο του Πολίτη. Τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής επέμειναν στην κρίσιμη συνεδρίαση της περασμένης Τετάρτης, που επικράτησαν υψηλοί τόνοι, ότι ο τρόπος που κινήθηκαν για τη συγκέντρωση των 23.214 υπογραφών ήταν απολύτως διαφανής. Πάντως ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, ακόμα και πριν την ονομαστική ψηφοφορία, εμφανίστηκε συναινετικός, καλώντας τους δημοτικούς συμβούλους να ξεπεραστούν οι όποιες εντάσεις και να προχωρήσουν στα όσα έχουν κατακτηθεί έως τώρα για τη ΔΕΘ. Μάλιστα, πρότεινε στην προγραμματική σύμβαση που πρόκειται να υπογραφεί με τη ΔΕΘ να υπάρχει ο όρος πως εάν δεν προχωρήσουν όλα όσα έχουν συμφωνηθεί για το σχέδιο ανάπλασης και το μητροπολιτικό πάρκο, να μη δίνεται η σύμφωνη γνώμη του δήμου Θεσσαλονίκης.
Αρνάκι για… μυρωδιά
Μόνο ως ανησυχητικές θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος τις εκτιμήσεις του ΙΝΚΑ (Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας) για τις μεγάλες ανατιμήσεις έως και 20% που θα συνοδεύσουν το πασχαλινό τραπέζι. Σε σχεδόν μισό (κατώτατο) μισθό (412,29 ευρώ) εκτιμάται πως θα ανέλθει το κόστος ενός παραδοσιακού τραπεζιού (Ανάσταση και Κυριακή του Πάσχα) για μια οικογένεια 6 έως 8 ατόμων. Και κάπως έτσι, λίγο οι συζητήσεις για τις ανατιμήσεις, όσες δεν είναι ορατές ακόμη στα ράφια, λίγο η ευλογιά και η παραφιλολογία που την ακολουθεί, κάνουν, επί του παρόντος, διστακτικούς τούς Θεσσαλονικείς για παραγγελίες του παραδοσιακού οβελία στα κρεοπωλεία. Μάλιστα εκπρόσωποι κρεοπωλών κάνουν λόγο για μειωμένη ζήτηση σε σχέση με πέρυσι που αγγίζει το 50%! Πάντως για να παροτρύνουν τους καταναλωτές σε προπαραγγελίες σπεύδουν να προσθέσουν πως αν μέχρι τη Μεγάλη Δευτέρα οι καταναλωτές δεν το κάνουν τότε δεν αποκλείεται το πασχαλινό τους τραπέζι να έχει ως πρωταγωνιστές άλλα είδη κρεάτων, καθώς τα κρεοπωλεία δεν θα έχουν προμηθευτεί τις ποσότητες που θα χρειαστούν για να ικανοποιήσουν τους πελάτες τους. Πάντως μιας και μιλάμε για τιμές το Σάββατο του Λαζάρου -δηλαδή αύριο- είναι αυτό που καθορίζει ως είθισται τις τιμές και πιο συγκεκριμένα το μεγάλο παζάρι που γίνεται στο Κιλκίς μεταξύ εμπόρων και κτηνοτρόφων. Η αλήθεια είναι πως η τιμή του οβελία έχει ξεκινήσει -και χωρίς ιδιαίτερη ζήτηση- τις …υψηλές πτήσεις, αγγίζοντας περί τα 17,5 ευρώ το κιλό. Αν λοιπόν η αργοπορία στις παραγγελίες συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες και μάλιστα συνδυαστεί και με τσουχτερές τιμές, καθώς κάποιοι δεν αποκλείουν τα αμνοερίφια να φτάσουν ακόμη και τα 20 ευρώ το κιλό, τότε είναι πολύ πιθανόν φέτος το αρνάκι να είναι μόνον για… μυρωδιά.
Θεσσαλονικιός από… Ισπανία
Η Θεσσαλονίκη είναι η αγαπημένη πόλη του Ισπανού Chief Technical Officer της Fraport Greece, Sergio Ocampo, στην Ελλάδα, όπως αποκάλυψε στη Voria.gr στο περιθώριο εκδήλωσης της εταιρείας στο «Μακεδονία». Ο λόγος; Η αρχιτεκτονική στο κέντρο της του θυμίζει… Ισπανία. Μάλιστα, είναι η τρίτη φορά που επισκέπτεται την πόλη και κάθε φορά τού φαίνεται πιο οικεία. Ίσως αυτός ήταν ένας από τους λόγους του ενθουσιασμού του για το ότι το πενταετές στρατηγικό πλάνο της πράσινης μετάβασης της Fraport Greece στο σύνολο του δικτύου της ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος κατάγεται από τη Galicia, αλλά συχνά, όπως είπε, του λένε πως μοιάζει με Έλληνα.
Τα deadlines του Τραμπ και η PAXIsraelana
Περισσότερο εύκολο θα ήταν να προβλέψει κάποιος το τέλος ενός επεισοδίου από την πάλαι ποτέ εξαιρετικά πετυχημένη τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας «The TwilightZone» (Η ζώνη του Λυκόφωτος», που είχε συνεχείς ανατροπές, μέχρι το παρά πέντε, παρά τις επόμενες κινήσεις του Αμερικανού Πρόεδρου με όσα γίνονται στη Μέση Ανατολή. Κι αυτό γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ άλλα λέει στις 4:00, άλλα στις 14:00 και μάλιστα στο ίδιο 24ωρο. Παρόλα αυτά κι ενώ διεθνώς όλοι οι ειδικοί, ακόμη κι οι «παροικούντες στην (δική του) Ιερουσαλήμ», δηλ. στον Λευκό Οίκο προσπαθούν να εξηγήσουν τις δηλώσεις για το πόσο θα κρατήσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράν, άκρη δεν βγάζουν. Τελικώς όμως κι αυτό το λέμε, φυσικά με τις όποιες επιφυλάξεις, ο Τραμπ όταν κάνει λόγο που σε δύο ή τέσσερις εβδομάδες ξέρει μάλλον πολύ καλά τι λέει.
Ο Κώστας Λάβδας, Καθηγητής Ευρωπαϊκής και Συγκριτικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, εξηγούσε χτες σε ραδιοφωνική εκπομπή, πως ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ανάμεσα στα άλλα στην πίσω άκρη το μυαλό του ένα… deadline για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή τις 60 ημέρες. Αυτό συμβαίνει σύμφωνα με τον Καθηγητή γιατί τόσο μπορεί να διαρκέσει η εμπλοκή των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή, ως «στρατιωτική επιχείρηση» κι όχι ως «πολεμική» χωρίς να έχει πάρει την έγκριση του Κογκρέσου, όπως και δεν έκανε στην περίπτωση της Τεχεράνης. Μόνον υπό εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επεκταθεί για άλλες 30 ημέρες. Όποτε βιάζεται ο Τραμπ για την όποια εξέλιξη στην περιοχή, αφού έχει μπροστά του ακόμη έναν πολύ σημαντικό (πολιτικό) σκόπελο που λέγεται ενδιάμεσες εκλογές και έχουν εξαιρετική σημασία για την διακυβέρνηση των ΗΠΑ. Παράλληλα, όπως εξηγούσε ο κ. Λάβδας, με δεδομένο ότι αυτή η στρατιωτική επιχείρηση στην Μέση Ανατολή γίνεται πάντα με τη συνεργασία του Τελ Αβίβ, είναι μεγάλη ευκαιρία για το Ισραήλ, ακόμη κι εάν αποχωρήσουν οι ΗΠΑ με όποιον τρόπο από τη ζώνη των συγκρούσεων, να καταφέρει να εδραιώσει το Ισραήλ κι ο Νετανιάχου τον ρόλο του «τοποτηρητή των ΗΠΑ» στην περιοχή εδραιώνοντας την… PAX Israelana… Κι ο νοών νοείτω, ή ας κάνουμε τον σταυρό μας, μέρες που έρχονται κι ας δούμε την κατάπαυση του πυρός που κοστίζει σε ζωές, σε υποδομές και βεβαίως με συνέχεια στην παγκόσμια οικονομία, μα και την δική μας.
Μυστήριο του… σύμπαντος
Εδώ και αρκετούς μήνες, μπροστά από τον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων, που είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, έχουν τοποθετηθεί αντικριστά δύο όμορφα παγκάκια, καθώς στους γύρω δρόμους αρκετοί κάτοικοι κατεβάζουν τα παιδιά τους για να διασκεδάσουν με παιχνίδια αλάνας και ξαποσταίνουν εκεί, ενώ αρκετές φορές στα παγκάκια κάθονται και περαστικοί. Η γειτονιά, άλλωστε, έχει ομορφύνει αρκετά τα τελευταία χρόνια και πολλοί επισκέπτονται τα μαγαζάκια που υπάρχουν στην περιοχή. Όπως φαίνεται στη φωτογραφία, το ένα από τα δύο παγκάκια έχει εδώ και καιρό γείρει προς τα μπρος. Προφανώς κάποιοι επιτήδειοι το χάλασαν, ξηλώνοντας τα παξιμάδια που το στήριζαν στο έδαφος. Το γιατί να προβούν σε αυτόν τον βανδαλισμό θα παραμείνει στα ανεξήγητα του σύμπαντος! Κι αν κάποιος καλοπροαίρετος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αυτό έγινε… κατά λάθος, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα από το γεγονός ότι λίγες ημέρες αργότερα συνέβη ακριβώς το ίδιο και στο απέναντι παγκάκι. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Άλλωστε κι εμείς αναρωτιόμαστε, ποιους και πώς μπορεί να ενοχλούσαν τα δύο παγκάκια στα οποία ξαποσταίνει τόσος κόσμος και αποφάσισαν να τα χαλάσουν; Είπαμε, αναπάντητο μυστήριο του σύμπαντος!
