Το πρόσφατο περιστατικό στη Ροτόντα ήρθε γι' ακόμη μια φορά να αναδείξει ότι όλοι σε αυτή τη χώρα γνωρίζουμε τα κακώς κείμενα, όμως κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να τα διορθώσει. Απλώς περιμένουμε να συμβεί το χειρότερο –νομοτελειακά θα συμβεί- και μετά σπεύδουμε να κάνουμε αναλύσεις, να παριστάνουμε τους ειδήμονες και τελικά να κάνουμε κάποιες περιστασιακές παρεμβάσεις, ώσπου να επαναληφθεί το... κακό.
Η Ροτόντα είναι περιοχή διακίνησης ναρκωτικών. Όποιος πει ότι δεν το γνωρίζει η Αστυνομία, λέει ψέματα. Αν η Αστυνομία ισχυριστεί ότι δεν το ξέρει τότε ας πιαστούμε χέρι χέρι να πάμε να πέσουμε όλοι μαζί στο Θερμαϊκό.
Οι καταστηματάρχες στην περιοχή γνωρίζουν ακόμη και πρόσωπα και πράγματα. Δείχνουν ακόμη και στον τελευταίο περαστικό ποιον να αποφύγει για να μην έχει μπλεξίματα. Κανονικό γκέτο δηλαδή. Κάπως έτσι ξεκίνησε να μετατρέπεται σε φωλιά παραβατικότητας κάποτε το κέντρο της Αθήνας.
Να τα καλά τώρα κι εδώ στη Θεσσαλονίκη. Στην καρδιά της πόλης. Αν επιτρέψει η Αστυνομία -και μόνον αυτή- να δημιουργηθεί ένα τέτοιο γκέτο, τότε θα απαιτηθούν πάρα πολλά χρόνια και επιχειρήσεις ανάλογες της πρωτεύουσας για να «καθαρίσει» η περιοχή, που μετά θα χρειαστεί γενναίες παρεμβάσεις για να αναγεννηθεί.
Θέλουμε να συμβεί κάτι τέτοιο; Προφανώς όχι. Προφανώς και κανείς δε θέλει να δημιουργηθούν γκέτο στην καρδιά της πόλης. Σε μια περιοχή που έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον από τη μια κι από την άλλη συγκεντρώνει πολλές κατοικίες.
Δεν είναι μόνον οι «ανεκτικοί» νέοι και φοιτητές, που μένουν στην περιοχή. Είναι και πολλές οικογένειες και πολλοί Θεσσαλονικείς που μένουν δεκαετίες εκεί και νιώθουν ότι έχασαν τη γειτονιά τους. Όπως ακριβώς νιώθουν ότι χάνουν την πόλη τους.
Οι γειτονιές προφανώς και αλλάζουν, εξελίσσονται (θετικά ή αρνητικά), μεταμορφώνονται. Δε μετατρέπονται όμως σε περιοχές διακίνησης ναρκωτικών ή σε περιοχές στις οποίες κάνουν κουμάντο συμμορίες ή υπάρχει εκτεταμένη παραβατικότητα και εγκληματικότητα ή περιοχές που διώχνουν αντί να προσελκύουν.
Σκεφτείτε ότι μιλάμε για μια περιοχή, στην οποία υπάρχουν σημαντικότατα μνημεία της Θεσσαλονίκης, που μπορεί να είναι τουριστική, με το πανεπιστήμιο να έχει ανοιχτή την πόρτα του εκεί, με ένα νοσοκομείο και με μια από τις κεντρικότερες αρτηρίες της Θεσσαλονίκης να τη διέρχεται.
Στη Ροτόντα χτυπά η καρδιά της πόλης. Είναι από τις πιο «ζωντανές» περιοχές του κέντρου για πάρα πολύ μεγάλο αριθμό κατοίκων της Θεσσαλονίκης. Και μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες ζώνες της Θεσσαλονίκης. Δεν μπορεί να αφεθεί αυτή η περιοχή στα χέρια παρανόμων. Κι όμως το καταφέραμε.
Η κατάσταση δεν είναι ακόμη μη αναστρέψιμη. Υπάρχουν περιθώρια και δεν εννοώ αναγκαστικά να αρχίσουν οι «επιχειρήσεις – σκούπα», αν και αυτές είναι αρχικώς χρήσιμες για να αποκατασταθεί η τάξη. Εννοώ μια μόνιμη αστυνομική παρουσία, που θα λειτουργήσει αποτρεπτικά στα «πηγαδάκια» των διακινητών. Θα τους διώξει με το... καλό. Προφανώς και θα βρουν άλλα στέκια. Αλλά αυτή είναι η μοίρα των μεγαλουπόλεων και ειδικά του κέντρου τους.
Όσοι έχουν περπατήσει στα στενά της Γραν Πλας των Βρυξελλών μετά τα μεσάνυχτα βλέπουν πεσμένους ναρκομανείς στο δρόμο, όμως τον διακινητή, τον έμπορο, το βαποράκι δεν τον βλέπουν. Και συνάμα βλέπουν έντονη την αστυνομική παρουσία. Δεν αποτρέπει αποτελεσματικά το εμπόριο ναρκωτικών, δεν επιτρέπει από την άλλη όμως και τη δημιουργία γκέτο.
Στην περιοχή της Ροτόντα η κατάσταση ξέφυγε εδώ και καιρό. Περνάς και ακούς κάποιον να σου προτείνει να αγοράσεις ναρκωτικά. Σε μια τυχαία διέλευση... Νέοι γονείς και ηλικιωμένοι δεν διανοούνται να κυκλοφορήσουν με τα παιδιά τους στις πλατείες και στα δρομάκια.
Η παρέμβαση Πολιτείας και Αυτοδιοίκησης είναι αναγκαία και μάλιστα άμεσα. Να μην καταστεί η Ροτόντα απλησίαστη περιοχή μόλις πέσει το σκοτάδι. Να μην αφήσουμε τη Ροτόντα στο έλεος των παρανόμων. Να μη διώξουμε τους κατοίκους. Να μη χαρίσουμε ένα τοπόσημο στους σύγχρονους «κατακτητές». Απαιτούνται μέτρα άμεσα.