Πλήρης ήταν ο αιφνιδιασμός στην ΟΛΘ ΑΕ από την απόφαση του ΤΑΙΠΕΔ να ακυρώσει ξαφνικά τον διαγωνισμό για την παραχώρηση σε ιδιώτη του λιμανιού του Βόλου, τον οποίο είχε κερδίσει -και μάλιστα με άνεση, αφού έδωσε προσφορά διπλάσια από τον δεύτερο- η εταιρεία που διαχειρίζεται το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Όπως εκτιμάται, οι λόγοι της απόφασης του ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο επισήμως επικαλείται νέα δεδομένα που δημιούργησε στο λιμάνι του Βόλου η κακοκαιρία Daniel, η οποία έπληξε με πρωτοφανή σφοδρότητα τη Θεσσαλία τον Σεπτέμβριο του 2023, ενδεχομένως και να σχετίζονται με γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς λόγους. Οι εξελίξεις στον πλανήτη και ειδικότερα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Κασπίας Θάλασσας με τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν αφήνουν ανεπηρέαστο -και επομένως ούτε αδιάφορο- κανέναν. Ειδικότερα στη Θεσσαλία, όπου εδρεύουν ελικόπτερα και drones του ΝΑΤΟ, η πρόσβαση θεωρείται καθοριστική. Όπως, λοιπόν, συμβαίνει -για τους ίδιους και άλλους λόγους- στην Αλεξανδρούπολη και στην Καβάλα, δεν αποκλείεται το λιμάνι του Βόλου να αξιοποιηθεί από το ελληνικό κράτος διαφορετικά, χωρίς συνολική, αλλά μόνο επί μέρους παραχώρηση. Αυτό θα το δούμε σύντομα. Βέβαια, ένα εύλογο ερώτημα είναι το γιατί τώρα. Γιατί δηλαδή δεν έγινε μια αντίστοιχη ενέργεια όλο το προηγούμενο διάστημα, εν μέσω του ψυχροπολεμικού κλίματος μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας, και γίνεται σήμερα που οι δύο υπερδυνάμεις όχι απλώς αποκαθιστούν τις σχέσεις τους αλλά δείχνουν να βαδίζουν σε απόλυτο συντονισμό.
Παράλληλα, εκείνο που μένει να φανεί είναι αν και ποια θα είναι η επίπτωση στη χρηματιστηριακή πορεία της μετοχής της ΟΛΘ, αφού ως γνωστόν τα χρηματιστήρια καταγράφουν και αποτιμούν πρωτίστως τις προοπτικές, τις οποίες ενίοτε προεξοφλούν. Χθες, πάντως, έληξε τυπικά η ξεπερασμένη εκ των πραγμάτων δημόσια προσφορά του γαλλικού ομίλου Ντρέιφους για την απόκτηση του 21% των μετοχών της ΟΛΘ ΑΕ που βρίσκονται σε διασπορά, οπότε από σήμερα θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Δηλαδή ποιες είναι οι προθέσεις των Ντρέιφους, οι οποίοι σε πρώτη φάση το μόνο που κατάφεραν είναι να αποκτήσουν ποσοστό που πλησιάζει το 3% των μετοχών του λιμανιού. Ο Ιβάν Σαββίδης, όπως έδειξε και η στάση του μετά τη δημόσια πρόταση των Ντρέιφους, είναι σκληρός παίκτης και δύσκολα θα εγκαταλείψει το σημαντικότερο asset του στην Ελλάδα, που είναι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ειδικά δε τώρα που η γεωπολιτική κατάσταση δείχνει να αλλάζει. Από την άλλη, βέβαια, πολλά θα εξαρτηθούν από τις προθέσεις του ελληνικού δημοσίου, το οποίο -όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Βόλου- σε κρίσιμες υποδομές της χώρας έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Ακριβή μου… Φραπεδούπολη
Μια παλιά διαφήμιση έλεγε… «είμαι μακαρονάς! Τι να κάνουμε;». Τελικά πέρα από διαχρονικοί «μακαρονάδες» οι Έλληνες, και δη οι Θεσσαλονικείς, είναι εθισμένοι και στον καφέ. Εξ΄ ου και το προσωνύμιο Καφεδούπολη ή Φραπεδούπολη. Άλλωστε, η καθημερινή εικόνα των καφέ της πόλης αποτελεί αξιόπιστη απόδειξη. Τα παρακάτω νούμερα κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Ο συνολικός τζίρος της αγοράς καφέ στην Ελλάδα εκτιμάται περίπου στα 4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 500 εκατ. ευρώ αφορούν την εντός σπιτιού κατανάλωση και τα 3,5 δισ. ευρώ την εκτός σπιτιού, με όγκο κατανάλωσης γύρω στις 40.000 τόνους τον χρόνο. Και όλα αυτά την ώρα που οι τιμοκατάλογοι, τους οποίους έχουν στείλει από τις αρχές του έτους στα σούπερ μάρκετ οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εισαγωγή, παραγωγή και εμπορία του δημοφιλούς προϊόντος, περιλαμβάνουν αυξήσεις από 10% έως και 30%. Όσο, δε, για τα καφέ της Θεσσαλονίκης εκεί οι τιμές ποικίλουν και μοιάζουν με ασανσέρ, καθώς μπορεί ένα καπουτσίνο να φτάσει να κοστίζει ακόμη και 6 -ολογράφως έξι- ευρώ, αν το μαγαζί που τον σερβίρει βλέπει θάλασσα. Για την ώρα, όπως λένε γνώστες της αγοράς, η συνολική ζήτηση δεν έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από τις αυξήσεις, αν και διαφαίνεται μια μικρή μετατόπιση της κατανάλωσης από το κανάλι εστίασης στην οικιακή κατανάλωση. Πράγμα που μοιάζει λογικό καθώς είναι διαφορετικό να δώσει ο καταναλωτής για μια συσκευασία εσπρέσο, με 10 κάψουλες, περίπου 5 ευρώ (το ποσό διαφοροποιείται κατά τι προς τα πάνω ή προς τα κάτω) ανάλογα με την εταιρεία και άλλο 5 ή 6 ευρώ για έναν καπουτσίνο, όσο εύγευστος και αν είναι…
Η γαστρονομία του Βούγια
Ένα παράπονο αναφορικά με τη γαστρονομία εξέφρασε πριν από λίγες ημέρες στα γαστρονομικά βραβεία Flag που έγιναν στην Καλαμαριά ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Σπύρος Βούγιας. Όπως είπε, «όταν ήμουν νεότερος έλεγα ότι θα αρχίσω να ασχολούμαι με τη γαστρονομία στα 40. Πέρασα τα 40 και είπα στα 50. Πέρασα τα 50 και έφτασα 60. Τώρα στα 70 είπα να ξεκινήσω να ασχοληθώ σοβαρά με τη γαστρονομία της πόλης». Και όπως παραδέχθηκε το απολαμβάνει. Καλή η επαγγελματική και η πολιτική καριέρα, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να απολαμβάνουμε, όσο μπορεί ο καθένας, αυτά που προσφέρει η πόλη μας, ο κάθε τόπος όπου ζούμε ή βρισκόμαστε. Και η Θεσσαλονίκη στο γαστρονομικό πεδίο, που εκτείνεται από το street food μέχρι την υψηλή γαστρονομία, έχει να προσφέρει πολλά.
Χαρά στο παιδικό Χωριό SOS
Χαμόγελα σκόρπισαν χθες Τσικνοπέμπτη το μεσημέρι εθελοντές από το Σώμα Σαμαρειτών, Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Περιφερειακού Τμήματος Θεσσαλονίκης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, οι οποίοι βρέθηκαν στο παιδικό Χωριό SOS στο Πλαγιάρι. Οι εθελοντές του ΕΕΣ ήταν ντυμένοι σούπερ-ήρωες και με τα αποκριάτικα δρώμενά τους πρόσφεραν ξεχωριστή εμπειρία στα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί, δίνοντας χαρά και ενισχύοντας τη δημιουργικότητά τους. Για τους ίδιους λόγους και με τους ίδιους στόχους την επόμενη Πέμπτη, λίγο πριν την κορύφωση της φετινής αποκριάς το σαββατοκύριακο της Καθαράς Δευτέρας, οι εθελοντές του ΕΕΣ θα βρεθούν στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Θεσσαλονίκης «Άγιος Στυλιανός».
Ο γρύπας που επιστρέφει
Μισό αιώνα και κάτι χρόνια μετά, η χάλκινη κεφαλή γρύπα, ένα σπουδαίο αρχαιολογικό εύρημα, που εκτίθεται από το 1972 στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, επιστρέφει στην Ελλάδα. Παραδίδεται τη ερχόμενη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2025 στην υπουργό Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, σε ειδική τελετή που θα γίνει στο αμερικανικό Μουσείο.
Η χάλκινη κεφαλή, που χρονολογείται στο τρίτο τέταρτο του 7ου π.Χ. αιώνα, προέρχεται από τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, όπου βρέθηκε το 1914 και χάθηκε μυστηριωδώς τη δεκαετία του 1930 -ήδη από το 1937-38 ήταν γνωστό πως δεν βρίσκεται πλέον στο Μουσείο Αρχαίας Ολυμπίας-, ενώ φαίνεται πως πέρασε από εμπόρους και συλλέκτες μέχρι να φτάσει το 1972 στη Νέα Υόρκη, μέσω κληροδοτήματος.
Το εύρημα είναι ένα από τα ωραιότερα γλυπτά του είδους του. Του λείπει το ένα αφτί, το οποίο έχει σπάσει και τα μάτια, που ήταν ένθετα αλλά έχουν χαθεί, ενώ με έναν όμοιό του (που δεν έχει βρεθεί) αποτελούσαν τις λαβές ενός χάλκινου λέβητα (καζάνι). Τέτοιοι λέβητες χρησιμοποιούνταν κατά την αρχαιότητα, στηριζόμενοι σε τρίποδες ή κωνικές βάσεις, για να προσφέρονται αναθήματα στους θεούς. Εκτός από τον γρύπα, την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί τελετή επαναπατρισμού 11 ακόμη αρχαίων αντικειμένων στην έδρα της Εισαγγελίας της Νέας Υόρκης κατόπιν απόφασης που έλαβε η Εισαγγελία. Πριν από την τελετή θα γίνει η παρασημοφόρηση του Βοηθού Εισαγγελέα Νέας Υόρκης, του ελληνικής καταγωγής, Μάθιου Μπογδάνος, με το παράσημο του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα».