Με το ψυχρό κύμα του καιρού να υποχωρεί από σήμερα η αίσθηση της άνοιξης επιστρέφει και θα γίνει απολύτως κατανοητή το προσεχές τετραήμερο Σάββατο με Τρίτη, που λόγω 25ης Μαρτίου προσφέρεται για αποδράσεις. Μέχρι τότε θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει σήμερα στη συνεδρίαση της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής για τον Χρ. Τριαντόπουλο. Ο πρώην υφυπουργός έχει ζητήσει να παραπεμφθεί απευθείας στην τακτική δικαιοσύνη, αίτημα που αναμένεται να γίνει αποδεκτό, παρά την αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Προφανώς ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά και Πλεύση Ελευθερίας ήθελαν μια διαδικασία με διάρκεια, που θα εξελίσσονταν -όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις- σε καθημερινό τηλεδικαστήριο. Με υψηλούς τόνους, αλλά χωρίς ενδιαφέρον για τους πολλούς.
Ο Ανδρέας του… πρώιμου Βενιζέλου
Σχεδόν εξομολογητικό ύφος είχε η συζήτηση -τουλάχιστον στην αρχή- του Αλέξη Παπαχελά με τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, στη λήξη του 8ου συνεδρίου του Κύκλου Ιδεών σε συνεργασία με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και θέμα «Η καμπύλη της Μεταπολίτευσης (1974-2024)».
Η κουβέντα ξεκίνησε με τις αναφορές του κ. Βενιζέλου στο μακρινό 1974, όταν ήταν 17 χρόνων και συμμετείχε στους πανηγυρισμούς για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας με ένα πανωφόρι ναυτικό σταυρωτό, «από εκείνα τα μπλε τα μάλλινα», κι όχι με το... ένδυμα της εποχής, το χακί αμπέχονο.
Στις εξετάσεις του Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς ο Ευάγγελος Βενιζέλος πέρασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, αλλά επειδή αργούσε η έναρξη των μαθημάτων, παρακολουθούσε εκείνα της Φιλοσοφικής. Όπως θυμήθηκε «Νέα ελληνική λογοτεχνία διδάσκει ο Γ. Π. Σαββίδης και την ημέρα που πέθανε ο Κώστας Βάρναλης ήταν όλα τα ακροατήρια όλων των τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής και κάποιοι λίγοι της Νομικής». Για να συνεχίσει: «Στη συνέχεια διασταυρώνομαι με τη γενιά του Πολυτεχνείου και ο πρώτος πολιτικός σχηματισμός στον οποίο μετέχω, ήδη από τον Οκτώβριο του 1974, είναι το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα Νέων, το οποίο είναι αυτόνομο και βεβαίως μοιραία περιθωριακό, αλλά συναντώ εκεί πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Ένα πρόσωπο, το οποίο έχει παραμείνει στην πολιτική ζωή είναι ο Σπύρος Βούγιας. Εμείς αποκτούμε μία σχέση με τις Νέες Δυνάμεις, με τον Δημήτρη Τσάτσο, τον Γ. Α. Μαγκάκη, τον Μπάμπη Πρωτόπαπα…». Όταν ρωτήθηκε για το πώς έβλεπε τον Ανδρέα Παπανδρέου σε εκείνη την πρώιμη φάση παραδέχτηκε «πολύ επιφυλακτικά, γιατί εμείς ήμαστε πεπεισμένοι ευρωπαϊστές, δημοκράτες και σοσιαλιστές λέγαμε την εποχή εκείνη για ό,τι σήμαινε ο όρος, αλλά πάντως δημοκράτες σοσιαλιστές και ευρωπαίοι. Άρα το πρότυπό μας είναι κάτι που δεν υπάρχει στην Ελλάδα και δεν προσφέρεται στην Ελλάδα».
Εαρινή σύναξη δημάρχων
Μπορεί χθες να είχαμε την πιο κρύα μέρα του Μαρτίου ωστόσο ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και ιδανικός για χαλάρωση. Έτσι τρεις δήμαρχοι από τα δυτικά, ο Λευτέρης Αλεξανδρίδης δήμαρχος Κορδελιού – Ευόσμου, ο Δημήτρης Ασλανίδης δήμαρχος Παύλου Μελά και ο Παντελής Τσακίρης δήμαρχος Ωραιοκάστρου, ανηφόρησαν προς Λαγκαδά μεριά, όπου τους υποδέχθηκε ως καλή οικοδέσποινα η δήμαρχος Νίκη Ανδρεάδου.
Η συζήτηση σε αυτή την… εαρινή σύναξη δημάρχων - για να παραφράσουμε τον τίτλο της ταινίας του Δήμου Αβδελιώτη «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων» - αφορούσε την επικαιρότητα και τα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής ευθύνης τους, αφού τα όρια των δήμων τους σε πολλά σημεία εφάπτονται. Όπως αποδείχθηκε από την κουβέντα τα προβλήματα δεν τελειώνουν. «Μεταξύ τυριού και αχλαδιού συζητήσαμε τρέχοντα ζητήματα της αυτοδιοικητικής επικαιρότητας με συναδέλφους Δημάρχους εδώ στον φιλόξενο Λαγκαδά», έγραψε για τη συνάντηση η κ. Ανδρεάδου ανεβάζοντας και το σχετικό φωτογραφικό… ντοκουμέντο. «Τα προβλήματα μπορεί να είναι πολλά, η διάθεση για επίλυσή τους όμως είναι δεδομένη από όλους. Η ενότητα μπορεί να επιφέρει πολλά θετικά για τις τοπικές μας κοινωνίες και εργαζόμαστε εντατικά και δημιουργικά» συμπληρώνει στην ανάρτησή της.
Οι καταγγελίες του Βούλη
Στα… κάγκελα για παραλογισμούς του αναπτυξιακού νόμου, όπως τους χαρακτηρίζει, βρίσκεται η Voulis Chemicals, η εταιρία παραγωγής χημικών του Γεδεών Βούλη που εδρεύει στη Νάουσα. Ειδικότερα, ενώ έλαβε προέγκριση για επενδυτικό σχέδιο για νέα παραγωγική μονάδα στο πλαίσιο σχετικού αιτήματος που υπέβαλε στο ΥΜΑΘ προς υπαγωγή στον αναπτυξιακό νόμο, είδε τελικά το όνομά της να… κόβεται από τους οριστικούς πίνακες. Διαπίστωσε, μάλιστα, πως την ίδια στιγμή έλαβαν έγκριση επιχειρήσεις με μικρότερες βαθμολογίες από το 83 που είχε πάρει εκείνη, επιχειρήσεις από άλλες περιφέρειες. Η εταιρεία στην αρχική αξιολόγηση είχε βρεθεί με το 83 στην έβδομη θέση, μετά τις ενστάσεις έπεσε στην 13η, ήταν όμως και πάλι επιλέξιμη, όπως τονίζει ο πρώην -και πλέον επίτιμος- αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), αλλά από τον οριστικό πίνακα έκανε… φτερά. Μάλιστα, κάνει λόγο για… μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα, καταγγέλλοντας πως τα κονδύλια «πέταξαν» από την Κεντρική Μακεδονία και κατευθύνθηκαν σε Έβρο και Θεσσαλία, εξαιτίας των καταστροφικών πυρκαγιών και πλημμυρών, στο πλαίσιο ανακατανομής, που αδικεί, όπως επισημαίνει, τις επιχειρήσεις της Κεντρικής Μακεδονίας. Τονίζει δε, πως πέραν του ότι χάθηκαν τα χρήματα από την περιοχή και τις επενδύσεις της, χάθηκαν και θέσεις εργασίας, ενώ στα μάτια των ντόπιων επιχειρηματιών απαξιώθηκε ο αναπτυξιακός νόμος και όλα τα συναρμόδια υπουργεία, με ό,τι αυτό σημαίνει για την αξιοπιστία επόμενων αναπτυξιακών και άλλων νόμων. Πάντως, η εταιρεία συνεχίζει κανονικά με τη δημιουργία της νέας παραγωγικής μονάδας της, απλώς με «περισσότερο αγώνα», καθώς είναι πια συνηθισμένη σε παραλογισμούς, αν και δεν περίμενε, όπως λέει χαρακτηριστικά, «το… πραξικόπημα αυτό, που συνέβη για πρώτη φορά, αφού μέχρι τώρα κονδύλια ανακατανέμονται μόνο εάν δεν έχουν απορροφηθεί».
Τα Τέμπη της Σεμίνας
Δευτέρα απόγευμα και ο χώρος πολιτισμού ΕΝΕΚΕΝ στην Προξένου Κορομηλά γεμίζει ασφυκτικά από κόσμο. Οι καρέκλες δεν επαρκούν και όσοι δεν βρίσκουν να καθίσουν στέκονται όρθιοι ακόμη και στον διάδρομο. Η μεγάλη προσέλευση για μια παρουσίαση βιβλίου είναι εντυπωσιακή «σχεδόν μια πράξη επαναστατική» σχολιάζει η Σεμίνα Διγενή.
Η δημοσιογράφος και συγγραφέας δεν σταματά να γράφει αφιερώσεις επάνω στο βιβλίο της με τίτλο «Το ένδοξο σκοτάδι του Βοτανικού».
Αργότερα, με το αστείρευτο και πηγαίο ταλέντο της, μοιράζει η ίδια πάσες στους καλεσμένους που κλήθηκαν να μιλήσουν για το νέο της πόνημα. Κάνοντας χιούμορ και με την αίσθηση του αυτοσαρκασμού δεν παραλείπει να σχολιάσει την κατάσταση στη δημοσιογραφία.
Παρουσιάζοντας τον δημοσιογράφο, Ηλία Κουτσούκο, λέει πως ο χώρος πάσχει από ανθρώπους που να είναι καλλιεργημένοι, σοβαροί, αντικειμενικοί, σεμνοί, που αντιλαμβάνονται αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο και ξέρουν να τα αποκωδικοποιούν.
Ο ίδιος ο Ηλίας Κουτσούκος σχολιάζει για το βιβλίο λέγοντας πως είναι η ιστορία της ζωής της συγγραφέως, είναι δηλαδή τα Τέμπη της Σεμίνα Διγενή, μια αλήθεια και πηγή αξιοπρέπειας.