Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα!
«Αυτοί που φεύγουν, αυτοί που μένουν…», μας τραγουδούσε μαγικά κάποτε ο Πουλόπουλος στην αξέχαστη δημιουργία των Ζαμπέτα – Καγιάντα. Δεν ξέρουμε βέβαια εάν εννοούσε τους αδειούχους του Αυγούστου και τους υπόλοιπους παραμένοντες, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, εμείς όμως τους ευχόμαστε να περάσουν καλά και ξεκούραστα. Άλλωστε σήμερα ξεκινάει η πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου και στις εργάσιμες μέρες της άδειας το κοντέρ αρχίζει να μετράει από το τρέχον 24ωρο. Με το καλό λοιπόν και τις ευχές μας. Όσο για τους υπόλοιπους, ο ήλιος θα συνεχίσει να βγαίνει και για αυτούς. Ειδικά για όσους επιστρέφουν από σήμερα στους… πάγκους τους. Κι όσο για την ενημέρωση, μάλλον ο αξεπέραστος Ουμπέρτο Έκο που κάποτε έγραψε πως «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις» μάλλον η καθημερινότητα, εντός κι εκτός συνόρων, φαίνεται πως χρόνο με τον χρόνο τον… ξεπερνά. Υπάρχουν πάντα ειδήσεις. Μόνο να ευχηθούμε, κομματάκι δύσκολο εδώ που τα λέμε, να είναι καλές. Γιατί πολλές φορές επιβεβαιώνεται η παράφραση της ρήσης “good news, no news” με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Εικόνες και καταστάσεις που πονούν
Και κάπως έτσι συμβαίνει και στη Μέση Ανατολή. Ξεκάθαρα να πούμε πως η φρίκη δεν συνηθίζεται. Το βλέπουμε αυτό όπου γίνονται πόλεμοι. Οι εικόνες και τα σοκ όσο συχνά πυκνά κι εάν εμφανίζονται σε όλα τα ΜΜΕ παγκοσμίως θα συνεχίζουν να προκαλούν θλίψη και οργή. Έτσι έγινε και το προηγούμενο 48ωρο με το βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα με τον αποστεωμένο Ισραηλινό όμηρο της Χαμάς. Προκάλεσε ρίγη πόνου και αγανάκτησης. Όπως και πολύ περισσότερο από τις εικόνες που μας έρχονται καθημερινά από την ισοπεδωμένη Γάζα από τα ισραηλινά πυρά. Με τους δεκάδες νεκρούς καθημερινά, με τα εκατοντάδες παιδιά που λιμοκτονούν και πεθαίνουν λόγω του αποκλεισμού και με την ανθρωπιστική βοήθεια να παραμένει εγκλωβισμένη εκτός της ζώνης του θανάτου. Σίγουρα δεν εξισώνονται τα δύο γεγονότα. Αλίμονο. Όμως η φρίκη δεν συνηθίζεται κι "ευτυχώς" προκαλεί ακόμη. Τόσο που πραγματικά θα πρέπει να να αναγκάσει να σκύψει με όλες τις δυνάμεις της η διεθνής κοινότητα και να βάλει έναν πραγματικό φραγμό σε όλα όσα συμβαίνουν στην περιοχή. Με απλές δηλώσεις οργής κι αποτροπιασμού διεθνών ηγετών δεν φαίνεται κοντά η πραγματική εκεχειρία. Πράξεις χρειάζονται, άμεσα και ουσιαστικά.
Συγκίνηση για την Αθηνά Παπαχρήστου
Τότε, δυο χρόνια πριν, το 2023, είχε προκαλέσει συγκίνηση στο πανελλήνιο. Χτες κατάφερε να το ξανακάνει με άλλον όμως τρόπο… Ο λόγος για την Αθηνά Παπαχρήστου, τη συνταξιούχο αγρότισσα που είχε μαζέψει με τις οικονομίες μιας ζωής 65.000 ευρώ και τα δώρισε στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου και το ΕΚΑΒ για να αγοράσουν ένα ασθενοφόρο. Όπως είχε πει το έκανε για να ανακουφίσει τους συμπολίτες της στην περιοχή και επειδή χρειάστηκε πολλές φορές η ίδια να διακομισθεί στο Νοσοκομείο της Πάτρας, αλλά δεν υπήρχε διαθέσιμο ασθενοφόρο. Μάλιστα η τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου την είχε τιμήσει σε σχετική εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την πράξη της. Χτες η κ. Αθηνά έφυγε από τη ζωή σκορπώντας συγκίνηση και πάλι στο πανελλήνιο. Εμείς με τη σειρά μας να πούμε συλλυπητήρια στους οικείους της και καλό της ταξίδι.
Ο αντιδήμαρχος και το μποστάνι
Δεν ξέρουμε αν επηρεάστηκε από την αντιδημαρχία του αλλά η νέα προσπάθεια ως «παραγωγός λαχανικών» κρίνεται μάλλον πετυχημένη. Ο λόγος για τον αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος Βασίλη Διαμαντάκη, ο οποίος ανάμεσα από τις υποχρεώσεις του για το πράσινο, τα δέντρα και τις νέες φυτεύσεις στον δήμο Θεσσαλονίκης προσπαθεί να βρει χρόνο και για το μποστάνι του σε περιοχή της ανατολικής Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, πρόσφατα ανάρτησε και φωτογραφία με τα καλούδια που έβγαλε από τον μπαξέ του με τη σημείωση ότι είναι ερασιτέχνης παραγωγός. Πάντως, όπως μαθαίνουμε, όσοι είχαν την τύχη να δοκιμάσουν από τα ζαρζαβατικά που καλλιέργησε ο κ. Διαμαντάκης... τα εγκρίνουν ομόφωνα ως πολύ νόστιμα! Ο ίδιος, πάντως, μιλάει με καμάρι για την προσπάθειά του αυτή!
Χωρίς φαρμακείο και ΑΤΜ
Την ώρα που πολλές περιοχές της χώρας βουλιάζουν από τουρίστες, καθώς είμαστε στο ζενίθ της τουριστικής περιόδου, οι ελλείψεις σε υποδομές και υπηρεσίες καλά κρατούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Παραλίας Κατερίνης, που αποτελεί έναν αγαπημένο προορισμό για Βαλκάνιους. Το συγκεκριμένο μέρος έχει πολλαπλάσιο πληθυσμό το καλοκαίρι σε σχέση με τον χειμώνα. Αυτή την περίοδο, λοιπόν, όσο και αν ψάξει κάποιος για ένα παυσίπονο, μια αλοιφή για τσιμπήματα ή κάποιο άλλο φάρμακο πρέπει να πάει στην Κατερίνη! Διότι σε αυτό το άκρως τουριστικό μέρος φαρμακείο δεν υπάρχει. Ο λόγος είναι ότι μια τέτοια επιχείρηση δεν μπορεί να σταθεί τη χειμερινή περίοδο, λόγω των ελάχιστων μόνιμων κατοίκων. Κατανοητό. Παρ’ όλα αυτά λύση πρέπει να βρεθεί για το καλοκαίρι. Και όχι μόνο για φαρμακείο, αλλά και για Αυτόματο Μηχάνημα Ανάληψης Μετρητών -το γνωστό μας ΑΤΜ-, που επίσης δεν υπάρχει.
Συλλεκτικά τα ελληνικά ΙΧ
Συλλεκτικό είδος θεωρήθηκαν μάλλον τα αυτοκίνητα με ελληνικές πινακίδες που κυκλοφορούσαν το Σαββατοκύριακο στην Εγνατία Οδό από την Καβάλα προς την Αλεξανδρούπολη. Φίλος της στήλης που κυκλοφορούσε στην περιοχή παραξενεύτηκε καθώς είτε τον προσπερνούσαν είτε προσπερνούσε αυτός τους υπόλοιπους στον δρόμο, παρατήρησε πως ελάχιστα ήταν τα αυτοκίνητα με ελληνικές πινακίδες. Τα υπόλοιπα, που ήταν και τα περισσότερα, είχαν πινακίδες από τη Βουλγαρία και την Τουρκία ως επί το πλείστον και λιγότερα από Ρουμανία. Τουρίστες που προφανώς απολάμβαναν το ελληνικό καλοκαίρι και ίσως τις θάλασσές μας και τώρα γυρίζουν στις πατρίδες τους. Ένιωθε ο φίλος σαν να βρισκόταν σε άλλη χώρα. Πάντως σε έναν σταθμό διοδίων κατάφερε κι έβγαλε τη φωτογραφία που μας έστειλε για του λόγου το αληθές.
Οι μικροί Πικάσο από την Κάσο
Η Χρύσα, η Μαρία, ο Μάνος, η Μαρίνα, η Αλεξάνδρα, ο Μηνάς, η Χριστίνα, ο Τάσος, ο Μιχάλης, η Μαίρη, ο Μανώλης, η Νάσια, ο Δημήτρης και τα άλλα παιδάκια, όλα μαζί μια όμορφη παρέα (και οι μεγάλοι από κοντά!), για 8η συνεχόμενη χρονιά πραγματοποίησαν τη δράση «ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΠΙΚΑΣΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΣΟ». Τα πινέλα πήραν φωτιά!
Κάθε απόγευμα στην Κάσο γίνεται ένα υπέροχο παιδικό πολύχρωμο ταξίδι γεμάτο φαντασία, φωνές, δημιουργίες, όνειρα, γέλια, απίθανες ατάκες από τα παιδιά και τους μεγάλους (και αυτοί παιδιά αισθάνονται) με μοναδικό στόχο να ζωγραφίσουν όσο περισσότερα βότσαλα από το αγαπημένο τους νησί για καλό σκοπό. Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι απίθανες δημιουργίες από καραβάκια, λουλούδια, ψαράκια, θέματα με σχέση το αγαπημένο τους νησί, τη θάλασσα κλπ. Έτσι λοιπόν η δημιουργική προσπάθεια των μικρών Πικάσο θα αξιοποιηθεί σε ένα ωραίο και κεφάτο Bazaar-Party στην παραλία Κοφτερή στις 7/8 στις 6:30 το απόγευμα.
Τα χρήματα από τις εισπράξεις της προσπάθειας αυτής θα δοθούν, όπως γίνεται κάθε χρόνο, για καλό σκοπό. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ψυχή της προσπάθειας να σας πούμε ότι είναι ο δημοσιογράφος του ραδιοφώνου της ΕΡΤ, Αντώνης Καραγιαννάκης, καθότι Κασσιώτης στην καταγωγή και λάτρης του πανέμορφου νησιού. Και μια λεπτομέρεια: ο Αντώνης Καραγιαννάκης έζησε κι εργάστηκε κι εδώ στη Θεσσαλονίκη, στα πρώτα χρόνια της εφημερίδας «Αγγελιοφόρος».
Ένας αλλιώτικος διαχρονικός «οίκτος»
Ένα βιβλίο ελαφρύ, για τη θάλασσα, να «φεύγει» εύκολα και να κουβαλιέται άνετα στην τσάντα με τα θαλασσινά. Καμία σχέση: το βιβλίο του Stefan Zweig «Επικίνδυνος οίκτος» (εκδ. Άγρα, 2023) είναι βαρύ, σχεδόν 500 σελίδες, βαρύ και στο θέμα του, πραγματευόμενο την αφετηρία και τα κίνητρα του οίκτου στη σχέση ενός στρατιωτικού με μια παράλυτη κοπέλα. Ένα βιβλίο-ψιλοβελονιά πάνω στις εκβιαστικές καταστάσεις, τη συναισθηματική παράλυση που προκαλεί ο οίκτος και οι «παρενέργειές» του, τόσο σε αυτόν που τον παρέχει γενναιόδωρα όσο και σε αυτόν που τον αποδέχεται.
Γραμμένο τις παραμονές του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου από έναν άνθρωπο φίλο και θαυμαστή του Φρόιντ, το βιβλίο του Zweig σκύβει στο ανθρώπινο θυμικό με τρόπο που «μιλάει» απευθείας σε μας και την ψυχή μας, τους ανθρώπους τού σήμερα που τόσο λίγο χρόνο αφιερώνουμε για ενδοσκοπήσεις και προτιμάμε τα reels και τα χαζο-σκρολαρίσματα. Ας είναι λοιπόν επιλογή μας για τη θερινή ραστώνη, είναι πράγματα που μας αγγίζουν διαχρονικά, στην τελική διαβάζοντας λειτουργεί και ως... βαράκι στην ξαπλώστρα! Δώστε του μια ευκαιρία, λοιπόν!