Καλό μήνα!
Πρώτη ημέρα του Αυγούστου η σημερινή και επισήμως η Ελλάδα βρίσκεται σε διακοπές. Ακόμη και αυτοί που βρίσκονται στα πόστα τους στην ουσία… διακοπεύουν, είτε επειδή η δουλειά είναι λιγότερη είτε γιατί οι ίδιοι αισθάνονται «μόνοι στην πόλη», είτε εξαιτίας της περιρρέουσας ατμόσφαιρας και…χαλαρότητας. Διότι στην Ελλάδα το καλοκαίρι είναι διαλυτικό. Κάτι η ζέστη -και οι καύσωνες- κάτι τα… μπάνια του λαού, που αφορούν όσους βουτούν και όσους δεν βουτούν στη θάλασσα, το «Ραντεβού τον Σεπτέμβρη», που παλαιότερα έδιναν οι χειμερινοί κινηματογράφοι, το δίνει, πλέον, όλη η κοινωνία. Προς απογοήτευση των πιο φανατικών της εργασίας ή όσων θέλουν να… εκμεταλλευτούν τη θερινή ραστώνη για να τελειώσουν τις δουλειές και τις υποχρεώσεις τους.
Οι αισιόδοξοι της Μ. Ανατολής
Μεγάλη είναι η ανησυχία που επικρατεί διεθνώς για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή μετά το διπλό κτύπημα του Ισραήλ σε Τεχεράνη και νότιο Λίβανο, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ο επικεφαλής του πολιτικού σκέλους της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια κι ένας εκ των στρατιωτικών ηγετών της Χεσμπολάχ. Οι φραστικές απειλές για εκδίκηση και πόλεμο μέχρις εσχάτων από αραβικής πλευράς, αλλά και από το Ιράν, φυσικά δίνουν και παίρνουν, τόσο σε πολιτικό όσο και σε θρησκευτικό επίπεδο. Θα δούμε τι θα γίνει τις επόμενες ημέρες, αλλά ήδη κάποιοι από τους αναλυτές εκφράζουν συγκρατημένη αισιοδοξία ότι τα χειρότερα θα αποφευχθούν. Ένας από αυτούς τους… καθησυχαστικούς είναι ο διεθνολόγος και συγγραφέας Βασίλης Κοψαχείλης, ο οποίος πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παπαδόπουλος» το βιβλίο με τίτλο «Γεω – επιχειρηματίες» και υπότιτλο «Από τον Ιάσονα στον Έλον Μασκ». Όπως λέει, και στα δύο κτυπήματα υπάρχει «άρωμα Ιράν», επομένως η αντίδραση θα είναι λεκτική και περιορισμένη. Σύμφωνα με τον κ. Κοψαχείλη, η Τεχεράνη με αυτόν τον τρόπο στέλνει μηνύματα προς τους δορυφόρους της, που εμφανίζουν τάσεις αυτονόμησης, αλλά και προς την Τουρκία που προσπαθεί να ηγηθεί του ισλαμικού κόσμου στη Μέση Ανατολή. Επίσης, το Ιράν βρίσκεται σε μία φάση που επιθυμεί διακαώς να επιστρέψει στους κόλπους της διεθνούς κοινότητας, αλλά για να συμβεί αυτό χρειάζονται… διαπιστευτήρια. Αν ισχύουν αυτά δυναμική αντίδραση από την Τεχεράνη δεν θα υπάρξει. Απειλές θα ακουστούν, ήδη ακούγονται. Λόγια και μόνο λόγια. Μακάρι να έχει ο κ. Κοψαχείλης δίκιο…
Το… γάλα των 310.000 ευρώ
Επιστολές, δελτία τύπου, ανακοινώσεις κομμάτων και απειλές για κινητοποιήσεις με πρωταγωνιστή τον ΟΑΣΘ, που αποτελεί το μοναδικό μέσο μαζικής μεταφοράς στην πόλη. Οι εργαζόμενοι δίνουν σήμερα το πρωί συνέντευξη Τύπου στο ΕΚΘ και απειλούν να τραβήξουν χειρόφρενο με αφορμή τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, από την οποία, σύμφωνα με τους ίδιους, κόπηκαν κονδύλια για τα παιδιά ΑμεΑ και όσα παρακολουθούν ειδικά προγράμματα. Η διοίκηση απαντά πως αυτό που ισχυρίζονται οι εργαζόμενοι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, πως οι μη μισθολογικές παροχές τους είναι για το 2024 αυξημένες κατά 52% συγκριτικά με πέρσι -αντί 70% (!) που ζητούσαν οι ίδιοι- και όλα γίνονται για το... γάλα. Σύμφωνα με τον Οργανισμό, «η διαφορά έχει να κάνει, κυρίως, με τη… χορήγηση γάλακτος, ύψους 310.000 ευρώ». Άντε να βγάλει κάποιος άκρη τι στ’ αλήθεια συμβαίνει... Και το μάρμαρο θα κληθούν να πληρώσουν για άλλη μια φορά οι Θεσσαλονικείς, που μάταια θα περιμένουν στη στάση το αστικό. Με το θερμόμετρο στα ύψη και το βλέμμα στην τηλεματική που θα βγάζει την ένδειξη «Στάση εργασίας» ή -ακόμα χειρότερα «24ωρη απεργία»....
Οι βροχές στους δρόμους και…
Σε όλη, σχεδόν, τη χώρα περιμένουν τις βροχοπτώσεις με αγωνία, μιας και η λειψυδρία ήδη ανάγκασε τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας να κηρύξει 12 περιοχές σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η Θεσσαλονίκη δεν βρίσκεται ακόμη σε τέτοιο χάλι. Εξάλλου, από βροχοπτώσεις η πόλη σκίζει… Για να μην παρεξηγηθούμε: στην πόλη βρέχει καταρρακτωδώς… κλήσεις. Κλήσεις από την Τροχαία Θεσσαλονίκης, κλήσεις από τη Δημοτική Αστυνομία, κλήσεις γενικώς… Τέτοιο σαφάρι δεν ξαναείδε η πόλη ποτέ. Φυσικά, όλα αυτά συνδέονται κυρίως και με την κατασκευή της υπερυψωμένης περιφερειακή οδού, του γνωστού Flyover. Από τότε που μπήκαν οι μπουλντόζες για το έργο, βγήκαν οι γερανοί και τα μπλοκάκια των… ένστολων, οι οποίοι γράφουν αβέρτα κουβέρτα στους κύριους οδικούς άξονες. Κάπως έτσι ελευθερώνονται οι κεντρικοί δρόμοι και μπορεί ακόμη και τις θεωρητικά δύσκολες ώρες της μέρας και της νύχτας να κυκλοφορεί κάποιος με ατελείωτη άνεση στη Βασ. Όλγας, στην Κων. Καραμανλή, στην Τσιμισκή, την Εγνατία, τη λεωφόρο Νίκης, την Πολυτεχνείου. Κάπου εκεί τελειώνουν τα… όμορφα. Το τι γίνεται παρακάτω ή παραδίπλα -για παράδειγμα, στη Μητροπόλεως, στην Ιασονίδου, στην Καλλιδοπούλου, στη Μπότσαρη, στη Λαμπράκη και στα πέριξ, στους μικρότερους παράλληλους δρόμους της πρώτης κατηγορίας δεν περιγράφεται. Το έλα να δεις. Ή καλύτερα το έλα να… τηλεφωνήσεις. Διπλοπαρκαρισμένα, τριπλοπαρακαρισμένα και με χαρτάκια με αριθμούς κινητών επάνω, προς διευκόλυνση των οδηγών μεταξύ τους -κάτι σαν άτυπο μορατόριουμ-, είναι ο κανόνας. Η κανονική στάθμευση είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Εδώ σίγουρα καταγράφεται μια μυωπική κατάσταση για τους υπεύθυνους με τα… ροζ χαρτάκια των κλήσεων. Στοχοπροσηλωμένοι στους δρόμους – βιτρίνα, δεν βλέπουν ούτε παρακάτω ούτε παραδίπλα. Μάλλον η… νόταμ ορίζει ως πεδίο δράσεις τους ονομαστούς δρόμους της πόλης, τις λεωφόρους. Οι υπόλοιποι, κατά τον ποιητή «λεροί κι ασήμαντοι με τα μεγάλα λαμπρά ονόματά τους», στα αζήτητα. Άλλωστε δεν… φαίνονται. Οπότε, «δεν πάει να καεί και το παλιάμπελο».
… οι μπόρες στα πεζοδρόμια
Από τις… μπόρες των κλήσεων του κέντρου δεν γλυτώνουν, πλέον, ούτε τα μηχανάκια. Μόνο που εκείνα την πληρώνουν παντού, άρα και εκτός κέντρου. Ό,τι παρκαρισμένο δίτροχο είναι πάνω σε πεζοδρόμιο «τρώει» κλήση. Τα παλιά προειδοποιητικά χαρτάκια του δήμου Θεσσαλονίκης αντικαταστάθηκαν από κλήσεις στη σέλα ή στο φέρινγκ της μηχανής. Τέρμα τα… δίφραγκα ή μάλλον, για να ακριβολογούμε, τα… δίευρα. Κάπου εδώ κάνει την εμφάνισή της η… μυωπία. Η πάθηση της όρασης που όσοι την έχουν δεν βλέπουν καθαρά μακριά. Αυτής που λέει πως δεν βλέπω καθαρά μακριά. Δηλαδή όσοι κρατούν τα μπλοκάκια των κλήσεων βλέπουν τα μηχανάκια στα πεζοδρόμια, αλλά δεν βλέπουν πού θα μπορούσαν να παρκάρουν νόμιμα. Οι θέσεις πάρκινγκ για δίτροχα στη Θεσσαλονίκη είναι ελάχιστες έως… ανύπαρκτες. Το θέμα είναι λεπτό, διότι επιπροσθέτως στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχουν οι εναλλακτικές των μετακινήσεων, είναι περιορισμένες. Οπότε χρειάζεται κάποιο φρένο στις κλήσεις, αυτό που λέμε… μέτρο. Γιατί μπορεί οι… βροχές να χρειάζονται, αλλά οι καταιγίδες συνήθως είναι αχρείαστες.