Η είδηση είναι σ-υ-γ-κ-λ-ο-ν-ι-σ-τ-ι-κ-ή. Από αυτές που αρμόζουν τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στους δημόσιους οργανισμούς της χώρας. Ίσως να είναι η είδηση της χρονιάς. Σίγουρα του μήνα. Αλλά μπορεί κάποιος να τη θεωρήσει και ως ανέκδοτο. Ή ως… τρολάρισμα, όπως λένε οι νεότεροι και όσοι μεγαλύτεροι νεανίζουν.
Κυκλοφόρησε χθες επισήμως και διαβάζοντας την μαθαίνουμε τα ακόλουθα: «Στους χάρτες της Google εντάχθηκε ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης, διευκολύνοντας την καθημερινότητα του επιβατικού κοινού. Οι στάσεις, οι διαδρομές, η άφιξη των λεωφορείων και γενικότερα κάθε πληροφορία που αφορά στα δρομολόγια του ΟΑΣΘ, βρίσκονται πλέον στην εφαρμογή Google Maps. Έτσι το επιβατικό κοινό, είτε πρόκειται για κατοίκους της Θεσσαλονίκης είτε για τουρίστες, μέσω των δωρεάν χαρτών της Google, έχει απευθείας πρόσβαση στα δεδομένα του Οργανισμού. Με απλά λόγια, μέσω της εφαρμογής στην οποία έχει ενταχθεί ο ΟΑΣΘ, ένας άνθρωπος που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και δεν ξέρει πως να μετακινηθεί, θα έχει δίπλα του έναν ψηφιακό βοηθό, ώστε να... τον πιάσει από το χέρι και να τον καθοδηγήσει "δείχνοντάς" του μάλιστα εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται πλέον και η αστική συγκοινωνία της Θεσσαλονίκης».
Αξίζει να σημειωθεί ότι με αφορμή αυτό το καταπληκτικό νέο η διοίκηση του Οργανισμού επαίρεται ότι ο ΟΑΣΘ εξελίσσεται! Κάτι που ακόμη κι αν οι διοικούντες το πιστεύουν, επειδή βρισκόμαστε του 2023 και όχι στο 2003 θα έπρεπε να κρατήσουν τη χαρά και την ικανοποίηση μέσα τους και όχι να πανηγυρίζουν. Για δύο λόγους:
Πρώτον, διότι η μέχρι τώρα απουσία του ΟΑΣΘ και της Θεσσαλονίκης από τους χάρτες μετακινήσεων της Google συνιστά… έγκλημα καθοσιώσεως και καλό είναι να μην ξύνουμε πληγές. Ακόμη κι όταν -όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση- ευθύνονται οι προηγούμενοι. Διότι ακόμη και το μικρότερο οργανωμένο αστικό και οικιστικό σύστημα στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο βρίσκεται εδώ και χρόνια στα γνωστά Google Maps και επομένως η απουσία της Θεσσαλονίκης όλο αυτό το διάστημα είναι (ήταν) αδικαιολόγητη. Αυτό που έγινε ήταν καλό και θετικό, αλλά απλώς καλύπτει ένα κενό, δεν συνιστά κάτι ιδιαίτερο.
Δεύτερον, επειδή -όσο κι αν φαίνεται παράξενο- πολλοί Θεσσαλονικείς δεν γνώριζαν αυτήν την απουσία της πόλης από το Google Maps και τώρα τη μαθαίνουν. Διότι οι ίδιοι μπορεί να χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη υπηρεσία όταν βρίσκονται στο εξωτερικό, αλλά φυσικά δεν τους χρειάζεται στην πόλη τους. Θεωρούσαν μάλιστα -αφελώς όπως αποδεικνύεται- ως απόλυτα λογικό η Θεσσαλονίκη σε αυτό το πεδίο να μην υστερεί από οποιασδήποτε άλλη ευρωπαϊκή πόλη του μεγέθους της, αφού για να συμμετάσχει δεν απαιτούνται ούτε πολλά χρήματα ούτε βαριές υποδομές. Πολύ περισσότερο που (υποτίθεται ότι) η Θεσσαλονίκη προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να αναπτυχθεί τουριστικά, ώστε να επωφεληθεί ό,τι της αναλογεί στον συγκεκριμένο κοινωνικοοικονομικό τομέα, ενώ είναι πασίγνωστο ότι προσελκύει αρκετούς νέους από πολλές χώρες του κόσμου, οι οποίοι δεν κάνουν βήμα χωρίς να συμβουλευτούν τη Google.
Από την άλλη -θα σκεφτεί δικαιολογημένα κάποιος- πόσες απαιτήσεις μπορεί να έχει ο οποιοσδήποτε νοήμων κάτοικος της Θεσσαλονίκης από τον ΟΑΣΘ; Έναν οργανισμό αστικών λεωφορείων που εδώ και πολλά χρόνια, είτε ως ιδιωτικός είτε ως…ημι-ιδιωτικός, είτε ως κρατικός, δεν μπορεί να μεταφέρει τους Θεσσαλονικείς από τη μια μεριά της πόλης στην άλλη με σχετική άνεση και ακόμη πιο σχετική… ταχύτητα.
Διότι εδώ και 20 περίπου χρόνια το «σύστημα ΟΑΣΘ» σέρνεται κανονικά. Αλλά και τι άλλο να επισημάνει κανείς για το προβληματικό τουριστικό προφίλ της Θεσσαλονίκης σε σχέση με τις αστικές συγκοινωνίες, όταν οι αρμόδιοι ανευθυνο-υπεύθυνοι παράγοντες δεν έχουν φροντίσει η πρόσβαση από και προς το αεροδρόμιο της πόλης να γίνεται με στοιχειώδη επάρκεια και λογικό κόστος.
Σήμερα όποιος επισκέπτης θέλει να πάει από την πόλη στο αεροδρόμιο ή να φύγει από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» προς το κέντρο της πόλης έχει τον ακόλουθο… ενάμιση τρόπο για να επιλέξει: Ή θα πάρει ταξί και θα πληρώσει 25-30 ευρώ ή θα περιμένει -άγνωστο πόσο- το λεωφορείο του ΟΑΣΘ. Θα στριμωχτεί ανεπίτρεπτα κι επειδή μέχρι τώρα δεν υπήρχε η υπηρεσία Google Maps, αλλά ούτε και κανείς άλλος υπεύθυνος να τον καθοδηγήσει, είχε στο τσεπάκι την… ταλαιπωρία μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Κάτι που ισχύει και για τους κατοίκους της πόλης, οι οποίοι έχουν -όσοι έχουν- και μία πρόσθετη επιλογή, να προσεγγίσουν το αεροδρόμιο με το αυτοκίνητό τους, πληρώνοντας ασφαλώς αλμυρό πάρκινγκ. Εάν, μάλιστα, ο προορισμός του επισκέπτη δεν είναι το κέντρο της Θεσσαλονίκης, αλλά κάποιο άλλο σημείο, θα πληρώσει στο ταξί περισσότερα ή θα ψάχνεται και θα ψάχνει -ενδεχομένως επί ματαίω- για να βρει την κατάλληλη ανταπόκριση στην αστική συγκοινωνία.
Όσοι ζουν -ή έχουν ζήσει στο παρελθόν- στη Θεσσαλονίκη και αντιλαμβάνονται τους ρυθμούς και την εσωτερική λειτουργία της πόλης είναι βέβαιον ότι διαβάζοντας αυτά τα… σενάρια βρίσκονται στα όρια της… λιποθυμίας. Το λιγότερο τους έχει λούσει κρύος ιδρώτας, αφού και οι ίδιοι, που γνωρίζουν τα κατατόπια και τα τερτίπια της πόλης σαν την τσέπη τους, ταλαιπωρούνται πολύ.