Skip to main content

Ο καβγάς για την εξωτερική πολιτική, οι εκλογές των φαρμακοποιών, ο στολισμός των Χριστουγέννων στη Θεσσαλονίκη κι η Παναγιά στο μετρό της Τεχεράνης

Ούτε η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τα εξωτερικά θέματα ξέφυγε από τον… κανόνα του καβγά και των καταγγελιών - Σε αναβρασμό οι φαρμακοποιοί της Θεσσαλονίκης για τις εκλογές του Νοεμβρίου - Πώς προετοιμάζεται ο δήμος Θεσσαλονίκης για τον χριστουγεννιάτικο στολισμό της πόλης - Στο θεοκρατικό Ιράν των Μουλάδων ένας σταθμό του μετρό της Τεχεράνης είναι αφιερωμένος στην Παναγία

Καλημέρα σας!

Στην Ελλάδα δυστυχώς ούτε μια συζήτηση για την εξωτερική πολιτική και τα διεθνή ζητήματα της χώρας δεν γίνεται να μην καταλήξει σε καβγά, με καταγγελίες και υπονοούμενα! Και η χθεσινή κοινοβουλευτική συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων δεν ξέφυγε από αυτόν τον κανόνα, αφού οι πολιτικοί αρχηγοί μίλησαν με στόχο τις εντυπώσεις και το εσωτερικό -έστω καφενειακού χαρακτήρα στα διεθνή θέματα- εσωτερικό ακροατήριο. Κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ στις πιο σοβαρές θεσμικά και πολιτικά χώρες του κόσμου, στις οποίες οι πολιτικοί αντιλαμβάνονται ότι τη δημόσια συζήτηση στη χώρα τους την παρακολουθούν τρίτοι παράγοντες με τα δικά τους συμφέροντα. Πολύ περισσότερο όταν αυτή η συζήτηση αφορά τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, οι οποίες δεν είναι λογικό να διαφοροποιούνται με την αλλαγή της κυβέρνησης. Δηλαδή άλλα είναι τα συμφέροντα και οι διεθνείς προτεραιότητες της Ελλάδας όταν κυβερνάει η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Μητσοτάκης, ο Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας; Αν εξαιρέσεις την προ του 1990 περίοδο, όταν το ΚΚΕ τασσόταν ανοιχτά υπέρ της αλλαγής του κοινωνικού και πολιτικού συστήματος και πρότεινε την συμμαχία της χώρας με τη Σοβιετική Ένωση, δεν (έπρεπε να) υπάρχει άλλη εκδοχή -ή διέξοδος- με μεγάλες διαφορές στην εξωτερική πολιτική για τα κόμματα. Δυστυχώς από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και μετά -ίσως και πριν το 2010, αλλά σίγουρα μετά- η εμφυλιοπολεμική λογική και ρητορεία μεταφέρθηκε και στα εθνικά θέματα, δηλαδή στις σχέσεις και τις συμμαχίες μας με άλλα κράτη. Τουλάχιστον στα λόγια, διότι στην πράξη η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, η κυβέρνηση της πρώτης φοράς Αριστερά -με ολίγον… ακροδεξιά-, μετά τους παραλίγο μοιραίους πειραματισμούς του πρώτου εξαμήνου, προσκολλήθηκε στη λεγόμενη Δύση και τις ΗΠΑ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ελληνική κυβέρνηση στη Μεταπολίτευση. 

Οι εκλογές των φαρμακοποιών 

Πρώτης τάξεως ευκαιρία για… ζύμωση ήταν για τους υποψηφίους των εκλογών στον Φαρμακευτικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης η φετινή διοργάνωση του PHARMA point το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης». Οι εκλογές έχουν προκηρυχθεί για τις 30 Νοεμβρίου και οι συζητήσεις για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων έχουν εντατικοποιηθεί τις τελευταίες ημέρες. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο, κάτι αναμενόμενο, αφού είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας μετά αυτόν Αττικής – Αθηνών και το PHARMA point, η διοργάνωση που πραγματοποιεί κάθε χρόνο με επιτυχία ο ΦΣΘ, αποτελεί ένα πολύ ιδιαίτερο βήμα, ανάμεσα στα άλλα, για να συζητήσουν από κοντά οι φαρμακοποιοί της πόλης και ευρύτερα. Το κυλικείο μάλιστα στο «Ι. Βελλίδης» είχε την τιμητική του, καθώς εκεί έδιναν κι έπαιρναν οι συζητήσεις. Όπως ακούσαμε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να σχηματίσει κανείς ψηφοδέλτιο νίκης για τον Σύλλογο, αφού απαιτούνται 9 μέλη για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΦΣΘ και άλλα 12 για την εκπροσώπηση στον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο. Από ό,τι πήρε το αφτί μας, πάντως, ο νυν κι επί αρκετά χρόνια πρόεδρος, Διονύσης Ευγενίδης, διεκδικεί μια ακόμη θητεία, ενώ ο άλλος γνωστός πόλος που επιχειρεί να συσπειρώσει μέλη είναι του Αργύρη Αργυρόπουλου. Και οι δύο φαρμακοποιοί το ξέρουν το έργο με τη συγκρότηση ψηφοδελτίων και φαίνεται πως στις 6 εβδομάδες που έχουμε ακόμη μπροστά μας θα έχουν πολύ… τρέξιμο. Όσο για την ατζέντα που θα απασχολήσει την επόμενη διοίκηση του ΦΣΘ είναι μεγάλη, με πολλά, σημαντικά και γνωστά για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ζητήματα. Κι όπως φάνηκε από τους διαλόγους που είχαν οι φαρμακοποιοί με την επίσημη καλεσμένη του PHARMA point, τη Sophia το ρομπότ, η Τεχνητή Νοημοσύνη και γενικά οι νέες τεχνολογίες είναι πολύ ψηλά.

Ο στολισμός των Χριστουγέννων

Μπορεί σε περίπου δύο εβδομάδες να έχουμε τον τριπλό εορτασμό της Θεσσαλονίκης που γιορτάζει τον πολιούχο Άγιο Δημήτριο, την απελευθέρωσή της και την 28η Οκτωβρίου, στον κεντρικό δήμο όμως, άρχισαν οι προετοιμασίες για τα… Χριστούγεννα. Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αρκετοί ήταν αυτοί που προσπαθούσαν να μάθουν από τον αντιδήμαρχο Τουρισμού και Πολιτισμού Βασίλη Γάκη, τι σχεδιάζει ο δήμος. Βέβαια ο κ. Γάκης, με την εμπειρία που διαθέτει, έχει φροντίσει να μη διαρρεύσει καμία σημαντική πληροφορία, κυρίως για τον στολισμό, για το άναμμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και την εκδήλωση της Πρωτοχρονιάς. Πάντως, η επιτροπή σχεδιασμού των φετινών Χριστουγέννων έχει ήδη συγκροτηθεί και όλες οι υπηρεσίες ξεκίνησαν να δουλεύουν πυρετωδώς, τόσο για τις εκδηλώσεις όσο και για τον εορταστικό διάκοσμο, που φέτος αναμένεται να ενισχυθεί.  

Η Παναγία στην Τεχεράνη

Τα σπουδαία αρχιτεκτονικά κατάλοιπα στον σταθμό Βενιζέλου του μετρό και το πλήθος των κινητών ευρημάτων, εικόνων και ενημερωτικών σημειωμάτων στους άλλους σταθμούς, αναδεικνύουν το λαμπρό παρελθόν της Θεσσαλονίκης και την πολύχρονη δουλειά των αρχαιολόγων στα έγκατα της γης. Ειδικά στον σταθμό της Αγίας Σοφίας έχει ενδιαφέρον πως η έξοδος από τις κυλιόμενες σκάλες γίνεται σαν ένα ταξίδι στον χρόνο από το απώτερο παρελθόν ως τους Οθωμανικούς Χρόνους, όπως αναφέρει η σχετική ενημερωτική ταμπέλα. Κι ήταν αυτή η ταμπέλα που ξεσήκωσε πριν έναν χρόνο κάποιους... υπερ-πατριώτες, οι οποίοι ξεσάλωσαν στα social media γράφοντας πως «μας κυβερνούν ανθέλληνες», ζητώντας ταυτόχρονα να αφαιρεθεί η επιγραφή. Η καλύτερη απάντηση έρχεται από την Ανατολή και συγκεκριμένα από το Ιράν, όπου τις επόμενες μέρες εγκαινιάζεται ο 25ος σταθμός της γραμμής 6 του μετρό της Τεχεράνης, με το όνομα «Αγία Μαρία», στη συνοικία Καριμχάν, γνωστή για τον πολιτιστικό της χαρακτήρα. Ο σταθμός του μετρό «Αγία Μαρία» έχει σχεδιαστεί με έμπνευση από την αρχιτεκτονική των εκκλησιών και σε κεντρικά σημεία του δεσπόζουν τεράστιες γλυπτές απεικονίσεις του Χριστού και της Παναγίας. Χάρη στη μορφή και την αρχιτεκτονική του ο  «Αγία Μαρία» θεωρείται ένας από τους πιο ιδιαίτερους σταθμούς της συγκεκριμένης γραμμής. «Το ξεχωριστό χαρακτηριστικό φαίνεται να είναι ο συνδυασμός τέχνης, αρχιτεκτονικής και θρησκευτικής ταυτότητας. Ο εσωτερικός σχεδιασμός και η πρόσοψη του σταθμού έχουν εμπνευστεί από την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική και τη θρησκευτική ατμόσφαιρα του Χριστιανισμού», αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση. Για το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν αυτό θεωρείται ένα τεράστιο άλμα, αφού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι Χριστιανοί είναι μόλις το 0,7% του πληθυσμού. Ένα καλό παράδειγμα για τους ημεδαπούς τύποις... πατριώτες!!!

Image

Δυτικά της Σαλονίκης

Με φόντο τις περιοχές της Δυτικής Θεσσαλονίκης εκτυλίσσονται οι ιστορίες που περιλαμβάνει το βιβλίο της Λένας Καλαϊτζή-Οφλίδη και του Σίμου Οφλίδη «Δυτικά της Σαλονίκης, στις παράγκες με τους κύκνους…», που κυκλοφόρησε το 1998 και επανεκδόθηκε το τελευταίο διάστημα από τις εκδόσεις «Επίκεντρο». Ένα βιβλίο που έχει την πρωτοτυπία ότι κάθε ένα από τα δύο μέρη του τίτλου του θα μπορούσε να είναι ο τίτλος και το άλλο ο υπότιτλος. Πρόκειται για διηγήματα στα οποία η πραγματικότητα διαστέλλεται από την παρέμβαση της μυθοπλασίας, η οποία με τη σειρά της εμπλουτίζει τη διήγηση με μια ατμόσφαιρα ονείρου. Άλλωστε οι ίδιοι οι συγγραφείς διευκρινίζουν στο εξώφυλλο ότι πρόκειται για μυθ-ιστορίες. Πρωταγωνιστούν πρόσωπα λαϊκά στην πλειονότητά τους, ακόμη κι όταν προέρχονται από ιστορικές στιγμές του παρελθόντος. Το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον συνδυάζονται σε αυτά τα διηγήματα με ενδιαφέροντα τρόπο, υπό την έννοια ότι ο αναγνώστης με το συγκεκριμένο βιβλίο περνάει καλά. Ευχαριστιέται το διάβασμα, ενώ υπάρχουν στιγμές που συμπάσχει με τις περιπέτειες κάποιων εκ των ηρώων. Η αλήθεια είναι ότι στη λογοτεχνία και ευρύτερα στην εκδοτική παραγωγή η Θεσσαλονίκη έχει υπερ-χρησιμοποιηθεί, αφού είναι από τη φύση της γοητευτική για τους εκτός, αλλά βασανιστική για τους εντός. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση η μίξη πραγματικότητας και μύθου στα κείμενα του ζεύγους στη ζωή Οφλίδη, δίνει διαφορετικές διαστάσεις, ακόμη και σε ιστορίες που η απλή διήγησή τους μάλλον θα περνούσε απαρατήρητη.  

Image