Μεγάλος είναι -όπως φαίνεται- ο καημός του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη Θεσσαλονίκη. Ίσως όχι για την πόλη αυτή καθαυτή, αλλά σίγουρα για το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία επί των ημερών του δεν… τραβάει στην πόλη. Μπορεί στις εκλογές να είναι πρώτο κόμμα, αλλά με πολύ μικρότερα ποσοστά απ’ ότι στην περισσότερες άλλες περιοχές της χώρας, ενώ δεύτερο κόμμα είναι η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου. Γι’ αυτό ίσως ο πρωθυπουργός τα τελευταία χρόνια κάνει διάφορες κινήσεις. Επέλεξε να είναι βουλευτής Θεσσαλονίκης, ανεβαίνει πολύ συχνά στην πόλη και επιθεωρεί προσωπικά τα έργα και γενικά δείχνει ότι ασχολείται. Χαρακτηριστικές είναι οι χθεσινές δηλώσεις του για την ανάπλαση της ΔΕΘ – Helexpo, που έδειξαν ότι ασχολήθηκε με το θέμα, ότι το γνωρίζει. Κάτι που δεν είναι αυτονόητο και -πολύ περισσότερο- δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα από τους πρωθυπουργούς, οι οποίοι -δικαιολογημένα άλλωστε- ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα. Το ερώτημα είναι αν όλη αυτή την ενέργεια και την κινητικότητα ο Κ. Μητσοτάκης θα την εισπράξει στην κάλπη από τους Θεσσαλονικείς. Την απάντηση θα δώσει μόνο η ζωή, δηλαδή οι πολίτες στην κάλπη των επόμενων εκλογών. Αν κι αυτό δεν είναι απόλυτα καθαρό. Διότι δεν παίζει μόνος του, ούτε καν στο κόμμα. Η ΝΔ στη Θεσσαλονίκη έχει βουλευτές που εκλέγονται επί δεκαετίες, κάτι που δεν είναι και πολύ ελκυστικό για τους νέους ψηφοφόρους, που ακούνε μονίμως τρία τέσσερα ονόματα και βλέπουν τρία τέσσερα πρόσωπα.
Οι σέλφι στον Επτάλοφο…
Η χθεσινή υποδοχή στον Κυριάκο Μητσοτάκη στους Αμπελοκήπους ήταν ιδιαίτερα θερμή. Ο κόσμος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην πλατεία Επταλόφου φώναζε συνεχώς το επίθετό του και πολλές φορές ακούστηκε η φράση «είσαι, είσαι, ο πρωθυπουργός». Ο κόσμος σε γενικές γραμμές ήταν ιδιαίτερα ζεστός και τον χειροκροτούσε συνεχώς, ακόμη και στην πεζοπορία από την πλατεία προς το δημαρχείο Αμπελοκήπων. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης συζητώντας με τον δήμαρχο Λάζαρο Κυρίζογλου φαινόταν ικανοποιημένος από το ότι ο κόσμος που τον υποδέχθηκε ήταν πολύς, παρά τη ζέστη που υπήρχε. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός πρέπει να τράβηξε και καμιά… πενηνταριά σέλφι φωτογραφίες με τους πολίτες, οι οποίοι δεν έχασαν την ευκαιρία.
…το βασίλειο του Κυρίζογλου
Είναι μεγάλη η απήχηση που έχει ο δήμαρχος Λάζαρος Κυρίζογλου στην περιοχή του και αυτό το αποδεικνύει αφενός το ότι εκλέγεται επί επτά θητείες και αφετέρου ότι τα ποσοστά του είναι συντριπτικά και αυξανόμενα. Ο… ισόβιος δήμαρχος, λοιπόν, φαίνεται ότι στους Αμπελοκήπους, που είναι κατά κάποιο τρόπο το… βασίλειό του, είναι ακόμη πιο δημοφιλής και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό! Διότι χθες στο κοινό τους δρομολόγιο προς το δημαρχείο, αμέσως μετά από τις ομιλίες στην πλατεία Επταλόφου, ο κόσμος ήταν στα μπαλόνια και τους χαιρετούσε φώναζε πρώτα «γεια σου δήμαρχε» και έπειτα απευθύνονταν στον Κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Κυρίζογλου, άλλωστε, χρόνια τώρα ξεχωρίζει για την προσωπική του σχέση με τους πολίτες, κάτι που αποτελεί το μυστικό της επιτυχίας του. Και βγαίνει προς τα έξω!
Το μειδίαμα Πλακιωτάκη
Τα βράδια της άνοιξης του 2015 θύμισε η μαραθώνια συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, για τη σύσταση Προκαταρκτικής Επιτροπής για τα Τέμπη. Η συνεδρίαση ξεκίνησε νωρίς το πρωί της Τετάρτης και ολοκληρώθηκε γύρω στις 4 το πρωί της Πέμπτης. Θύμισε δε τους πρώτους μήνες του 2015, όταν πρόεδρος της Βουλής ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου -εκλέχθηκε τον Φεβρουάριο και παραιτήθηκε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου- με τις συνεδριάσεις να κρατούν ως τα ξημερώματα. Με τις παρεμβάσεις, τους καβγάδες, τις νέες παρεμβάσεις, τις ενστάσεις, τις ανατροπές. Μάλιστα οι διαξιφισμοί της με τον Αντώνη Σαμαρά, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τη Ντόρα Μπακογιάννη, τον Σταύρο Θεοδωράκη και τον Άδωνι Γεωργιάδη -ειδικά με αυτόν-, έχουν αφήσει εποχή.
Όλα αυτά μάλλον θυμήθηκε ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, Γιάννης Πλακιωτάκης, ο οποίος ήταν στη θέση του Προέδρου κατά την ψηφοφορία και την ανακοίνωση του αποτελέσματος. Αφού ανάγνωσε ένα προς ένα τα αποτελέσματα για τις 14 κάλπες και αφού είδε το ρολόι να πλησιάζει στις 4 το πρωί της Πέμπτης, ρώτησε το σώμα αν συναινεί να ολοκληρωθεί η συνεδρίαση. Η ερώτησή του είχε ένα περίεργο μειδίαμα και οι -καμιά δεκαριά όλοι κι όλοι- παριστάμενοι βουλευτές συναίνεσαν. Για την ακρίβεια ρώτησε «συμφωνεί το Σώμα να λυθεί η συνεδρίαση;», αλλά με το ύφος του υπονοούσε «μην διανοηθεί κανείς να πει όχι». Κι έτσι πριν καν πάρει τις απαντήσεις, πρόσθεσε «λύεται η συνεδρίαση». Κι όλοι πήγαν σπίτια τους... Αν ήταν στη Θεσσαλονίκη πάντως θα περνούσαν για έναν ψιλοκομμένο πατσά ή ίσως για μια ζεστή μπουγάτσα οι νεότεροι...
Το πλοίο για τις Σποράδες
Καθυστερημένα, αν και φέτος λίγο νωρίτερα από πέρυσι, λίγο πριν την εκπνοή του Ιουνίου, την Παρασκευή 27 του μήνα, θα σαλπάρει από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το πρώτο για φέτος πλοίο με προορισμό τις Σποράδες.
Και παρότι που οι Θεσσαλονικείς αγαπούν το συγκεκριμένο σύμπλεγμα νησιών, η αγάπη αυτή, όπως λένε ξενοδόχοι της περιοχής, δεν φαίνεται να μεταφράζεται φέτος στις κρατήσεις. Πώς να το προγραμματίσουν άλλωστε οι ενδιαφερόμενοι, αφού δεν γνώριζαν μέχρι τελευταία στιγμή ποτέ θα ξεκινήσει η ακτοπλοϊκή σύνδεση από τη Θεσσαλονίκη;
Την ίδια ώρα, πάντως, ξενοδόχοι της δημοφιλούς Σκιάθου, που διαθέτει και αεροδρόμιο, σπεύδουν να επισημάνουν πως ενώ ο εξωτερικός τουρισμός τα πηγαίνει καλά και φέτος, εντούτοις ο εσωτερικός δυσκολεύεται να προσεγγίσει το νησί. «Είμαστε αποκομμένοι από τις ακτοπλοϊκές γραμμές και από τις αεροπορικές πτήσεις εσωτερικού, είμαστε αποκομμένοι από μια μεγάλη δεξαμενή Ελλήνων, εν δυνάμει επισκεπτών και πελατών» σημειώνει ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Σκιάθου, Άκης Τσαρούχης. Και σίγουρα δεν έχει άδικο ο άνθρωπος. Η αεροπορική μετάβαση -για παράδειγμα- από τη Θεσσαλονίκη και αντίστροφα γίνεται μέσω Αθηνών και σε κάποιες περιπτώσεις με πολύωρη αναμονή. Το πλοίο για τις Σποράδες ξεκινάει σε μια εβδομάδα, με δρομολόγια που δεν είναι καθημερινά. Επομένως τι απομένει στους Βορειοελλαδίτες; Ή επιλέγουν το λιμάνι του Βόλου για να ταξιδέψουν για τις Σποράδες ή ταξιδεύουν προς άλλο προορισμό. Πάντως οι ροές του Top 3 ξένων τουριστών που επιλέγουν τη Σκιάθο (Άγγλοι, Ιταλοί, Σκανδιναβοί) φτάνουν στο νησί αεροπορικώς.
Ενημέρωση για το μελάνωμα
Χθες ήταν μια ημέρα με ηλιοφάνεια και πολλή ζέστη για τη Θεσσαλονίκη. Ήταν, λοιπόν, η κατάλληλη για τα στελέχη και τους εθελοντές του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, που για άλλη μια φορά βγήκαν στους δρόμους, έστησαν την τέντα τους στην Αγίας Σοφίας, ακριβώς έξω από την είσοδο του μετρό και ενημέρωναν τους περαστικούς για το μελάνωμα. Μια ασθένεια του δέρματος που αν και δεν οφείλεται αποκλειστικά στις ακτίνες του ήλιου ή σε οποιαδήποτε άλλα εξωτερικά αίτια, μπορεί να ευνοηθεί από την ηλιοφάνεια. Οι άνθρωποι του Ε.Ε.Σ. μοίρασαν ενημερωτικά φυλλάδια με οδηγίες για την πρόληψη της νόσου, ενώ εξηγούσαν και προφορικά τι πρέπει να κάνει κάποιος που υποψιάζεται ότι το μελάνωμα τον έχει αγγίξει, αλλά και πως μπορεί να προστατευθεί από τις εξωτερικές συνθήκες.
Ο Καββαδίας της θρησκείας
Οι σημαντικοί ποιητές είναι πολυδιάστατοι. Δεν περιορίζονται σε ένα νοηματικό, αισθητικό ή συναισθηματικό πεδίο. Τα ποιήματά τους διαβάζονται παντού και πάντα, χωρίς να χάνουν το νόημά τους. Για παράδειγμα ο Νίκος Καββαδίας, που είναι ο ποιητής της θάλασσας, αλλά ταυτόχρονα είναι και ο ποιητής της φυγής, του ταξιδιού και του ονείρου. Είναι ρεπόρτερ, αφού ο ίδιος ήταν μάχιμος ναυτικός και ζούσε πριν γράψει, αλλά η ποίησή του είχε και πολιτικά στοιχεία. Όπως είχε και θρησκευτικά στοιχεία, τα οποία αναδεικνύονται στη σημερινή μας βιβλιο-πρόταση. «Το θρησκευτικό στοιχείο στην ποίηση του Νίκου Καββαδία» του Ιάκωβου Μενελάου έχει υπότιτλο «Το θρησκευτικό ταξίδι και η πνευματική αναζήτηση στο έργο του μεγάλου ποιητή» (Εκδόσεις Δαιδάλιος). Πρόκειται για τη μελέτη ενός φιλόλογου, ο οποίος εντοπίζει τα θρησκευτικά νοήματα και τις θρησκευτικές αποχρώσεις στην ποίηση του Νίκου Καββαδία. Εξετάζει τη σχέση του ποιητικού υποκειμένου με τη θρησκεία και πραγματεύεται τις θρησκευτικές προεκτάσεις των ποιημάτων του. Στη μελέτη το θρησκευτικό – θεολογικό στοιχείο αναδύεται ως ένα ανεξερεύνητο μέχρι σήμερα πεδίο της ποίησης του Καββαδία. Πέρα, όμως, από τα φιλολογικά εκείνο που βγαίνει τελικά από τη μελέτη είναι ότι ο Καββαδίας ως στοχαστής, αλλά και ως ναυτικός δίνει μεγάλη σημασία στην πίστη γενικά και στον τρόπο με τον οποίο την προσεγγίζουν οι άνθρωποι. Άλλωστε τα περισσότερα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην ποίηση του, άνθρωποι των πλοίων και των λιμανιών, δεν έχουν περιθώρια να ξεφύγουν από ένα κάποιου τύπου θρησκευτικό αίσθημα, ακόμη κι όταν η καθημερινότητά τους κινείται απολύτως μέσα στα όρια της… αμαρτίας. Οι φίλοι της ποίησης του Καββαδία -και είναι πολλοί- μόνο να κερδίσουν έχουν διαβάζοντας τις επισημάνσεις του Μενελάου.
