Ο συνήθως μελαγχολικός καιρός της Μεγάλης Εβδομάδας και ιδιαίτερα της Μεγάλης Παρασκευής δεν εκπλήσσει τους μετεωρολόγους. Κι αυτό επειδή τόσο τον Απρίλιο όσο και τον Μάιο τα σύννεφα, τα ψιλόβροχα, ακόμη και οι κανονικές βροχές δεν είναι σπάνιες. Το αντίθετο ακριβώς. Τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγα χρόνια, δηλαδή πριν αρχίσει να δείχνει τα δόντια της η κλιματική αλλαγή, σχεδόν κάθε απόγευμα καταγράφονταν καιρική αστάθεια. Κάτι που αιώνες τώρα «δένει» με το θρησκευτικό πνεύμα των ημερών και τη μελαγχολία που δημιουργούν στις καρδιές των πιστών ανθρώπων τα Πάθη του Χριστού. Φυσικά υπάρχει πάντα η προσδοκία -μάλλον η βεβαιότητα- της Ανάστασης, αλλά όσα υπομένει ο Ιησούς τις τελευταίες ημέρες της ανθρώπινης ζωής του με τη θυσία του και -κυρίως- ο λόγος που τον προδίδουν, τον λοιδορούν, τον βασανίζουν, τον σταυρώνουν, χωρίς να έχει κάνει απολύτως τίποτα βίαιο ή μεμπτό, είναι βαριά κι ασήκωτα για τους πιστούς. Οι οποίοι έστω και για μια στιγμή, βοηθούντος του φαντασιακού, μπαίνουν στη θέση του, στη θέση της Παναγίας, που ταλαιπωρούν το γιο της, των μαθητών του, οι οποίοι κλείνουν τα μάτια μπροστά στον εξευτελισμό του δασκάλου της, της Μαρίας Μαγδαληνής, που παρακολουθεί τη θανάτωση του θεανθρώπου, του μοναδικού που κατανόησε την άθλια και μίζερη ζωή της και της έδωσε φως.
Το κοντράστ της Πρωτομαγιάς
Πολύς κόσμος συμμετείχε στις απεργιακές κινητοποιήσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, την Μεγάλη Τετάρτη. Τρεις συγκεντρώσεις (ΕΚΘ, Άγαλμα Βενιζέλου και Καμάρα) και δύο πορείες πλημμύρισαν τους δρόμους της πόλης με άτομα που διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίες και τίμησαν τους εξεγερμένους του 1886 στο Σικάγο των ΗΠΑ. Ωστόσο, στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στην οδό Τσιμισκή δημιουργήθηκε μια αντιφατική εικόνα και ένα κοντράστ συναισθημάτων. Ενώ οι διαδηλωτές σταμάτησαν για να φωνάξουν συνθήματα υπέρ της βελτίωσης των συνθηκών εργασίας στη συμβολή της Τσιμισκή με την Παλαιών Πατρών Γερμανού, το συνεργείο που περνούσε οπτικές ίνες στο συγκεκριμένο σημείο συνέχιζε τη δουλειά του σα να μη συμβαίνει… τίποτα. Φυσικά οι συγκεκριμένοι τρεις εργαζόμενοι δούλευαν κανονικά και νόμιμα, αφού η αργία της Πρωτομαγιάς στη χώρα μας έχει μετατεθεί για την προσεχή Τρίτη 7 Mάη. Επίσης, στα πέριξ όλα τα εμπορικά καταστήματα ήταν ανοιχτά, με εργαζομένους και πελάτες να συναλλάσσονται κανονικά. Ωστόσο, η εικόνα με τους τρεις εργάτες και τους διαδηλωτές της Εργατικής Πρωτομαγιάς που κρατούσαν πανό με φιλεργατικά συνθήματα δημιούργησε αίσθηση. Η δύναμη της… αντίθεσης.
Η κατάρα της απληστίας
Την… κατάρα της οδού Μητροπόλεως, με τα ξενοίκιαστα καταστήματα, ακόμη και αν είναι γωνιακά, φαίνεται να ακολουθεί η οδός Κούσκουρα (κεντρική φωτογραφία). Στον συγκεκριμένο μικρό αλλά πολυσύχναστο δρόμο υπάρχουν δύο ξενοίκιαστα καταστήματα. Η μία, μάλιστα, επιχείρηση μετακόμισε λίαν προσφάτως σε άλλο σημείο, ενώ ένα τρίτο ετοιμάζεται να αλλάξει σύντομα χώρο. Η φετινή χρονιά, όπως λένε μεσίτες που δραστηριοποιούνται στην καρδιά της πόλης, είναι η χρονιά των ανακατατάξεων, καθώς αρκετές επιχειρήσεις επιλέγουν να μετακινηθούν σε άλλους χώρους, σε κοντινές, όμως, εμπορικές πιάτσες.
Ωστόσο δεν είναι λίγες και οι επιχειρήσεις που κατεβάζουν ρολά, με αποτέλεσμα τα καταστήματα στη Μητροπόλεως να μένουν αδιάθετα, σε αρκετές περιπτώσεις, επί μακρόν. Ακόμη και αν είναι σε άκρως προνομιούχα σημεία. Ο προφανής λόγος, που δεν είναι εκτίμηση αλλά πληροφορία, θέλει τους ιδιοκτήτες των ακινήτων να ζητούν πολύ υψηλά -και ακατέβατα- ενοίκια. Κάπως έτσι απορρίπτουν λογικότερες αντιπροτάσεις. Αυτά συμβαίνουν όταν μια οικονομία επιτρέπει στους… εισοδηματίες να ζουν, να βασιλεύουν και να πλουτίζουν με άκρως αντιπαραγωγικό τρόπο. Οπότε δεν υπάρχει ούτε κατάρα της Μητροπόλεως ούτε κατάρα της Κούσκουρα, ούτε κατάρα κανενός άλλου δρόμου. Υπάρχει η κατάρα της… απληστίας.
Πλύσιμο των πεζοδρομίων και…
Όταν το φυσιολογικό μοιάζει με παράξενο τότε κάτι δεν πάει καλά. Όπως όταν το αυτονόητο γίνεται στόχος. Διότι στη Θεσσαλονίκη φτάσαμε να βλέπουμε, συχνά πλέον, τα ειδικά συνεργεία του δήμου να πλένουν τα πεζοδρόμια και τους δρόμους. Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε έχει τραβηχτεί στη Βασ. Όλγας, που -εκτός από τις βροχές- έχει να πλυθεί από τον καιρό του… Νώε. Διότι τα πολλά τελευταία χρόνια οι Θεσσαλονικείς πίστεψαν πως το πλύσιμο των πεζοδρομίων είχε καταργηθεί, αφού υδροφόρες δεν κυκλοφορούσαν στους δρόμους της πόλης.
… άλλα πλυσίματα
Τα δύο σφοδρά κύματα της αφρικανικής σκόνης που χτύπησαν τις προηγούμενες μέρες, όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης, δημιούργησαν ντόμινο και στην καθαριότητα. Τα μπαλκόνια στις οικοδομές, οι αυλές, οι πυλωτές, τα πεζοδρόμια, οι δρόμοι είχαν την… τιμητική τους. Ως αποτέλεσμα είχαμε επιχειρήσεις – σκούπα και σφουγγαρίσματα να κυνηγάνε τα νερά και να πολεμούν τη σκόνη. Εξάλλου Πάσχα έχουμε και η καθαριότητα είναι προαπαιτούμενο. Κάτι σαν τα ασβεστώματα που έκαναν παλιά στα χωριά και ιδιαίτερα στα νησιά. Το ίδιο μεράκι για πλύσιμο έπιασε και τους ιδιοκτήτες ΙΧ, οι οποίοι κατά κύματα χτύπησαν τα πλυντήρια αυτοκινήτων. Χαμός. Μποτιλιαρίσματα για να πάρουν σειρά στο πλύσιμο και με συμφωνίες χρονικής ακρίβειας για το πότε θα παραλάβουν το αυτοκίνητό τους, αφού ακολουθούν οι επόμενοι. Κι αυτό γιατί -σε ορισμένες περιπτώσεις τουλάχιστον- από την σκόνη δεν τα… αναγνώριζαν στα πάρκινγκ…
Το πνεύμα του… Πάσχα
Σε κάθε εορταστική περίοδο είτε των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είτε του Πάσχα η κίνηση στους δρόμους του κέντρου της Θεσσαλονίκης αυξάνεται. Ο κόσμος κατεβαίνει στο ιστορικό κέντρο για να κάνει τις αγορές του στα εμπορικά καταστήματα, αλλά και τις βόλτες του. Δυστυχώς πακέτο με τις γιορτές και την αύξηση της κίνησης φαίνεται πως πηγαίνει και η επαιτεία. Τις τελευταίες ημέρες τα πεζοδρόμια του κέντρου έχουν γεμίσει με δεκάδες ανθρώπους οι οποίοι ζητιανεύουν ελεημοσύνη. Σχεδόν σε κάθε κεντρική διασταύρωση και πεζοδρόμιο βλέπει κανείς ρακένδυτα άτομα, τα οποία παρακαλούν τους περαστικούς για λίγα ψιλά. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για ανθρώπους που δεν ήταν εκεί πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα και μάλλον δεν θα είναι εκεί μετά το Πάσχα. Ανάμεσά του είναι βέβαιον ότι επιτήδειοι και επαγγελματίες επαίτες που έρχονται στη Θεσσαλονίκη οργανωμένα από άλλες περιοχές, ακόμη και από βαλκανικές χώρες. Επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την ανθρωπιά και τη φιλευσπλαχνία του κόσμου, αλλά και το πνεύμα ελεημοσύνης των ημερών, για να βγάλουν μεροκάματο.