Καλημέρα σας!
Και καλό μήνα!
Οι λέξεις εκσυγχρονισμός και ΕΦΚΑ, όπως αποδεικνύεται εν έτει 2025, χρειάζονται πολλά χρόνια ακόμα για να βρουν κοινό βηματισμό. Μέχρι να γίνει αυτό, βέβαια, πολίτες «καλό κουράγιο και υπομονή» για να εξυπηρετηθείτε από τον συγκεκριμένο Φορέα Ασφάλισης. Όσο και να θέλεις να βρεις κάτι θετικό, από τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες, την τηλεφωνική εξυπηρέτηση και τους υπαλλήλους, δεν θα τα καταφέρεις! Στην προκειμένη περίπτωση, στην εξέλιξη της οποίας αποδεικνύονται όλα τα παραπάνω, η ιστορία ξεκίνησε με την έκδοση ενός εγγράφου. Όπως αναφέρεται στην ηλεκτρονική σελίδα του ΕΦΚΑ μια διόρθωση που χρειάζεσαι στα στοιχεία ενός ασφαλισμένου μπορεί να γίνει ακόμα και μέσω ΚΕΠ. Πηγαίνεις στο κοντινό σου ΚΕΠ για να ενημερωθείς το αντίθετο: ότι μόνο μέσω ΕΦΚΑ μπορεί να ολοκληρωθεί η δουλειά σου. Ξαναμπαίνεις στη σελίδα του ΕΦΚΑ, βρίσκεις τον τετραψήφιο αριθμό 1555 –γραμμή εξυπηρέτησης πολιτών «με σκοπό να προσφέρει άμεση, έγκυρη και φιλική εξυπηρέτηση», όπως σημειώνεται στο σάιτ του Φορέα. Η απορία είναι μία: τι πρέπει να κάνεις, τι έγγραφα να προσκομίσεις για να τελειώσεις τη δουλειά σου; Καλείς και... περιμένεις, περιμένεις, περιμένεις, ώσπου απαντάει μία υπάλληλος, η οποία σου συστήνεται και σου λέει με ευγενικό τρόπο: «Όλοι οι υπάλληλοι είναι απασχολημένοι, μπορείτε να μου δώσετε το όνομά σας και το τηλέφωνό σας και θα σας καλέσουμε εμείς;». Το τηλέφωνο δεν χτύπησε ποτέ, ενώ έχουν συμπληρωθεί τέσσερις ημέρες από την αρχική κλήση στο 1555... Μπαίνεις στη σελίδα του Φορέα και πάλι, βρίσκεις τα ηλεκτρονικά ραντεβού και κλείνεις ένα σε χρόνο και τόπο που σε βολεύει. Και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα καλά να λέγονται. Πηγαίνεις, λοιπόν, στο ραντεβού για να ενημερωθείς από τον άνθρωπο της φύλαξης ότι δεν ισχύει, καθώς το συγκεκριμένο κατάστημα που επέλεξες δεν είναι της περιοχής σου! Μα δεν υπήρχε αυτή η σημείωση, αυτή η διευκρίνιση πουθενά στο σάιτ του ΕΦΚΑ! Λίγη σημασία όμως έχει για τους υπαλλήλους αυτό, απλά σου λένε «έχεις δίκιο...» και σε στέλνουν στο άλλο υποκατάστημα. Κι εκεί εμφανίζεται η υπάλληλος και ενώ έχεις όλα τα απαραίτητα έγγραφα –θεωρημένα από το gov.gr μάλιστα– σου ζητάει τα ίδια, αλλά με επιπλέον στοιχεία... Σα να μην αναγνωρίζει τα πιστοποιητικά του gov.gr. Οι μαρτυρίες πολιτών που ταλαιπωρούνται από τον ΕΦΚΑ είναι πολλές και το θέμα κ. Κεραμέως είναι πότε θα λειτουργήσουν όλα με τη λογική τους σειρά για να μπει ένα τέλος σε αυτό το μαρτύριο! Δεν γίνεται κάποιος πολίτης να τα κάνει όλα διαδικτυακά, ακόμα και πιο σοβαρές δουλειές, στην ΑΑΔΕ, στους δήμους, σε πολλούς οργανισμούς του κράτους, αλλά στον ΕΦΚΑ να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση!
Η δωρεά στην Τένεδο
Ιδιαίτερα συγκινημένος ήταν το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τα θυρανοίξια τού ριζικά ανακαινισμένου Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τένεδο. Ο ναός βασιλικού ρυθμού είχε χτιστεί το 1819, δεκατέσσερα σκαλιά κάτω από το επίπεδο του δρόμου και χωρίς τρούλο λόγω των οθωμανικών περιορισμών, αλλά είχε περιέλθει σε παρακμή. Χάρη στη δωρεά του εφοπλιστή Αθανάσιου Μαρτίνου, ανακαινίστηκε πλήρως και πλέον αποτελεί ένα μνημείο πολιτισμού και τόπο προσευχής στο νησί της Τενέδου. Τη συμβολή του Αθανάσιου Μαρτίνου και της συζύγου του, Μαρίνας, οι οποίοι έδωσαν όλο το ποσό της ανακαίνισης μέσω της Αιγείας ΑΜΚΕ, εξήρε ο κ. Βαρθολομαίος. «Τα ονόματα Αθανάσιος Μαρτίνος και Μαρίνα Μαρτίνου έχουν γραφτεί ήδη με χρυσά γράμματα εις τας δέλτους της ιστορίας της Εκκλησίας και του Γένους. Η συμβολή του ζεύγους Μαρτίνου στην ανέγερση και ανακαίνιση Ναών σε ολόκληρη την οικουμένη είναι μοναδική και είναι αδύνατον να μετρηθεί με ανθρώπινα μέτρα. Είναι η πλουσιόδωρος χάρις του Θεού, αυτή η οποία τους κατέστησε συνεργούς της, για να δοξάζεται εσαεί το όνομα του Κυρίου και να θυμούνται και να μνημονεύουν οι επερχόμενες γενεές την ανεκτίμητη προσφορά τους», ανέφερε ενώπιον πλήθους πιστών. Η προσφορά του ζεύγους Μαρτίνου είναι γνωστή και καταγεγραμμένη, ήδη μάλιστα από την περίοδο -μέχρι το καλοκαίρι του 2023- που ο εφοπλιστής υπηρετούσε ως Πολιτικός Διοικητής στο Άγιον Όρος.
Η δικαίωση που άργησε 10 χρόνια
Έπειτα από δέκα χρόνια ήρθε η δικαίωση για τους 108 εργαζόμενους, δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς υπαλλήλους, της εφημερίδας «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ακόμα δεν έλαβαν ούτε καν τα δεδουλευμένα τους μετά την κήρυξη της εταιρείας σε πτώχευση. Η τακτοποίηση της σημαντικής αυτής οικονομικής εκκρεμότητας επιτέλους δρομολογείται μετά την τροπολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης που ψηφίστηκε από τη Βουλή, σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι προβλέπεται να αποζημιωθούν κατά προτεραιότητα έναντι των τραπεζών και άλλων πιστωτών της επιχείρησης που εκποίησε μέρος της ακίνητης περιουσίας της. Η τροπολογία αυτή αποτελεί και μία ηθική δικαίωση των εργαζομένων, οι οποίοι, παρά τις νομικές αντιξοότητες που αντιμετώπισαν σε αυτήν τη δεκαετία, δεν σταμάτησαν να διεκδικούν το δίκιο τους.
Μια παραλία με μπάζα
Η Λεπτοκαρυά είναι μια όμορφη περιοχή στην Πιερία, η οποία και αυτό το καλοκαίρι συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό Ελλήνων και ξένων -κυρίως Βαλκάνιων- τουριστών. Το προηγούμενο διάστημα ο δήμος της περιοχής έκανε εργασίες ασφαλτόστρωσης και ο εργολάβος σκέφτηκε να πετάξει αμμοχάλικο, αλλά και μπάζα στην παραλία, πάνω στην άμμο. Επιπλέον -άγνωστο για ποιον λόγο- καταμεσής της παραλίας που οδηγεί στο νερό ανοίχτηκε ένα χαντάκι κι επειδή βγήκε το χώμα που ήταν από κάτω φύτρωσαν στο σημείο αγκάθια και άλλα φυτά. Κάπως έτσι η παραλία της Λεπτοκαρυάς απέκτησε μια περίεργη όψη. Το θέμα δημοσιοποιεί μια κάτοικος και λάτρης της περιοχής, μέσω της σελίδας στο facebook «Αγαπάμε Λεπτοκαρυά». Και δεν έχει λόγο να μην αγαπάει την περιοχή της και να μη θέλει να βλέπει την παραλία όπως πρέπει: καθαρή και με ψιλή άμμο... Μόνο άμμο...
Πολιορκία στο Λονδίνο
Στις 30 Απριλίου 1980, έξι οπλισμένοι άνδρες εισέβαλαν στην Ιρανική πρεσβεία στο Λονδίνο και κράτησαν 26 ομήρους. Διπλωμάτες, επισκέπτες και Βρετανούς πολίτες. Την υπόθεση αυτή, που τελείωσε μετά από έξι ατελείωτες ημέρες, παρουσιάζει ο ιστορικός και συγγραφέας Μπεν Μακιντάιρ στο βιβλίο «Η πολιορκία» (Εκδόσεις Κλειδάριθμος, μετάφραση Γεωργία Οικονομοπούλου). Το γεγονός καταγράφηκε ως η πρώτη αυτού του είδους ενέργεια που χαρακτηρίστηκε ως διεθνής τρομοκρατία. Ο συγγραφέας καταφέρνει να δομήσει με τα πραγματικά περιστατικά ένα αυθεντικό θρίλερ, του οποίου αναδεικνύει όλες τις πλευρές. Τι συνέβαινε μέσα στην πρεσβεία, πώς εξελίσσονταν οι διαπραγματεύσεις της αστυνομίας μέσω ειδικών ψυχιάτρων για να υπάρξει αναίμακτη λύση, αλλά και πώς η επίλεκτη ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων της Μ. Βρετανίας, γνωστή με το ακρωνύμιο S.A.S., προετοίμαζε με άκρα μυστικότητα μια παράτολμη αποστολή διάσωσης με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Νεμρώδ». Ο Μακιντάιρ, ο οποίος και στο παρελθόν έχει παρουσιάσει με ανάλογο τρόπο ιστορικά περιστατικά, αξιοποιεί αδημοσίευτο υλικό και αποκλειστικές πληροφορίες και διηγήσεις από ανθρώπους που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες, μέρος δηλαδή των γεγονότων. Μια ιστορία με αυτονόητη σημασία, δοσμένη μ’ έναν συναρπαστικό τρόπο, που αξίζει να διαβαστεί.
